Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Емдеу бастапқыда сусыздану мен электролиттердің бұзылуын жоюдан басталады. Пилорикалық стеноз туралы алғашқы сипаттама 1888 жылы жасалса, ал Конрад Рамстедт 1912 жылы алғаш рет хирургиялық ем жүргізген. Құсу көбінесе өтсіз ("өт жоқ") және "қуатты құсу" деп сипатталады, себебі ол осы жастағы әдеттегі қайта түкіруден (гастроэзофагеальдық рефлюкс) күштірек болады. Кейбір нәрестелер нашар тамақтанып, салмақ жоғалтады, ал кейбіреулері қалыпты салмақ жинады. Сусыздану болуы мүмкін, бұл нәресте көз жасымен жыламайды және бірнеше сағат немесе бірнеше күн бойы зәр шығармағандықтан аз ылғал немесе кір жуатын пеленкаларды шығарады. Симптомдар әдетте 3-12 апталық шақта басталады. Қосымша белгілерге іштің жоғарғы бөлігіндегі эпигастриялық толығу және нәрестенің сол жағынан оң жағына қарай көрінетін перистальтика жатады. Ұдайы аштық, қоғару және іш ауруы – баланың дұрыс тамақтана алмауының басқа да мүмкін белгілері.
Treatment initially begins by correcting dehydration and electrolyte problems. The first description of pyloric stenosis was in 1888 with surgery management first carried out in 1912 by Conrad Ramstedt. The vomiting is often described as non bile stained ("non bilious") and "projectile vomiting", because it is more forceful than the usual spitting up (gastroesophageal reflux) seen at this age. Some infants present with poor feeding and weight loss but others demonstrate normal weight gain. Dehydration may occur which causes a baby to cry without having tears and to produce less wet or dirty diapers due to not urinating for hours or for a few days. Symptoms usually begin between 3 and 12 weeks of age. Findings include epigastric fullness with visible peristalsis in the upper abdomen from the infant's left to right. Constant hunger, belching, and colic are other possible signs that the baby is unable to eat properly.
Себеп
Сирек жағдайларда, нәрестелік пилориттік стеноз аутосомалық-доминантты жағдай ретінде кездесуі мүмкін. Бұл пилоралық сфинктер бұлшық етінің туа біткен анатомиялық тарылуы ма, әлде функционалдық гипертрофиясы ма екені әлі анық емес.
Rarely, infantile pyloric stenosis can occur as an autosomal dominant condition. It is uncertain whether it is a congenital anatomic narrowing or a functional hypertrophy of the pyloric sphincter muscle.
Патофизиология
Гипертрофиялық пилордың салдарынан асқазаннан шығудың бұзылуы асқазан мазмұнының он екі елі ішегіне босатылуын қиындатады. Осының салдарынан, ішкен барлық тағам мен асқазан секрециясы тек құсу арқылы шығады, ол қатты сипатта болуы мүмкін. Гипертрофияның нақты себебі белгісіз болғанымен, бір зерттеуде нәрестелердегі жоғары қышқылдық деңгей патогенезге қатысты болуы мүмкін екені көрсетілген. Клиникалық пилорикалық стеноздың шамамен 4 аптада дамуы және консервативті емдеумен хирургиясыз ұзақ мерзімдік жазылуының осы физиологиялық түсіндірмесі жақында қайта қарастырылды. Ұзаққа созылған құсу асқазан қышқылын (хлорид қышқылын) жоғалтуға әкеледі. Құсық құрамында өт болмайды, себебі пилоралық обструкция он екі елі ішегінің мазмұнының (өтті қамтитын) асқазанға енуіне кедергі келтіреді. Хлоридтің жоғалуы қандағы хлорид деңгейінің төмендеуіне алып келеді, бұл бүйректің бикарбонатты бөліп шығару қабілетін нашартатады. Бұл метаболикалық алкалозды түзетуге кедеріс келтіретін фактор. Қан көлемінің азаюына байланысты екіншілік гиперальдостеронизм дамиды. Жоғары альдостерон деңгейі бүйректің Na+ (қан тамырлары көлемінің азаюын тоқтату үшін) белсенді түрде сақтауына және K+ (қандағы калий деңгейінің төмендеуіне әкеліп соқтыратын) несеппен көп мөлшерде шығаруына себеп болады. Метаболикалық алкалозға организмнің компенсаторлық жауабы – гиповентиляция, ол артериялық pCO2 деңгейінің жоғарылауына әкеледі.
