Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Сан-Хуан қаласындағы бекініс, Пуэрто-Рико
Fortress in San Juan, Puerto Rico
Сан-Кристобаль Кастильосы – Пуэрто-Риконың Сан-Хуан қаласындағы бекініс. Оны испандықтар ескі Сан-Хуанның тарихи қаласына қарсы құрлықтан жасалған шабуылдардан қорғау үшін салған. Бұл Сан-Хуан ұлттық тарихи орнының бөлігі. Сан-Кристобаль Кастильосы – испандықтардың Жаңа әлемде салған ең ірі бекінісі. 1783 жылы құрылысы аяқталғанда, ол шамамен 27 акр жерді алып, Сан-Хуан қаласын ішінара қоршап алған. Сан-Кристобальға қалаға кіру екі есікпен жабылып тұрды. Аймақта шамамен жүз жылға жуық бейбітшілік орнағаннан кейін, қабырғалы қалаға кіретін және одан шығатын көлік қозғалысын жеңілдету үшін 1897 жылы бекіністің шамамен үштен бірі бұзылды. Бұл бекініс бастапқыда Cerro de la Horca немесе Cerro del Quemadero деп аталған төбеде салынған, кейін испандықтардың Кіші Антиль аралдарындағы Сент-Кристофер аралынан ағылшын және голланд басқыншыларын қуған жеңісінің құрметіне Cerro de San Cristóbal деп өзгертілді. Ол кезде ол Пуэрто-Риконың аралдық аумақтық қорғанысының бір бөлігін құрады. Сан-Кристобаль Кастильосында испан отаршылдығы кезінде су сақтауға пайдаланылған бес цистерна бар. Олардың көлемі өте үлкен (24 фут биіктігі, 17 фут ені және 57 фут ұзындығы) және Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде бомбаға қарсы қоршау ретінде пайдаланылды.
Castillo San Cristóbal is a fortress in San Juan, Puerto Rico. It was built by the Spanish to protect against land based attacks on the historic city of Old San Juan. It is part of San Juan National Historic Site. Castillo San Cristóbal is the largest fortification built by the Spanish in the New World. When it was finished in 1783, it covered about 27 acres of land and partly encircled the city of San Juan. Entry to the city was sealed by San Cristóbal's double gates. After close to a hundred years of relative peace in the area, part of the fortification (about a third) was demolished in 1897 to help ease the flow of traffic in and out of the walled city. This fortress was built on a hill originally known as the Cerro de la Horca or the Cerro del Quemadero, changed to Cerro de San Cristóbal in celebration of the Spanish victories ejecting English and Dutch interlopers from the Saint Christopher island in the Lesser Antilles. At the time, it formed part of the insular territorial glacis of Puerto Rico. Castillo San Cristóbal also contains five cisterns that were used for the storage of water during the ages of the Spanish Colony. They are extremely large (24 ft tall, 17 ft wide, and 57 ft long) and were used as bomb shelters during World War II.
Тарих
Сан-Кристобаль Кастильосы Испанияның Жаңа әлемде салған ең ірі бекінісі саналады. 1783 жылы құрылысы аяқталғанда, ол шамамен 27 акр жерді алып жатты. Оған кіретін жолдар екі қақпа мен көпірлермен қоршалған, бұл жер Сантьягоның ревеллині және Сантьягоның бастионы деп аталды. Астанаға көлік ағынын жеңілдету үшін бұл бөлім 1897 жылы бұзылды. 1634 жылы аймақта алғашқы қорғаныс құрылысы – Фортин-дель-Эспигон немесе Гарита-дель-Диабло салынды. 1765 жылы Сан-Кристобаль құрғақ ормен қоршалған мүйіз тәрізді құрылымға айналды, ол қала қабырғаларының жалғасы болды. Оның ең биік нүктесінде пушкаларды орналастыруға арналған платформа, яки Кабальеро-де-Сан-Мигель орналасқан. Сан-Кристобаль атын сол төбеден алды, онда қалаға құрлықтан жасалған шабуылдарға қарсы негізгі қорғаныс салынған, бірақ ол сонымен қатар солтүстік жағалауды да қорғады. Жұмыс аяқталған кезде ол Американың барлық аймақтарындағы ең кең аумақты испан бекінісіне айналды. 1759 жылы Карл III Испания тағына отырды және 1764 жылы фельдмаршал Александр О’Райли мен инженерлер – полковник Томас О’Дейли және Хуан Франсиско Местреге аралды мықты бекініс, бірінші дәрежелі қорғаныс етіп жасауға бұйрық берді. Бұл жоспарлар Англиямен соғысқа дайындық болды, ол болмай қалмайтын сияқты көрінді. Бұл бұйрық ағылшындардың Гавананы уақытша қоршауымен бірге орын алды. О’Райлидің реформалары нәтижесінде Сан-Карлос равелині және Ла-Тринидад контргардиясы салынды. Одан шығысқа қарай Эль-Абанико деп аталатын бекініс және теңізге қарап тұрған Ла-Принсеса батареясы салынды. 1788 жылы, патшаның қайтыс болған жылы, реформалар аяқталды. Қорғаныс өзінің тиімділігін дәлелдеді, өйткені 1797 жылы британдық генерал Ральф Аберкромби басқаратын жеті мың ағылшын әскерінің басып кіруіне тойтарыс беруге көмектесті.
