Кіріспе
Исаның Евхаристиядағы нақты қатысуы – Иса Мәсіхтің Евхаристияда тек символдық немесе метафоралық емес, шынайы, нақты және маңызды түрде қатысуы туралы христиандық ілім. Католик, Шығыс Православие, Шығыс Православие, Шығыс Шіркеуі, Моравия Шіркеуі, Лютерандық, Англикандық, Методист және Реформаланған Христиандық сияқты көптеген христиан дінтері Мәсіхтің Евхаристияда шынымен қатысатынын үйретеді. Бұл шіркеулердің ілімдеріндегі айырмашылықтар негізінен "Иеміздің кешкі асында Мәсіхтің қалай қатысатыны" мәселесіне байланысты. Нақты қатысу басқа христиандар тарапынан жоққа шығарылады немесе Жаңа Өсиеттің кейбір аудармаларындағы "еске алу" тұрғысынан түсіндіріледі, олардың ішінде жалпы баптистер, анабаптистер, Плимут бауырлары, сондай-ақ либералды христиандықпен сәйкестендіретіндер және Жаңару қозғалысының сегменттері бар.
The real presence of Christ in the Eucharist is the Christian doctrine that Jesus Christ is present in the Eucharist, not merely symbolically or metaphorically, but in a true, real and substantial way. There are a number of Christian denominations that teach that Christ is truly present in the Eucharist, including Catholicism, Eastern Orthodoxy, Oriental Orthodoxy, the Church of the East, the Moravian Church, Lutheranism, Anglicanism, Methodism, and Reformed Christianity. The differences in the teachings of these Churches primarily concern "the mode of Christ's presence in the Lord's Supper". The Real Presence is rejected or interpreted in light of "remembrance" (per certain translations of the New Testament) by other Christians, including General Baptists, Anabaptists, the Plymouth Brethren, as well as those identifying with liberal Christianity, segments of the Restoration Movement,
Шығыс православие, шығыс православие және ассирия
Шығыс православие шіркеулері мен Шығыс православие шіркеулері, сондай-ақ Шығыс шіркеулері, Евхаристияда нан мен шараптың объективті түрде өзгеріп, шын мәнінде Мәсіхтің Денесі мен Қанына айналатынына сенеді. Православие Құдайлық литургия кезінде элементтерде болатын өзгерістердің философиялық түсіндірмелерін қабылдамайды: Грек термині metousiosis (μετουσίωσις) кейде Шығыс православие христиандары бұл өзгерісті сипаттау үшін қолданады, өйткені бұл термин "субстанция мен апаттар туралы схоластикалық теориямен байланысты емес", бірақ ол "Православиелік қауымдастықтың догмасы" ретінде ресми мәртебесіне ие емес. Сол сияқты, Шығыс православие мәсіхшілігінің бір тармағы – копт православие мәсіхшілері "Евхаристиядағы Мәсіхтің нақты қатысуы туралы философиялық терминдерді қолданудан сақтануға тырысады, 1 Кор. 10:16; 11:23–29 сияқты нақтылы Киелі кітап жолдарына немесе Жохан 6:26–58 уағызына тікелей сілтеме жасағанды жөн көреді". Рим-католик шіркеуі бұл өзгеріс "ғибадат сөздері немесе қасиеттеу кезінде орын алады" деп сенсе, Шығыс православие шіркеуі "өзгеріс Проскомидияда (Дайындық литургиясы) және "Эпиклезисте ('шақыру'), немесе 'бізге және осы жердегі сыйларға' Киелі Рухты шақыру" арасында кез келген уақытта орын алады" деп үйретеді. Сондықтан, "қызмет бойы сыйларға құрметпен қарау керек" деп үйретеді. Біз бұл өзгеріс нақты қай уақытта болатынын білмейміз, және бұл мәселе құпия ретінде қалдырылған". Копт литургиясының сөздері Шығыс православие сенімін көрсетеді: "Мен сенемін, сенемін, сенемін және соңғы деміммен мойындаймын, бұл біздің Иеміз, Құдай және Құтқарушы Иса Мәсіхтің Денесі мен Қаны, Ол біздің Анамыздан, қасиетті және мінсіз Мариядан алған". Шығыс православие шіркеуінің Иерусалим Синоды былай деп жариялады: "Біз Иеміз Иса Мәсіхтің басқа құпиялардағыдай бейнелі түрде немесе метафоралық түрде емес, сондай-ақ мол рақыммен емес, шын және нақты түрде қатысқанына сенеміз, сондықтан нан мен шарап қасиеттелгеннен кейін нан өзгеріске ұшырайды, транссубстанциацияланады, түрленеді және Иеміздің нағыз Денесіне айналады, Ол мәңгілік Мариядан Бейт-Лехемде туды, Иордан өзенінде крещение алды, азап шекті, жерленді, қайта тірілді, көтерілді, Құдай Әкесінің оң жағына отырды және көктегі бұлттарда қайтадан келеді; ал шарап өзгеріске ұшырайды және транссубстанциацияланады, Иеміздің нағыз Қанына айналады, Ол айқышқа ілінген кезде әлемнің өмірі үшін төгілді".
