Алвару Сиза: Португалиялық архитектор және оның шығармалары
Álvaro Siza Vieira
Алвару Сиза: португалиялық архитектор, 1933 ж. туған. Порту университетінің архитектура факультетін бітірген, халықаралық салада танымал. Сәулет өнеріндегі тұлға.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Португалиялық сәулетші (1933 жылы туған)
Portuguese architect (born 1933)
Альваро Хоаким де Мело Сиза Виейра (25 маусым 1933 жылы туған) – португалиялық сәулетші және сәулетті оқытушы. Ол халықаралық аренада Альваро Сиза (ˈalvɐɾu ˈsizɐ) деп, ал Португалияда Сиза Виейра (ˈsizɐ ˈvjɐjɾɐ) деп белгілі.
Álvaro Joaquim de Melo Siza Vieira (born 25 June 1933) is a Portuguese architect, and architectural educator. He is internationally known as Álvaro Siza (ˈalvɐɾu ˈsizɐ) and in Portugal as Siza Vieira (ˈsizɐ ˈvjɐjɾɐ).
Ерте өмір және білім
Сиза Порту қаласына жақын Матосинос деген шағын жағажай қаласында дүниеге келді. 1955 жылы Порту университетінің бұрынғы Көркемөнер мектебінде, қазіргі FAUP – Faculdade de Arquitectura da Universidade do Porto архитектура мамандығын бітірді. Ол сол жерде әйелі Мария Антония Сизамен (1940–1973) танысты, олардың қызы мен ұлы болды.
Siza was born in Matosinhos, a small coastal town near Porto. He graduated in architecture in 1955, at the former School of Fine Arts of the University of Porto, the current FAUP – Faculdade de Arquitectura da Universidade do Porto. There he met his wife, Maria Antónia Siza (1940–1973), with whom he had a daughter and son.
Мансап
Сиза өзінің алғашқы салынған жұмысын (Матосиньостағы төрт үй) 1954 жылы, оқуын аяқтамай жатып, Портода жеке практикасын ашқан жылы аяқтады. Фернандо Таворамен бірге ол көп ұзамай Порту архитектура мектебінің ең көрнекті оқытушыларының бірі болды, онда екеуі де сабақ берді. Екі сәулетші де 1955-1958 жылдары бірлесіп жұмыс істеді. Ол сондай-ақ Эдуардо Суто де Мурамен де ынтымақтастықта жұмыс істеді, мысалы, Португалияның Лиссабондағы Expo '98 және Ганновердегі Expo 2000 көрмелеріндегі павильондар, сондай-ақ 2005 жылғы Serpentine Pavilion жобаларында. Сизаның туындылары көбінесе «поэтикалық модернизм» деп сипатталады; ол өзі Луис Барраган туралы жарияланымдарға үлес қосты. Сизаның көпшілік назарын аударған алғашқы жұмыстарының бірі – 1960 жылдары Портоның солтүстігіндегі балықшы қалашығы және жазғы демалыс орны Леса да Пальмейра үшін салған Piscinas de Marés аталған қоғамдық бассейн кешені. 1966 жылы аяқталған екі бассейн (біреу балаларға, екіншісі ересектерге арналған) және киім ауыстыратын бөлмелер мен кафесі бар ғимарат теңізге тікелей көрініс ашылатын табиғи тау жынысына енгізілген. 1977 жылы Португалиядағы төңкерістен кейін Эвора қалалық әкімдігі Сизаға қала шетіндегі ауылдық жерлерде тұрғын үй жобасын жоспарлауды тапсырды. Бұл оның SAAL (Serviço de Apoio Ambulatório Local) ұлттық тұрғын үй қоры үшін салатын бірнеше жобаларының бірі болды, олар 1200 төмен бағалы тұрғын үй бірлігінен, жартылай бір қабатты және жартылай екі қабатты қатарлы үйлерден, барлығы аулаларымен тұрды. Сондай-ақ университеттер де бар. 1995-2009 жылдары Сиза Хомбройх аралында архитектура мұражайының құрылысын жүргізді, ол Рудольф Финстервальдермен бірлесіп аяқталды. Соңғы кезде ол Кабо-Верде аралындағы Сантьягодағы Cidade Velha (Ескі ауыл) ескерткіштері мен сәулеттік мұрасын қайта жаңарту жұмыстарын үйлестіре бастады. 2010 жылы өткен халықаралық конкурста жеңіске жеткеннен кейін Сиза мен Гранадада тұратын Хуан Доминго Сантос 2014 жылы Альгамбраның жаңа кіреберісі мен келушілер орталығының жобаларын ұсынды. 2012 жылы Сиза келісімшарттардың жетіспеуіне байланысты португалиялық кеңсесін жабуға дайын екенін ескертті. 2014 жылы Альваро Сиза Карлос Кастанхейрамен бірлесіп Қытайдың Цзянсу провинциясындағы Хуайань қаласында су үстіндегі ғимаратты жобалады, ол ArchDaily тарапынан 2015 жылдың үздік ғимараты деп танылды. 2019 жылы Альваро Сизаға АҚШ-тағы өзінің алғашқы жобасы тапсырылды, ол Манхэттендегі 611 Батыс 56-шы көшедегі 450 фут биіктігі, 37 қабатты пәтерлер үйі. 2020 жылы Альваро Сиза Тайваньның Чанхуа қаласындағы Тайфун гольф клубында Сиза үйі, ЮЧиа үйі, шайхана және қақпаханадан тұратын төрт ғимаратты жобалады.