Castillo San Cristóbal is considered the largest fortification built by Spain in the New World. When it was completed in 1783, it covered about 27 acres. The entrances to it were protected by two gates and drawbridges in what was called the revellín de Santiago and the bastión de Santiago. This section was demolished in 1897 to help facilitate increased traffic to the capital. In 1634, the first defensive structure had been built in the area, the Fortín del Espigón or the Garita del Diablo. In 1765, San Cristóbal was conformed by a hornwork surrounded by a dry moat, which gave continuity to the walls of the city, and at the highest point of it, there was a platform, or Caballero de San Miguel, for the emplacement of cannons. San Cristóbal derives its name from the hill on which the main defenses were built against the invasion of the city by land, although it also defended the north coast. By the time the work was completed, it became, the most extensive Spanish fortification in all of the Americas. Charles III of Spain came to the Spanish throne in 1759, and in 1764 ordered Field Marshal Alexander O'Reilly and the engineers, Colonel Tomás O'Daly and Juan Francisco Mestre, to make the island a stronghold, a defense of the first order. The plans constituted the preparation for a war with England, which seemed inevitable. The order coincided with the Siege of Havana temporarily by the English. As a result of O'Reily's reforms, the Ravelin of San Carlos and the counterguard of La Trinidad were built. Further east, a fort called El Abanico and a battery overlooking the sea, La Princesa, were built. By 1788, the year of the king's death, the reforms were complete. The defenses proved their effectiveness since in 1797 they helped to repel the invasion of seven thousand English soldiers commanded by the British general Ralph Abercromby.
Тарихи уақыт сызығы
1521 жылы Капаррадан келген испандықтар Сан-Хуан қаласын құрды. 1539 жылы Сан-Фелипе-дель-Моро және Ла-Форталезада порттың кіреберісіне бағытталған алғашқы бекіністі қорғаныстар салынды. 1595 жылы Сэр Фрэнсис Дрейк басқарып келген ағылшын әскері Сан-Хуанға шабуыл жасады, 25 кеме Эль-Мородан отқа түсті. Шабуыл аяқталған соң ағылшындар қашып кетті, бірнеше тұтқынды алып, бірақ шабуылдың себебі болған қазынаны таба алмады. 1625 жылы голландтар Сан-Хуанды құрлық жағынан басып алды. Сан-Кристобаль төбесіне құрлықтан болатын шабуылдарды болдырмау үшін қорғаныс құрылысын салуға бұйрық берілді. 1634 жылы Сан-Хуанның солтүстік-шығысындағы Сан-Кристобаль биіктігінде шағын үшбұрышты редут салынды. 1766–1783 жылдары корольдік инженерлер Томас О’Дали мен Хуан Франсиско Местренің басшылығымен Сан-Кристобальдің қазіргі күнгі құрылысының негізгі кезеңі жүргізілді. 1797 жылы Сан-Кристобаль Сер Ральф Аберкромби басқаратын 7000–13000 сарбаздық британдық шабуылшылардың Сан-Хуанға жасаған шабуылын тойтарды. Аберкромби әскері, Америкадағы испандық аумақтарға жасалған ең ірі шабуылдың бірі, Сан-Кристобальдан шамамен бір шақырымдай жердегі Эскамброн қорғанысында тоқтатылды, бұл орын Сан-Хуанның бірінші қорғаныс желісі ретінде де танымал; Сан-Жеронимо фортинін қараңыз. 1824 жылы Мария де лас Мерседес Барбудо, Пуэрто-Риконың алғашқы тәуелсіздік жақтасы болған саяси белсенді, яғни Пуэрто-Риконың тәуелсіздігін ынтамен қолдаған және Симон Боливар басшылығымен Венесуэла үкіметімен бірігіп, Пуэрто-Рикодағы испан отаршылдығына қарсы көтеріліс ұйымдастырды. Ол сотталып, Кубаға жер аударылатынша фортта тұтқын ретінде ұсталды. 1855 жылы Сан-Кристобаль артиллерия бригадасы испан тәжіне қарсы бүлік көтерді. Кастильо 24 сағатқа бүлікшілердің бақылауында болды, қақпалар қалаға бұрылып, қала тұрғындарының арасында үрей тудырды. 1897 жылы Сан-Хуанның кеңеюіне орын беру үшін Сан-Кристобальдан порттық доктарға дейінгі 18 ғасырға дейінгі қабырғалардың үлкен бөлігі жарылыс арқылы қиратылды. 