The Greek term metousiosis (μετουσίωσις) is sometimes used by Eastern Orthodox Christians to describe the change since this term "is not bound up with the scholastic theory of substance and accidents", but it does not have official status as "a dogma of the Orthodox Communion." Similarly, Coptic Orthodox Christians, a denomination of Oriental Orthodox Christianity, "are fearful of using philosophical terms concerning the real presence of Christ in the Eucharist, preferring uncritical appeals to biblical passages like 1 Cor. 10.16; 11.23–29 or the discourse in John 6.26–58." While the Roman Catholic Church believes that the change "takes place at the words of institution or consecration", the Eastern Orthodox Church teaches that the "change takes place anywhere between the Proskomedia (the Liturgy of Preparation)" and "the Epiklesis ('calling down'), or invocation of the Holy Spirit 'upon us and upon these gifts here set forth'". Therefore, it teaches that "the gifts should be treated with reverence throughout the entirety of the service. We don't know the exact time in which the change takes place, and this is left to mystery." The words of the Coptic liturgy are representative of the faith of Oriental Orthodoxy: "I believe, I believe, I believe and profess to the last breath that this is the body and the blood of our Lord God and Saviour Jesus Christ, which he took from our Lady, the holy and immaculate Virgin Mary, the Mother of God." The Eastern Orthodox Church's Synod of Jerusalem declared: "We believe the Lord Jesus Christ to be present, not typically, nor figuratively, nor by superabundant grace, as in the other Mysteries, but truly and really, so that after the consecration of the bread and of the wine, the bread is transmuted, transubstantiated, converted and transformed into the true Body Itself of the Lord, Which was born in Bethlehem of the ever Virgin Mary, was baptised in the Jordan, suffered, was buried, rose again, was received up, sitteth at the right hand of the God and Father, and is to come again in the clouds of Heaven; and the wine is converted and transubstantiated into the true Blood Itself of the Lord, Which, as He hung upon the Cross, was poured out for the life of the world."
Лютерандық
Лютерандар Евхаристиядағы Мәсіхтің денесі мен қанының нақты болуына сенуші, Мәсіхтің денесі мен қанының «шынайы және мәнді түрде» қасиетті нан мен шараптың (элементтер) формаларында және астында бар екеніне, сондықтан қатысушылар ауызша Мәсіхтің қасиетті денесі мен қанын, сондай-ақ нан мен шарапты (Аугсбургтік Исповедание, 10-бап) осы ғибадатта жеп-ішеді. Лютерандық ілімнің нақты болуы «Сакраменттік одақ» деп дәлірек және ресми түрде белгілі. Оны қате түрде «консубстанциация» деп атаған, бірақ бұл терминді көптеген лютерандық шіркеулер мен теологтар қабылдамайды, себебі ол нақты ілім туралы жаңылыс тудырады және оны, олардың пікірінше, «транссубстанциация» термині сияқты, діни емес философиялық ұғымдардың бақылауына қояды. Лютерандар үшін, егер элементтер Мәсіхтің белгілегеніше қолданылмаса (қасиеттеу, тарату және қабылдау), ғибадат болмайды. Бұл алғаш рет 1536 жылғы Виттенберг келісімінде «Nihil habet rationem sacramenti extra usum a Christo institutum» («Христос белгілеген қолданудан басқа ешнәрсе ғибадат сипатына ие емес») формуласында айтылған. Кейбір лютерандар бұл формуланы шіркеуде қасиетті элементтерді сақтауға, жеке миссаларға, Корпус Кристи практикасына және қалдықтардың (барлық қатысушылар ғибадатта қатысқаннан кейін қасиетті элементтердің қалдығы) әлі де Мәсіхтің Денесі мен Қанына ғибадатта біріктірілгеніне сенуге қарсылық білдіру үшін пайдаланады. Бұл түсінік барлық лютерандардың арасында кең таралған емес. Қасиетті элементтер құрметпен қарастырылады және кейбір лютерандық шіркеулерде православиелік, католиктік және англикандық тәжірибедегідей сақталады. Көптеген лютерандар үшін сыртқы Евхаристиялық құлшылық, қасиетті тағамды қабылдау үшін иілу, тізе бүгу және тізе қоюдан басқа, әдетте таралмайды. Қалдықтар дәстүрлі түрде, адамдар қатысқаннан кейін ғибадат етушілермен желінеді, бірақ ауру немесе қызметке қатыса алмағандарға жеткізу үшін шамалы мөлшерде сақталуы мүмкін. Бұл жағдайда, қасиетті элементтер тез жеткізілуі керек, ауру адам мен қауымның арасындағы байланысты сақтап, олар жалпыға ортақ құдайлық қызметте жиналғандарын еске сақтау үшін. Лютерандар «қасиетті нан мен шараптың формаларында, онымен және оның астында» және «Сакраменттік одақ» терминдерін Евхаристия туралы түсініктерін Реформациялық және басқа дәстүрлерден ажырату үшін қолданады.
Моравия тілі
Николаус Зинзендорф, Моравия шіркеуінің епископы, Киелі тамақ – "Құтқарушының тұлғасымен ең жақын байланыс" екенін айтты. Моравия шіркеуі "сакраменттік қатысу" деп белгілі бір көзқарасқа сүйенеді, ол Киелі тамақ сакраментінде былай деуге үйретеді:
Тағайындау, төрағалық ету және тарату
Евхаристиядағы Мәсіхтің нақты қатысуы туралы доктринаны ұстанатын көптеген христиан шіркеулері (мысалы, католик, шығыс православие, лютеран, моравиан, англикан, методист, шығыс православие, реформат және ирвинг) Евхаристияны қасиеттеп беру функциясын ғана дін қызметкерлеріне қалдырады, бірақ одан әрі, қатысушыларға элементтерді тарату міндетін міндетті түрде оларға бермейді. Ал басқалары дін қызметкерлерінің тағайындалуы туралы айтпайды, бірақ бұл функцияларды пастор, ақсақал және дьякон сияқты лауазымдарға ие басшыларға қалдырады.