Кіріспе
1789 ж. Ұлттық құрылтайдың француз феодалдық жүйесін жоюы Француз революциясының маңызды оқиғаларының бірі – феодализмді, сондай-ақ феодалдық дәуірден қалған ескі заңдарды, салықтарды және жеңілдіктерді жою болды. 1789 жылғы 4 тамыздағы түні Ұлттық құрылтай «Ұлттық құрылтай феодалдық жүйені толығымен жояды» деп мәлімдеді. Ол екінші тәрбиелі (ақсүйектер) өкілдерінің феодалдық құқықтарын және бірінші тәрбиелі (католик дін қызметкерлері) жинаған ондық салықты жойды. 13 аймақтық парламенттерге негіделген ескі сот жүйесі 1789 жылдың қараша айында тоқтатылып, 1790 жылы толығымен жойылды.
One of the central events of the French Revolution was to abolish feudalism, and the old rules, taxes and privileges left over from the age of feudalism. The National Constituent Assembly, acting on the night of 4 August 1789, announced, "The National Assembly abolishes the feudal system entirely." It abolished both the seigneurial rights of the Second Estate (the nobility) and the tithes gathered by the First Estate (the Catholic clergy). The old judicial system, founded on the 13 regional parlements, was suspended in November 1789, and finally abolished in 1790.
Тамыз жарлықтары
Тамыз жарлықтары – 1789 жылдың 4-11 тамызы аралығында Франция революциясы кезінде Ұлттық құрылтайдың қабылдаған он тоғыз жарлығы. Феодализмді, ақсүйектердің өзге де жеңілдіктерін және феодалдық құқықтарды жоюға қатысты 18 жарлық немесе бап бекітілді.
Өмірбаян
1789 жылы 14 шілдеде Бастилияның құлауынан кейін Парижден елді мекендерге дейін жаппай көтеріліс тарады. Ақсүйек отбасыларға шабуылдар жасалып, көптеген аристократтардың үйлері өртеліп, қиратылды. Монастырлар мен қамалдар да шабуылға ұшырап, жойылды. "La Grande Peur" – Ұлы қорқыныш дәуірі әлеуметтік гистериямен және келесі құрбан кім болатынына қатысты үлкен алаңдаушылықпен сипатталды. Көп жағдайда зорлық-зомбылықты баспанасыз немесе аштықтан зардап шеккен шаруалар емес, өздерінің мүдделерін ілгерілету үшін осы мүмкіндікті пайдаланған елді мекен тұрғындары бастады. Ұлы қорқыныш француз үкіметінің осалдығын көрсетті – билік орталықта толыққанды болмады. Ұзаққа созылған тәртіпсіздіктер мен қырқындар жағдайдың бақылаудан шығуы мүмкін деген жалпы алаңдаушылыққа әкелді, және олай болды. Ел мұндай жағдайды бұрын бастан өткерген емес. 1789 жылдың шілде айының соңында, елдің түкпір-түкпірінен шаруалар көтерілісі туралы хабарлар Парижге құйыла бастағанда, Ассамблея ашуланған шаруаларды тыныштандырып, бейбітшілік пен келісімге шақыру мақсатында елдің әлеуметтік құрылымын реформалауға шешім қабылдады. Талқылау тамыздың 4-і күні түнге дейін жалғасты, ал 5-і күні таңертең Ассамблея феодалдық жүйені жойып, көптеген дін қызметкерлері мен ақсүйектердің құқықтары мен жеңілдіктерін жойды. Тамыз жарлықтары бір аптадан кейін толыққанды аяқталды.
Жарлықтар
Барлығы он тоғыз жарлық болды, және түзетілген тізім 11 тамызда жарияланды.
Бірінші бап
Осыдан кейін Ассамблея феодалдық жүйені жойғанын жариялады. "Бұрынғы феодалдық және цензуалдық құқықтар мен борыштар (бұл ағылшын шаруалары жасаған төлемдерге ұқсас мәңгілік борышты білдіреді) ішінде, нақты немесе жеке крепостнойлықтан туындаған немесе оны көрсететін барлық құқықтар мен борыштар өтемақысыз жойылады". Луи француз дворяндары мен дін қызметкерлерінің мәртебесін жоғалтуынан емес, осы шығынның лайықты өтемақысын алуынан көңіл көшірді. Осы аралықта тамыз жарлықтары Ассамблеяға Адам және азамат құқықтарының декларациясын қабылдауға жол ашты. Алғашқыда шаруалар сеньорлық алымдарды тоқтату үшін төлеуге тиіс еді; бұл алымдар Франциядағы егістік жердің төрттен бірінен астамын қамтыды және ірі жер иелерінің табысының басым бөлігін құрады. Көпшілігі төлеуден бас тартты, ал 1793 жылы бұл міндет жойылды. Осылайша шаруалар жерді тегін алды, сонымен қатар шіркеуге ондық салық төлеуден де босады. Д. М. Г. Сазерленд шаруалар мен жер иелері үшін салдарларын зерттеді. Шаруалар енді шіркеуге ондық салық төлеуге міндетті емес еді. Бірақ жер иелеріне бұрынғы ондық салық мөлшерінде жалға алу ақысын көтеруге рұқсат берілді. Ұлттық үкімет жаңа табысты жер салығын көтеру арқылы иелерінен салық түрінде алып қойды. Сазерленд шаруалар тиімді түрде екі есе көп төлегенін айтады, жоғары жалғақы және ауыр салықтар түрінде. Көптеген адамдар осы салмақтан қашуға тырысты. Бірақ ұзақ мерзімде жалдамалы шаруалар мен жер иелеріне жүктелген жаңа салмақ өнімділіктің өсуімен толық өтелді, бұл барлығын байытты.