Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ағылшын суретшісі және мүсіншісі (1802–1873)
English painter and sculptor (1802–1873)
Сэр Эдвин Генри Ландзир (7 наурыз 1802 – 1 қазан 1873) – ағылшын суретшісі және мүсіншісі, жануарларды, әсіресе жылқыларды, иттілерді және бұғыларды бейнелеуімен әйгілі. Дегенмен, оның ең танымал туындылары – Трафальгар алаңындағы Нельсон бағанасының негізіндегі арыстан мүсіндері.
Sir Edwin Henry Landseer (7 March 1802 – 1 October 1873) was an English painter and sculptor, well known for his paintings of animals – particularly horses, dogs, and stags. However, his best known works are the lion sculptures at the base of Nelson's Column in Trafalgar Square.
Өмір
Ландзир Лондон қаласында, гравер Джон Ландзир А. Р. А. мен Джейн Поттстың ұлы болып дүниеге келді. Ол өнердегі дарыны ерте танылған керемет бала еді. Ол бірнеше суретшілерден оқыды, оның ішінде әкесінен де, тарих суретшісі Бенджамин Роберт Хейдоннан да білім алды. Хейдон жас Ландзирге жануарлардың бұлшық еттерін және қаңқа құрылысын толыққанды түсіну үшін диссекция жасауға кеңес берді. Ол Чарльз Роберт Леслимен таныс болды, ол оны "Эксетер Чанкедегі Политоның жабайы аңдары мен Корольдік академия мектебі арасында уақытын бөліп жүрген, қылқаламдаған жас жігіт" деп сипаттады. Олар 1824 жылы бірге Шотландияға сапар шекті, бұл Ландзирге зор әсер етті. 1850 жылы ол рыцарь атағын алды, ал 1866 жылы Корольдік академияның президенті болып сайланғанымен, ол бұл ұсыныстан бас тартты. Өмірінің отыздан асқан жылдары Ландзир қазіргі кездегі ауыр нервтік құлдырауға ұшырады, және қалған өмірі бойы қайта-қайта меланхолия, гипохондрия және депрессиямен күресті, көбінесе алкоголь мен есірткіге тәуелділігі күшейтіп жіберді. Өмірінің соңғы жылдары Ландзирдің психикалық жағдайы тұрақсыз болды, және отбасының өтінішімен 1872 жылдың шілдесінде ақыл-есінен айырылған деп жарияланды.
Landseer was born in London, the son of the engraver John Landseer A. R. A. and Jane Potts. He was something of a prodigy whose artistic talents were recognised early on. He studied under several artists, including his father, and the history painter Benjamin Robert Haydon, who encouraged the young Landseer to perform dissections in order to fully understand animal musculature and skeletal structure. He was an acquaintance of Charles Robert Leslie, who described him as "a curly headed youngster, dividing his time between Polito's wild beasts at Exeter Chanqe and the Royal Academy Schools." They also visited Scotland together in 1824, which had a great effect upon Landseer. He was knighted in 1850, and although elected to be president of the Royal Academy in 1866 he declined the invitation. In his late thirties Landseer suffered what is now believed to be a substantial nervous breakdown, and for the rest of his life was troubled by recurring bouts of melancholy, hypochondria, and depression, often aggravated by alcohol and drug use. In the last few years of his life Landseer's mental stability was problematic, and at the request of his family he was declared insane in July 1872.