1898 жылы 10 мамырда капитан Анхель Риверо Мендес Кастильо Сан-Кристобальдың оқ батареясынан USS Yale кемесіне қарсы оқ атып, Пуэрто-Риконың испан-американ соғысына қатысуын белгіледі. Сан-Кристобальдің артиллериялық ұшақтары 1898 жылғы 10 мамырдағы бір күндік бомбалау кезінде АҚШ әскери-теңіз кемелерімен шайқасты. Алты айдан кейін Париж шартының талаптары бойынша Пуэрто-Рико АҚШ территориясына айналды, осылайша испан-американ соғысы аяқталды. 1942 жылы АҚШ Екінші дүниежүзілік соғысқа қатысқан кезде әлі де әскери база ретінде қолданылып, Кастильо Сан-Кристобальдің ежелгі қорғанысына бетондық қораптар мен жер асты басқару орталығы қосылды. Су резервуарлары бомбалаудан қорғану үшін пайдаланылатын. 1949 жылы Сан-Хуан ұлттық тарихи орны жаңа әлемдегі ең әсерлі құрылым ретінде құрылды. 1961 жылы АҚШ армиясы ескі Сан-Хуан бекіністерінен шығып, олар АҚШ Ұлттық парк қызметінің қарауына берілді, тек музей ретінде сақтау үшін. 1983 жылы Сан-Хуан ұлттық тарихи орны Біріккен Ұлттар Ұйымымен Дүниежүзілік мұра ретінде жарияланды.
1521 – San Juan founded by Spanish settlers from Caparra. 1539 – Construction of the first fortified defenses at Castillo San Felipe del Morro and La Fortaleza, with batteries aimed at the harbor entrance. 1595 – The English attack San Juan, led by Sir Francis Drake, 25 ships penetrated the line of fire from El Morro. At the end of the battle the English fled taking some prisoners but no treasure, the reason for which they attacked. 1625 – The Dutch attack and take San Juan from the land side. Construction of some form of defense for San Cristóbal Hill was ordered to prevent other attacks from the land side. 1634 – A small triangular redoubt is built on the high ground known as San Cristóbal on the northeast side of San Juan. 1766–1783 Main period of construction of San Cristóbal as we see it today under the directions of Royal Engineers Tomás O’Daly and Juan Francisco Mestre. 1797 – San Cristóbal helps repel the attack on San Juan from the land side by a British invasion force of 7,000 13,000 men commanded by Sir Ralph Abercromby. Abercromby's forces, one of the largest ever to invade Spanish territories in America, are halted a mile from San Cristóbal at the Escambrón defenses, also known as San Juan's First Line of Defense; see Fortín de San Gerónimo. 1824 – María de las Mercedes Barbudo, a political activist who was the first female from Puerto Rico "Independentista", meaning that she was the first Puerto Rican woman to become an avid advocate of Puerto Rican Independence, and who joined forces with the Venezuelan government, under the leadership of Simon Bolivar, to lead an insurrection against the Spanish colonial forces in Puerto Rico, and was held captive in the fort pending her exile to Cuba. 1855 – Mutiny by the San Cristóbal artillery brigade against the Spanish crown. The Castillo is held by rebels for 24 hours causing panic in the city when the cannons are turned around and aimed at the city. 1897 – A large segment of 18th century walls is dynamited from San Cristóbal to the harbor docks to allow San Juan to expand. 1898 – On 10 May 1898, the first shot which marked Puerto Rico's entry into the Spanish–American War was ordered by Captain Ángel Rivero Méndez is against the USS Yale from Castillo San Cristóbal's cannon batteries. San Cristóbal's gunners duel with US Navy warships during a day long bombardment on 10 May 1898. Six months later Puerto Rico becomes a US territory by terms of the Treaty of Paris which ends the Spanish–American War. 1942 – Still an active military base when the United States entered World War II, concrete pillboxes and an underground bunker control center are added to the ancient defenses of the Castillo San Cristóbal. Cisterns were to be used as fallout shelters. 1949 – San Juan National Historic Site is established as the most impressive structure in the new world. 1961 – The US Army moves out of the forts of Old San Juan, and they become the jurisdiction of the United States National Park Service, to be preserved solely as museums. 1983 – San Juan National Historic Site is declared a World Heritage Site by the United Nations.
