Ханя Холм: Америкалық модерн бидің негізін қалаушысы
Hanya Holm
Ханя Холм: американдық модерн бидің негізін қалаушы, хореограф және педагог. Өмірі, шығармашылығы, Далкроз институтындағы және Вигман мектебіндегі оқуы туралы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Неміс-американдық биші, хореограф және би педагогы (1893-1992)
German American dancer, choreographer and dance educator (1893 1992)
Хания Холм (туған Йоханна Эккерт; 3 наурыз 1893 – 3 қараша 1992) американдық модерн бидің "Үлкен Төрттігінің" негізін қалаушылардың бірі ретінде танымал. Ол биші, хореограф және, ең бастысы, би педагогы болды.
Hanya Holm (born Johanna Eckert; 3 March 1893 – 3 November 1992) is known as one of the "Big Four" founders of American modern dance. She was a dancer, choreographer, and above all, a dance educator.
Ерте өмір, Мэри Вигманмен байланысы
1893 жылдың 3 наурызында Германия империясының Рейнланд-Пфальц аймағындағы Вормс қаласында Иоганна Эккерт болып дүниеге келген. Ол ерте жасынан музыка мен драмаға бейімділігін танытқан, Франкфурттағы Далкроз қолданбалы ырғақ институтына оқуға түсіп, балалық шағы мен жастық кезеңінде Эмиль Жак Далкроздың басшылығымен білім алған. 28 жасында неміс экспрессионисі Мэри Вигманның өнерін тамашалап, би мансабын Дрездендегі Вигман мектебінде жалғастыруға шешім қабылдады, ол көп кешікпей труппаның мүшесі атанды. Мэри Вигман мен Хания Холм қозғалыс арқылы ерекше байланыс орнатқан. Мысыр биі Вигманның Холмның көркемдік қабілетін таныған алғашқы туындысы болды деседі. Ол шығармашылық күшке және хореографиялық көріністі іске асыруға шеберлікке ие болды. Вигман Холмды Дрезден мектебінде оқытуға және оның оқу бөлімін басқаруға шақырды, сондай-ақ Нью-Йоркте мектеп ашудың би өнеріне берер мүмкіндігін ескеріп, Холмды Нью-Йорк қаласында Вигман филиалын ашуға жіберді (1931 жылдың 26 қыркүйегі). Вигманның Холмға мектепке жетекшілік ету үшін Америкаға көшуіне қатысты алғашқы мақұлдау және келісім хаттары 1992 жылы қайтыс болғаннан кейін оның үйінен табылған. Бұл хаттар «Би, бизнес және саясат: Мэри Вигманнан Хания Холмға хаттар» жинағында жарияланды. Хаттарда жалақысы Германияда қалған ұлы Клаустың күтімін қамтамасыз етуі айтылған, ал екі тараптың қол қойған келісім хаты «Нью-Йорк Вигман мектебінің дамуына барлық күшін салуға, жұмысты Мэри Вигманның идеяларына сәйкес жүргізуге, сондай-ақ М.В. би философиясының Нью-Йорк Вигман мектебінде және одан тыс жерде барлық мүмкіндіктерді пайдалана отырып, адал орындалуын қамтамасыз етуге» міндеттеме береді.
Born as Johanna Eckert on 3 March 1893 in Worms, Rhineland Palatinate, German Empire. Holm was drawn to music and drama at an early age, she attended the Dalcroze Institute of Applied Rhythm in Frankfurt, studying under Emile Jaques Dalcroze throughout her childhood and young adult life. At the age of 28, she saw the German expressionist Mary Wigman perform, and decided to continue her dance career at the Wigman School in Dresden where she soon became a member of the company. Mary Wigman and Hanya Holm shared a special bond through movement. Egyptian Dance was said to be the first time Wigman realized the artistic impression Holm was capable of. She had the creative will and ability to shape a choreographic vision into reality. Wigman invited Holm to teach, co direct the Dresden School, and in her recognition of the opportunity that opening a school in New York could offer the world of dance, eventually sent Holm to launch a Wigman branch in New York City (on September 26, 1931). The initial letters of certification and agreement from Wigman to Holm about the migration over to America to direct the school were found in her house after her death in 1992. These letters were published in Dance, Business, and Politics: Letters from Mary Wigman to Hanya Holm. In the letters the salary was laid out making sure that the transfer would continue to support her son, Klaus, who stayed in Germany, and the letter of agreement signed by both parties "promises to apply all her strength to the advancement of the New York Wigman School and to conduct the work according to Mary Wigman's ideas as well as to see that the M. W. philosophy of dance is implemented faithfully within and outside the New York Wigman School in every possible way".