The gastric outlet obstruction due to the hypertrophic pylorus impairs emptying of gastric contents into the duodenum. As a consequence, all ingested food and gastric secretions can only exit via vomiting, which can be of a projectile nature. While the exact cause of the hypertrophy remains unknown, one study suggested that neonatal hyperacidity may be involved in the pathogenesis. This physiological explanation for the development of clinical pyloric stenosis at around 4 weeks and its spontaneous long term cure without surgery if treated conservatively, has recently been further reviewed. Persistent vomiting results in loss of stomach acid (hydrochloric acid). The vomited material does not contain bile because the pyloric obstruction prevents entry of duodenal contents (containing bile) into the stomach. The chloride loss results in a low blood chloride level which impairs the kidney's ability to excrete bicarbonate. This is the factor that prevents correction of the alkalosis leading to metabolic alkalosis. A secondary hyperaldosteronism develops due to the decreased blood volume. The high aldosterone levels causes the kidneys to avidly retain Na+ (to correct the intravascular volume depletion), and excrete increased amounts of K+ into the urine (resulting in a low blood level of potassium). The body's compensatory response to the metabolic alkalosis is hypoventilation resulting in an elevated arterial pCO2.
Диагностика
Диагноз мұқият анамнез бен физикалық тексеру арқылы қойылады, көбінесе рентгендік бейнелеу зерттеулерімен толықтырылады. Кез келген нәрестеде қатысты құсу болса, пилорикалық стеноз күдікті болуы керек. Физикалық тексеру кезінде ішті пальпациялау эпигастрийде массаны анықтауы мүмкін. Бұл масса – үлкейген пилордан тұрады, оны «зәйтүн» деп атайды, және кейде нәрестеге сүт бергеннен кейін анықталады. Сирек жағдайларда, асқазанның мазмұнын тарылған пилор арқылы өткізуге тырысуына байланысты сезілетін немесе көрінетін перистальтикалық толқындар байқалады (NEJM-дегі видео). Пилорикалық стеноздың көптеген жағдайлары, егер мүмкін болса, ультрадыбыспен диагностикаланады/расталады, ол қалыңдаған пилорды және асқазан мазмұнының проксималь он екі елі ішегіне өтпеуін көрсетеді. 30 күннен кіші нәрестелерде бұлшық қабырғасының қалыңдығы 3 мм немесе одан көп және пилор арнасының ұзындығы 15 мм немесе одан көп болса, бұл қалыптан тыс саналады. Асқазан мазмұны пилордан өтіп жатқаны көрінбеуі керек, себебі егер өтетін болса, пилорикалық стеноз жоқ деп есептеліп, пилороспазм сияқты басқа да дифференциалдық диагноздар қарастырылуы керек. Жоғарғы мезентериялық артерия мен жоғарғы мезентериялық венаның орналасуын ескеру қажет, өйткені осы екі қантамырдың орналасуының өзгеруі пилорикалық стеноздың орнына ішек малротациясын көрсетеді. Жоғарғы асқазан-ішек эндоскопиясы пилордағы обструкцияны көрсетсе де, дәрігерлер гипертрофиялық пилорикалық стеноз бен пилороспазмды нақты ажыратуда қиындық көреді. Қан сынақтарында калий мен хлордың төмен деңгейі, қанның pH-ының жоғарылауы және қандағы бикарбонат деңгейінің жоғарылауы анықталады, бұл асқазан қышқылының (құрамында тұз қышқылы бар) үздіксіз құсу арқылы жоғалуына байланысты болады. pH тепе-теңдігін түзету үшін жасушадан тыс калий жасуша ішіндегі сутегі иондарымен алмастырылады. Бұл белгілер кез келген себептен болатын қатысты құсу кезінде байқалуы мүмкін.
