Кіріспе

Пуэрто-Рикода туған ақын Лола Родригес де Тио (14 қыркүйек 1843 – 10 қараша 1924) – Латын Америкасының барлық аймақтарында өзін ұлы ақын ретінде бекіткен, Пуэрто-Рикода туған алғашқы әйел ақын. Әйелдер құқығын жақтаған ол сондай-ақ құлдықты жою және Пуэрто-Риконың тәуелсіздігіне ұмтылды.

Алғашқы жылдар

Родригес де Тио Пуэрто-Риконың Сан-Жерман қаласында Долорес Родригес де Астудилло и Понсе де Леон болып дүниеге келді. Оның әкесі, Себастьян Родригес де Астудильо, Пуэрто-Риконың Әйгілі Заңгерлер Колледжинің (іс жүзінде "Заңгерлердің Әйгілі Колледжі", Пуэрто-Рикодағы испан заңгерлерін басқаратын орган, адвокаттар алқасы сияқты) негізін қалаушылардың бірі болды. Лоланың анасы, Кармен Понсе де Леон, саяхатшы және Пуэрто-Риконың алғашқы испан губернаторы Хуан Понсе де Леонның ұрпағы еді. Ол да Сан-Жерман қаласының тумасы болды және қазіргі Каса-де-лос-Понсе-де-Леон деп белгілі болған жерде тұрды. Родригес де Тио үйде білім алды, жеке репетиторлармен оқыды. Ол өмір бойы әдебиетке, әсіресе Фрай Луис де Леонның шығармаларына құштарлық танытты, олар оған шабыт көзі болды. Ол өте ерте жасынан-ақ белсенді болды, он жеті жасында шашын қысқа қырқып алуға рұқсат беруді талап етті, бұл сол кездегі қалыпты нормадан тыс еді және ол өмір бойы сақтап келген жеке ерекшелігіне айналды.

Саяси белсенді

Родригес де Тио отбасымен бірге Маягуэске көшіп келді. Сол жерде ол 1863 жылы үйленген Боносио Тио Сегарамен танысты. Родригес де Тио жергілікті баспасөзге мақалалар жазатын және үкімет рұқсат еткенше испан режиміне қарсы белсенді болған жазушы және кітап импортері болды. Тиомен үйленгеннен кейін ол өзінің алғашқы "Mis Cantos" атты поэзия кітабын шығарды, ол сол кездегі таңғажайып 2500 дананы сатты. 1867 жылы және 1889 жылы Родригес де Тио мен оның күйеуі испандық губернаторлар тарапынан Пуэрто-Рикодан қуылды. Олар бірінші рет Венесуэлаға айдалып, екінші рет Нью-Йоркке көшіп барды, онда ол Хосе Марти мен басқа да кубалық революционерлерге көмектесті, кейін Кубаға, онда жұп қайтыс болғанға дейін өмір сүрді. Олардың үйі саясаткерлер мен зиялылардың, сондай-ақ жер аударылған пуэрторикандықтардың жиналатын орны болды. 1868 жылы Рамон Эметерио Бетансестің Пуэрто-Риконың тәуелсіздігіне ұмтылысымен және Грито де Ларес деп аталатын төңкеріс әрекетімен шабыттанған ол "La Borinqueña" әніне патриоттық мәтін жазды. 1901 жылы Родригес де Тио Кубаның Өнер және әдебиет академиясына мүше болып сайланды. Ол сонымен қатар жергілікті мектеп жүйесінің инспекторы болды. Ол Кубада Пуэрто-Рико мен Куба туралы патриоттық өлеңдерімен танымал болды. 2014 жылдың 29 мамырында Пуэрто-Риконың заң шығарушы жиналысы Сан-Хуан қаласындағы "La Plaza en Honor a la Mujer Puertorriqueña" (Пуэрто-Рико әйелдерінің құрметіне арналған алаң) алаңында 12 белгілі әйелді тақташалармен марапаттады. Тақташаларда көрсетілгендей, бұл 12 әйел өздерінің еңбегі мен мұрасы арқасында Пуэрто-Рико тарихында ерекше көзге түсті. Родригес де Тио осы құрметке ие болғандардың қатарында болды.

Лола Родригес де Тионың газет мақалалары

Ла демократия, 1905 жылғы 7 маусым, 4-бет, 4-сурет, Хроника Америка, Конгресс кітапханасы. Ла демократия, 1903 жылғы 3 сәуір, 1-сурет, Хроника Америка, Конгресс кітапханасы. "Автограф" тақырыбындағы өлеңдер, La democracia басылымында жарияланған, 20 мамыр, 1899, 3-сурет, Хроника Америка, Конгресс кітапханасы. "La cuestión Huntington" туралы хат, La democracia басылымында жарияланған, 1893 жылғы 19 желтоқсан, 3-бет, 3-сурет, Хроника Америка, Конгресс кітапханасы. "A una golondrina" өлеңі La democracia басылымында жарияланған, 1893 жылғы 2 қараша, 3-бет, 3-сурет, Хроника Америка, Конгресс кітапханасы. Дон Рамон Маринге жолданған хат, La democracia басылымында жарияланған, 1892 жылғы 21 мамыр, 2-бет, 2-сурет, Хроника Америка, Конгресс кітапханасы.