Ерекшеліктері
Қамал қызметкерлері жүргізетін экскурсиялар. Сан-Хуан және қамал туралы қысқа деректі фильм күні бойы көрсетіледі. Ежелгі қару-жарақтардың атыс демонстрациясы (айдың үшінші жексенбісі). Қамалдың әртүрлі бөлімдерін байланыстыратын кең туннельдер жүйесі. Қорғаушылар үйі және парад алаңы. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде АҚШ армиясы салған артиллериялық бекет. 200 фунт салмақты нағыз минометтік снарядтар. Қамалдың ең биік нүктесі – Сан-Мигельдің рыцарі, ол қаланың толық панорамасын ашады. Әскерлер жаттығулар өткізген парад алаңының астындағы бес цистерна. Олар 716 000 галлон жаңбыр суын сақтай алады, бұл қамалдың бір жыл бойы сумен қамтамасыз етілуін қамтамасыз етеді. Әскер казармалары мен әскери киімдердің көрмесі. 1897 жылы Ревелин мен Сантьяго қақпасы бұзылғанға дейінгі толық кешенді көрсететін модель. Сувенирлер мен кітаптар сататын дүкен.
Guided tours by castle staff. Short documentary on San Juan and the castle is shown throughout the day. Demonstrations of ancient weapons firing (every third Sunday of the month). An extensive system of tunnels connecting the various sections of the fort. The guardhouse and parade ground. An artillery post built by the U. S. Army during World War II. Real mortar bombs of 200 pounds. The Caballero de San Miguel, the highest point of the castle, which allowed a complete view of the city. Five cisterns under the parade ground where the troops trained. They could store up to 716 000 gallons of rainwater, capable of sustaining the fort for a year. Exhibits of a troop barracks and military clothing. Model showing the complete complex before the demolition of the Revellín and Puerta de Santiago in 1897. Store for the sale of souvenirs and books.
"Құдайдың үйі"
Сан-Хуанның бекіністі қабырғаларының көпшілігі әртүрлі жерлерде қарауылдық бұрыштарға (қарауылдар қораптары, испан тілінде "garitas") ие. Сан-Кристобаль бекінісіндегі қарауылдық бұрыштардың бірі "ла Гарита дель Дьябло" ("Шайтанның қарауылдық қорабы") деп аталады. Бұл қарауылдық бұрыш теңіз жағалауын күзетіп, күзетшілерді қорғайтын тиімді қарау орны болып табылады. Бұл қарауылдық қорап 1634 жылы салынған бекіністің ең көне бөліктерінің бірі. Бұл қарауылдық бұрышқа байланысты, ішінде сарбаздардың жоғалып кеткені туралы бірнеше аңыз бар. Алайда, көпшілік сенімге сүйене отырып, жергілікті әңгімелерде айтылатындай, жоғалып кеткен жалғыз сарбаз – Дина есімді әйелімен қашып кеткен Санчес есімді сарбаз болған.
Most of San Juan's fortified walls have guerites (sentry boxes, "garitas" in Spanish) at various points. One of the guerites at Castillo San Cristóbal is called "la Garita del Diablo" ("The Devil's Sentry Box"). This guerites offers a vantage point to watchmen guarding the seashore while protecting them. This particular sentry box is one of the oldest parts of the fort, being built in 1634. There are several legends surrounding the sentry box about soldiers disappearing from inside. However, it is mostly believed – and told so in various local stories – that the only soldier that apparently disappeared was a soldier called Sánchez, who fled his post to escape with his girlfriend, called Dina.