Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Эдвард Саттон, 4-ші Дадли бароны (шамамен 1515 – 12 шілде 1586). Джон Саттонның тұңғыш ұлы және мұрагері, 3-ші Дадли бароны. Ол ағылшын ақсұлтаны және әскери қызметкері болды. Замандастары оны сэр Эдвард Дадли деп те атаған.
Edward Sutton, 4th Baron Dudley (circa 1515 – 12 July 1586). The oldest son and heir of John Sutton, 3rd Baron Dudley. He was an English nobleman and soldier. Contemporary sources also refer to him as Sir Edward Dudley.
Ерте өмір
Сэр Эдвард шамамен 1515 жылы дүниеге келді және Джон Саттонның, 3-ші Дадли баронының, мен Леди Сисили Грейдің, Томас Грейдің, 1-ші Дорсет маркизінің қызының үлкен баласы және мұрагері болды. Ол әкесінің әкесі, Дадли қамалының рыцарі және Тибертот пен Черлетон бароны болған Эдмунд Саттонның, анасының әжесі, бұрынғы Англия патшайымы Элизабет Вудвилльдің шөбересі еді.
Sir Edward was born around 1515 and was the eldest child and heir of John Sutton, 3rd Baron Dudley and Lady Cicely Grey, daughter of Thomas Grey, 1st Marquess of Dorset; and the paternal grandson of Edmund Sutton, Knight of Dudley Castle and Baron Tibertot and Cherleton and maternal great grandson of Elizabeth Woodville, former Queen consort of England.
Мансап
Сэр Эдуард 1536 жылы өзінің ағасы Леонард Грейдің, 1-ші виконт Грэйннің қол астында Ирландияда қызмет етті. Ол 100 садақшыдан тұратын ротаның капитаны болды, бұл қызметке оны сэр Уильям Бреретон және Томас Кромвель ұсынған. 1538 жылы оның ағасы Кромвельге: «Мен Сізден менің жас туысым Дадлиге жақсылық жасауыңызды өтінемін», - деп жазды. Жас сэр Эдуардтың өзі де, оның ағасы да оны өте кедей деп сипаттаған, өйткені оның әкесі 1537 жылы өзінің иеліктерін және Дадли қамалын жоғалтқан. Ол 1538 жылға дейін Ирландияда қызмет етті. 1547 жылы ол Шотландияға жорыққа қатысты, онда ағылшын әскері Хьюм қамалын басып алғаннан кейін ол оның губернаторы болды. 11 қыркүйекте 1547 жылы ол Шрусбери графына Хьюмнен ағылшын Бервик персуанты Генри Рэйді ұстау туралы хат жазды және хатқа «Э. Дудли» деп қол қойды. 1548 жылдың желтоқсанында шотландтар Хьюмды қайта басып алды, ал Саттон тұтқынға алынды. Ол Спини сарайында қамауда болды. Соғыс аяқталғаннан кейін, 1550 жылдың 28 наурызында Шрусбери графына Тайлық кеңес француздық кепілдерді 200 фунт стерлингке айырбастау арқылы оны босатуды ұйымдастыруды сұрады. 17 қыркүйекте 1553 жылы Саттон әкесінен («Лорд Квондам», яғни «Бұрынғы Лорд») Дадли бароны атағын мұраға алды, ал 2 қазанда 1553 жылы королева Мэри I сэр Эдуардты рыцарь атағына ие етті, бірақ бұл тағайындама 1554 жылы жасалған және өмір бойына сақталды. 1558 жылы ол француздардан қорқып, Гэмпнестен қашып, өзінің гарнизонымен Фландрияға көшті. Амброз Дадли, Уориктің 3-графы, 1562 жылы Лорд Роберт Дадли мен сэр Уильям Сесилге сэр Эдуард туралы былай деп жазды: «Эдуард Дадли Танкервиллге бірінші болып кірді және, менің түсінгенімше, ол жердегі жұртшылық пен онымен бірге қызмет ететіндердің бәрі оны жақсы көреді». Сэр Эдуард үш рет үйленді және үш баласы болды:
Sir Edward served in Ireland in 1536 under his uncle Leonard Grey, 1st Viscount Grane. He was made a captain of a company of 100 archers, under Sir William Brereton and on recommendation from Thomas Cromwell. In 1538 his uncle wrote to Cromwell: "I beseech your lordship to be good lord unto my poor nephew Dudley." The young Sir Edward was referred to as very poor by himself and his uncle, his father had lost his estate and Dudley Castle in 1537. He served in Ireland until 1538. He joined an expedition to Scotland in 1547, where he became governor of Hume Castle after its capture by the English forces. He wrote to the Earl of Shrewsbury from Hume on 11 September 1547 about the capture of the English Berwick Pursuivant, Henry Ray, and signed the letter "E. Duddeley". Hume was retaken by the Scots in December 1548, and Sutton captured. He was held at Spynie Palace. At the end of the war, on 28 March 1550, the Earl of Shrewsbury was asked by the Privy Council to organise his release by the exchange of French hostages to the value of £200. On the 17th of September 1553, Sutton succeeded his father (known as the "Lord Quondam" that is 'Lord Formerly') as Baron Dudley, and on the 2nd of October 1553, Sir Edward was knighted by Queen Mary I. though the appointment appears to have been made in 1554 and was for life. He abandoned Hampnes in 1558, fearing the French and fled to Flanders with his garrison. Ambrose Dudley, 3rd Earl of Warwick, wrote to Lord Robert Dudley and Sir William Cecil in 1562 about Sir Edward: <blockquote>"Edward Dudley was the first that entered Tankerville and is there, as I understand, very well liked by the gentlemen of the country, and also those that serve with him." Sir Edward was married three times and had three children:
