Кіріспе

О. tsutsugamushi қоздыратын ауру.

Скраб тифі немесе бұта тифі – бұл жасуша ішінде паразиттенетін Orientia tsutsugamushi бактериясынан туындайтын тиф түрі. Бұл бактерия Rickettsiaceae тұқымдасына жататын грам-теріс α протеобактериясы болып табылады және алғаш рет 1930 жылы Жапонияда оқшауланып, анықталған. Ауру көрінісі жағынан басқа тиф түрлеріне ұқсас болғанымен, оның қоздырғышы енді нағыз тиф бактерияларымен бірге Rickettsia туысына жатпайды, ал Orientia туысына жатады. Сондықтан бұл ауру басқа тиф түрлерінен бөлек жіктеледі.

Белгілері мен симптомдары

Белгілер мен симптомдарға қызба, бас ауруы, бұлшықет ауыруы, жөтел және асқазан-ішек трактының бұзылыстары жатады. О. tsutsugamushi-дың күштірек штаммдары қан кетуге және тамыр ішінде қан ұюға себеп болуы мүмкін. Морбилиформды бөртпе, эскар, көкбауырдың үлкеюі және лимфаденопатиялар – типикалық белгілер. Аурудың бастапқы кезеңінде лейкопения және бауыр функциясының бұзылулары жиі кездеседі. Пневмонит, энцефалит және миокардит аурудың кейінгі кезеңінде дамиды. Бұл, әсіресе, Үндістанның Бихар штатындағы жедел энцефалит синдромының ең көп кездесетін себебі болып табылады.

Диагностика

Эндемиялық аймақтарда диагноз көбінесе клиникалық белгілерге сүйеніп қойылады. Дегенмен, диагноз жиі назардан тыс қалады, себебі клиникалық симптомдар денге қызуы, паратиф, және себебі белгісіз пирексия (ПУО) сияқты басқа жұқпалы аурулардың белгілерімен ұқсас келеді. Егер эсхарды анықтау мүмкін болса, ол тырналы тифтің диагностикасына өте көмектеседі, бірақ бұл қараңғы теріде сенімсіз болуы мүмкін. Сонымен қатар, эсхардың орны, әдетте, маса шаққан жерде болады, ол көбінесе жабық жерлерде орналасқан. Оны белсенді іздемесе, эсхарды оңай байқамай қалу мүмкін. Мәселенің тағы бір қыры – маса шағу көбінесе ауыртпайды және масалар адам көзімен көруге тым кішкентай болады, сондықтан шағу фактісін еске түсіру қиын. Көбінесе, шалғайдағы эндемиялық аймақтарда тырналы тиф ПУО ретінде жіберіледі, себебі қандағы культура көбінесе теріс нәтиже береді, бірақ оны хлорамфениколмен тиімді емдеуге болады. Күмәнді жағдайларда, диагнозды серология сияқты зертханалық тест арқылы растауға болады. Алайда, мұндай тесттер эндемиялық аймақтардың көп бөлігінде қолжетімді емес, себебі серологиялық тест ПУО үшін жүргізілетін стандартты тестілерге, әсіресе Мьянмада кірмейді. Зертханалық тестті таңдау оңай емес, және қазіргі барлық тесттердің өз шектеулері бар. Ең арзан және қолжетімді серологиялық тест – Вейль-Феликс тесті, бірақ ол өте сенімсіз. Ең жақсы тест – тікелей иммунофлуоресценция, бірақ бұл әдістің негізгі кемшілігі – флуоресцентті микроскоптардың болуы, олар ресурстары шектеулі аймақтарда, тырналы тиф эндемиялық болған жерлерде жиі қолжетімді емес. Стандартты IFA әдісінің модификациясы – тікелей иммунопероксидазаны жарық микроскопымен қолдануға болады, және бұл тесттердің нәтижелері IFA нәтижелерімен салыстырылады. Бір сағат ішінде нәтиже беретін жылдам тесттер де сипатталған, бірақ олардың құны жоғары болғандықтан қолжетімділігі шектеулі. Эндемиялық аймақтардан келген пациенттерде бұл қиын, себебі антиденелер 18%-ға дейін сау адамдарда да табылуы мүмкін. Басқа әдістерге культура және полимераза тізбекті реакция (ПТР) жатады, бірақ олар әдетте қолжетімді емес, нәтижелері әрқашан серологиялық тесттермен сәйкес келе бермейді және бұрынғы антибиотиктермен емдеуге байланысты өзгеруі мүмкін. Қазіргі қолжетімді диагностикалық әдістердің шолуы келтірілді. Рифампицин және азитромицин де қолданылуы мүмкін. Азитромицин балалар мен жүкті әйелдерде тырналы тифке шалдыққанда, сондай-ақ доксициклинге қарсы тұру күдікті болғанда қолданылатын балама болып табылады. Ципрофлоксацин жүктілік кезінде қауіпсіз емес және өлі туған балалар мен түсіктерге байланысты болуы мүмкін. Доксициклин мен рифампициннің комбинациялық терапиясы мүмкін антагонизмге байланысты ұсынылмайды.

