Кіріспе

Үлкен қылқан жапырақты ағаштардың түрі.

Picea sitchensis, Sitka spruce – ірі, қылқан жапырақты, мәңгі жасыл ағаш, биіктігіге дейін өседі, ал кеуде биіктігіндегі діңінің диаметрі 5 м (16 футтан) асуы мүмкін. Бұл – шыршаның ең ірі түрі және әлемдегі бесінші ірі қылқан жапырақты ағаш (жаңқа секвойя, жағалау қызыл сүрегі, каури және батыс қызыл кедрінен кейін), сондай-ақ үшінші биік қылқан жапырақты ағаш (жағалау қызыл сүрегі мен жағалау Дуглас шыршасынан кейін). Sitka spruce – биіктігінен асып кететін сирек түрлердің бірі. Оның аты Алясканың оңтүстік-шығысындағы Ситка қаласынан шыққан, онда ол көптеп таралған. Оның ареалы Канада мен АҚШ-тың батыс жағалауын қамтиды және оңтүстікке қарай Калифорнияның солтүстігіне дейін созылады.

Сипаттама

Қабығы жұқа және қабыршақты, ұсақ, дөңгелек тілімдерге бөлініп түседі. Ішкі қабығы қызғылт қоңыр түсті. Жас ағаштардың қалың жапырағы кең конус пішіндес, ескі ағаштарда цилиндр пішіндес болады; ескі ағаштардың төменгі жағында бұтақтары болмауы мүмкін. Жапырақтар қатайған, өткір, ине тәрізді, 15–25 миллиметр ұзындықта, көлденең қимасынан жалпақ, жабық күйінде кең, ашылғанда кеңейеді. Олардың ұзындығы шағын, иілгіш қабыршақтары бар; қабыршақтардың үстіндегі жапырақшалар кез келген шыршының ең ұзыны, кейде жабық конустарда көзге көрінеді. Олар жасыл немесе қызғылт түсті, тозаңданудан кейін 5–7 айда ақшыл қоңыр түске дейін жетіледі. Тұқымдары қара, ұзын, жіңішке, ұзын, ақшыл қоңыр қанатымен.

Өлшемі

Бір ғасырдан астам уақыттан бері ағаш кесудің салдарынан шырша орманының тек қалдықтары ғана қалды. Ең үлкен ағаштар мұқият өлшеу жүргізілмей тұрып кесілген. Биіктігінен аспайтын ағаштарды Тынық мұхитының жағалауындағы ұлттық паркте және Британдық Колумбиядағы Ванкувер аралындағы Кармана Уолбран провинциялық паркінде (Кармана гиганты, биіктігімен ең биік ағаш Канадада), сондай-ақ Вашингтондағы Олимпиада ұлттық паркінде және Калифорниядағы (АҚШ) Прери-Крик Редвудс мемлекеттік паркінде көруге болады, соңғысындағы ең биік жеке ағаштың биіктігі 100,2 метр немесе 329 футқа жетеді; осы соңғы орнындағы тағы екеуінің биіктігі 96 метрден асады. Квиц шыршасы әлемдегі ең ірі шырша, оның бағанасының көлемі , биіктігі және диаметрі . Ол Олимпиада ұлттық паркіндегі Квиц өзенінің жанында, Тынық мұхитынан шақырымдай қашықтықта орналасқан. Орегон штатының Клотчи-Крик паркінен алынған тағы бір мысал бұрынғыда ең ірісі деп тіркелген, оның айналымы және биіктігі болған.

Жасы

Ситка шыршасы - ұзақ өмір сүретін ағаш, 700 жылдан астам ғұмыр сүргендері белгілі. Қолайлы жағдайларда тез өсетіндіктен, үлкен мөлшері ерекше жасқа толуын көрсетпейді. Квиттс шыршасының жасы 350-450 жылға бағаланған, бірақ ол әр жыл сайын бір текше метрден астам ағаш қосады.

Тамыр жүйесі

Ситка шыршасы өте ылғалды және нашар кеуекті топырақта өсетіндігіне байланысты, оның тамыр жүйесі беткі, ұзын бүйір тамырларымен және аз тармақтанған болады. Бұл оны желге құлауға да осал етеді.

Таксономия

ДНҚ талдауы көрсеткендей, P. breweriana ғана Ситка шыршасынан қалған шыршаларға қарағанда базальды жағдайда орналасқан. Қалған 33 шырша түрі көбірек эволюцияға ұшыраған, бұл шыршаның Солтүстік Америкада пайда болғанын көрсетеді. Ол қоңыржай ылғалды орманмен тығыз байланысты және ареалының оңтүстік бөлігінде жағалауға жақын, бірнеше шақырым қашықтықта кездеседі. Орегонның солтүстігінде ареалы өзендердің су тасқыны жазықтарымен ішкі аймаққа қарай кеңейеді, бірақ Тынық мұхиты мен оның салаларынан одан әрі сирек кездеседі. Норвегия жағалауындағы Ситка шыршасын бақылау нәтижесінде бұл түрдің сол жердегі жергілікті Норвегия шыршасынан 25-100% жылдам өсетіні анықталды, тіпті Вестерленге дейін, ал Норвегияның оңтүстік-батыс жағалауына отырғызылған Ситка шыршалары Еуропадағы Ситка егістіктері арасында ең жылдам өседі. Тұрақты түрде адам қоныстанбаған субантарктикалық Кемпбелл аралының ортасында өскен 9 метрлік, 100 жылдық Ситка шыршасы Гиннес рекордтар кітабында "әлемдегі ең шалғайдағы ағаш" деп танылды.

Жергілікті мәдениет

Хайда Гвайи аймағында өскен, алтын жапырақтары бар бірегей шырша, Киидкьяс немесе "Алтын шырша" деп белгілі, Хайда тайпасы үшін қасиетті саналады. 1997 жылы Грант Хэдвин бұл шыршаны заңсыз кесіп тастаған, алайда қазір оның бұрынғы орнына жақын жерлерде одан алынған сабаулардан өсірілген жас шыршаларды кездестіруге болады. Қазіргі Вашингтон штатында қолданылатын лушоцед тілінде ол c̓əlaqayac деп аталады.

Химия

Астригин, изорапонтин және пицеид стилбен глюкозидтері ситка шыршасының қабығында табылады.

Қалқалар

Вашингтон штатындағы Олимпиада ұлттық орманында, мұхитқа жақын орналасқан Ситка шыршаларында кейде ісіктер пайда болады. "Олимпиада түбегі" атты нұсқауда былай делінген: "Ситка шыршасының төбесі немесе бүршігі зақымданса, өсу жасушалары қалыптыдан жылдам бөлініп, осы ісік немесе бұршақ пайда болады. Бұл ісіктер қорқынышты көрінсе де, ағаштың жалпы өсуіне ешқандай әсер етпейді".