Чарльз Айвздың аяқталмаған «Космос Симфониясы» – кеңестік оркестрлерге арналған шығарма. 1911-1928 ж. аралығында жазылған, бірақ толыққанды нұсқасы жоқ.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
"Вселенная симфониясы" – американдық классикалық музыка композиторы Чарльз Айвстың аяқталмаған шығармасы. Туындысының күні белгісіз, бірақ ол шамамен 1911-1928 жылдар аралығында үнемі жұмыс істеген болуы мүмкін. Екі немесе одан көп оркестр үшін кеңістіктік композиция ретінде жоспарланған, ол үш бөлімнен тұрады:
The Universe Symphony is an unfinished work by American classical music composer Charles Ives. The date of composition is unknown, but he probably worked on it periodically between 1911 and 1928. Intended to be a spatial composition for two or more orchestras, it is in three sections:
Айвс бұл идеяны 1915 жылдың күзінде Нью-Йорк штатының Адирондак тауларында болғанда ойлап тапты, бірақ 1923 жылға дейін оны тоқтатты, содан кейін жұмысты қайта бастады. Ол көп жыл жұмсағанына қарамастан, көптеген эскиздері жоғалып кеткен. 1990 жылдары үш жеке орындаушылық нұсқасы құрастырылды, оның ішінде Дэвид Грей Портердің (1993, А бөлімі, ко да және тек бірінші прелюдияның бір бөлігі), Ларри Остиннің (1994) және Джонни Рейнхардтың (1996) нұсқалары бар. Бұл күрделі шығарма, 20 тәуелсіз музыкалық желіні пайдаланады; әрқайсысы жеке темпте орындалады, тек сегіз секунд сайынғы соққыларда ғана үйлеседі. Оның "Вселенная симфониясының" эскизіндегі жазбаларына сәйкес, Айвс "Құдай мен адам арқылы белгілі болған барлық нәрсенің құпия басталуын, табиғаттағы барлық тіршіліктің эволюциясын, өмірдің түп-тамырынан рухани мәңгілікке дейін, үлкен белгісіздіктен үлкен белгісіздікке дейін" бейнелеуге тырысқан. Айвс шығарманың орындалуын алдындағы оркестрлердің аңғарларда, төбелерде және тауларда орналасқанын көріп тұрды, музыка "мәңгілік импульсті, жердің планеталық қозғалысын, таулар мен жартастардың биік сызықтарын, терең шатқалдарды, жартастың өткір жиектерін" имитациялайды. Кейбір беттері жоқ немесе жазылмаған. Бірінші бөлім ("А бөлімі") 1915 жылғы "Жер мен аспан" немесе "Жер мен көк" атты шығарманың эскизінен алынған, онда бір топ аспаптар Жерді, екінші топ Аспанды бейнелейді, ал соққылы аспаптар тобы екеуінің де астында жатқан ғаламның мәңгілік импульсін көрсетеді. Бұл шығарманың ең толық үлкен бөлігі, сонымен қатар А бөлімінің төрт негізгі "Жер тақырыбын" бөлісетін ұқсас стильде жазылған қозғалыстың ко дасы. Негізгі "аспан тақырыбы" – цитатаға негізделген жалғыз тақырып, "Бетания" гимні ("Маған Құдайым жақында", оның Төртінші симфониясының финалы үшін негіз ретінде қолданылған әнұранның дәл сол мелодиясы). Симфонияның үш прелюдиясы да болжаныпты, бірақ олардың ешқайсысы аяқталмаған. Ең толық бірінші прелюдия, бірақ ол да аяқталмады, тек музыкалық мысалдармен бірге эскиз түрінде қалды. Қосымша ақпарат алу үшін Джеймс Б. Синклердің Айвстың музыкасы мен қолжазбаларының "Сипаттамалық каталогы" (1999) қараңыз. Сонымен қатар, Рейнхард Айвстың "Вселенная симфониясын" жазу тарихын, сондай-ақ Айвстың эскиздерінен орындау нұсқасын дайындаудағы өзінің процесін жазды.
Ives conceived the idea during the autumn of 1915 while he was staying in the Adirondacks of New York State, but he left it alone until 1923, when he returned to working on it. Although he spent many years on it, many of the sketches are missing. During the 1990s there were three separate performing versions assembled, including a version by David Gray Porter (1993, Section A plus the Coda and part of a first Prelude only), Larry Austin (1994), and Johnny Reinhard (1996). It is a complex work, using 20 independent musical lines; each moves in a separate meter, only coinciding on downbeats eight seconds apart. According to his notes on a sketch of the Universe Symphony, Ives was "striving to paint the creation, the mysterious beginnings of all things known through God and man, to trace with tonal imprints the vastness, the evolution of all life, in nature, of humanity from the great roots of life to the spiritual eternities, from the great inknown to the great unknown." Ives envisioned the work being performed by multiple orchestras located in valleys, on hillsides and mountains, with the music mimicking "the eternal pulse the planetary motion of the earth the soaring lines of mountains and cliffs deep ravines, sharp jagged edges of rock". Pages are missing or were never written. The first part ("Section A") was derived from a sketch of 1915 for a piece called "The Earth and the Heavens" or "The Earth and the Firmament", with one group of instruments representing the Earth and another group representing the Heavens, and with a group of percussion instruments representing the eternal pulse of the universe underlying both. This is the most complete large fragment of the piece, along with a Coda for the complete movement written in a similar style that shares the same four main "Earth themes" of Section A. The main "sky theme" is the only theme built upon a quotation, the hymn tune "Bethany" ("Nearer My God to Thee", the same hymn tune used as the basis for the Finale of his Fourth Symphony.) There were also to be three Preludes to the Symphony, but none were completed. The most complete is the first Prelude, but again this was not completed, left only in the form of an outline sketch with musical examples. For more information see James B. Sinclair's "Descriptive Catalogue" of Ives's music and manuscripts (1999). In addition, Reinhard has written a detailed history of Ives's composition of the Universe Symphony as well as his own process in preparing a performance edition from Ives's sketches.