Хана Хольм студиясы және Хана Хольм би компаниясы
Холм Вигман есімін және оқыту философиясын жеткізу қиындығымен ғана шектеліп қоймай, ол мектепті қалыптастыруға және өзінің жеке ықпалын құруға да көмектесті. Нацизмнің күшеюі және мектепті Германиямен байланысынан алшақтату қажеттілігіне байланысты, ол 1936–1967 жылдары Хания Холм студиясы деп аталды. Одан қосымша, ол 1936 жылы Хания Холм би тобын құрды, оның бұрынғы бишілерінің арасында Кит Коппедж, Кэролин Дюран, Марва Джаффэй, Мими Каган, Луиза Клоеппер, Генриетта Гринхуд (кейін Ева Джентри атымен танылды), Рут Леду, Лидия Тарновер, Бернис Ван Гелдер, Элизабет Уотерс, Оливер Косок, Гретхен Филлипс және Лукреция Уилсон болды. Холмның АҚШ-тағы алғашқы өнері "Тренд" (1937) болды.
Holm was not only capable of rising to the challenge of representing the Wigman name and teaching philosophy, she also helped to shape the school and build an influence of her own. Due to the rise of Nazism and a need to distance the school from German ties, it became known as the Hanya Holm Studio (1936–1967). Additionally she formed the Hanya Holm Dance Company in 1936, former dancers of the company included Keith Coppage, Carolyn Durand, Marva Jaffay, Mimi Kagan, Louise Kloepper, Henrietta Greenhood (later known as Eve Gentry), Ruth Ledoux, Lydia Tarnower, Bernice Van Gelder, Elizabeth Waters, Oliver Kosock, Gretchen Phillips, and Lucretia Wilson. Holm's first United States performance was Trend (1937).
Техникасы мен хореографиясы
Холмның бірегей техникасы болды, ол Альвин Николайс, Мэри Энтони, Валери Беттис, Дон Редлих, Альфред Брукс, Лиз Аггисс және Глен Тетли сияқты бишілер мен хореографтардың буынларын қалыптастырды. Оның техникасы импульс, жазықтық, еден үлгілері, кеңістіктегі дизайн, бағыт және кеңістіктік өлшемдердің маңыздылығын баса көрсетті. Холмның қозғалысы дене мүшесі мен арқаның еркіндігі мен ағынға қабілетіне ерекше назар бөлді, бірақ қозғалыс физикасының әмбебап принциптеріне негізделді. Холм импровизация арқылы оқытты, сондықтан сабақтарда қолданылатын нақты қозғалыс лексикасы немесе фразеология жоқ; керісінше, оның назары ашу арқылы үйренуге бағытталды. Хореографиялық тұрғыдан оның қозғалысы дененің кеңістік пен эмоцияға қатынасын көрсетті, бұл Вигман мен Рудольф Лабанның жалғасы болды. Ол кеңістікке проекцияланатын қозғалыстармен жұмыстанды. Холмның стильдік идеясы пантомима немесе драмалық әсерлерсіз "абсолютті би" болды. Оның хореографиясында идеяны жеткізуге берілген назар бишілердің техникалық шеберлігінен гөрі маңыздырақ болды. Холм былай деді: "Мен құмарлықтың белгісін көргім келеді. Өзін-өзі білдіруге тырысып, күресіп жатқанын көргім келеді. Туындының құны бар болуы керек". Би режиссері Марта Хилл шақырған Холм 1934 жылы Марта Грэм, Чарльз Вайдман және Дорис Хамфримен бірге Беннингтон колледжіндегі алғашқы суретшілердің бірі болды, олар өз заманының ең ықпалды заманауи бишілеріне айналды: "Үлкен төрттік". Американдық би фестивалі (ADF) Беннингтон колледжінен пайда болды. Бұл заманауи бишілерге сабаққа қатысу және жаңа туындыларын ұсыну мүмкіндігін берді. Холмның алғашқы маңызды туындысы "Тренд" (1937) әлеуметтік сынға қатысты және Ausdruckstanz және американдық техникаларды қамтыды. 1941 жылы ол Колорадо-Спрингсте би орталығын ашты, онда жазғы курстар өткізіп, шығармашылық зерттеу техникасын жетілдіре алды. 1948 жылы ол Бродвейде "Балет Балладалары" және "Kiss Me, Kate" спектакльдеріне хореография қойды, одан кейін тағы он екі музыкалық қойылымға қатысты. Холмның "Metropolitan Daily" би туындысы NBC телеарнасында көрсетілген алғашқы заманауи би композициясы болды, ал оның "Kiss Me, Kate" (1948) үшін жасаған Labanotation жазбасы АҚШ-та авторлық құқыққа алынған алғашқы хореография болды. Ол сондай-ақ "Осы әлемнен тыс" (1950), "Жалмашы" (1950), "Менің сүйікті Аидам" (1952), "Алтын алма" (1954), "Менің әдемі ханым" (1956), "Камелот" (1960) және "Аня" (1965) хореографиясын жасады. Ол сонымен қатар 1960 жылдары "Пиноккио" телемузыкалық бейімдемесін қойды. Холм концерттік би және музыкалық театр саласында кең ауқымда хореографиялық жұмыстар атқарды. Холмның басқа туындылары: "Трагикалық Exodus", "Олар да шеттегілер", "Еңбек пен ойын биі" және "Би сонатасы".
