Кіріспе

Адамның қайтысы туралы ресми жазба

Өлім туралы куәлік – бұл медицина қызметкері шығарған, адамның қайтыс болған уақытын көрсететін заңдық құжат немесе мемлекеттік азаматтық тіркеу кеңсесі шығарған, қайтыс болған адамның қайтыс болған күні, орны және себебін ресми тіркеуге енгізген құжат. Мұрагерлік немесе қайтыс болған мүлікті басқаруға қатысты өтініш берген кезде ресми өлім туралы куәлік әдетте талап етіледі. Олар генеалогиялық зерттеулер үшін де қолданылады. Мемлекеттік тіркеу кеңсесі әдетте өлім туралы куәлік ұсынбастан, мемлекеттік органдарға өз деректерін жаңартуға мүмкіндік беру үшін қайтыс болғандар туралы мәліметтерді ұсынуға міндетті, мысалы, сайлау тізілімдері, мемлекеттік әлеуметтік төлемдер, паспорттық деректер, мұрагерлік аударылуы және т.б.

Тарих

Тарихи тұрғыдан алғанда, Еуропа мен Солтүстік Америкада қайтыс болғандардың тізілімдері, шомылу және неке тізілімдерімен бірге жергілікті шіркеулерде сақталған. 1639 жылы, болашақта АҚШ болып білетін аймақта, Массачусетс шығанағындағы колония бұл тізілімдерді сақтауды алғаш рет мемлекеттік соттарға жүктеді. 19-шы ғасырдың соңына қарай, Еуропа елдері қайтыс жағдайларын тіркеу үшін орталықтандырылған жүйелерді қабылдады. Англия мен Уэльсте азаматтық тіркеу қызметтеріне, Ұлыбританияның Паспорт кеңсесінің бөлімшесі болып табылатын Бас тіркеу кеңсесі жауапты.

Шотландия

Ұлттық тіркеу 1855 жылы басталды; тіркеулер одан да толыққанды.

Америка Құрама Штаттары

АҚШ-тың көп бөлігінде өлім куәліктері қоғамдық мүлік ретінде қарастырылады және осылайша, өтініш берушінің қайтыс болған адаммен туыстық байланысына қарамастан, кез келген адамға алуға болады. Басқа да заңнамалық аумақтарда өлім куәліктерін кімге беруге болатыны шектеледі. Мысалы, Нью-Йорк штатында қайтыс болған адамның жұбайы, ата-анасы, баласы немесе бауыры сияқты жақын туыстары ғана өлім куәлігін ала алады, сондай-ақ құжатталған заңды құқығы немесе талабы, медициналық қажеттілігі немесе Нью-Йорк штатының сот шешімі бар басқа да адамдар да ала алады.

Америка Құрама Штаттары

2007 жылы "People" журналында жарияланған мақалада, баланың өлі тууы жағдайында туу куәлігі мен өлім куәлігі екеуін де беру стандартты тәжірибе емес екені белгілі болды. Көптеген штаттар оның орнына "өлі туған баланың тууы туралы куәлік" береді.