Siza completed his first built work (four houses in Matosinhos) even before completing his studies in 1954, the same year that he first opened his private practice in Porto. Along with Fernando Távora, he soon became one of the most notable faculty member of the Porto School of Architecture, where both were teachers. Both architects worked together between 1955 and 1958. Another architect he has collaborated with is Eduardo Souto de Moura, e. g. on Portugal's flagship pavilions at Expo '98 in Lisbon and Expo 2000 in Hannover, as well as on the Serpentine Pavillon 2005. Siza's work is often described as "poetic modernism"; he himself has contributed to publications on Luis Barragán. Among Siza's earliest works to gain public attention was a public pool complex (named Piscinas de Marés) he created in the 1960s for Leça da Palmeira, a fishing town and summer resort north of Porto. Completed in 1966, both of the two swimming pools (one for children, the other for adults) as well as the building with changing rooms and a cafe are set into the natural rock formation on the site with unobstructed views of the sea. In 1977, following the revolution in Portugal, the city government of Évora commissioned Siza to plan a housing project in the rural outskirts of the town. It was to be one of several that he would do for SAAL (Serviço de Apoio Ambulatório Local), the national housing association, consisting of 1,200 low cost, housing units, some one story and some two story row houses, all with courtyards. and universities. Between 1995 and 2009, Siza has been working on an architecture museum on Hombroich island, completed in collaboration with Rudolf Finsterwalder. Most recently, he started coordinating the rehabilitation of the monuments and architectonic heritage of Cidade Velha (Old Village) in Santiago, an island of Cape Verde. Commissioned after winning an international competition in 2010, Siza and Granada based Juan Domingo Santos unveiled designs for a new entrance and visitors center at the Alhambra in 2014. By 2012, Siza warned that he might close his Portuguese office because of a lack of contracts. In 2014, Álvaro Siza designed, with Carlos Castanheira the Building on the Water in Huai'An City, Jiangsu, China that was awarded the building of the year 2015 by ArchDaily. In 2019, Alvaro Siza was commissioned with his first project in the United States, a 450 foot tall, 37 story apartment building at 611 West 56th Street in Manhattan. In 2020, Álvaro Siza designed four buildings respectively Siza House, YuChia House, Tea House and Gate House at the Taifong Golf Club, in Changhua, Taiwan.
Оқыту
Сиза 1966 жылдан 1969 жылға дейін ФАУП-та сабақ берді және 1976 жылы қайта оралды. Ол мұнда сабақ берумен қатар, Гарвард университетінің Дизайн магистратурасында, Пенсильвания университетінде, Богота қаласындағы Лос-Андес университетінде және Лозаннадағы Федералды политехникалық мектепте қонақ профессор болып жұмыс істеді.
Siza taught at FAUP from 1966 to 1969, returning in 1976. In addition to his teaching there, he has been a visiting professor at the Graduate School of Design, Harvard University; the University of Pennsylvania; Los Andes University of Bogota; and the École Polytechnique Fédérale de Lausanne.
Мұра
2014 жылдың шілдесінде Сиза өзінің сәулеттік мұрағатының басым бөлігін Монреаль, Квебек, Канададағы Канадалық сәулет орталығына (CCA) сыйға беру туралы шешім қабылдағанын хабарлады, осылайша оның материалдарын "басқа заманауи және қазіргі заманғы сәулетшілердің еңбектерімен бірге қолжетімді етуді" көздеді, сонымен қатар нақты жобалардың мұрағаттарын Лиссабондағы Fundação Gulbenkian және Португалиядағы Порту қаласындағы Fundação de Serralves-ке тапсырды.
In July 2014 Siza announced his decision to donate the large part of his architectural archive to the Canadian Centre for Architecture (CCA) in Montreal, Quebec, Canada, in order to make his materials "accessible alongside the work of other modern and contemporary architects", while also giving specific project archives to the Fundação Gulbenkian in Lisbon and Fundação de Serralves in Porto, Portugal.