Holm had a unique form of technique that shaped generations of dancers and choreographers including Alwin Nikolais, Mary Anthony, Valerie Bettis, Don Redlich, Alfred Brooks, Liz Aggiss and Glen Tetley. Her technique stressed the importance of pulse, planes, floor patterns, aerial design, direction, and spatial dimensions. Holm's movement emphasized the freedom and flowing quality of the torso and back, but remained based on universal principles of physics for motion. Holm trained through improvisation so, a specific movement vocabulary or phrasing that could be carried on through classes does not exist; instead her focus was about learning through discovery. Choreographically her movement focused on the body's relation to space and emotion, which was an extension of Wigman and Rudolf Laban. She worked on movement that projected into space. Holm's stylistic idea was about "absolute dance" without pantomime or dramatic overtones. Attention to conveying an idea in her choreography was more important than the dancers' technical ability. Holm would say, "I want to see a sign of passion. I want to see the raw if struggling to express itself. A work must have blood." Invited by dance director Martha Hill, Holm was one of the founding artists at Bennington College in 1934 along with Martha Graham, Charles Weidman, and Doris Humphrey, who came to be some of the most influential modern dancers of their time: "The Big Four". The American Dance Festival (ADF) arose from Bennington College. This was an opportunity for modern dancers to come together to take class and present new works. Holm's first major work, Trend, (1937) dealt with social criticism and incorporated Ausdruckstanz and American techniques. In 1941, she started a Center of Dance in Colorado Springs where she had summer courses and was able to perfect her creative exploration technique. In 1948, she choreographed for Broadway: Ballet Ballads and Kiss Me, Kate which led to twelve other musicals. Holm's dance work Metropolitan Daily was the first modern dance composition to be televised on NBC, and her Labanotation score for Kiss Me, Kate (1948) was the first choreography to be copyrighted in the United States. She also choreographed Out of This World (1950), The Liar (1950), My Darlin' Aida (1952), The Golden Apple (1954), My Fair Lady (1956), Camelot (1960), and Anya (1965). She also directed a 1960s television musical adaptation of Pinocchio. Holm choreographed extensively in the fields of concert dance and musical theatre. Other works by Holm include: Tragic Exodus, They Too Are Exiles, Dance Of Work and Play and Dance Sonata
Би мұғалімі ретінде
Хания Холмның оқыту әдісі әрбір адамға өзінің ішкі тұлғасын көрсететін және зерттеуге еркіндік беретін жеке техникалық стильді анықтауға көмектесу болды. Ол студенттеріне: «Егер сенде осы мүмкіндік болса, егер өзіңнің байлығыңды таба алсаң, егер айтарың болса, тарамдалуға толық құқығың бар» дейтін. Холмның оқыту философиясы – бидің мәнін табу және қозғалыстың денеден қалай пайда болатынын түсіну, осылайша бишінің денесінде ол табиғи жауапқа айналады. Ол би сабағына өмірге деген көзқарасын енгізді. Холм талапкер болды, студенттерінен үлкен жетістіктерді күтті, бұл олардың тырысуға дайындығынан туындады. Оның ойынша, егер сіз жақсы жұмыс істесеңіз және шынымен қаласаңыз, қалаған нәтижеге жетесіз. Холм өте өткір көзқарасқа ие болды, ол бір нәрсеге қарап, тілегін айту үшін теңдеулер мен көрнекі мысалдарды