Джексон МакЛоу: Американдық авангард ақыны (1922-2004)
Jackson Mac Low
Жексон МакЛоу (1922-2004) – америкалық авангард ақыны, суретші, композитор. Кездейсоқ әдістер, тіл поэзиясы, Флюксус және Джон Кейджпен байланысы зерттелген.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық ақын (1922–2004)
American poet (1922–2004)
Джексон Мак Лоу (1922–2004) – американдық ақын, перформанс-өнер шебері, композитор және драматург. Ол көптеген поэзия оқырмандарына жүйелі кездейсоқтық әрекеттері мен өзге де қасақана емес композициялық тәсілдерді қолданушы ретінде таныс. Мак Лоу мұндай тәжірибені алғаш Джон Кейдж, Эрл Браун және Кристиан Вольфтың музыкалық туындыларында көрген. 1962 жылдан 1978 жылға дейін суретші Ирис Лезакқа, ал 1990 жылдан өмірінің соңына дейін ақын Энн Тардосқа үйленген. Флюксус қозғалысының ертедегі өкілі (ол «Кездейсоқтық операциялары антологиясын» бірлесіп жариялаған) және «Тіл ақындарының» стилистикалық негізін қалаушы, Мак Лоу соғыстан кейінгі американдық авангардтың көрнекті тұлғаларымен, соның ішінде Нам Джун Пайк, Кэти Акер, Аллен Гинзберг және Артур Расселмен байланыс орнатқан. Оның туындылары 90-нан астам антология мен журналда жарияланған, Солтүстік және Оңтүстік Америкада, Еуропада, Жапонияда, Австралияда және Жаңа Зеландияда көпшілік алдында оқылған, көрмеге қойылған, орындалған және телерадио арқылы таратылған. Ол Нью-Йоркте, Солтүстік Америкада, Еуропада және Жаңа Зеландияда, Сан-Францискода, Санта-Крузда, Асниерде, Парижде, Буляк (Бордо маңындағы), Марсельде, Буффалода, Филадельфияда және Нью-Йоркте оқыған, өнер көрсеткен және лекциялар оқыған.
Jackson Mac Low (1922–2004) was an American poet, performance artist, composer and playwright, known to most readers of poetry as a practitioner of systematic chance operations and other non intentional compositional methods in his work, which Mac Low first experienced in the musical work of John Cage, Earle Brown, and Christian Wolff. He was married to the artist Iris Lezak from 1962 to 1978, and to the poet Anne Tardos from 1990 until his death. An early affiliate of Fluxus (he co published An Anthology of Chance Operations) and stylistic progenitor of the Language poets, Mac Low cultivated ties with an eclectic array of notable figures in the postwar American avant garde, including Nam June Paik, Kathy Acker, Allen Ginsberg, and Arthur Russell. His work has been published in more than 90 anthologies and periodicals and read publicly, exhibited, performed, and broadcast in North and South America, Europe, Japan, Australia, and New Zealand. He read, performed, and lectured in New York and throughout North America, Europe, and New Zealand, San Francisco, Santa Cruz, Asnières, Paris, Bouliac (near Bordeaux), Marseilles, Buffalo, Philadelphia, and New York.
Өмір
Мак Лоу 1941 жылы Чикаго университетінен орта білім беру деңгейін аяқтады, 1943 жылға дейін философия және әдебиет бойынша аспирантура курстарын оқуын жалғастырды, ал 1958 жылы Бруклин колледжінің кешкі бөлімінен ежелгі грек тілінде бакалавр дәрежесін алды. Жоғары білімі Мак Лоуға 1966 жылдан 1973 жылға дейін Нью-Йорк университетінде екінші тіл ретінде ағылшын тілін оқытушы болып жұмыс істеуге және Knopf, Funk & Wagnalls, Pantheon, Bantam және Macmillan сияқты көптеген баспагерлер үшін анықтамалық кітаптар редакторы ретінде өзінің көркемдік мансабын қолдауға мүмкіндік берді. 1964 жылдан 1980 жылға дейін Мак Лоу Нью-Йорктегі Авангард фестивалінде суретші, композитор, ақын және орындаушы ретінде қатысты. 1968 жылы ол "Жазушылар мен редакторлар соғыс салығына қарсы наразылық" декларациясына қол қойып, Вьетнам соғысына қарсылық білдіре отырып, салық төлеуден бас тартуға міндеттенді. Оның туындылары тіл мен мағынаны зерттейтін авангардтық журнал – 0 to 9-да жарияланды. 1969 жылы ол Лос-Анджелес округінің өнер мұражайының өнер және технология бағдарламасы үшін компьютерлік көмекпен өлеңдер жазды. 1981 жылдан бастап Мак Лоу мен Энн Тардос жеті радиожобаның сценарийін жазып, режиссерлік етіп, орындады. 1986 жылы ол Жаңа Зеландияға Фулбрайт грантын алды, онда Окленд университетінде Австралия және Жаңа Зеландия Америка зерттеулер қауымдастығының конференциясында негізгі баяндама жасады. Ол композиторлар конференциясына қатысып, Жаңа Зеландияның Нельсон қаласында семинар өткізді. Ол Веллингтон, Дунедин және Окленд қалаларында оқулар өткізіп, өнер көрсетіп, сұхбат берді және семинарлар жүргізді. 1989 жылы Мак Лоу Солтүстік Каролина университетіндегі Көркемөнер фестиваліне қатысты. 1990 жылдан 1991 жылға дейін Мак Лоу Нью-Йорк өнер қорының поэзия комиссиясында жұмыс істеді. 1993 жылы Мак Лоу мен Энн Тардос Нью-Йорктегі Экспериментальдық Интермедиада дауыстағы шығармаларының бірлескен концертін, алдын ала жазылған таспалармен бірге орындады. 1996 жылдың қаңтар айында Санта-Крус штатындағы Калифорния университетінің Коуэлл колледжінде оқулар мен қойылымдар ұйымдастырды. 2000 жылы Мак Лоу Норвегияның Молде қаласында өткен Бьёрнсон фестивалінде өзінің өлеңдерін екі рет оқыды. Ол сондай-ақ Молде маңындағы аралда Курт Швиттерге ескерткіш ашты.