Сурет
Ландзир 19 ғасырдағы британдық өнердегі көрнекті тұлға болды. Оның туындыларын Тейт Британия, Виктория және Альберт мұражайында, Кенвуд үйінде және Лондондағы Уоллес жинағында табуға болады. Ол сонымен қатар әріптесі Фредерик Ричард Лимен де жұмыс істеді. Викториялық Британияда Ландзирдің танымалдылығы зор болды, ал оның жануарларды сурет салу шебері ретіндегі беделі теңдесіз еді. Оның ерте туындыларының бірі Альпі тауларындағы құтқарушы иттің мойнында бренди салынған кішкентай сандық болады деген аңыздың бастауы болды. "Альпілік мастифтер қайғылы саяхатшыны қайта тірілтеді" (1820) картинасында екі ит қарға жартылай көмілген адамның үстінде тұр. Біреуі көмек шақыру үшін қауылдайды, ал екіншісі, қолында шағын бөшкесімен, адамды қолмен жалап оятуға тырысады. Оның шығармаларының тартымдылығы әртүрлі топтарға жетті: оның туындыларының көшірмелері орта таптың үйлерінде жиі кездесетін, сонымен қатар ол аристократияда да танымал болды. Виктория патшайымы суретшіге көптеген суреттер тапсырды. Бастапқыда патшайымның түрлі үй жануарларын суретке түсіруді сұраған, ол кейін гиллилер мен аңшылардың портреттеріне көшті. Содан кейін, үйленуінен бір жыл бұрын патшайым ханзада Альбертке сыйлық ретінде өзінің портретін жасауды тапсырды. Ол Виктория мен Альбертті гравюра жасауға үйретті және Викторияның балаларының портреттерін, көбінесе иттің қосылуымен суреттеді. Ол сондай-ақ Виктория мен Альберттің костюмдік кештерге киген киімдеріндегі екі портретін жасады, онда ол өзі де қатысты. Оның соңғы туындыларының бірі – 1873 жылы Корольдік академияда көрсетілген, бұрынғы эскиздерден жасалған патшайымның атқа отырған толық бой суреті. Ландзир әсіресе Шотландиямен байланысты болды, ол алғаш рет 1824 жылы және оның маңызды суреттерінің тақырыптарын (адамдар мен жануарлар) ұсынған Таулы аймақтарды зерттеді. 1828 жылы ол сэр Уолтер Скотттың романдарының Уэверли басылымы үшін иллюстрациялар жасауды тапсырды. Ландзирдің адамзатқа қызмет ететін иттің суреттері соншалықты танымал және ықпалды болды, осылайша "Ландзир" атауы қара немесе көбінесе қара түсті емес, қара және ақ түстің қоспасынан тұратын Ньюфаундленд итінің түріне ресми атау болды. Ол осы түрді Ньюфаундлендтерді су құтқарушы иті ретінде мақтататын суреттерінде, әсіресе "Құтқаруға" (1827), "Гуманитарлық қоғамның көрнекті мүшесі" (1838) және "Құтқарылған" (1856) суреттерінде танымал етті. Суреттерде Виктория дәуірінің балалық шаққа қатысты көзқарастары адамзатқа адал асыл жануарлардың тартымды идеясымен үйлеседі, бұл адалдық "Құтқарылған" суретінде иттің адамның көмегінсіз баланы құтқаруымен көрсетілген. Ландзирдің "Заңды орнату" (1840) суреті антропоморфизм арқылы заңгерлік мамандықты сатиралайды. Суретте лорд-канцлерді бейнелейтін пудельмен бірге иттің тобы бейнеленген. "Бағындырылған қатыгез" суреті 1861 жылы Корольдік академия көрмесіне қатысып, тақырыбына байланысты дау тудырды. Суретте сабанда тізе бүгіп отырған күшті жылқының арасында жатқан жас әйелдің басы жылқының бүйіріне сүйеніп, қолымен оның басын жеңіл-жеңіл ұстап тұр. Каталогта ол атақты атшы Энн Гилберттің суреті ретінде түсіндірілді, ол атақты "атты жақсы көретін" Джон Соломон Рэридің бағындыру әдістерін қолданады. Сыншылар күшті жануарға үстемдік ететін ұзын әйелдің бейнесіне алаңдады және кейбіреулер Ландзир сол кездегі атақты куртизанка Кэтрин Уолтерстің бейнесін салғанын болжады. Уолтерс өте жақсы атшы еді және басқа "жақсы атшылармен" бірге Хайд-паркте жиі көрінетін. Ландзирдің кейінірек салған кейбір туындылары, мысалы, "Таулы аймақтағы су тасқыны" және "Адам жоспарлайды, Құдай шешеді" (екеуі де 1864) пессимистік көңіл-күймен сипатталады. Сурет Томас Холлоуэй аукционынан сатып алынып, Лондон университетінің Роял Холлоуэй сурет галереясында ілінген. Галереяда емтихан кезінде суретті одақ туымен жабу – колледж дәстүрі, өйткені суреттің жанында отырған адамдарды ашуландырады деген ұзақ жылдардан бері айтылып келеді. 1862 жылы Ландзир Луиза Каролина Стюарт Маккензидің қызы Мейсиді ұстап тұрған портретін салған.
