Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Англиядағы канал
Canal in England
Солтүстік-Батыс Англияда орналасқан Санки каналы, бастапқыда Санки Брук су жолы деп, кейіннен Сент-Хеленс каналы деп аталды. Бұл бұрынғы өнеркәсіптік канал, 1757 жылы ашылған кезде Англиядағы өнеркәсіптік революцияның алғашқы каналы және алғашқы заманауи канал болды. Канал ақырында Сент-Хеленсті Виднестегі Спайк аралындағы Мерси өзенімен байланыстырды. Бастапқыда ол Мерсиден Уоррингтон арқылы Паррға дейін Санки бұрқағының аңғарымен өтті, содан кейін Мерси жағында Фидлерс Ферриге, одан кейін Виднеске дейін, ал солтүстік жағында Саттонға дейін кеңейтілді. Канал 1931-1963 жылдар аралығында қолданыстан шығарылды, бірақ 1985 жылдан бері оны қайта жаңғырту жұмыстары жүргізілуде.
The Sankey Canal in North West England, initially known as the Sankey Brook Navigation and later the St Helens Canal, is a former industrial canal, which when opened in 1757 was England's first of the Industrial revolution, and the first modern canal. The canal eventually connected St Helens to the River Mersey at Spike Island in Widnes. Originally it followed the valley of the Sankey Brook from the Mersey through Warrington to Parr following which extensions were constructed at the Mersey end to Fiddlers Ferry and then to Widnes, while at the northern end it was extended to Sutton. The canal was abandoned between 1931 and 1963 but has been the object of ongoing restoration attempts since 1985.
Тарих
Санки каналы басты назарда көмірді Хейдок кеніштерінен және Паррдан Ливерпульдің дамитын химия өнеркәсіптеріне тасымалдау үшін салынды, алайда темір кені мен астық та маңызды жүктер болды.
The Sankey Canal was built principally to transport coal from Haydock Collieries and Parr to the growing chemical industries of Liverpool, although iron ore and corn were important cargoes.
Операция
Санки каналы жергілікті өзендердің әдеттегі желкенді кемелері – Мерси Флатс үшін салынған; олар Мерси, Ирвелл және Уиверде, сондай-ақ Ланкашир мен Солтүстік Уэльс жағалауларында қолданылды. Жолдар каналды кесіп өтетін жерлерде, кемелердің мачталарына орын беру үшін айналмалы көпірлер салынды. Теміржолдар салынғанда, олар да осындай тәсілмен кесіп өтуі керек болды. Бұл Ньютон-ле-Уиллоустің жаңа қаласының жанында болды, ол Эрлстаунға айналды, онда Джордж Стивенсон Ливерпуль мен Манчестер теміржолы үшін Санки виадугын салды, бұл Флатстың желкендері үшін 70 фут (21 м) биіктіктегі кеңістік қалдырды. Каналдың тез арада коммерциялық табысқа ие болуы, одан кейін Бриджуотер каналының табысы, канал құрылысының маниясына әкелді және Санки каналын одан әрі кеңейту жоспарлары ұсынылды. Фрэнсис Джайлстың каналды Бриджуотер каналымен байланыстыру туралы ұсынысы жүзеге асырылмады, сондай-ақ Лидс және Ливерпуль каналымен, солтүстік-шығысқа қарай байланыстыру жоспары да іске аспады. Мерси өзеніне жақсы қол жеткізуді қамтамасыз еткен Фидлерс-Ферриге ерте кеңейтуден және 1775 жылы Сент-Хеленске жасалған кеңейтуден басқа, 1830 жылдары Виднеске жасалған кеңейту ғана маңызды өзгеріс болды. Негізінен Хейдок пен Паррдан Мерсиге, одан әрі Чешир мен Ливерпульдің тұз өндіру аймақтарына көмір тасымалдауға арналған Санки каналындағы соңғы тасымал өте ерекше болды және бағыты кері болды – Ливерпульден Ньютон-ле-Уиллоустағы Эрлстаундағы Санки қант фабрикасына шикі қант жеткізілді. 1877 жылы жергілікті Леблан сілтілік зауыдының ластануына байланысты «Сент-Хеленс маңындағы Санки Брукке шөгіндірілген саздың құрамында кемінде 2,26 мышьяк бар екені анықталды. Санки Брук суы соншалықты қышқыл, темір бөлшектері баржаларда және шлюздерде қауіпсіз қолданыла алмайды». 2004 жылы ескі химиялық қалдықтарға орналасқан 30 гектар жерге салынған Сент-Майклс гольф алаңы, топырақта арсеннің жоғары деңгейі анықталғандықтан жабылды. 1891 жылы Виднестің және Диттон батпақтарының жақын маңдағы аймақтары Санки каналының жанындағы сілтілік операциялардан шыққан улы галлигумен орташа есеппен 4 метр тереңдікке көмілді. Галлигу қалдықтарының жалпы салмағы 10 миллион тоннаға бағаланды. 1845 жылы Сент-Хеленс және Ранкорн-Гэп теміржол компаниясы және сол кездегі өркендеген канал компаниясы бірігіп, Сент-Хеленс канал және теміржол компаниясын құрды. Каналды қалпына келтіру жоспарлары бар, және мүмкін оны солтүстікке қарай кеңейтіп, Лидс және Ливерпуль каналы арқылы негізгі канал жүйесімен байланыстыру жоспарлануда. Бұл жобаның жалпы құны 100 миллион фунт стерлингтен аспайды, сондықтан бұл ұзақ мерзімді жоба. Алайда, Сент-Хеленс қаласының орталығындағы қаланың шығыс жағындағы даму аясында каналдың суға толы бөлігін қазу жоспарлануда. Бұл жұмыстың іске асырылу мүмкіндігін зерттеуге Бірыңғай жаңарту бюджет қорынан грант берілді, ал каналдың екінші жағында Хальтон кеңесі жариялаған Виднесс жағалау жоспары және Виднесс пен Ранкорн арасындағы жаңа Мерси көпірі Виднесте одан әрі қалпына келтіруге әкелуі күтілуде. Бір үлкен кедергі – канал Уоррингтондағы A57 қос қабатты тас жолымен кесіледі. Бұрын каналға су құйып келген Фидлерс-Ферри электр станциясының жабылуынан кейін Спайк аралындағы су деңгейі төмендеп бастады. Мерси өзеніне қарайтын шлюздер қазір судың көптеп кетуінен қорқып, ашылмайды.
