Кіріспе

Перу департаменттері Пиура аймағы

Пиура (ˈpjuɾa) – Перудің солтүстік-батысындағы жағалаулық департамент және аймақ. Аймақтың астанасы Пиура, ал оның ең ірі порты – Пайта және Талара қалалары Перудың ең маңызды қалаларының қатарында. Бұл аймақ тропикалық және құрғақ жағажайларымен әйгілі. Бұл Перудың ең көп халқы бар департаменті, он екінші ең кішкентай департаменті және Тумбес, Ла Либертад және Ламбайекіден кейін ең тығыз халқы орналасқан төртінші департамент. Елдің соңғы орталықсыздандыру бағдарламасы 2005 жылғы қазан айында өткен ұлттық референдумда департаменттерді біріктіру ұсынылысы жеңіліске ұшырағаннан кейін тоқтап қалды. 2005 жылғы 30 қазанда Перудегі орталықсыздандыру процесінің аясында өткен референдумда аймақты Ламбайек және Тумбес аймақтарымен біріктіріп, жаңа Солтүстік аймағын құру туралы шешім қабылдау жоспары қолдау таппады.

География

Пиура аймағы солтүстігінде Тумбес аймағы мен Эквадормен, шығысында Кахамарка аймағымен, оңтүстігінде Ламбайке аймағымен, батысында Тынық мұхитымен шектеседі. "Пунта Париньяс" Пиурадағы Оңтүстік Американың ең батыс нүктесі болып табылады. Пиура аймағының аумағы географиялық орналасуына байланысты алуан түрлі климаттық аймақтарға ие. Ол экватордан тек 4 градус оңтүстікке қарай орналасқан, бірақ бір уақытта екі мұхит ағынын қабылдайды: суық Гумбольдт ағыны (13–20 °C, 55–68 °F) және жылы Эль-Ниньо ағыны (20–27 °C, 68–80 °F). Бұл Пиура аймағын тропикалық және шөлейтті жердің қатар орналасқан жеріне айналдырады – «Тропикалық аймақ шөлмен кездесетін жер».

Жағалауы оңтүстікте Сечураның перулік субтропикалық шөлдерімен, ал аймақтың орталық және солтүстік бөліктерінде саванна тәрізді Түмбес-Пиура құрғақ ормандарымен бөлінеді. Сонымен қатар, күріш пен кокос плантациялары көптеп өсетін тропикалық климатты шағын аңғарлар бар, әсіресе Пиура және Суллана өзендерінің бойында. Жағалаудан тауға қарай жылғанда таулық ормандар (selva alta) кездеседі. Таулардағы биік аймақтарда парамо климаты мен салқын температуралар басым. Жер бедері жағалауда тегіс, ал Сьеррада тік жарлы. Оңтүстік аймақта құрғақ жазықтар көптеп кездеседі. Пиура өзенінің оңтүстігінде орналасқан Сечура шөлі Перудегі ең үлкен шөл және тропикалық шөлдердің сирек мысалдарының бірі болып табылады; ол солтүстікке қарай тропикалық аймаққа шектеседі. Осы шөлде Перудегі және барлық Оңтүстік тропиктегі ең төменгі нүкте – Баёвар депрессиясы орналасқан. Жағалаудағы ең көп кездесетін морфологиялық нысандар – қатты жаңбыр кезінде күрт толып, тропикалық құрғақ ормандарды құрайтын құрғақ шатқалдар. Басқа ерекшеліктері – жарты ай пішіндес құм төбелер, Máncora, Talara және Lobitos сияқты теңіз террасалары. Шира және Пиура өзендерінің сулы жазықтары арқылы аңғарлар қалыптасқан. Шығысқа қарай аңғарлар көбінесе терең және өзендердің эрозиялық әсерінен экваторлық тропикалық құрғақ ормандарды құрайды. Ең биік шыңы 3000 метрден аспайды. Аймақтың оңтүстік-батысындағы Пасо-де-Поркулла биіктігі 2138 метрді құрайды және Перу Андтарының ең төменгі өткелі болып табылады. Оның аумағын кесіп өтетін өзендер Тынық мұхитының суайдынына және Амазонка бассейніне жатады. Шира өзені ең маңыздысы болып табылады және Тынық мұхитына құяды. Пиура өзені де Тынық мұхитына құяды, бірақ ағысы маусымдарға байланысты өзгереді және қатты құрғақшылық кезінде құрғап қалуы мүмкін.