қолдана білді. Ол техникалық сабақтарын импровизация және композиция сабақтарына дайындық ретінде пайдаланды. Осы сабақтарда студенттер сабақта ұсынылған дағдыларды кеңейтіп, тәжірибе жасауға мүмкіндік алды, бұл олардың денелерінде қозғалысты қалыптастырды. Холмның хореографиясының көп бөлігі импровизация және композиция сабақтарынан туындады. Хания Холм анатомия, Далкроз эвритмиясы, импровизация және Лабанотацияны өз мектебінде оқытты. Ол Колорадо колледжінде, Миллс колледжінде, Висконсин университетінде, Альвин Николайс мектебінде сабақ берді және Нью-Йорктегі Музыкалық театр академиясының би бөлімінің меңгерушісі болды. 1974 жылдан кейін ол Нью-Йорктегі Джульярд мектебінде (Марта Хилл, директор) сабақ берді. 1988 жылы оның өмірі туралы «Хания: Жаңарушының портреті» атты деректі фильмі шықты, оны Джули Эндрюс пен Альфред Дрейк баяндады, ал Холм, Николайс, Мюррей Луис және басқалармен сұхбаттасулар енгізілді. Фильмді Dance Horizons шығарды.
Hanya Holm's approach to teaching was to liberate each individual to define a technical style of his or her own that should express their inner personality and give freedom to explore. She would tell her students, "You have a perfect right to branch out, if you have the stuff in you, if you discover your own richness, if you have something to say." Holm's philosophy of teaching was how to find the essence of dance and understand where the movement comes from in the body that way it is a natural response in the dancer's body. She brought weltanschauung to her dance teaching. Holm was strict; she expected greatness from her students which would come from a willingness to work hard. It was her thought that if you worked hard and truly wanted it, you would achieve the desired outcome. Holm had an extremely keen eye, she had the ability to look at something and verbalize what she wanted using elaborate imagery and analogies. She used her technique class as a preparation for her improvisation and composition classes. These classes were where the students could expand and experiment on the skills that were presented in class, making the movement innate in their bodies. A large amount of Holm's choreography came from the improv and comp classes. Hanya Holm taught anatomy, Dalcroze eurhythmics, improvisation, and Labanotation at her school. She taught at Colorado College, Mills College, University of Wisconsin, Alwin Nikolais School, and was the Head of Dance Department in New York's Musical Theatre Academy. After 1974, she taught at the Juilliard School (Martha Hill, director) in New York. In 1988, a documentary of her life Hanya: Portrait of a Pioneer narrated by Julie Andrews and Alfred Drake, and featuring interviews with Holm, Nikolais, Murray Louis, and others, was released by Dance Horizons.
Отбасы және өлім
Оның ұлы Бродвейдегі жарық дизайнері Клаус Холм болды. Ол және оның ұлы Пенсильвания штатының Лузерн округіне қарасты Хановер қалашығында жерленген. Ол неміс мүсіншісі Рейнхольд Мартин Кунцеден ажырасқан. Холм 1976 жылы Ұлттық би қауымдастығының би біліміне қосқан үлесі үшін "Мұра" сыйлығымен марапатталды. Ол 1988 жылы Ұлттық би мұражайының Корнелиус Вандербильт Уитни мырза мен ханымның Даңқ залына енгізілді. Холм 99 жасында 1992 жылғы 3 қарашада Нью-Йорк қаласында пневмониядан қайтыс болды.
Her son was Broadway lighting designer Klaus Holm. She and her son are interred in Hanover Township, Luzerne County, Pennsylvania. She was divorced from Reinhold Martin Kuntze, a German sculptor. Holm has been honored by the National Dance Association, in 1976, with the Heritage Award for her contributions to dance education. She was inducted into the National Museum of Dance's Mr. & Mrs. Cornelius Vanderbilt Whitney Hall of Fame in 1988. Holm died at the age of 99 of pneumonia on 3 November 1992 in New York City, New York.