Landseer was a notable figure in 19th century British art, and his works can be found in Tate Britain, the Victoria and Albert Museum, Kenwood House and the Wallace Collection in London. He also collaborated with fellow painter Frederick Richard Lee. Landseer's popularity in Victorian Britain was considerable, and his reputation as an animal painter was unrivalled. One of his earliest paintings is credited as the origin of the myth that St. Bernard rescue dogs in the Alps carry a small casket of brandy on their collars. Alpine Mastiffs Reanimating a Distressed Traveller (1820) shows two of the dogs standing over a man who is partially buried in snow. One is barking to attract attention while the other, who is depicted with the miniature barrel, attempts to revive the man by licking his hand. His appeal crossed class boundaries: reproductions of his works were common in middle class homes, while he was also popular with the aristocracy. Queen Victoria commissioned numerous pictures from the artist. Initially asked to paint various royal pets, he then moved on to portraits of ghillies and gamekeepers. Then, in the year before her marriage, the queen commissioned a portrait of herself, as a present for Prince Albert. He taught both Victoria and Albert to etch, and made portraits of Victoria's children as babies, usually in the company of a dog. He also made two portraits of Victoria and Albert dressed for costume balls, at which he was a guest himself. One of his last paintings was a life size equestrian portrait of the Queen, shown at the Royal Academy in 1873, made from earlier sketches. Landseer was particularly associated with Scotland, which he had first visited in 1824 and the Highlands in particular, which provided the subjects (both human and animal) for many of his important paintings. In 1828, he was commissioned to produce illustrations for the Waverley Edition of Sir Walter Scott's novels. So popular and influential were Landseer's paintings of dogs in the service of humanity that the name Landseer came to be the official name for the variety of Newfoundland dog that, rather than being black or mostly black, features a mixture of both black and white. It was this variety Landseer popularised in his paintings celebrating Newfoundlands as water rescue dogs, most notably Off to the Rescue (1827), A Distinguished Member of the Humane Society (1838), and Saved (1856). The paintings combine the Victorian conception of childhood with the appealing idea of noble animals devoted to humankind, a devotion indicated, in Saved, by the fact the dog has rescued the child without any apparent human involvement. Landseer's painting Laying Down The Law (1840) satirises the legal profession through anthropomorphism. It shows a group of dogs, with a poodle symbolising the Lord Chancellor. The Shrew Tamed was entered at the 1861 Royal Academy Exhibition and caused controversy because of its subject matter. It showed a powerful horse on its knees among straw in a stable, while a young woman lies with her head pillowed on its flanks, lightly touching its head with her hand. The catalogue explained it as a portrait of a noted equestrienne, Ann Gilbert, applying the taming techniques of the famous 'horse whisperer' John Solomon Rarey. Critics were troubled by the depiction of a languorous woman dominating a powerful animal and some concluded Landseer was implying the famous courtesan Catherine Walters, then at the height of her fame. Walters was an excellent horsewoman and along with other "pretty horsebreakers", frequently appeared riding in Hyde Park. Some of Landseer's later works, such as his Flood in the Highlands and Man Proposes, God Disposes (both of 1864) are pessimistic in tone. The painting was purchased at auction by Thomas Holloway and hangs in the picture gallery of Royal Holloway, University of London. It is a college tradition to cover the painting with a union jack, when exams are held in the gallery, as there is a longstanding rumour that the painting drives people mad when they sit near it. In 1862 Landseer painted a portrait of Louisa Caroline Stewart Mackenzie holding her daughter Maysie.