1. Кэтрин Брайджес (1556 ж. үйленді, 1566 ж. қайтыс болды), королева Мэридің жеке кеңесіндегі джентльмен және Джон Брайджес, 1-ші барон Чандос пен Вилтонның Элизабетінің (туған тегі Грей) қызы; олардың бір баласы болды:
1. Catherine Brydges (m. 1556, d.1566), a Gentlewoman of the Privy Chamber to Queen Mary, and the daughter of John Brydges, 1st Baron Chandos and Elizabeth (née Grey) of Wilton; they had one child:
Анна (шамамен 1556 ж. туған, 1605 ж. қайтыс болды), Англия королевасы Елизавета I-ге қарсы қастандық жасаған Фрэнсис Трокмортонға тұңғыш рет үйленді және ұрпақтары болды, содан кейін заңгер Томас Уилмер Эск. үйленді және ұрпақтары болды. Королева Мэри Эдуард пен Кэтринге және олардың мұрагерлеріне Седгли, Химли және Суинфорд иеліктерін, Ашвуд пен Часпеллдің ормандарын, аңшылық алқаптарын, Седглидегі Уиллингсворт деп аталатын жерлерді, Химлидегі, Вомбурндағы және Суиндондағы әртүрлі жерлер мен үйлерді берді. 1554 жылы, Эдуард қайтыс болғаннан кейін, Мэри Ричард Момпесонға (1627 ж. қайтыс болды), сарайдағы қызметкер және қысқа мерзімге Парламент мүшесіне үйленді. Ол 1600 жылы қайтыс болды және Вестминстердегі Сент-Маргарет шіркеуіне жерленді. 1567 жылы сэр Эдуард өзінің қызы Анна үшін, сэр Джон Трокмортонмен оның үлкен ұлы және болашақ қастандық жасаушы Фрэнсис Трокмортонмен некеге тұру туралы келісім жасады. Осы келісімнің бір бөлігі ретінде Анна болашақ қарындасы Марджери Трокмортонмен бірге тәрбиеленуге жіберілді, ал Седгли, Суинфорд және Химли иеліктері мен Филип пен Мэридің Дадли лорды Эдвард Саттонға берген барлық басқа жерлер қалыңдыққа кірді. Аннаның анасы Мэри Бриджес, Джонның ағасы және Фрэнсистің ағасы Джордж Трокмортонға үйленген. Анна мен Фрэнсистің Джон есімді ұлы болды. Фрэнсис 1584 жылы мемлекетке опасыздық жасағаны үшін жазаланғаннан кейін, Анна Оксфордта білім алған адвокат және Линкольн қоғамның мүшесі Томас Уилмер Эск. үйленді. Сэр Эдуардтың өсиеті 1586 жылдың 8 шілдесінде жазылған, онда оның темір зауыты және үлкен қарыздары туралы айтылған, сондықтан ол өсиет орындаушыларына өзінің акциялары мен темір өндірушілерінен түскен табыс есебінен оларды 21 жыл ішінде төлеуге рұқсат берді. Ол 1586 жылдың 12 тамызында Вестминстердегі Сент-Маргарет шіркеуіне жерленді, ал оның орнын оның ұлы Эдвард Саттон, 5-ші барон Дадли (1567–1643) бағындырды.
Anne (b. c. 1556, d. 1605), who married first Francis Throckmorton, conspirator against Queen Elizabeth I of England and had issue, and second Thomas Wylmer Esq., barrister at law and had issue. Queen Mary settled upon Edward and Catherine and their heirs the " lordships of Sedgley, Himley and Swinford, the hays, forests and chases of Ashwood and Chaspell, and the lands called Willingsworth, in Sedgley, with divers lands and tenements in Himley, Wombourne and Swindon." With another grant in 1554, The year after Edward's death, Mary remarried to Richard Mompesson (d. 1627), courtier and briefly Member of Parliament. She died in 1600 and is buried in St Margaret's Church, Westminster. In 1567, Sir Edward negotiated a prenuptial article of agreement for his daughter Anne, with Sir John Throckmorton for her to marry his eldest son and future conspirator, Francis Throckmorton. As part of this agreement, Anne was sent to be brought up by her future mother in law, Margery Throckmorton and the manors of Sedgley, Swinford and Himley and all other lands granted to Edward Sutton, Lord of Dudley by Philip and Mary were part of the dowry. Anne's maternal aunt, Mary Brydges, was married to George Throckmorton, John's brother and Francis' uncle. Anne and Francis had a son, John. After Francis was executed for treason in 1584, Anne married the Oxford educated barrister and member of Lincoln's Inn Thomas Wylmer Esq. Sir Edward's will was dated 8 July 1586 and mentions his ironworks and a large debt load, so large that he allowed his executors 21 years in which to discharge them using profits from his stock and iron manufacturers. He was buried at St. Margaret's Church, Westminster on 12 August 1586 and was succeeded by his son, Edward Sutton, 5th Baron Dudley (1567–1643).