Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Артқы сырғанағыш (кейде "сыртқы қышуға қарсы құрал" деп те аталады) - адамның өз қолымен жеткізіп қышуды басуға қиын болатын жерде, әдетте арқада, қолданылатын құрал.
A backscratcher (occasionally known as a scratch back) is a tool used for relieving an itch in an area that cannot easily be reached just by one's own hands, the , typically the back.
Құрамы және өзгеруі
Олар әдетте ұзын, жұқа, таяқша тәрізді құралдар, арқаны қышуға арналған. Бір жағынан ұстауға ыңғайлы тұтқасы, екінші жағынан қышуды жасау үшін тісті немесе адам қолы пішінді бөлігі болады. Көптеген түрлері жылқының тырнағы немесе тырнақша тәрізді, ал кейбіреулері арқаның тереңіне жете алу үшін қайырылатын болады. Арқа қышқыштың материалы алуан түрлі болуы мүмкін, бірақ қазіргі заманғылары көбінесе пластиктен жасалады. Сонымен қатар, ағаш, кит сүйегі, таспаңдақ қабығы, мүйіз, қамыс, бамбук, піл сүйегі, балеен және тарихта нарвалдың тісінен жасалғандары да кездеседі. Бұл материалдарды пайдаланудың себебі – қышынуды «бір мүйізді аттың» мүйізімен емдеу арқылы мәртебелілік таныту (көзге түсетін тұтынушылықтың мысалы). Арқа қышқыштардың ұзындығы 30-тен 60 сантиметрге (12-ден 24 дюймге) дейін өзгереді.
They are generally long, slender, rod shaped tools good for scratching one's back, with a knob on one end for holding and a rake like device, sometimes in the form of a human hand, on the other end to perform the actual scratching. Many others are shaped like horse hooves or claws, or are retractable to reach further down the back. Though a backscratcher could feasibly be fashioned from most materials, most modern backscratchers are made of plastic, though examples can be found made of wood, whalebone, tortoiseshell, horn, cane, bamboo, ivory, baleen, and in some cases in history, narwhal tusks, due to the status afforded by relieving itches with a supposed unicorn horn (an example of conspicuous consumption). Backscratchers vary in length between 12 and 24 ins (30–60 cm. ).
Тарихқа оралушылар
Инуиттер кит тістерінен арқа сығырғыштар жасаған. Арқа сығырғыштар көптеген басқа да аймақтарда, мысалы, ежелгі Қытайда дербес дамыған, онда қытай шаруалары малдың денесіндегі блохалар мен күйріктерді тексеру үшін оларды құрал ретінде пайдаланған. Жақындағы тарихта арқа сығырғыштар 18 және 19 ғасырлардағы әйелдердің шаштарынан жасалған үлкен "төбелерді" ұқыптап ұстау үшін де қолданылған. Бұрын арқа сығырғыштар көбінесе әсем безендіріліп, әшекей ретінде белге ілінетін, ал күрделі үлгілері күміспен қапталып немесе сирек жағдайларда сақиналары бар піл сүйегінен ойылған қолдармен жасалған. Қасырғыш қол кейде тарақпен немесе құстың тырнағымен ауыстырылған. Әдетте, қол оң немесе сол қолды білдіре берген, бірақ қытайлық нұсқаларында көбінесе оң қол бейнеленген.
The Inuit carved backscratchers from whale teeth. Backscratchers were also observed to have developed separately in many other areas, such as ancient China, where Chinese farmers occasionally used backscratchers as a tool to check livestock for fleas and ticks. In recent history backscratchers were also employed as a kind of rake to keep in order the huge "heads" of powdered hair worn by ladies in the 18th and 19th centuries. In the past, backscratchers were often highly decorated, and hung from the waist as accessories, with the more elaborate examples being silver mounted, or in rare instances with an ivory carved hand with rings on its fingers. The scratching hand was sometimes replaced by a rake or a bird's talon. Generally, the hand could represent either a left or right hand, but the Chinese variety usually bore a right hand.