Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ирандық егіз қыздар Ладан және Ләлә Бижани (Персия: لادن و لاله بیژنی; 17 қаңтар 1974 – 8 шілде 2003) – ирандық егіз қыздар. Олар бастарынан біріккен және күрделі хирургиялық отадан кейін көп ұзамай қайтыс болды.
Iranian conjoined twin sisters
Ladan and Laleh Bijani (Persian: لادن و لاله بیژنی; 17 January 1974 – 8 July 2003) were Iranian conjoined twin sisters. They were joined at the head and died soon after their complicated surgical separation.
Өмірбаян
Олар Иранның оңтүстік-батысындағы Фирузабад қаласында туған. Әкесі Дадолла Бижани, анасы Марьям Сафари, жақын маңдағы Лограсб ауылынан шыққан шаруа отбасының мүшелері. Бижани әпке-қарындастары 1979 жылы ауруханада жоғалып кетті, себебі оларға жауапты дәрігерлер Ирандағы революция кезінде күрт Америка Құрама Штаттарына кетуге мәжбүр болды. Бижанилердің ата-аналары бірнеше жылдан кейін ғана оларды Тегеранға жақын орналасқан Карадж қаласында таба алды, онда оларды Алиреза Сафаян асырап алған еді. Оларды өзінің қамқорлығында ұстағанда, Сафаян оларды мүмкіндігінше әлемнен оқшаулап, қорғауға тырысты. 1996 жылы, жылдар бойы іздеуден кейін, қыздардың биологиялық ата-аналары оларды тауып, байланысқа шықты. Екі он жылға жуық жастарында егіздер заң факультетінде оқып жүргенде жеке пәтерде тұрды. Ладан заңгер, ал Ләлә журналист болуды қалаған, бірақ соңында Ладанның таңдауына келісті. Олар Тегеран университетінде төрт жыл заң оқыды. Көптеген жеке шешімдер де бір-бірімен келісімді талап етті. Осы және басқа да себептерге байланысты олар бала кезінен бастап бөлек тіршілік етуді армандады. Ләлә Иранның астанасы Тегеранға көшіп, журналистиканы оқуға үміттенсе, Ладан заң бойынша магистратураны аяқтауды және кейін Ширазға көшуді жоспарлады. Сонымен қатар, олардың хоббилері де әртүрлі болды. Ләлә компьютерлік ойындар ойнағанды ұнатса, Ладан компьютерлік бағдарламалауға бейім болды. Ладан Ләләні шаршаңқы, ал өзін сөйлегіш деп сипаттады.
They were born in Firuzabad, a city in southwest Iran, to Dadollah Bijani and Maryam Safari, members of a farming family from the nearby Lohrasb village. The Bijani sisters were lost in a hospital in 1979 after the doctors responsible for them had to suddenly leave for the United States during the revolution in Iran. The Bijanis' parents did not find the sisters again until several years later in the city of Karaj near Tehran, where Alireza Safaian had adopted them. While in his custody, Safaian attempted to protect them by sequestering them from the world as best as he could. In 1996, after years of searching, the girls' biological parents finally tracked them down and made contact. In their early twenties, the twins lived on their own in an apartment while attending law school. Ladan wanted to be a lawyer, while Laleh wished to become a journalist; in the end, they settled on Ladan's choice. They studied law for four years at Tehran University. Most other personal decisions also had to meet each other's approval. For these and other reasons, they had wanted to be separated since they were children. Laleh hoped that she could then move to Tehran, the capital city of Iran, to study journalism, while Ladan wanted to continue with graduate studies in law and then move to Shiraz. In addition, the sisters had different hobbies. While Laleh liked to, among other things, play computer games, Ladan preferred computer programming. Ladan also described Laleh as more introverted and herself as quite talkative.
Бөлу
1996 жылы олар Германияға сапар шегіп, жергілікті дәрігерлерді оларды бөлуге көндіруге тырысты; бірақ неміс дәрігерлері операция жасаудан бас тарды, себебі екеуі үшін де бөлу операциясының тәуекелі тым жоғары еді. 2002 жылдың қараша айында Кит Гохпен кездескен соң Бижани сестер Сингапурға сол күрделі операцияны жасату үшін барды. Дәрігерлер оларды бөлу операциясының әлі де өте қауіпті екенін ескерткенімен, сестерлер өте нық қадам жасады. Олардың операцияға келісуі халықаралық ақпарат құралдарының үлкен қызығушылығын тудырды.
In 1996, they travelled to Germany, trying to convince doctors there to separate them; the German doctors however declined to operate, saying that the risk of separation surgery would be too high for both of them. In November 2002, after meeting Keith Goh, the Bijani sisters travelled to Singapore to undergo the controversial operation. Even though they were warned by the doctors that the surgery to separate them would still be very risky, the sisters were very determined. Their decision to proceed with the operation led to considerable international media interest.
Хирургиялық операция
Сингапурда сегіз ай бойы жан тежелуі және құқықтық сараптамадан өткеннен кейін, олар 2003 жылдың 6 шілдесінде операция жасады. Операцияны екі қыз бауырласпен бірге отырып жасауға мүмкіндік беретін арнайы орындық қажет болды. Гох Лалехты операциялайтын командаға жетекшілік етті, ал Джонс Хопкинс балалар орталығының балалар хирургиясы бөлімінің директоры Бен Карсон Ладанды операциялайтын команданы басқарды. Егіздерді бөлу өте қиын болды, себебі олардың миы үлкен тамырды (жоғарғы сагиттальды синус) ғана бөліспей, сонымен қатар бірігіп кеткен еді. Сонымен қатар, операция кезінде сканерлерде көрінбеген ірі тамыр табылды. Операция барысында дәрігерлер бұрын байқалмаған көптеген қан тамырларын кездестірді. Бірақ қан тамырларын жарақтап жатқанда көп қан кетіп, Ладан Бижани шамамен 14:30-да операция үстелінде қайтыс болды; сестер өз мүлкін соқыр және жетім балаларға сыйлады. Операция туралы деректі фильм жақын арада көрсетілді. Кейіннен 17 қаңтарды Үміт күні деп атады.
After eight months in Singapore, doing extensive psychiatric and legal evaluations, they underwent surgery on 6 July 2003, under the care of a large team of international specialists at Raffles Hospital, composed of 28 doctors and more than 100 medical assistants working in shifts. A specially designed chair was required that allowed the operation to be performed with both sisters in a sitting position. Goh led the team to operate on Laleh while Ben Carson, director of paediatric surgery at the Johns Hopkins Children's Centre, led the team operating on Ladan. The attempt to separate the twins turned out to be very difficult, because their brains not only shared a major vein (the superior sagittal sinus), but had fused together. In addition, an undetected major vein hidden from the scans was discovered during the operation. During the operation, doctors encountered a mass of previously undetected blood vessels. but there was significant blood loss during the blood vessel repairing process, and Ladan Bijani died at around 14:30 on the operating table; The sisters willed their property to blind and orphaned children. A documentary about the operation was broadcast soon after. Later, people named 17 January as Hope's day.