Diagnosis is via a careful history and physical examination, often supplemented by radiographic imaging studies. Pyloric stenosis should be suspected in any infant with severe vomiting. On physical exam, palpation of the abdomen may reveal a mass in the epigastrium. This mass, which consists of the enlarged pylorus, is referred to as the 'olive', and is sometimes evident after the infant is given formula to drink. Rarely, there are peristaltic waves that may be felt or seen (video on NEJM) due to the stomach trying to force its contents past the narrowed pyloric outlet. Most cases of pyloric stenosis are diagnosed/confirmed with ultrasound, if available, showing the thickened pylorus and non passage of gastric contents into the proximal duodenum. Muscle wall thickness 3 millimeters (mm) or greater and pyloric channel length of 15 mm or greater are considered abnormal in infants younger than 30 days. Gastric contents should not be seen passing through the pylorus because if it does, pyloric stenosis should be excluded and other differential diagnoses such as pylorospasm should be considered. The positions of superior mesenteric artery and superior mesenteric vein should be noted because altered positions of these two vessels would be suggestive of intestinal malrotation instead of pyloric stenosis. Although upper gastrointestinal endoscopy would demonstrate pyloric obstruction, physicians would find it difficult to differentiate accurately between hypertrophic pyloric stenosis and pylorospasm. Blood tests will reveal low blood levels of potassium and chloride in association with an increased blood pH and high blood bicarbonate level due to loss of stomach acid (which contains hydrochloric acid) from persistent vomiting. There will be exchange of extracellular potassium with intracellular hydrogen ions in an attempt to correct the pH imbalance. These findings can be seen with severe vomiting from any cause.
Емдеу
Сәбилік пилорикалық стеноз көбінесе хирургиялық еммен шешіледі; өте сирек жағдайларда жағдайы жеңіл болғандықтан дәрі-дәрмекпен емдеуге болады. Пилорикалық стеноздың қаупі негізгі мәселеден гөрі дегидратациядан (сусызданудан) және электролиттердің тепе-теңдігінің бұзылуынан туындайды. Сондықтан, нәресте алдымен дегидратацияны және төмен хлорид деңгейімен қатар қанның жоғары pH көрсеткішін тамырға құйылатын сұйықтықтар арқылы түзету арқылы тұрақтандырылуы керек. Бұл әдетте 24–48 сағат ішінде жасалады. Пилорикалық стенозды емдеу үшін тамырға және ауызға берілетін атропин қолданылуы мүмкін. Оның сәттілік деңгейі 85–89% құрайды, ал пилоромиотомияда бұл көрсеткіш шамамен 100% болады, бірақ ол ұзақ стационарлық емдеуді, тәжірибелі медбикелерді және емдеу барысында мұқият бақылауды талап етеді. Анестезияға немесе хирургияға қарсы көрсетімдері бар балаларға, немесе ата-аналары хирургиялық араласуды қаламаса, бұл емге балама болып табылуы мүмкін.
Infantile pyloric stenosis is typically managed with surgery; very few cases are mild enough to be treated medically. The danger of pyloric stenosis comes from the dehydration and electrolyte disturbance rather than the underlying problem itself. Therefore, the baby must be initially stabilized by correcting the dehydration and the abnormally high blood pH seen in combination with low chloride levels with IV fluids. This can usually be accomplished in about 24–48 hours. Intravenous and oral atropine may be used to treat pyloric stenosis. It has a success rate of 85–89% compared to nearly 100% for pyloromyotomy, however it requires prolonged hospitalization, skilled nursing and careful follow up during treatment. It might be an alternative to surgery in children who have contraindications for anesthesia or surgery, or in children whose parents do not want surgery.