Mac Low received his associate's degree from the University of Chicago in 1941—where he continued to take graduate courses in philosophy and literature into 1943—and his bachelor's degree in ancient Greek from the evening division of Brooklyn College in 1958. The higher degree allowed Mac Low to support his artistic career as an instructor of English as a second language at New York University from 1966 1973 and as a reference book editor for many publishers, including Knopf, Funk & Wagnalls, Pantheon, Bantam, and Macmillan. From 1964 through 1980, Mac Low participated as a visual artist, composer, poet, and performer in the Annual Festivals of the Avant Garde in New York. In 1968, he signed the "Writers and Editors War Tax Protest" pledge, vowing to refuse tax payments in protest against the Vietnam War. His work was published in 0 to 9 magazine, an avant garde publication that experimented with language and meaning making. In 1969 he produced computer assisted poetry for the Art and Technology Program of the Los Angeles County Museum of Art. Beginning in 1981, Mac Low and Anne Tardos wrote, directed, and performed in seven radioworks. In 1986, he received a Fulbright travel grant for New Zealand, where he was the keynote speaker at the Australia and New Zealand American Studies Association conference at the University of Auckland. He also participated in a composers' conference and led a workshop in Nelson, New Zealand. He read, performed, was interviewed, and led workshops in Wellington, Dunedin, and Auckland as well. In 1989, Mac Low participated in the Fine Arts Festival at the University of North Carolina. From 1990 to 1991, Mac Low served on the poetry panel of the New York Foundation for the Arts. In 1993, Mac Low and Anne Tardos gave a joint concert of their works for voices with prerecorded tapes at Experimental Intermedia, New York City. In January 1996, he presented readings and performances at Cowell College of the University of California, Santa Cruz. In 2000, Mac Low performed two readings of his poetry at the Bjørnson Festival 2000 in Molde, Norway. He also unveiled a monument to Kurt Schwitters on an island off Molde.
Өлгеннен кейін жарық көрген еңбектері
2008 жылы Энн Тардос редакциялаған «Матурлық заты: жаңа және таңдалған шығармалар» жарияланды. 2012 жылы Counterpath Press баспасы Mac Low 1990 және 2001 жылдар аралығында жазған және өңдеген «154 Forties» өлеңдер жинағын шығарды, оны Энн Тардос редакциялады. Counterpath сонымен қатар заманауи ақындар мен суретшілердің «40-шы жылдарды» оқыған видеоларын түсіру жобасын бастады. 2015 жылы Chax Press Энн Тардос және Майкл О'Дрисколл редакциялаған «THE COMPLETE LIGHT POEMS: 1–60» шығарды.
In 2008, Thing of Beauty: New and Selected Works was published, edited by Anne Tardos. In 2012, Counterpath Press released 154 Forties, a collection of poems written and revised by Mac Low between 1990 and 2001, edited by Anne Tardos. Counterpath also began a project of shooting videos of contemporary poets and artists reading the Forties. In 2015, Chax Press released THE COMPLETE LIGHT POEMS: 1–60 , edited by Anne Tardos and Michael O'Driscoll.
Құрамы
Ол қолданған қасақана емес композицияның бір түрі, акростихке ұқсас "диастикалық" деп аталатын алгоритмге негізделген. Ол бастапқы материалдан алынған сөздер мен тіркестерді пайдаланып, бастапқы сөз немесе тіркестің әрпін бірінші сөзден, екінші әрпін екінші сөзден және т.б. тізбектеп жазды (грек тілінде "dia" – арқылы), яғни бастапқы мәтінді буынмен буынға дейін өтеді. Өмірінің соңғы 25 жылында ол Анн Тардоспен жиі бірлесіп жұмыс істеді.
