Ирандық бежаныш, Мехран Карими Нассери (1945-2022) Шарль де Гол әуежайында 18 жыл өмір сүрді. Өмірі фильмдерге түсірілді. Биографиясы мен тарихы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ирандық босқын (1945–2022)
Iranian refugee (1945–2022)
Мехран Карими Насери (مهران کریمی ناصری, ; 1945 – 12 қараша 2022), сонымен қатар «Мырза», Альфред Мехран деп те белгілі, 1988 жылдың 26 тамызынан бастап 2006 жылдың шілдесіне дейін Шарль де Голль әуежайының 1-терминалының күту залында тұрған ирандық босқын болды, ол ауруханаға жатқанға дейін. Оның өмірбаяны 2004 жылы «Терминал адамы» атты кітап ретінде жарық көрді. Насеридің тарихы 1993 жылғы «Жолда қалып қойғандар» және 2004 жылғы «Терминал» фильмдеріне шабыт берді. Ол 2022 жылдың қыркүйегінде әуежайда өмір сүруге қайта оралды және 2022 жылдың қарашасында жүрек талмасынан қайтыс болды.
Mehran Karimi Nasseri (مهران کریمی ناصری, ; 1945 – 12 November 2022), also known as Sir, Alfred Mehran, was an Iranian refugee who lived in the departure lounge of Terminal 1 in Charles de Gaulle Airport from 26 August 1988 until July 2006, when he was hospitalized. His autobiography was published as a book, The Terminal Man, in 2004. Nasseri's story inspired the 1993 film Lost in Transit and the 2004 film The Terminal. He returned to living at the airport in September 2022, and died there of a heart attack in November 2022.
Ерте өмір
Насери Иранның Масджед Солейман қаласындағы Англо-Персия мұнай компаниясының елді мекенінде дүниеге келген. Оның әкесі Абделькарим – компанияда жұмыс істеген ирандық дәрігер, бұл Насеридің салыстырмалы түрде жақсы жағдайда өсуіне мүмкіндік берді. Насери өзінің заңды емес қарым-қатынастың нәтижесі екенін айтқан, анасы сол жерде жұмыс істеген шотландтық медбике болғанын, сондай-ақ швед анасы да болғанын мәлімдеген. Дегенмен, бұл мәлімдемелер ешқашан расталмады және Насеридің анасы ирандық үй шаруасымен айналысқан әйел болғанға ұқсайды.
Nasseri was born in the Anglo Persian Oil Company settlement located in Masjed Soleiman, Iran. His father, Abdelkarim, was an Iranian doctor working for the company which allowed Nasseri to grow up relatively affluently. Nasseri has claimed that he was the result of an illegitimate affair, and that his mother was a nurse from Scotland working in the same place but has also claimed a Swedish mother. However, these claims were never substantiated, and it is most likely that Nasseri's mother was an Iranian homemaker.