Хирургиялық операция
Пилоралық стеноздың нақты емделу жолы – Рамштедт процедурасы деп аталатын хирургиялық пилоромиотомия (пилораның бұлшық қабатын тіліп, асқазан шығу жолын кеңейту). Бұл операция хирургтың тәжірибесі мен қалауына қарай, бір тік кесік (әдетте 3–4 см) арқылы немесе лапароскопиялық жолмен (кішкентай бірнеше тесік арқылы) жасалуы мүмкін. Бүгінде лапароскопиялық техника дәстүрлі ашық операциялардың орнын толығымен басып, кішкентай дөңгелек кесік немесе Рамштедт процедурасын қамтиды. Ескі ашық операциялармен салыстырғанда, асқынулар деңгейі бірдей, бірақ жараның жұқпалу қаупі айтарлықтай төмен. Қазір АҚШ-тағы көптеген балалар ауруханаларында бұл стандартты емдеу болып саналады, алайда кейбір хирургтар әлі де ашық операция жасауды жалғастырады. Операциядан кейін 3 мм-лік кішкентай тесіктерді көру қиын. Жоғарыда суреттелген тік кесік енді көбінесе қажет емес, бірақ соңғы жылдары көптеген кесіктер көлденең жасалған. Асқазан он екі елі ішекке ашылғаннан кейін тамақтандыруды қайта бастауға болады. Операциядан кейінгі алғашқы күндері ас қорыту жүйесі қалыпқа келгенде құсу болуы мүмкін. Сирек жағдайларда, жасалған миотомия толыққанды болмайды және қайта құсу жалғасады, сонда қайта операция жасау қажет болады. Пилоралық стеноздың ұзақ мерзімді салдары немесе баланың болашағына әсері жоқ.
The definitive treatment of pyloric stenosis is with surgical pyloromyotomy known as Ramstedt's procedure (dividing the muscle of the pylorus to open up the gastric outlet). This surgery can be done through a single incision (usually 3–4 cm long) or laparoscopically (through several tiny incisions), depending on the surgeon's experience and preference. Today, the laparoscopic technique has largely supplanted the traditional open repairs which involved either a tiny circular incision around the navel or the Ramstedt procedure. Compared to the older open techniques, the complication rate is equivalent, except for a markedly lower risk of wound infection. This is now considered the standard of care at the majority of children's hospitals across the US, although some surgeons still perform the open technique. Following repair, the small 3mm incisions are hard to see. The vertical incision, pictured and listed above, is no longer usually required, though many incisions have been horizontal in the past years. Once the stomach can empty into the duodenum, feeding can begin again. Some vomiting may be expected during the first days after surgery as the gastrointestinal tract settles. Rarely, the myotomy procedure performed is incomplete and projectile vomiting continues, requiring repeat surgery. Pyloric stenosis generally has no long term side effects or impact on the child's future.
Эпидемиология
Ер адамдар әйелдерге қарағанда жиірек ауырады, ал тұңғыш ұлдарда бұл аурудың пайда болу ықтималдығы шамамен төрт есе артық. Ауруға генетикалық бейімділік бар. Көбінесе скандинавиялық текті адамдарда кездеседі және көп факторлы мұрагерлік сипаттарына ие. В немесе О қан тобына жататын еуропалық нәсілді ұл балалар басқа қан топтарына қарағанда осы ауруға көбірек шалдығады. Жүктіліктің соңғы кезеңінде және туғаннан кейінгі алғашқы екі аптада ана сүті арқылы да жұғуы мүмкін.
Males are more commonly affected than females, with firstborn males affected about four times as often, and there is a genetic predisposition for the disease. It is commonly associated with people of Scandinavian ancestry, and has multifactorial inheritance patterns. Caucasian male babies with blood type B or O are more likely than other types to be affected. and possibly in late pregnancy and through breastmilk in the first two weeks of life.