Кіріспе

1237 жылы Италиядағы шайқас

2000–3000 неміс ((Киелі Рим империясы)) 7000–10000 сицилиялық, оның ішінде белгісіз сандағы сарацен садақшылары ((Сицилия патшалығы)) 801 гибеллиндер ((Верона және Ломбардия)) | күш2 = 8000–20000 ((Ломбардия коммуналары)) | қазалар1 = белгісіз | қазалар2 = мыңдаған адам қаза тапты, 4093 тұтқынға алынды. Әскердің қалған бөлігін Кремона, Павия, Модена, Парма және Реджодан келген гибеллиндер құрады, барлығы 12000–15000 адам.

Императорлық әскер алдымен Мантуяға қарсы жорық жасады, қала тонаудың орнына берілуге келісті, содан кейін Бергамоға, ондағы ақсүйектер кеңесі де ресми бағынусыз берілуді шешті. Олар Манербиода (1237 жылдың қарашасы) қолайлы позицияны басып алды. Екі әскер он бес күн бойы бір-біріне қарама-қарсы тұрды, шайқас болған жоқ, оларды батпақ бөліп тұрды, бұл жаяу әскерлердің тиімділігін төмендетті. Фредерик әскері азық-түлік жетіспей бастағандықтан, лагерін тастап, жақсырақ орын іздеді. 1237 жылдың 24 қарашасында Оглио өзенінен Понтевико маңында өтіп, Ломбардия лигасының әскері орналасқан жерге жетті, солтүстікке қарай жол тартты және Сончинода жаудың қимылын күтті.

Шайқас

Ломбардтар императордың қыстау үшін Кремонаға келе жатқаны туралы қауесеттерге сенді. Сондықтан олар да қыстауға қарай жол тартты. Бірақ Фридрих Бергамодан Цивидат-аль-Пианоға жасақ жіберген еді, ол түтін сигналдары арқылы ломбардтардың қозғалысы туралы оған хабар беретін. Ломбард әскері Понтоглио мен Палаццолодан Оглио өзенін кешіп өткен кезде, император әскерлері үлкен түтін бұлттарын көріп, қазіргі орналасқан жерлерінен 18 шақырым қашықтықтағы Кортенуоваға бет бұрды. Императордың алғы шебінде сарацендер мен атты әскерлер болды, олар жаяу әскер шабуыл жасаған ломбардтарға алғашқы шабуылды жасады. Күтпеген шабуылға ұшыраған Миландықтар мен Пьячентиндер қорғаныс шебін құра алмады және Кортенуоваға қашып кетті. Фридрих негізгі күштерімен шайқас алаңына келгенде, онда қаза тапқан және жараланған сарбаздар жатыр, ал жолы атсыз жылқылармен тосылды. Кортенуовада басқа Миландықтар мен Алессандриядан келген әскерлер Кароччоның айналасына жиналды, онда ломбардтар сарацен жебелері мен тевтон шабуылдарының астында батырлықпен шайқасты. Миландық ақсүйек отбасыларынан құралған жасақ, басқа Бергамо жасақтары келгеніне қарамастан, армияның қалған бөлігінің Кортенуоваға түнгі қараңғылыққа дейін шегінуін қорғауға мүкіндік алды. Әскердің рухын жоғары деңгейде ұстау үшін Фридрих әскерлеріне қару-жарақтарымен ұйықтауға және таңғы күннің алғашқы сәулесінде шабуылға өтуге бұйрық берді. Екінші жағынан, Миланның подестасы, әскерлер тағы бір шайқасқа төтеп бере алмайтынын түсініп, Кароччо және қалған мүліктерімен бірге қаланы тастап кетуге бұйрық берді. 28 қараша күні таңда, император әскерлері асығыс шегініп жатқан ломбардтарға шабуыл жасады, олар минимал қарсылық көрсетті. Көптеген адамдар су тасқынынан кейін ағып жатқан Оглио өзенінде батып кетті. Шамамен 5000 ломбард тұтқынға алынды, ал жараланғандар мен қаза тапқандардың саны бірнеше мыңға жетті. Тек Миландықтар ғана 2500 сарбазды жоғалтты. Шайқас алаңында Пьетро делла Винья мынаны жазды:

Салдары

Ломбардтар лигасының әскері дерлік толығымен жойылды. Фредерик жеңіспен Кремона қаласына кірді, Кароччоны фил сүйреп әкелді, ал Тиеполо оған тізбекпен байланды. Ол алдымен Апулияда ұсталды, содан кейін Траниде көпшілік алдында өлім жазасына кесілді. Кароччо кейіннен императорлық билікті көрсету үшін Римге жіберілді. Ломбардтар лигасы таратылды. Лоди, Новара, Верчелли, Чиери және Савона қалалары императорға бағынды немесе ұсталды, ал Савойяның Амадей IV және Монферраттың Бонифаций II гибеллиндерге адалдығын растады. Милан, Бреша, Пьяченца және Болонья қарулы күшпен жалғыз қалды. Фредерик өзінің күшінің шыңына жеткенде, Миланды қоршауға алды. Ол миландықтардың барлық бейбітшілік ұсыныстарын қабылдамай, толыққанды бас беруді талап етті. Бірақ Милан мен тағы бес қала қарсы тұрды, және 1238 жылдың қазан айында ол Брешия қоршауын көтеруге мәжбүр болды. Император содан кейін Папа мемлекетін басып алды және Папа Григорий IX-тан айырылды.