1-терминалдағы өмір
Насеридің айтуынша, ол 1977 жылы шахқа қарсы наразылық білдіргені үшін Ираннан қуылған және ұзақ күрес барысында бірнеше елде өтініш бергеннен кейін Бельгиядағы Біріккен Ұлттар Ұйымының босқындар жөніндегі жоғарғы комиссарынан босқын мәртебесін алған. Бұл оған көптеген еуропалық елдерде тұруға мүмкіндік берген. Алайда, бұл мәлімдеме дау тудырды, тергеулер Насеридің ешқашан Ираннан қуылмағанын көрсетті. Ол Ұлыбритания мен Франция арасында саяхаттауға қабілетті болды, бірақ 1988 жылы оның құжаттары жоғалып кетті, өйткені оның портфелі ұрланған деп есептелді. Кейбір деректерге сәйкес, Насери құжаттарын Ұлыбританияға бағытталған паромда Брюссельге жіберген және олар ұрланғанын жалған айтқан. Лондонға келгеннен кейін, британдық иммиграциялық қызметкерлерге паспорт ұсынбағандықтан Францияға қайтарылды. Француз әуежайында ол өзінің жеке басын немесе босқын мәртебесін дәлелдей алмады және құжаттары жоқ саяхатшылар күтетін аймақта ұсталды. Кейін Насеридің ісін француздық адам құқықтары жөніндегі адвокат Кристиан Бурже қолға алды. Бельгиядан жаңа құжаттар алуға әрекеттер жасалды, бірақ Бельгия билігі Насери жеке келген жағдайда ғана осы шараны қабылдауға келісті. 1995 жылы Бельгия билігі оған Бельгияға баруға рұқсат берді, бірақ ол әлеуметтік жұмыскердің қадағалауында тұруға келіскен жағдайда ғана. Насери бастапқы ниетіне сәйкес Ұлыбританияға өтуді қалағандықтан бұл ұсыныстан бас тартты. 2003 жылы Стивен Спилбергтің DreamWorks студиясы Насеридің өмірбаянының құқықтары үшін шамамен 275 000 АҚШ доллары төледі, бірақ ақырында оның тарихын «Терминал» фильмінде пайдаланбады. Насеридің әуежайдағы 18 жылдық өмірі 2006 жылдың шілдесінде ауруханаға түскеннен кейін аяқталды, содан кейін оның тұрақты орны бұзылды. 2007 жылдың қаңтар айының соңында ол ауруханадан шығып, әуежайдағы француздық Қызыл Крестінің бөлімшесіне тапсырылды және бірнеше апта бойы әуежайға жақын орналасқан қонақ үйде тұрды. 2007 жылдың 6 наурызында ол Париждің 20-шы округіндегі Эммаус қайырымдылық орталығына ауыстырылды. 2008 жылға қарай ол Париждегі баспанада тұрып жатқан.
Nasseri alleged that he was expelled from Iran in 1977 for protests against the Shah and after a long battle, involving applications in several countries, was awarded refugee status by the United Nations High Commissioner for Refugees in Belgium. This allegedly permitted residence in many other European countries. However, this claim was disputed, with investigations showing that Nasseri was never expelled from Iran. He was able to travel between the United Kingdom and France, but in 1988, his papers were lost when his briefcase was allegedly stolen. Others indicate that Nasseri actually mailed his documents to Brussels while on board a ferry to Britain, lying about them being stolen. Arriving in London, he was returned to France when he failed to present a passport to British immigration officials. At the French airport, he was unable to prove his identity or refugee status and was detained in the waiting area for travelers without papers. Nasseri's case was later taken on by French human rights lawyer Christian Bourget. Attempts were then made to have new documents issued from Belgium, but the authorities there would do so only if Nasseri presented himself in person. In 1995, the Belgian authorities granted permission for him to travel to Belgium, but only if he agreed to live there under the supervision of a social worker. Nasseri refused this on the grounds of wanting to enter the UK as originally intended. In 2003, Steven Spielberg's DreamWorks production company paid a rumoured US$275,000 to Nasseri for the rights to his story, but ultimately did not use his story in the subsequent film, The Terminal. Nasseri's 18 year stay at the airport ended in July 2006 when he was hospitalized and his sitting place was dismantled. Towards the end of January 2007, he left the hospital and was looked after by the airport's branch of the French Red Cross; he was lodged for a few weeks in a hotel close to the airport. On 6 March 2007, he was transferred to an Emmaus charity reception centre in Paris's 20th arrondissement. As of 2008, he had been living in a Paris shelter,
Құжаттық фильмдер мен көркем фильмдер
Насеридің тарихы 1993 жылғы француз фильмі "Томбз дю сэйлге" (Tombés du ciel) шабыт берді, онда Жан Рошфорт басты рөлде ойнады және халықаралық аренада "Lost in Transit" деген атпен танылды. Майкл Патернити жазған "The Fifteen Year Layover" атты әңгіме GQ және The Best American Non Required Reading журналдарында жарияланды. Алексис Курос оның өмірі туралы "Годотты де Голльде күту" (Waiting for Godot at De Gaulle, 2000) деректі фильмін жасады.