Тану
1987 жылы Гарвардтың Дизайн мектебінің деканы, испандық сәулетші Рафаэль Монео, Сизаның жұмыстарының АҚШ-тағы алғашқы көрмесін ұйымдастырды. 1992 жылы ол Лиссабонның Чиадо ауданындағы, 1988 жылдың тамызында өрттен дерлік толығымен қираған тарихи сауда орталығын қайта жаңарту жобасын басқарғаны үшін әйгілі Прицкер сыйлығымен марапатталды. Сондай-ақ 1988 жылы Альвар Аалто медалін, 1993 жылы Португалияның Ұлттық сәулет сыйлығын, 1998 жылы Америка өнер және әдебиет академиясының Арнольд В. Бруннер еске алу сыйлығын, 2001 жылы өнер саласындағы Вольф сыйлығын, 2005 жылы Францияның қала құрылысы бойынша арнайы ірі сыйлығын алды. Сизаның Бразилия аумағында салынған алғашқы жобасы – Порту-Алегридегі Ибере Камарго қоры 2002 жылы Венеция сәулет биенналесінің «Алтын арыстан» сыйлығымен құрметтелді. 2007 жылы Бразилия үкіметі оған Мәдениетке сіңірген еңбегі үшін орден медалін табыс етті. Соңғы кезде ол RIBA-ның 2009 жылғы Корольдік алтын медалімен және Халықаралық сәулетшілер одағының 2011 жылғы алтын медалімен марапатталды. Сиза Венеция сәулет биенналесінің (13-шы шақырылымы) өмірлік жетістіктері үшін «Алтын арыстан» сыйлығына ие болды (2012). 2019 жылы Испанияның Ұлттық сәулет сыйлығына ие болды, бұл сыйлықты 90 жылдық тарихында алғаш рет испандық емес сәулетші алды. Сизаға келесі университеттерден құрметті доктор дәрежесі берілді: Валенсия политехникалық университеті; École Polytechnique Fédérale de Lausanne; Палермо университеті; Сантандердегі Менендес Пелайо университеті; Лимадағы Ұлттық Инженерлік университеті, Перу; Коимбра университеті; Порту Лусиада университеті; Федералды Параиба университеті; Неапольдегі Федерико II университеті, Ғылым және Технологиялар орталығы, Неаполь; Бухаресттің «Ион Минку» сәулет және қала құрылысы университеті, Румыния (2005); және Италиядағы Павия университеті (2007). Ол Америка өнер және ғылым академиясының мүшесі, сондай-ақ Британдық сәулетшілердің Корольдік институтының, Америка сәулетшілер институтының, Францияның сәулет академиясының және Еуропа ғылым және өнер академиясының құрметті мүшесі.
In 1987, the dean of Harvard Graduate School of Design, the Spanish architect Rafael Moneo, organized the first show of Siza's work in the United States. In 1992, he was awarded with the renowned Pritzker Prize for the renovation project that he coordinated in the Chiado area of Lisbon, a historic commercial sector that was all but completely destroyed by fire in August 1988. and the Alvar Aalto Medal in 1988; Portugal's National Prize of Architecture 1993; the Arnold W. Brunner Memorial Prize by the American Academy of Arts and Letters and the Praemium Imperiale in 1998, the Wolf Prize in Arts in 2001, the Urbanism Special Grand Prize of France 2005. Siza's Iberê Camargo Foundation in Porto Alegre, his first project built in Brazilian territory, was honoured by the Venice Architecture Biennale with the Golden Lion award in 2002. In 2007 the Brazilian Government awarded him the Cultural Merit Order Medal. More recently he was awarded the RIBA's 2009 Royal Gold Medal and the International Union of Architects' 2011 Gold Medal. Siza was awarded by the Venice Architecture Biennale (13th Edition) with the Golden Lion for lifetime achievement (2012). In 2019 was awarded the National Architecture Award of Spain, being the first non Spanish architect to receive it in its 90 years of history. Siza was conferred the title of Honoris Causa Doctor by the following universities: Polytechnic University of Valencia; École Polytechnique Fédérale de Lausanne; University of Palermo; University Menendez Pelayo, in Santander; Universidad Nacional de Ingeniería in Lima, Peru; University of Coimbra; Lusíada University of Porto; Universidade Federal de Paraíba; the Università degli Studi di Napoli Federico II, Polo delle Scienze e delle Tecnologie, in Naples; the University of Architecture and Urbanism of Bucharest "Ion Mincu", Romania (2005); and the University of Pavia, Italy (2007). He is a member of the American Academy of Arts and Sciences as well as Honorary Fellow of the Royal Institute of British Architects, the American Institute of Architects, the Académie d'Architecture de France and the European Academy of Sciences and Arts.
Мәдени сілтемелер
Сизаның монографиясы «Джон Уик» фильмінің басындағы сахнада көрінеді.
A monography of Siza appears in an early scene of the movie John Wick.