2004 жылғы Ұлыбритания жергілікті сайлаулары

Кіріспе

2004 жылғы Ұлыбританиядағы жергілікті сайлаулар 2004 жылғы 10 маусымда, Еуропа сайлауларымен және Лондон мэрі мен Ассамблеясы сайлауларымен бірге өтті. Англиядағы барлық метрополиялық округтер мен Уэльстің барлық бас аймақтарының кеңестері, сондай-ақ Англияның көптеген аудандық және біртұтас билік органдары қайта сайлануға түсті. Шотландияда жергілікті сайлаулар өткізілмеді.

Жалпы

Бұл Майкл Ховард Консервативтік партияның басшысы болғаннан кейінгі алғашқы сайлау болды. Говард консерваторлардың келесі жалпы сайлауда жеңіске жету мүмкіндігіне ие екенін растау үшін сайлауда жақсы нәтиже күтті. Алғашқы нәтижелер Лейбористер партиясының қиын жағдайда екенін көрсетті. Вице-премьер Джон Прескотт: «Ирак осы сайлаудың үстінде бұлт немесе көлеңке болды. Біз соққы жеп отырғанын жасырмаймын. Бұл Лейбористер үшін жақсы күн емес» деді. Алайда, консерваторлар сайлаудағы жағдайды түбірінен өзгертетіндей көп жеңіске жете алмады. Академиктер Колин Раллингс және Майкл Трэшер сайлаудағы дауыс берудің ұлттық үлесін былай анықтады: консерваторлар – 37%, либерал-демократтар – 27%, лейбористер – 26%. 1945 жылдан бері жергілікті сайлауда екі үлкен партияның бірі үшінші орынға түсуі – естімеген нәрсе, әсіресе үлкен көпшілікке ие үкіметтік партия үшін. Тіпті солтүкте, лейбористердің дәстүрлі өңірінде де лейбористер Донкастер, Лидс, Ньюкасл және Сент-Хеленс қалаларын бақылаудан шығарып, жақсы нәтиже көрсетпеді. Дегенмен, олар бірнеше кеңеске ие болды, атап айтқанда, Уэльстегі Plaid Cymru партиясынан Caerphilly және Rhondda Cynon Taff қалаларын жеңіп алды. Дауыс берушілер санының және кеңесшілердің өсуіне қарамастан, либерал-демократтар NOC-қа кеңестердің жалпы саны бойынша жеңіліске ұшырады. Консерваторлардың Истборн қаласындағы жеңілісі бір мандаттық сайлау арқылы болды. Бұл Ньюкасл-апон-Тайн және Пендл қалаларындағы жеңістермен ішінара өтелді. Британдық Ұлттық партия төрт мандатты жеңіп алып, жалпы саны 14-ке жеткізді. Нәтижесінде, елде олардың 21 кеңесшісі болды, оның ішінде Бернлиде алтауы және Брэдфордта төртеуі. Олар қатысқан округтерде дауыстардың орташа есебімен 16,1% дауыс жинады. Бұл консерваторлар үшін жалған үміт болды. Бір жыл өткен соң өткен жалпы сайлауда Лейбористер партиясы қайтадан жеңіске жетті, бірақ олардың көпшілігі айтарлықтай азайды, ал консерваторлар өздерінің позицияларын нығайтты.

These were the first elections since Michael Howard became leader of the Conservative Party. Howard was looking for a good result in the election to confirm that the Conservatives were back on the road to being able to seriously consider winning the next general election. Early results confirmed that the Labour Party was having a bad time. Deputy Prime Minister John Prescott said that, "Iraq was a cloud, or indeed a shadow, over these elections. I am not saying we haven't had a kicking. It's not a great day for Labour". However the Conservatives were not making many of the gains that would have indicated a complete change of electoral fortune. The national equivalent share of the vote in the election was found by academics Colin Rallings and Michael Thrasher to be 37% to the Conservatives, 27% to the Liberal Democrats and 26% to Labour. For one of the two major parties to come third in local elections was unheard of in the post 1945 period, let alone for a governing party with such a large majority to come third. Even in the North, Labour's traditional heartland, Labour did not do too well, losing control of Doncaster, Leeds, Newcastle and St Helens. However, they did pick up several councils, notably Caerphilly and Rhondda Cynon Taff from Plaid Cymru in Wales. Despite an increase in their vote and number of councillors, the Liberal Democrats saw a net loss of councils to NOC. The loss to the Conservatives of Eastbourne was in a single seat by election. This was partially offset by victories in Newcastle upon Tyne and Pendle. The British National Party made a net gain of four seats, and held 14. This left them with a total 21 councillors in the country, including six in Burnley and four in Bradford. In the wards they contested, they averaged 16.1% of the vote. It was to prove a false dawn for the Conservatives; when Britain went to the polls for the following year's general election, Labour was re elected, although its majority was greatly reduced and the Conservatives did make gains.