Климат

Климат орталық және солтүстік жағалауда субтропикалық және тропикалық саванна, ал Ламбайек аймағына жақын оңтүстік жағалауда – жартылай шөлейтті. Пиурада тропикалық құрғақ немесе тропикалық саванналық климатты муссондық ауа райы басым, жыл бойы орташа температура 26 °C (79 °F) шамасында сақталады. Күндізгі температура 25 °C мен 28 °C (77 °F және 82 °F) аралығында болатын жағымды, жылы қыс (маусымнан қазанға дейін), ал түнгі температура 16 °C мен 18 °C (61 °F) шамасында төмендейді. 2013 және 2016 жылдары Пиура облысындағы Чулуканас және Ланконес аудандарында 39,8 °C (104 °F) температура тіркелді. Бұл Перудегі ең жоғары температура рекорды. Пиура аймағы шөлдермен, тропикалық аңғарлармен, құрғақ экваторлық орманмен, 1000-1500 метр биіктікте тропикалық таулық климатпен және 2000 метрден жоғары ылғалды субтропикалық тау климатымен сипатталады. Парамо климаты Сьерраның жоғарырақ аймақтарында кездеседі. Мамырдан қарашаға дейін жаңбыр аз жауады, ал желтоқсаннан сәуірге дейін Ел-Ниньо ағымының әсерінен үзіліссіз жауады. Бірақ, Ел-Ниньо құбылысы келгенде, жаңбыр мөлшері артып, құрғақ шатқалдар тіріліп, әсерлі орман қалыптасады, сонымен қатар су тасқыны мен көшкін қаупі де артады. Ел-Ниньо құбылысы мұхит суының температурасы 27 °C-қа жеткенде пайда болады. Егер мұхит суының температурасы 26 °C-тан 1 немесе 1,5 °C-қа артық көтерілсе, онда қатаң жаңбырлар болуы мүмкін. Мұхит суының температурасы қыс айларында (мамырдан қазанға дейін) 19 °C-қа дейін төмендесе де, жаз айларында (желтоқсаннан сәуірге дейін) 27 °C-қа дейін көтерілуі мүмкін, бұл жағымды жаңбырға себеп болады. Алайда, температура 1 немесе 1,5 °C-қа жоғарыласа, Ел-Ниньо оқиғасы сөзсіз болады. Жаздың ең ыстық күндері (желтоқсаннан сәуірге дейін) ішкі аймақтарда температура 40 °C (104 °F) дейін жетеді. Түнде 30 градусқа дейін, тіпті 20 градусқа дейін төмендеген температура жағымсыз сезім тудырып, адамдарды Манора немесе Колан сияқты жағажай курорттарына баруға итермелейді. Қалған айларда температура жазғы шарада 30-20 °C (77–90 °F) аралығында болады.

Табиғи ресурстар және жануарлар дүниесі

Пиура – ерекше алгарробо ағаштарының және каробқа ұқсас мескит ағаштарының әртүрлі түрлері бар мекен. Бұл аймақ Тынық мұхитындағы ең көп экваторлық тропикалық құрғақ ормандарға ие. Бұл экожүйелерде орхидеялардың, құстардың, бауырымен жорғалаушылардың, өсімдіктердің және сүтқоректілердің бірегей түрлері кездеседі. Пиура Оңтүстік Америкадағы ең жақсы және ең көне лимон сорттарымен, сондай-ақ Оңтүстік Американың ең жақсы тропикалық құрғақ мангосымен әйгілі. Ламбайкемен бірге, Пима мақтасының алғашқы отаны осы аймақ. Пиурада банан, кокос, күріш және басқа да жемістер жергілікті халықтың табысын қамтамасыз етеді. Пиура облысының Сечура провинциясындағы "Manglares de San Pedro de Vice" – Оңтүстік Американың Тынық мұхиты жағалауындағы ең оңтүстік мангр тоғайлары. Аймақтың дамуына Талара провинциясының жағалауында табылған мұнай қоры, екі мұхит ағынының арқасында мол балық аулау, күміс кендерінің көптігі және қазіргі Баявар кен орындары да ықпал етеді.

