Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
El Plan de Santa Bárbara: A Chicano Plan for Higher Education – бұл 1969 жылы Chicano Coordinating Council on Higher Education ұйымы жазған 155 беттік құжат. Калифорния университетінің Санта-Барбара қаласындағы кампусында жасалған бұл жоспар АҚШ-тың колледждері мен университеттерінде Чикано/а зерттеулері бағдарламаларын құруға арналған нұсқаулық болып табылады. Чикано үйлестіру кеңесі саяси жұмылдырудың саяси санаға байланысты екенін көрсетеді, сондықтан білім беру институты чиканолардың арасында саяси сананы арттыру және жоғары білімді саяси әрекетке бағытталған оқуға итермелеу платформасы ретінде қарастырылады. Жоспарда Чикано зерттеулері бойынша оқу бағдарламасы, Чикано білім беруіндегі қауымдық бақылаудың рөлі және Чиканоның саяси тәуелсіздігінің қажеттілігі ұсынылады. Бұл құжат білім беру мекемелеріндегі Чикано қозғалыстары үшін білім беру және оқу бағдарламасының мақсаттарына арналған негіз болды. Олар сонымен қатар Чикано/а халқының мифтік отаны – Ацланды білім беру және академиялық қауымдастықтардағы өзгерістердің физикалық орны және торабы ретінде көруге шақырады. Ацлан тұжырымы жоғары білім беруде орын тапты, өйткені бұл жоспарды жасағандар – «Ла Альта Калифорния, Ацланды» білдіретін студенттер, оқытушылар, әкімшілер және қауымдық өкілдер еді. Бұл мәтінде «La Raza de Aztlán» және түрлі пәндер бойынша халықтық білім алу жолдары туралы көптеген сілтемелер бар. Ұсынылған оқу бағдарламаларына ғылым, әлеуметтану, сәулет және музыканың, сондай-ақ көптеген басқа пәндердің халықтық тарихы кіреді. Академиядағы Чикано/а халқының шеттетуіне байланысты, бұл жоспар әділеттілікке ашық шақыру ретінде сипатталады.
El Plan de Santa Bárbara: A Chicano Plan for Higher Education is a 155 page document, which was written in 1969 by the Chicano Coordinating Council on Higher Education. Drafted at the University of California Santa Barbara, it is a blueprint for the inception of Chicana/o studies programs in colleges and universities throughout the US. The Chicano Coordinating Council expresses political mobilization to be dependent upon political consciousness, thus the institution of education is targeted as the platform to raise political conscious amongst Chicanos and spur higher learning to political action. The Plan proposes a curriculum in Chicano studies, the role of community control in Chicano education and the necessity of Chicano political independence. The document was a framework for educational and curriculum goals for the Chicano movements within the institution of education, They were also purposed to imagine Aztlán, the mythical homeland for Chicana/o people, as both a physical place and a nexus for change in educational and academic communities. The concept of Aztlán is given a home in higher education, as those who created this plan were “students, faculty, administrators, and community delegates representing La Alta California, Aztlán.” This text includes myriad references to “La Raza de Aztlán” and indigenous ways of knowing across subjects. Proposed curricula include indigenous histories of science, sociology, architecture, and music, among many other subjects. Given the context of Chicana/o exclusion in academia, this plan is described as an explicit call for equity.
Сын-пікірлер
Жоғары білім беру бағдарламаларында теңдікке баса назар берілгеніне қарамастан, чикано қозғалысының андроцентризмі мен гетеронормативтілігі мойындалады және әртүрлі чикана/о халқының қатысуын қамтамасыз ете алатын болашақ жақсартулар үшін сынға түседі. Чикано/о зерттеулерінің ғалымдары "El Plan de Santa Bárbara" және "El Plan Espiritual de Aztlán" сияқты чикано манифесттеріндегі әйелдер мен ЛГБТ+ қауымдастығының мүлдем қатыстырылмауы, осы қозғалыстың жұмыс істеген болашағының шектеулерін көрсетеді деп санайды, себебі ол оқшауланушыл болды.
Despite the emphasis on equality in higher education curricula, the androcentrism and heteronormativity of the Chicano movement is recognized and critiqued as a site for future improvement in which a diverse Chicana/o population can be included. Academics of Chicana/o Studies argue that the exclusion of women and the LGBT community in Chicano manifestos such as El Plan de Santa Bárbara and El Plan Espiritual de Aztlán embody the limitations of the future this movement was working towards, as it was exclusionary.