Кіріспе

Орегон штатындағы таулы жота, АҚШ

Геология

Көптеген геологтар Орегон штатының солтүстік-шығысындағы Уоллова тауларының Инсулярлық белдеудің орын ауыстырылған бөлігі екеніне сенеді. Уоллованың ядросы Колумбия өзенінің базальтымен қоршалған Уоллова батолитінен тұрады. Батолит пен базальт ағындарының арасында көптеген көне террандар да бар. Уоллова батолиті кеш Юра және ерте Бор дәуірінде (160-120 миллион жыл бұрын) магманың көтерілуінен пайда болған граниттен құралған. Батолиттің орталық бөлігі гранодиориттік тау жыныстарынан, ал қатардың сыртқы шеттері тоналиттен тұрады. Гранит батолиті дикелермен тілінеді, бірақ олар сирек кездеседі. Мореналар тізбегі мұздықтардың бірнеше рет ілгерілеуі мен шегінуі нәтижесінде қалыптасқан. Мұздық шөгінділері де аңғарлардың әдеттегі ерекшелігі болып табылады. Мұздықтардың еруінен пайда болған су көп мөлшерде шөгінділерді аңғарлардың түбіне жеткізіп, бұрынғы шөгінділердің үстіне дельталық шөгінділерді қалдырды.

Климат

Тауларда жауын-шашынның көп бөлігі қар түрінде жауады. Жалпы қардың ең көп түсетін кезі наурыз айында болады. Аймақтағы жауын-шашынның басым бөлігі орографиялық жауын-шашын. Таудың ең биік жерлерінде жылдық жауын-шашын мөлшері жылына асып кетеді, ал аңғарларда ол дейін төмендеуі мүмкін.

Аваланшалар

Валова таулары тау шаңғысымен және қар мотоциклімен жүруді ұнататындар үшін танымал орын. Дегенмен, қар көшкіндері осындай саяхатшыларға үнемі қауіп төндіреді. 2014 жылдың ақпан айында Оңтүстік Валовадағы Корнукопия тауында қар көшкіні таудың шағыр жотасын қамтып, екі тау шаңғышысы қаза болып, екеуі ауыр жарақат алды. 2016 жылдың 8 наурызында жергілікті қар көшкіні орталығының директоры Кип Рэнд Хурвал бөлімі мен Шеф Джозеф тауының жанында тау шаңғысымен жүргенде, үлкен карниз құлағаннан кейін туған қар көшкінінің салдарынан қаза тапты.

Экология

Айналасындағы жермен салыстырғанда таулардағы жауын-шашынның көп болуы Валловада ылғалды мекендеу ортасын қалыптастырды. Аймақтың өсімдік жамылғысында Роки тауларында да, Каскад тауларында да кездесетін өсімдіктердің әртүрлі комбинациялары бар. Төменгі жазықтықтарда Дуглас шыршасы ең көп таралған ағаш, ал Енгльман шыршасы мен лоджполь қарағайы аңғарлардың түбінде өседі, ал алып шыршасы 1615 метрден (5300 фут) төмен кездеседі. Шалғынды далаларда, бұлақтар мен сулы жерлердің маңында жалбыз және қамыс өседі.

Адамзат тарихы

Бұл аймақ Төменгі Нез Персе тайпасының құрамындағы Уоллова тобының мекені болды. Нез Персе тайпасы қаңтарларда өмір сүрді және 1730 жылдары алған жылқылары үшін шабындықтар жасау үшін ағаштарды өртеді. 1834 жылы капитан Бонневилл тауларды кесіп өтіп, Форт Уолла-Уоллаға жолда төменгі Нез Персе тайпасымен кездесті. 1840 жылдары адамдар батысқа қарай көшіп, жерге қоныстандырушыларды әкеле бастады. Нез Персе тайпасы осы қоныстандырушылармен сауда жасауға кірісті. 1863 жылы жаңа шартқа қол қойылып, 1855 жылғы шарт бойынша берілген жерлер АҚШ үкіметіне өткізілді. Сол жылы таулардағы қоныстандырушылар қазіргі Ла-Грандеге көшіп келді. Бұл жерлерге бас әмірші Жозефтің мекені – Уоллова аңғары да кірді. Уоллова аңғары 1873 жылы екіге бөлінді, оның жартысы Нез Персе тайпасына, екінші жартысы қоныстандырушыларға берілді. Екі жыл өткен соң, 1875 жылы үкімет Нез Персе тайпасын аңғардан шығаруға тыйым салды. Сол жылы аңғарға кіретін алғашқы жол, ақы төленетін жол салынды. АҚШ үкіметі 1877 жылы Нез Персе тайпасын күштеп көшіруге тырысты, бірақ бұл тайпаны ашуландырып, олар қоныстандырушыларға шабуыл жасады, нәтижесінде Нез Персе соғысы басталды. 1880-ші жылдардың соңында ағаштарды тасымалдау үшін өзендер мен салаларды пайдаланып, орман шаруашылығы дамыды. 1884 жылы Уоллова көлінде аңғарды суару үшін бөгет салынды. 1908 жылы аңғарға алғашқы теміржол салынды. 1919 жылы Юнион Пасифик теміржолы компаниясы жоғарғы аңғарға теміржол желілерін салды, бұл орман материалдарын қауіпсіз тасымалдауға мүмкіндік берді. 1916 жылы Уоллова көлінің астындағы бөгет бетон бөгетке алмастырылды, ал 1929 жылы жаңа бөгет құрылысы аяқталды.