Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Маргейт серфинг қайығы – Кенттің шығыс жағасындағы Маргейт қаласында теңіздегі құтқару операциялары үшін пайдаланылған үш серфинг қайығын білдіреді. Олар кооперативтік принцип бойынша жұмыс істеді, жергілікті қайықшылар бірігіп қайықтарды сатып алып, кейін құтқарудан түскен қаражаттың бір бөлігін алды. Алғашқысы, «Барлық елдердің досы» 1860 жылы сүңгіп кетті, бірақ 1877 жылға дейін қызметін жалғастырды. Екінші қайықтың тоғыз экипаж мүшесі, «Барлық елдерге достық» қайығында 1897 жылғы дауылда қаза тапты, бірақ қайық содан да аман қалды және келесі жылы буксирленген кезде жоғалып кетті. Маргейт теңіз жағажайында осы тоғыз ердің құрметіне ескерткіш орнатылған. Үшінші қайық 1899 жылы салынды, бірақ сол кезде ескек пен желкенмен жүретін серфинг қайықтарының орнына құтқару қайықтары қолданысқа енді. Үшінші қайық Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Чатемде буксир ретінде қызмет етті және 1957 жылы Остенд маңында жоғалып кетті. Үшеуі де Каустың Ж. Сэмюэл Уайт шеберханасында салынған.
The Margate surfboat refers to three surfboats used for maritime rescue at Margate, on the eastern tip of Kent. They were run as cooperatives, with local boatmen clubbing together to buy them and then receiving a share of any salvage money received. The first, the Friend of all Nations was wrecked in 1860 but returned to service until 1877. Nine crew of the second boat, Friend to all Nations, died in the storm of 1897, but the boat survived both that and being lost while under tow the following year. A memorial to the nine men stands on the Margate seafront. A third boat was built in 1899 but by then surfboats powered by oar and sail had been largely superseded by lifeboats. The third boat served as a tender at Chatham during the Second World War and was lost off Ostend in 1957. All three were built by J. Samuel White of Cowes.
Барлық халықтардың досы
1857 жылдың қаңтарында «Солтүстік сұлу» кемесінің экипажының қаһармандық түрде құтқарылуынан кейін, онда «Маргейт» жүк таситын «Жеңіс» кемесі барлық экипажымен бірге қаза тапқаннан соң, 50 қайықшы теңіздегі құтқару операциялары үшін арнайы серфингтік қайықтар қызметін құруға бекінді. Осы қызметтің алғашқы қайығы «Барлық елдердің досы» аталды және оны аттардың көмегінсіз төрт адам ғана суға түсіре алатын. Ол 1857 жылдың қараша айында қызметке кірісті. 1860 жылдың 13 ақпанында испандық «Самаритано» бригінің экипажын құтқаруға талпынғанда, қайық дерлік құлап кетті. Бриг таңғы сағат 5:30 шамасында дауыл кезінде Маргейт құмдарына тіреліп қалды. «Эклипс» жүк таситын кеме күні шыққанда дабыл берді және бригке сегіз адамды жіберді, олардың жосықсыздан қайта тірілтіп, толқынның көтерілуімен бірге құтқаруға үміттенді. Алайда, дауыл қайтадан күшейді және олар кемені құтқару үмітін жоғалтты. Кішкентай Маргейт қайығы суға жіберілді, бірақ асығысқандықтан олар қауіпсіздік резервуарларын бекітпеді де, Вестгейт шығанағында жағаға тіреліп, жартылай батып кетті. Содан кейін «Барлық елдердің досы» қайығы да суға түсірілді, бірақ ол да дауылдың күшіне шыдамады және Маргейттен батысқа қарай шамамен бір шақырым жерде жағаға шықты. Ақырында, «Самаритано»ның қалдықтарындағы барлық адамдарды «Рамсгейт» құтқару қайығы құтқарып алды. «Дос» қайығы жөнделіп, қайтадан қызметке кірісті. 1866 жылдың қаңтарында құтқару операциясы кезінде ол айналып кетті және экипажы қысқы теңізде 85 минут бойы құтқарылғанша күтті. 1897 жылдың 2 желтоқсанында таңертең он үш адам серфингтік қайықпен күресіп жатқан «Парсы империясына» қарай бет алды. Алайда «Дос» қайығына екі толқын тікелей соқтығысып, Найланд тасының жанында айналып кетті. Тек төрт адам ғана жағаға жетті, олардың ішіндегі дәрігер Чарльз Траутон құрлыққа жеткеннен кейін қайтыс болды. Қалған тоғыз адам Найланд тасының үстіндегі жартастарға соғылып, жарақат алды, тек Джозеф Эппс ғана қайықтың астынан жартылай жанды күйде табылған. Найланд тасының үстіндегі алаңда және Маргейт зиратында тоғыз қаза тапқан адамға ескерткіш орнатылды. Қайықтың мачтасы мен жабдықтарынан басқа, қайықтың өзі көп зақымдалмады және қайтадан пайдалануға берілді. Алайда ол 1898 жылдың 30 қарашасы күні Кентш-Нокке сүйретіліп бара жатқанда түнде жоғалып кетті. Ол Ұлы Ярмуттан алыс жерде табылған және жөнделген, бірақ қайтадан пайдаланылмады.