Вакцина

Лицензияланған вакциналар жоқ. 1937 жылы Ұлыбританияда (Велком қоры "Тайбёрн операциясы" деп аталатын құпия жобада шамамен 300 000 мақталы тышқанды жұқтырды) тырнақ тиф вакцинасын жасауға алғашқы талпыныс жасалды, бірақ вакцина қолданылмады. Адамдарға егу үшін пайдаланылған алғашқы белгілі тырнақ тиф вакцинасы 1945 жылдың маусымында Оңтүстік-Шығыс Азия командованиесіндегі одақтас құрлық әскерлері үшін Үндістанға жіберілді. 1945 жылдың желтоқсанына дейін 268 000 куб. см вакцина жіберілді. Вакцина Сассекс округінің Франт ауданындағы Элли Грейндж қаласындағы Велком зертханасында өндірілді. Вакцинаның тиімділігін салыстыру үшін плацебо тобын пайдалану арқылы тексеруге жасалған әрекетке әскери командирлер келіспеді, олар экспериментке қарсылық білдірді. Orientia tsutsugamushi штамдарының үлкен антигендік айырмашылығы қазір мойындалған, және бір штаммға иммунитет екіншісіне иммунитет бермейді. Кез келген тырнақ тиф вакцинасы жергілікті жерде кездесетін барлық штамдардан қорғауы керек, қанағаттанарлық қорғаныс деңгейін қамтамасыз етуі керек. Бір аймақ үшін жасалған вакцина антигендік айырмашылықтарға байланысты басқа аймақта тиімді болмауы мүмкін. Бұл қиындық тиімді вакцина жасауға жасалған күш-жігерді жалғастыруға кедерілді. Австралиялық бактериолог Дора Луш вакцина жасау үшін тышқанға егу кезінде тырнақ тифпен зарарланған инемен саусағын тесіп, қаза тапты.

Тарих

Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Бирма мен Цейлондағы әскерлер арасында аурудың ауыр эпидемиясы орын алды. АҚШ армиясының 5307-ші құрама бөлімшесінің (Мерриллдің мародерлары) бірнеше мүшесі, сондай-ақ Бирма майданындағы көптеген сарбаздар осы аурудан қайтыс болды; ал 1944 жылға дейін тиімді антибиотиктер мен вакциналар қолжетімді болған жоқ. Екінші дүниежүзілік соғыс көрсеткендей, ауру Тынық мұхитындағы Океанияның дамытпаған аймақтарында ендемік болып табылады, бірақ соғыс тізілімдерінде нақты диагноздар көбінесе болмайды, ал "жоғары температура" бойынша эвакуацияланғандардың көптеген жазбалары басқа тропикалық ауруларға қатысты болуы мүмкін. "Жасыл соғыс" атты тарауда генерал Макартурдың өмірбаяушысы Уильям Манчестер бұл аурудың 1942-1943 жылдары Кокода жолындағы алты ай бойы жалғасқан, өте қиын жағдайлардағы қанды Кокода шайқастарында Жаңа Гвинеядағы екі тараптың да денсаулығына зиян келтірген көптеген аурулардың бірі екенін айтады, және ауруханаға эвакуациялану үшін одақтас әскерлердің (күштер алмасып отырған) температурасының жоғарылауы қажет болған, сондай-ақ ауруға шалдыққандардың саны қарудан жарақат алғандардан 5:1 артық болған. Скранб тифі алғаш рет 2006 жылы Чилиде тіркелді. Бұл, әдетте, ауруды дұрыс анықтамау және хабарламаудың салдарынан болған, Чилиге жақында тарағандықтан емес. 2020 жылдың қаңтар айында Чилидің ең оңтүстік аймағында бұл ауру алғаш рет тіркелді.