Мүсіндік
1858 жылы үкімет Ландзирге Трафальгар алаңындағы Нельсон бағанасының негізіне төрт алтын арыстан жасауды тапсырды, Томас Милнстің тастан жасаған жинағы қабылданбағаннан кейін. Ландзир жұмысты тағы тоғыз ай кейінге қалдыру шартымен келісті, содан кейін Туриндегі академияда бар екенін білген нағыз арыстанның қалыптарын беруді сұрады, бұл да кешігуге себеп болды. Бұл өтініш күрделі болып шықты және қалыптар 1860 жылдың жазында ғана келді. Арыстандар Карло Марочеттидің Кенсингтон студиясында жасалды, ол оларды құйды да. Ландзирдің денсаулығының нашарлауы және Марочеттимен арадағы шиеленіскен қарым-қатынас жұмысты баяулатты. Мүсіндер 1867 жылы орнатылды. Ландзир Лондонның Сент-Пол соборында жерленген. Өлімінен кейін Ландзир үш аяқталмаған картина қалдырды: «Сусарды табу», «Нелл Гвинн» және «Өлі бұғы», барлығы оның студиясындағы мольберттерде. Оның соңғы тілегі – оның досы Джон Эверетт Миллес бұл картиналарды аяқтасын, ол да солай істеді. 1876 жылы Шэдвеллдегі Вулф жасаған, 275 фунт стерлинг тұратын 30 футтық өздігінен тік тұратын құтқару қайығы Корольдік ұлттық құтқару қайығы институтына сыйға берілді және Линкольнширдегі Чапел құтқару қайығы станциясына орналастырылды. Мисс Женни Ландзир қаржылаған құтқару қайығына оның қайтыс болған ағасының құрметіне Ландзир деп ат қойылды.
In 1858 the government commissioned Landseer to make four gold lions for the base of Nelson's Column in Trafalgar Square, following the rejection of a set in stone by Thomas Milnes. Landseer accepted on condition that he would not have to start work for another nine months, and there was a further delay when he asked to be supplied with copies of casts of a real lion he knew were in the possession of the academy at Turin. The request proved complex, and the casts did not arrive until the summer of 1860. The lions were made at the Kensington studio of Carlo Marochetti, who also cast them. Work was slowed by Landseer's ill health, and his fractious relationship with Marochetti. The sculptures were installed in 1867. Landseer was buried in St Paul's Cathedral, London. At his death, Landseer left behind three unfinished paintings: Finding the Otter, Nell Gwynne, and The Dead Buck, all on easels in his studio. It was his dying wish that his friend John Everett Millais should complete the paintings, and this he did. In 1876, a 30 foot self righting lifeboat, built by Woolfe of Shadwell, costing £275, was gifted to the Royal National Lifeboat Institution, and placed at Chapel Lifeboat Station in Lincolnshire. Funded by Miss Jennie Landseer, the lifeboat was named Landseer, in memory of her late brother.
Әр түрлі
Ландзирдің екі қолымен бірдей сурет салуға қабілетті екендігі туралы әңгімелер тарады, мысалы, аттың басын оң қолымен, ал құйрығын сол қолымен бір уақытта салуға болатындығы айтылды. Ол сондай-ақ, көңіл күйі келгенде өте жылдам сурет салатындығымен белгілі болды. Бірақ кейде ол кейбір тапсырыстарды жылдар бойы кешіктіріп қоятын. Архитектор сэр Эдвин Ландзир Латенс оның құрметіне аталған және оның шаңырағы болды – Латенстің әкесі Ландзирдің досы еді.
Landseer was rumoured to be able to paint with both hands at the same time, for example, paint a horse's head with the right and its tail with the left, simultaneously. He was also known to be able to paint extremely quickly—when the mood struck him. He could also procrastinate, sometimes for years, over certain commissions. The architect Sir Edwin Landseer Lutyens was named after him and was his godson—Lutyens' father was a friend of Landseer.