Кіріспе
1827 жылы Аргентина президенті Алехандро Висенте Лопес и Планес (3 мамыр 1785 – 10 қазан 1856) – аргентиналық жазушы және саясаткер, 1827 жылдың 7 шілдесінен 18 тамызына дейін Аргентинаның уақытша президенті қызметін атқарған. Ол сонымен қатар 1813 жылдың 11 мамырында қабылданған Аргентинаның ұлттық әнұранының сөзін жазған.
Alejandro Vicente López y Planes (May 3, 1785 – October 10, 1856) was an Argentine writer and politician who acted as interim President of Argentina from July 7 to August 18, 1827. He also wrote the lyrics of the Argentine National Anthem adopted on May 11, 1813.
Ерте өмір
Лопес бастауыш білімін Сан-Франциско мектебінде алды, кейін Реал Колледж Сан-Карлос, қазіргі Буэнос-Айрес ұлттық колледжінде оқыды. Ол Чукисака университетінде заң ғылымдарының докторы дәрежесін алды. Англияның шапқыншылығы кезінде Отандық полкте капитан қызметін атқарды. Аргентина жеңіске жеткеннен кейін "Аргентинаның жеңісі" атты өлең жазды.
Саяси өмір
Ол 1810 жылғы 22 мамырда өткен Ашық кеңеске қатысып, Primera Junta құруды қолдады. Ол Мануэль Белграномен жақсы қарым-қатынаста болды. Буэнос-Айрес қалалық үкіметінің роялистік мүшелері қуылғанда, ол қаланың мэрі болып сайланды; ол Корнелио Сааведра партиясының жауы және Бірінші Триумвираттың құрушыларының бірі болды, оның қазынашысы қызметін атқарды. XIX ғасырдағы көптеген аргентиналықтар сияқты, ол қоғамдық өмірдегі белгілі тұлға болып, масондыққа мүше болды. Лопес Буэнос-Айрестен XIII жылғы Конституциялық Ассамблеяға өкілдік етті. Ассамблеяның өтініші бойынша ол "патриоттық маршқа" сөз жазды, ол кейін Аргентинаның Ұлттық Әнұранына айналды. Бұл әскери марш болды, оның музыкасын каталондық Блас Парера жазды; ол 1813 жылғы 11 наурызда бекітілді. Алғашқы оқылысы 7 мамырда Марикита Санчес де Томпсонның үйінде өтті. Бұл Эстебан де Лука жазған басқа маршты ығыстырды, егер Лопес әскерилікке басымдық бермегенде, ол әнұран болар еді. Лопес Карлос Мария де Альвеар үкіметінде қатысты, ал ол құлағаннан кейін түрмеге қамалды. Ол тағы бірнеше мемлекеттік лауазымдарды атқарды, содан кейін 1825 жылғы Конституциялық Конгресс хатшысы, ал кейінірек президент Бернардино Ривадавияның министрі болып тағайындалды. Бразилия Империясымен келіссөздерге қатысқандығы туралы даудан кейін Ривадавия президенттік лауазымынан кетті. Оның орнына Лопес уақытша басқарушы болып сайланды, Конгресті таратуға қол қойып, Буэнос-Айресте сайлау шақырып, жаңа губернатор Мануэль Доррего министрлікті өз қолына алды, бұл федералистерді біріктірді. Доррегоның құрметтен төмендеп, Хуан Лавалленің бұйрығымен атыс жасау арқылы өлім жазасына кесілгенінен кейін Лопес Уругвайға жер аударылды.
Соңғы жылдары
1830 жылы Хуан Мануэль де Росастың Әділет Трибуналының мүшесі ретінде оралды. Ол көп жылдар бойы Трибунал президенті болды және басқа істермен қатар Хуан Факундо Кироганы өлтіргендердің сот үкіміне төрағалық етті. Маркос Састре басқарған әдеби үйірменің президенті болғанмен, оның екі ұлы – Висенте Фидель Лопес және Лусио Висенте Лопес жататын «37-ші буын» деп белгілі топқа кірген жоқ.