Кіріспе

Жаңа Оңтүстік Уэльс штатындағы, Австралиядағы мемлекеттік тас жолы. Таулы қарлы аймақтарды байланыстыратын трасса.

Тарих

Жаңа Оңтүстік Уэльс Парламенті арқылы 1924 жылғы Басты жолдар туралы заңның қабылдануы Басты жолдарды жариялауды қамтамасыз етті, олар Басты жолдар кеңесі (кейін Басты жолдар департаменті, және ақырында NSW үшін көлік) арқылы мемлекеттік үкімет тарапынан ішінара қаржыландырылды. Монаро тас жолы 1928 жылғы 8 тамызда (Басты жол №4 ретінде) Татрадан солтүстік-батысқа қарай Бега, Ниммитабель, Кума, Адаминеби, Тумут, Аделонг және Төменгі Таркутта арқылы Вагга-Ваггаға жарияланды. 1929 жылғы 8 сәуірде Мемлекеттік тас жолдар мен магистральдық жолдарды қосымша жариялауды қамтамасыз ету мақсатында бұл ереже Мемлекеттік тас жол №4 ретінде өзгертілді. Алдыңғы жылы МРБ-ны алмастырған Басты жолдар департаменті 1933 жылғы 8 тамызда Вагга-Вагга мен Юм тас жолының Төменгі Таркуттадағы бөлігін Стурт тас жолының бөлігі деп жариялады; содан кейін тас жолдың батыс соңы, Хиласс Крик маңындағы Юм тас жолымен қосылатын жерде қысқартылды. 1949 жылы Қарлы таулар жобасы басталғанда, жолдың маңыздылығы арта бастады. Жолдың сапасын жақсартуға бағытталған жұмыстар жүргізілді, олар көбінесе Қарлы таулар Гидроэлектрлік басқармасымен төленді. Бұл тек жолдың салыстырмалы түрде шағын бөлігі ғана Монаро аймағында орналасқандықтан жасалды. Кума мен Ниммитабель арасындағы жол бөлігі де сол кезде Канберрадан Виктория шекарасына дейін батысқа қарай созылған Мемлекеттік тас жол №19-дың бөлігі ретінде қайта жіктелді, ал 1958 жылы бұл жол Монаро тас жолы деп аталды. Бұл жолдың барлық бөлігі Монаро аймағында орналасқан. Жылдар өте келе, жол бағытына қатысты қосымша өзгерістер енгізілді. Тас жолдың шығыс бөлігі енді Ниммитабельге батысқа қарай бармайды, оның орнына Монаро тас жолымен оңтүстікке қарай кездеседі; ескі бөлік Ескі Бега жолы деп қайта аталды. Батыс бөлігі де маңызды өзгерістерге ұшырады, 1950 жылдары Евкумбен бөгетінің құрылысынан кейін Адаминеби маңындағы Евкумбен көлінен аулақ болу үшін тас жол қайта бағытталды. Сол сияқты, 1960 жылдары Жонама және Блоуеринг бөгеттерінің құрылысынан кейін Жонама тоғаны мен Блоуеринг су қоймасынан аулақ болу үшін де қайта бағыттау қажет болды. Жаңа Оңтүстік Уэльс Парламенті 1993 жылғы Жолдар туралы заңды қабылдады, ол жолдардың жіктелуін және оларды жариялау тәсілін жаңартты. Осы заңға сәйкес, тас жолдың шығыс соңы 1996 жылғы 24 мамырда Бегадан солтүстікке қарай Стони Криктегі Принс тас жолымен қиылысқан жерге дейін қысқартылды; Бегадан Татраға дейінгі бұрынғы бөлік Татра жолы деп қайта аталды.

Жол белгілері

Жол белгілері алғаш рет 1954 жылдың соңында Австралияда енгізілді. Келесі онжылдықтарда олар бүкіл елдегі әртүрлі тас жолдарға, жалпыұлттық жол нөмірлеу жүйесі бойынша біртіндеп таратылды, ал 1955 жылы тас жолдың барлық ұзындығы бойынша 18-ші ұлттық жол деп белгіленді. Бұған қоса, Кума мен Степл Флат арасындағы Монаро тас жолының бөлігі де Ұлттық 23-жол белгісімен қатар Ұлттық 18-жол ретінде белгіленді; мұндай тәртіптік реттелу «дуплекс» немесе «бірлескен жол» деп аталады. Бұл бір жолдың тас жолдың басынан соңына дейін өтуіне мүмкіндік берді. 2013 жылы жаңа әріптік-сандық жүйеге көшу кезінде ол B72 жолымен ауыстырылды. Кума мен Степл Флат арасындағы Монаро тас жолындағы бірлескен жол B23-ке қосымша B72 қолданылатын күйінде сақталды.