Кіріспе

National 12 – екі адамға арналған, екі желкені бар, он екі фут (3,6 метр) ұзындығындағы желкенді қайық. Олар Ұлыбританияда кеңінен қолданылады. Бұл класты 1936 жылы Корольдік қайық спорты қауымдастығы (Royal Yachting Association) қымбат халықаралық 14-ке балама ретінде құрды. Ережелер қайықтың ұзындығын 12 фут, енін 6 фут 6 дюйм, жалғыз салмағын 78 кг және желкен ауданын 10,4 м² дейін шектейді. National 12 қайықтары тар өзендерден бастап ашық теңізге дейін кез келген су айдынында жүзіледі. Класс жыл сайын ұлттық чемпионат өткізеді – аптаның басты жүлдесі, Сэр Уильям Бертон кубогының құрметіне Ұлыбританияның жағалауындағы әртүрлі жерлерде «Бертон аптасы» деп аталады. National 12 – даму классы, онда белгілі бір ережелер шеңберінде (және кейде осы ережелерге енгізілген өзгерістермен) қайықтар уақыт өте келе дамып, ағаштан және клинкерлі конструкциядан жоғары өнімді шыны және көміртекті көбік композиттік қайықтарға айналды. Класс құрылғаннан бері 200-ден астам түрлі дизайн пайда болды. Қайықтардағы ең байқалатын өзгерістердің бірі – класс тарихында енінің үнемі артуы. Алғашқы үлгілердің ені 5 футтан кем болса, ал қазіргі үлгілердің ені көбінесе экипажға максималды тұрақтылықты қамтамасыз ету үшін 6 фут 6 дюймге жетеді. «12» қайығы жақсы өтетін жарыс қайығына айналды, барлық жағдайларда жақсы өнім көрсетеді, маневрлі және күшті желде жүзуге қиын.

Тарих

N1 "Gipsy" Uffa Fox жобалаған және 1936 жылы сәуірде Cowes қаласында суға түсірілген. "Он екілік" класы өте танымал болды және сол жылдың қыркүйек айында өткен бірінші чемпионатта 150-ден астам қайық салынды. "Gipsy" бұрынғы Эксетер теңіз мұражайында құрметті демалысқа шықты, бұл қайықтың тарихындағы маңызды кезес. Оның "Uffa King" дизайны өте сәтті болғанымен, Фокс өзі тек екі қайық – Anemone N452 және Westwind N456 салды, соңғысы Брюс Бэнкс үшін жасалды, ол кейін шебер желкенші ретінде танымал болды. Оның қолында қайық он жылдан астам уақыт бойы сәтті өнер көрсетіп, 1939 және 1950 жылдары Бёртон кубогын жеңіп алды. "Westwind" қазір Ұлттық теңіз мұражайының Корнуолл жинағында сақталады.

1936 жылдан бүгінгі күнге дейін класс дамуын жалғастырып келеді. Қажет болған жағдайда ережелерге өзгерістер енгізілді, мысалы, 1937 жылы ең кішкентай ені, ал 1980 жылы ең үлкен ені туралы ережелер енгізілді. 1970 жылы дәстүрлі қабырғалы конструкция тоқтатылып, GRP қабықтары және "төрт тақталы" ағаш конструкциясы пайда болды. Ян Проктор 1952 жылы ағаш мачталарды металл мачталармен алмастыру бойынша тәжірибелер жүргізе бастады, ал 1954 жылы терилен желкендер пайда болды. 1980 жылдары ең төменгі салмақ 80 кг-ға дейін төмендетілді. 1990 жылдардың соңында және 2000 жылдары тағы да салмақ төмендетіліп, қазіргі 78 кг-ға жеткізілді (мачта мен орталық тақтасы қосылғанда), бұл тіпті әуесқойлардың да жеңіл қабықтар жасауға қабілетті екенін көрсетеді. Бүгінде жаңа қайықтардың көпшілігі көміртекті көбік сандвич конструкциясын пайдаланады, олар өте жеңіл және берік, бұл қайықтың жауапкершілік сипатын арттырады. Қанатты рульдер шамамен 2010 жылдан бері класс стандарты болып табылады. Олар бірнеше артықшылықтар ұсынады: 12-ге рульші/экипаж салмағын аздап арттыруға мүмкіндік береді, себебі олар корпуска көтерілу күшін береді, белгілі бір жағдайларда тік қозғалыс жылдамдығын арттырады және жоғары жылдамдықтағы жүрістерде тұрақтандырушы ретінде қызмет етеді.

Мүгедектер және басқа жарыстар

Аралас флоттада "National 12" қайығы 1064 Портсмут Ярдстик есебімен басқа қайықтармен жарысады. Солтүстік Америкадағы аралас флот жарыстарында 98.0 D PN пайдалану жиі кездеседі.