Тарих

Пиура аймағында дамыған ең маңызды мәдениет – Викус, ол керамика өнімдерімен және алтыннан жасалған нәзік бұйымдарымен ерекшеленді. Дегенмен, Таллан немесе Юнга тайпалары – Сиеррадан көшіп келген алғашқы қоныс салушылар. Олар әлі күнге дейін нақты мерзімі белгісіз кезеңде беетрияларда, яғни басшысы мен ұйымдық құрылымы жоқ қарапайым елді мекендерде өмір сүрді. Кейіннен оларды мочика тайпасы, ал бірнеше ғасырдан соң инкалар жаулап алды. 1532 жылы Франсиско Писарро Таңгарара алқабындағы Чира өзенінің жағасында Оңтүстік Америкадағы алғашқы испан қаласын құрды. Ол оны Сан-Мигель-де-Пиура деп атады. Қаланың құрылған күні әлі де даулы мәселе. Алайда, 450 жылдық мерекелік шаралар барысында 15 шілде ресми дата ретінде қабылданды. 1534 жылы нашар санитарлық жағдайға байланысты астана Монте-де-лос-Падрес (Моропон) қаласына көшірілді; 1578 жылы, дәл осы себепті, ол тағы бір рет көшірілді, бұл жолы Сан-Франциско-де-ла-Буэна-Эсперанса (Пайта) қаласына. 1588 жылы ағылшын қарақшылары мен каперлердің үздіксіз шабуылдары астананы Пиураға соңғы рет көшіруге мәжбүр етті. Колониялық дәуірде өмір тыныш ағысын тапты. Бірақ Хосе де Сан-Мартиннің азаттық экспедициясының мүшелері, адмиралдар Борран мен Кокран бастаған испан билігіне қарсы шабуылдар, жергілікті халықтың бостандыққа деген құштарлығын оятты.

Пюраның мәдениеті мен әдет-ғұрыптары

Пиурада барлық нәсілдер араласып тұратындықтан, онда ерекше бір нәсілдік мәдениет қалыптасқан. Жергілікті пиуранолардың екі жақтағы көршілеріне қарағанда әртүрлі акценті бар: олар сөздердің буындарын солтүстік мексикалықтарға ұқсас етіп созады. Пиуранолардың өзіне тән жаргоны бар. Жергілікті тұрғындар өздерін, мысалы, Чуррес (жас пиурано немесе солтүстік адамды атауға қолданылатын танымал термин) дейді. Пиуранолар өткір ой-қиялымен, меланхолиялық тондеро музыкасымен және қонақжай мінезімен ерекшеленеді. Көптеген перуаникалықтар сияқты, олар шиша де хора, писко немесе сыра ішуді ұнатады, сондай-ақ олардың көпшілігі шығармашылық пен өнерді табыс көзі ретінде пайдаланады. Жергілікті тағамдардың ішінде Пиуран Сечо де Чавело (астананың тағамы), Алгарробина коктейльдері, түрлі цевичтер және Махариско, Пасао ал Агуа сияқты теңіз өнімдері бар. Пиура натилла тәттілерімен де мәшһүр. Бұл аймақтың ыстық климаты сағат 13:00-ден 16:00-ға дейін ауыр жұмыс істеуге мүмкіндік бермейді, сондықтан күндізгі уақытта осы сағаттарда демалу және маңызды істерді таңертеңгі сағат 12:00-ге дейін бітіру дәстүрге айналған. Кейбір жергілікті тұрғындар шерулер мен діни салтыларды ынтамен сақтайды. Олардың бірі – Кристо де Аябака. Халық шеберлігінің сүйікті түрлері – Чулукана керамикасы, Катакаостан жасалған ыңғайлы бас киімдер мен күміс бұйымдары. Солтүстік ковбойларын әлі де Сечура, Катакао және Моропон ормандарында есек пен қашырлармен тауарларын тасымалдап жүргенін көруге болады. Олар сырт түрімен "Американың оңтүстік-батысындағы" ковбойларға, аргентиналық гаучоларға немесе мексикалық чарроларға ұқсайды. Олар Куманана мен Тондеро ойнап, ән айту қабілеттерімен ғана емес, сонымен қатар Катакао аймағының күміс әшекейлерін, былғары бұйымдарын, бас киімдерін, ағаш және күміс ыдыстарын жасаумен де белгілі.

Музыка

Тондеро мен Кумананна – Пиура аймағының дәстүрлі музыкасы. Чича музыкасы, қазір Tecnocumbia деп аталады (бастапқыда Перу стиліндегі, электронды элементтері бар кумбия), бүкіл елдегі танымал музыканың заманауи түрі, сондай-ақ жастар арасында Сальса да кең таралған. Барлық солтүстік перулықтар орындайтын тағы бір маңызды дәстүр – бұл дәстүрлі музыканттар шебер орындайтын әйгілі Перу вальсі (солтүстік перулықтардың өзіндік стилі бар).