Nasseri's story provided the inspiration for the 1993 French film Tombés du ciel, starring Jean Rochefort, internationally released under the title Lost in Transit. The short story "The Fifteen Year Layover", written by Michael Paterniti and published in GQ and The Best American Non Required Reading, chronicles Nasseri's life. Alexis Kouros made a documentary about him, Waiting for Godot at De Gaulle (2000).
Ұшу
Насеридің оқиғасы британ композиторы Джонатан Доувтың «Flight» атты заманауи операсына шабыт берді және 1998 жылы Глиндеборн опера үйінде тұңғыш рет қойылды. «Flight» операсы 2006 жылғы наурыз айында Аделаида фестиваль театрында «Хелпманн» сыйлығын жеңіп алды.
Nasseri's story was the inspiration for the contemporary opera Flight by British composer Jonathan Dove, and was premiered at the Glyndebourne Opera House in 1998. Flight would go on to win the Helpmann Awards at the Adelaide Festival Theatre in March 2006.
Шарль де Голль әуежайының сэрі Альфред
Глен Лучфорд пен Пол Берцеллер 2001 жылы "Бұл жерден қайда" атты мокьюментари (құбыжық фильм) жасады, онда Насери де ойнады. Хамид Рахманиан мен Мелисса Хиббард 2001 жылы "Шарль де Голль әуежайының сэр Альфреді" деген деректі фильм түсірді.
Glen Luchford and Paul Berczeller made the Here to Where mockumentary (2001), also featuring Nasseri. Hamid Rahmanian and Melissa Hibbard made a documentary called Sir Alfred of Charles De Gaulle Airport (2001).
Терминал
Насери Стивен Спилбергтің 2004 жылғы "Терминал" фильмінде Том Хэнкс сомдаған Виктор Наворски кейіпкеріне шабыт берген адам болды деп хабарланды. Дегенмен, фильмнің жарнамалық материалдарында, DVD-нің "қосымша мүмкіндіктерінде" немесе фильмнің веб-сайтында Насеридің жағдайы фильмге түрткі болғаны туралы ештеңе айтылмаған. Соған қарамастан, 2003 жылдың қыркүйегінде The New York Times Спилбергтің "Терминал" фильмін жасау үшін оның өмірбаянына құқықтарды сатып алғанын мәлімдеді. The Guardian басылымы Спилбергтің DreamWorks өндіріс компаниясы Насериге оның өмірбаянының құқығы үшін 250 000 АҚШ доллары төлегенін және 2004 жылы ол Спилбергтің фильмін жарнамалайтын плакатты чемоданының үстіне жамылғанын хабарлады. Насери "Терминал" фильмін көруге өте қуанған, бірақ оны кинотеатрларда көру мүмкіндігі болмады. Әуежай өкілі Насеридің үйсіз қалғанын және 2022 жылдың қыркүйегінде әуежайдың жалпы қолданыстағы аймағына қайта оралғанын айтты.
Nasseri was reportedly the inspiration behind the character Viktor Navorski, played by Tom Hanks, from Steven Spielberg's 2004 film The Terminal; however, neither publicity materials, nor the DVD "special features" nor the film's website mentions Nasseri's situation as an inspiration for the film. Despite this, in September 2003, The New York Times noted that Spielberg had bought the rights to his life story as the basis for The Terminal. The Guardian indicated that Spielberg's DreamWorks production company paid US$250,000 to Nasseri for rights to his story and reported that, as of 2004, he carried a poster advertising Spielberg's film draping his suitcase next to his bench. Nasseri was reportedly excited about The Terminal, but it was unlikely that he would ever have had a chance to see it in cinemas. An airport spokesperson said that Nasseri was homeless and had returned to live in a public area in the airport in September 2022.