Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық саясаткер (1915–2005)
British politician (1915–2005)
Фредерик Вернон Корфилд (1 маусым 1915 – 25 тамыз 2005) – британдық консервативті саясаткер және министр.
Sir Frederick Vernon Corfield (1 June 1915 – 25 August 2005) was a British Conservative politician and minister.
Ерте өмір
Корфилд британдық үнді армиясының бригадирі Фредерик Аллейн Корфилд пен Уоллингтондағы (бұрын Суррейде) Томас Боутер Вернонның қызы Мэри Грэм Вернонның ұлы болды. Оның әкесі сонымен қатар Шропширдегі Кардингтон қаласындағы Чатволл иелігіне де ие болды, оны Фредерик 1939 жылы әкесі қайтыс болғаннан кейін мұраға алды. Ол алдымен Брокхерст дайындық мектебінде білім алып, адвокат болуға қажетті емтиханды тапсырды. Англияға оралғаннан кейін 1946 жылы Мидл Темплде адвокаттыққа қабылданды және Англиядағы армияның Бас судья-адвокаты кеңсесінде бір жыл қызмет етті.
Corfield was the son of Brigadier Frederick Alleyne Corfield of the British Indian Army and Mary Graham Vernon, daughter of Thomas Bowater Vernon of Hanbury, Walllington (then in Surrey). His father also owned the Chatwall estate at Cardington, Shropshire, which Frederick inherited on his father's death in 1939. He was educated firstly at Brockhurst Preparatory School and passed examinations qualifying as a barrister. After his return to England he was called to the bar at Middle Temple in 1946 and spent a year in the army's Judge Advocate General's branch within England.
Саяси мансап
1955 жылы Оңтүстік Глостерширден парламент депутаты болды. Парламент депутаты болғаннан кейін көп ұзамай, міндетті түрде жерді сатып алу үшін өтемақыны жақсартуға бағытталған жеке заң жобасын ұсынды. 1958 жылдың ақпан айында үкіметтің ұсынысына қарамастан, оның заң жобасы екінші оқылымда қабылданды, ал оның негізгі принциптері 1959 жылғы қала және елді мекендерді жоспарлау заңына енгізілді. Ол консерваторлардың парламенттік фракциясының ауыл шаруашылығы комитетінің хатшысы (1956–1962) және оның шағын шаруашылықтар жөніндегі кіші комитетінің төрағасы (1957–1958) болды. Сонымен қатар, ол Эйри Нивтің парламенттік жеке хатшысы болды. Гарольд Макмиллан мен Алек Дуглас Хоум басшылығымен ол Тұрғын үй және жергілікті басқару жөніндегі парламенттік хатшының орынбасары қызметін атқарды (1962–1964). 1964–1965 жылдары жер және табиғи ресурстар жөніндегі оппозиция өкілі болды, содан кейін 1922 комитетінің атқарушы мүшесі болды. 1970 жылы Корфилд Джон Дэвис басшылығымен құрылған Жаңа Сауда және өнеркәсіп министрлігінде мемлекеттік министр болып қызмет етті. Кейіннен ол авиация және ғарыш министрі (1970–1972) лауазымын атқарды, ол «Black Arrow» зымыран бағдарламасын тоқтатуға жауапты болды, бірақ «Rolls Royce» компаниясына (оның Filton, Бристоль зауыты оның сайлау округінде орналасқан) қаржылық көмек көрсетті, себебі компанияның қорғаныс міндеттемелерін орындауына кедерес келтіретін қиындықтар туындаған еді. Бұл көмекке RR-дің стратегиялық маңызды авиациялық қозғалтқыштар бөлігін мемлекеттік меншікке беру кірді. Ол сондай-ақ «Concorde» ұшағының толыққанды өндірісін бастауын қадағалады. 1972 жылы парламенттік жұмыстан қол үзді және 1974 жылдың ақпан айындағы жалпы сайлауда Глостерширдегі өкілдікке қайта түспеді, себебі үкіметтің экономикалық саясатымен және Эдвард Хиттің басшылығымен келіспеді, сондай-ақ партиясы сайлауда жеңіліске ұшырайды деген сенімге келді.
In 1955 he became MP for South Gloucestershire. Shortly after becoming an MP he launched a private member's bill to improve compensation for compulsory land purchases. He received a second reading for his bill in February 1958, against government advice, and its general principles were incorporated in the Town and Country Planning Act of 1959. He became secretary of the Conservative MPs' agriculture committee (1956–62), and chairman of its small farms subcommittee (1957–58). He also became parliamentary private secretary to Airey Neave. Under Harold Macmillan and Alec Douglas Home he held the position of Joint Parliamentary Secretary of Housing and Local Government (1962–4). He became an opposition spokesman on land and natural resources 1964–65 and subsequently an executive member of the 1922 Committee. In 1970 Corfield was briefly Minister of State at the newly formed Department of Trade and Industry under John Davies. He subsequently held the positions of Minister for Aviation Supply and Aerospace Minister (1970–2) where he was responsible for the cancellation of the Black Arrow rocketry programme but provided financial assistance to Rolls Royce (whose Filton, Bristol factory was within his constituency) when it ran into difficulties that hampered its defence commitments. This help included the nationalisation of the strategically significant aero engine part of RR. He also presided over the first full scale roll out of Concorde. He returned to the backbenches in 1972 and did not contest his Gloucestershire seat in the general election of February 1974, having decided to stand down because of his disagreement with the government's then economic policies and the leadership of Edward Heath and a conviction proved correct that his party would lose the election.
Кейінгі мансап
Зейнетке шыққаннан кейін, 1972 жылы Королева кеңесінің мүшесі атанған Корфилд заңгерлік қызметке қайта оралды, Орта ғибадатхананың төрешісі болды және 1979 жылдан 1987 жылға дейін округ сотының судьясы қызметін атқарды. 1974 жылы Британ су жолдары басқармасы комитетіне қосылды және 1980-1983 жылдары оның төрағасының орынбасары болды. Ол түрлі су компаниялары басқармаларында жұмыс істеді, бірақ 1987 жылы Маргарет Тэтчер үкіметі енгізген мемлекеттік су шаруашылығын толығымен жекешелендіруге қарсы шықты. Бұл оқиға Лондон қаласындағы Бромптондегі Қасиетті Троица шіркеуінде болды. Оның анасы үйлену рәсімін өзінің туысы, Кентерберий деканы Хьюлетт Джонсонның өткізуін қалаған, бірақ күйеу жұбайлар Джонсонның коммунистік көзқарастарына қарсы болғандықтан, оның орнына әкесінің туысы, бұрынғы епископ Бернард Корфилд тойды өткізді. Ол 2005 жылдың тамызында 90 жасында дүние салды.
After this retirement from the Commons, Corfield, who had become a member of the Queen's Counsel in 1972, returned to legal pursuits, becoming a Bencher of the Middle Temple and sat as Recorder of a County Court from 1979 to 1987. He joined the committee of the British Waterways Board in 1974 and was its Vice Chairman from 1980 to 1983. He took seats on the boards of various water companies, although in 1987 he opposed the universal privatisation of the nationalised water utilities that was introduced by the government of Margaret Thatcher. at Holy Trinity Church, Brompton in London. His mother wanted the wedding performed by her own cousin, the Dean of Canterbury, then Hewlett Johnson, but because of the couple's opposition to Johnson's pro Communist politics, it was instead carried out by one of his father's relations, former Bishop Bernard Corfield. He died in August 2005, aged 90.