After the dramatic rescue in January 1857 of the crew of the Northern Belle in which the Margate lugger Victory was lost with all hands, 50 boatmen decided to establish a dedicated surfboat service for maritime rescue. This first boat, the Friend of all Nations could be launched by four men without the need of horses and entered service in November 1857. She was almost wrecked on 13 February 1860 attempting to rescue the crew of the Spanish brig Samaritano, which, at about 5.30am, ran onto the Margate Sands in a squall. The alarm was sounded at daybreak by the lugger Eclipse, which sent eight men onto the brig, in the hope that she could be refloated at high tide. However the gale returned and they soon gave up hope of saving the ship. The small Margate boat was launched, but in their haste they did not secure their buoyancy tanks and were driven ashore, barely afloat, in Westgate Bay. Then the Friend of all Nations was launched but it too was overpowered by the storm and was driven onshore about a mile west of Margate. Eventually all those on the remains of the Samaritano were rescued by the Ramsgate lifeboat. The Friend was repaired and returned to service. She capsized during a rescue in January 1866 and her crew spent 85 minutes in the winter seas before they were rescued. On the morning of 2 December 1897, thirteen men set out in the surfboat towards the struggling Persian Empire. However the Friend was hit by two waves in quick succession and capsized just off the Nayland Rock. Just four men made it to shore, of whom the medic Charles Troughton died on reaching land. The remaining nine were all beaten to a pulp on the rocks, except for Joseph Epps who was found, barely alive, underneath the capsized boat. Memorials were raised to the nine dead on the parade above Nayland Rock, and in Margate Cemetery. Apart from the mast and rigging, the boat itself was not badly damaged and returned to service. However she was lost on the night of 30 November 1898 while under tow in the Kentish Knock. She was recovered as far away as Great Yarmouth and repaired, but was not used again.
1899 жылғы кеме
Уайттан жаңа қайыққа тапсырыс берілді, ол 1899 жылдың қыркүйегінде жеткізілді. Бұл әлдеқайда үлкен қайық, сонымен қатар "Барлық елдерге достық" деп аталды, 15 адамнан тұратын экипаж қажет етті және 800 фунт стерлинг тұрады. Құтқару шлюпкаларының жақсаруы оның көбінесе жергілікті құтқару жұмыстарымен, кейде ара-тұра құтқару операцияларымен шектелгенін білдірді. Оның ең белгілі құтқару операцияларының бірі – "Марешаль Суше" кемесінен 26 адамды құтқаруы. 1922 жылы ол халықтан жиналған қаржыға моторизацияланды. Ол Маргейтте Екінші дүниежүзілік соғысқа дейін қызмет етті, содан кейін Корольдік теңіз күштері Чатхэм доктарында кемеге қызмет ететін көмекші кеме ретінде пайдалану үшін иелігіне алды. Соғыстан кейін ол Фалмутқа көшірілді және 1957 жылы соңғы сапарын жасады, сол кезде бұрынғы Люфтваффе тұтқыны Вилли Фроелих отбасын Германияға қайтаруға тырысты. Олар Остендке жақын жерде қиын жағдайға түсті және сүйреуге алынды, бірақ тросы жыртылды. Біраз уақыт бойы ағыспен жүріп, қатты теңізде құтқару қайығының мұрты сынды да, кеме батып кетті.
A new boat was commissioned from White's, which was delivered in September 1899. This much larger boat also called Friend to all Nations required a crew of 15 and cost £800. Improvements in lifeboats meant that she was largely restricted to local salvage work with the occasional rescue. One of her most notable rescues was that of 26 people from the sailing ship Marechal Suchet. In 1922 she was motorised following public donations. She continued in service at Margate until the Second World War, when she was requisitioned by the Royal Navy for service as a ship's tender in Chatham docks. After the war she moved to Falmouth and made her final journey in 1957 when Willi Froelich, an ex Luftwaffe war prisoner, tried to sail his family home to Germany. They got into difficulty near Ostend and were taken under tow, but the hawser snapped. After drifting for a while, the surfboat broke her bow in rough seas and sank.