The Sankey Canal was built for Mersey Flats, the common sailing craft of the local rivers; they were used on the Mersey, Irwell and Weaver and along the Lancashire and North Wales coasts. To allow for the masts of the flats, swing bridges were constructed where roads crossed the canal. When the railways were built, they too had to cross in similar fashion. The exception was near the newly built town in Newton Le Willows that was to become Earlestown, where George Stephenson erected the Sankey Viaduct for the Liverpool and Manchester Railway, leaving 70 feet (21 m) headroom for the flats' sails. The canal's immediate commercial success, followed soon after by that of the Bridgewater Canal, led to a mania of canal building, and for further extension schemes to be proposed for the Sankey Canal. Francis Giles' proposal to link the canal to the Bridgwater Canal was not implemented, and neither was a plan to link the canal to the Leeds and Liverpool Canal near Leigh, to the North East. Apart from the early extension to Fiddlers Ferry, which provided better access to the River Mersey, and the 1775 extension to St Helens, the only major change came with the extension to Widnes in the 1830s. Built primarily to take coal from Haydock and Parr down to the Mersey and so on to the saltfields of Cheshire and Liverpool, the final traffic on the Sankey Canal was very different, and in the opposite direction, consisting of raw sugar for the Sankey Sugar Works at Earlestown, Newton le Willows, from Liverpool. In 1877, it was reportedly the case that, due to the pollution of a local Leblanc alkali works, "The mud deposited in the Sankey Brook, near St Helens, has been found to contain "no less than 2.26 of arsenic The water of the Sankey Brook is so acid that iron fittings cannot safely be used in the barges and lock gates." In 2004, St Michael's Golf Course, a municipal golf course in nearby Widnes built atop 30 hectares of land from old chemical waste tips was closed due to high levels of arsenic found in the soil. Reportedly, by 1891, of nearby Widnes and Ditton Marshes were buried under an average depth of 12 feet (4 m) of toxic galligu from alkali operations near the Sankey Canal. The galligu detritus was estimated at 10 million tonnes in total weight. In 1845 the St Helens and Runcorn Gap Railway Company and the then more prosperous Canal Company merged to form the St Helens Canal and Railway Company. There are plans to restore the canal, and perhaps to extend it northwards to join the main canal system via the Leeds and Liverpool Canal. The total cost of this would be in excess of £100m and it is therefore a long term project. There are, however, plans to dig out an infilled section in the centre of St Helens as part of the town's Eastside development. A feasibility study for this work was funded by a grant from the Single Regeneration Budget Fund, while at the other end of the canal, the Widnes Waterfront plan, published by Halton Council, and the new Mersey crossing between Widnes and Runcorn were expected to lead to further restoration at Widnes. One major obstacle is that the canal is severed by the A57 dual carriageway in Warrington. Following the closure of the Fiddlers Ferry power station which previously pumped water into the canal, the water level at Spike Island has begun to drop. The locks to the River Mersey are currently unable to be opened for fear of losing more water.
Құрылыстар
1830 жылы Санки каналы арқылы салынған, жергілікті тұрғындар арасында "Тоғыз арка" деп белгілі Санки виадугы теміржол виадугы аяқталды. Ол әлі де пайдаланылуда және Ливерпуль – Манчестер қалалық теміржолын (Рейнхилл және Сент-Хеленс түйіспесі арқылы) жүргізеді. Виадук шын мәнінде тоғыз құмтас аркадан тұрады, каналдан кемінде 60 фут (18,3 метр) биіктікте бос кеңістік қажет болды, бұл Мерсидің тегіс түбі бар кемелерінің мачталары үшін қажеттілік еді. 1966 жылы І санаттағы ескерткіш ретінде тіркелген, ол "әлемдегі ең алғашқы маңызды теміржол виадугы" деп сипатталған. Санки каналына баспалдақ құлып салынды, ал 1775 жылы Рейвенхед тармағы құрылысы аяқталғаннан кейін екінші баспалдақ құлып салынды. Олар сәйкесінше Ескі қос құлып және Жаңа қос құлып деп аталады. Соңғысы 1992 жылы Сент-Хеленс муниципалитетінің кеңесімен қайта жаңартылды, бірақ оның үстінде немесе астында навигациялық су жолы жоқ.
The Sankey Viaduct railway viaduct over the Sankey Canal in Great Sankey, known locally as the "Nine Arches" was completed in 1830. It is still in use and carries the intercity Liverpool to Manchester (via Rainhill and St Helens Junction) railway. It actually comprises nine sandstone arches, with a 60 foot (18.3m) minimum clearance above the canal, which was required to allow the masts of the Mersey flats to clear. Designated Grade I listed building in 1966, it has been described as being "the earliest major railway viaduct in the world". A staircase lock was built on the Sankey Canal and a second staircase was built later when the Ravenhead Branch was constructed in 1775. They are known respectively as the Old Double Lock and the New Double Lock. The latter was restored by St. Helens Borough Council in 1992, although it has no navigable waterway either above or below it.