One type of non intentional composition that he used relied on an algorithm he dubbed "diastic", by analogy to acrostic. He used words or phrases drawn from source material to spell out a source word or phrase, with the first word having the first letter of the source, the second word having the second letter, and so forth, reading through (dia in Greek) the source. During the last 25 years of his life, he often collaborated with Anne Tardos.
Шақырлы операциялар
Джексон Мак Лоу диастикалық өлеңдерін жасауда кездейсоқтық пен тәжірибеге жүгінуімен танымал. Ол басқа ақындар мен жазушылардың туындыларынан сөздерді белгілі бір жүйе арқылы алып, жаңа өлең құрастыратын жобалармен айналысты. Ол мұндай сөздерді көбінесе метрода оқыған мәтіндерінен таңдап алатын. Мұның бір мысалы – Герман Мелвиллдің «Моби Дик» романынан жасалған Мак Лоудың «Мені Ысмайыл деп атаңыз» өлеңі. «Маған Ысмайыл деп айтыңыз» фразасы кітаптың бірінші тарауы «Көріністерде» кездеседі. Мак Лоу бастапқы мәтіннен алынған «Маған Ысмайыл деп атаңыз» фразасын тауып, кітапты хронологиялық ретпен қарап, әр шумақтың әр сөзінің бірінші әрпі «Маған Ысмайыл деп атаңыз» сөздерін құрауына мүмкіндік берді. Сонымен қатар, ол әр шумақтың үшінші және төртінші сөздеріндегі «L» әрпінің қайталануымен ойнады, төртінші сөз үшінші сөзді қайталап айтуға рұқсат берді. Мысалы, өлең «Айналым. Ұзақ, ұзақ» деген жолмен басталады, бұл бастапқы мәтіннің «Айналым» бөлігін көрсетеді. 1998-2003 жылдар аралығындағы «Штейн» сериясы оның соңғы жобаларының бірі. Механикалық сипатына қарамастан, осы кездейсоқ өлеңдердің көптегені сезімталдық пен нәзік түсіндіруге кеңістік береді. Мысалы, Джексон Мак Лоудың «Жарық өлеңдері» әртүрлі жарық түрлерін сипаттайтын кестеден кездейсоқ таңдалған сөйлемдерден тұрады. «32-ші жарық өлеңі: Пол Блэкбернге арналған естелік, 9-10 қазан 1971 жыл» өлеңінде Мак Лоу осы әдіс арқылы қайтыс болған досына құрмет көрсетеді. Өлеңде былай делінген: «Досымның өлімін жарықтандыру үшін қандай жарық түрін таңдасам деймін». Процесс механикалық болғанымен, өлеңдердің өзі қайғы мен басқа да эмоцияларды көрсетеді, олар өлеңдердің жасалу жолына қайшы келеді.
Jackson Mac Low is known for using chance and experimentation in the production of his diastic poems. He engaged in projects that would extract words from the work of other poets and writers through a specific system he devised in order to produce a new poem. He would often extract these words from texts he was reading on the subway during his commutes. One such example is Mac Low's "Call Me Ishmael", developed from the source text Moby Dick by Herman Melville. "Call Me Ishmael" is a phrase from "Loomings", the first chapter of the book. Mac Low moved chronologically through the book after finding the phrase extracted from the source text, "Call Me Ishmael," and allowing the first letter of each word in each stanza to spell out "Call Me Ishmael." Additionally, he played with the repetition of the letter "L" in the third and fourth word of each stanza by allowing the fourth word to repeat the third. For example, the poem starts with the line "Circulation. And long long", spelling out the first part of the source text phrase, "Call." The Stein series, between 1998 and 2003, marks one of his final projects. Despite their mechanical nature, many of these chance poems open up space for sentimentality and delicate interpretation. One example of this is Jackson Mac Low's "Light Poems" that consisted of sentences randomly chosen from a chart documenting different kinds of light. In "32nd Light Poem: In Memorandum Paul Blackburn 9 10 October 1971," Mac Low uses this system of chance to pay respects to a late friend. The poem goes: "Let me choose the kinds of light/ to light the passing of my friend." Although the process appears mechanical, the poems themselves reveal grief and other emotions that appear to be at odds with the process by which they were developed.
Марапаттар
1985 жылы Мак Лоу Гуггенхайм стипендиясын жеңіп алды. 1988 жылы ол Нью-Йорк өнер қорынан поэзия саласындағы стипендияны алды. 1994 жылы жарық көрген өлеңдер жинағы үшін ол Роберт Крилидің «Эхосымен» бірге Америка сыйлығын бөлісті. 1999 жылы ол Америка ақындары академиясының Доротея Таннинг сыйлығымен және Уоллес Стивенс сыйлығымен марапатталды.
In 1985, Mac Low won a Guggenheim Fellowship. In 1988, he was awarded a Fellowship in Poetry by the New York Foundation for the Arts. He shared an America Award with Robert Creeley's Echoes for a book of poetry published in 1994. In 1999, he received a Dorothea Tanning Award from The Academy of American Poets and a Wallace Stevens award.
Жеке өмір
Мак Лоу пацифист және "анархистік халықшыл" болды.