Кіріспе
Скальйола (итальянша scaglia, яғни "сынықтар") – сәулет және мүсін өнерінде қолданылатын жоғары сапалы гипс түрі. Осы терминмен мармардан жасалған инкрустацияға ұқсайтын бағаналар, мүсіндер және басқа сәулеттік элементтерді жасау технологиясы да аталады. Скальйола техникасы 17 ғасырда Тосканада қымбат мәрмәр инкрустацияларына тиімді балама ретінде пайда болды, Флоренциядағы Медичи әулеті үшін жасалған пиетра-дура туындыларымен теңестірілді. 20 ғасырда скальйола қолданылуы азайды. Скальйола – Париж гипсі, желім және табиғи пигменттерден жасалған композиттік материал, ол мармар мен басқа да қатты тастарды имитациялайды. Материалға түстермен өрнек салуға болады және оны негізге жағуға болады, немесе алдын ала дайындалған скальйола матрицасына қалаған бейнені ойып салуға болады. Бейненің ойықтарынан кейін боялған, скальйолаға ұқсас гипстік композит толтырылады, содан кейін оның жылтырлығы үшін зығыр майымен және қорғаныс үшін балауызбен сырланады. Материалдар мен техниканың үйлесімі табиғи тамырлы мәрмәрлерде кездеспейтін күрделі текстура мен түстің байлығын қамтамасыз етеді. Терраццо осыған ұқсас материал болып табылады. Марморино – синоним, бірақ скальйола мен терраццоны Париж гипсімен шатастыруға болмайды, ол тек бір құрауыш компонент.
Scagliola (from the Italian scaglia, meaning "chips") is a type of fine plaster used in architecture and sculpture. The same term identifies the technique for producing columns, sculptures, and other architectural elements that resemble inlays in marble. The scagliola technique came into fashion in 17th century Tuscany as an effective substitute for costly marble inlays, the pietra dura works created for the Medici family in Florence. The use of scagliola declined in the 20th century. Scagliola is a composite substance made from plaster of Paris, glue and natural pigments, imitating marble and other hard stones. The material may be veined with colors and applied to a core, or desired pattern may be carved into a previously prepared scagliola matrix. The pattern's indentations are then filled with the colored, plaster like scagliola composite, and then polished with flax oil for brightness, and wax for protection. The combination of materials and technique provides a complex texture, and richness of color not available in natural veined marbles. A comparable material is terrazzo. Marmorino is a synonym, but scagliola and terrazzo should not be confused with plaster of Paris, which is one ingredient.
Әдіс
Жануарлар желімімен өңделген пигментті гипс партиялары қалыптарға, арматураларға және табиғи тас, брекчия және мәрмәрді дәл еліктейтіндей етіп алдын ала гипстелген қабырға беттеріне қолданылады. Бір техникада, пигментпен қаныққан жібек жіптерін гипс қоспасы арқылы өткізу арқылы тамырлар жасалады. Тағы бір техникада бірнеше қабатты мөлдір жабындар жағылады және жасписке ұқсас түс айырмашылықтарын алу үшін бұрынғы қабатқа кездейсоқ кесіледі. Құрғағаннан кейін ылғалды беттей тегістеліп, содан кейін Триполи (силикатты шіріген тас) және көмірмен сіңген зығыр матамен жылтыратылады; соңында майланған киізбен жылтыратылады; бұл мақсатта ара шамы да қолданылатын. Түстер гипстің құрамында болғандықтан, өрнек ағашқа бояу сияқты басқа техникаларға қарағанда сызылуға төзімді. Скальяланың екі түрі бар: дәстүрлі «Бавария скальяласы» — Париж гипсінің түрлі-түсті партиялары қатаң, қамыр тәрізді консистенцияға дейін өңделеді. Гипсқа айшықты немесе тері желімі сияқты жануарлар желімі қосылады. «Marezzo scagliola» сұйық күйдегі пигментті гипс партияларымен жұмыс істеледі және негізінен Киннің цементін пайдалануға негізделген, ол Париж гипсін алюминий немесе борат ерітіндісіне батырып, содан кейін пеште күйдіріп, ұсақ ұнтаққа дейін ұнтақталған бірегей гипс өнімі; 1840 жылдары ойлап табылған, ол ерекше қатты күйге келеді. Ол әдетте жануарлар желімін қоспай қолданылады. Marezzo scagliola көбінесе американдық скальяла деп аталады, өйткені ол 19-шы ғасырдың соңы мен 20-шы ғасырдың басында АҚШ-та кеңінен қолданылды. Marezzo scagliola плиткаларын үстел беті ретінде пайдалануға болады. Қалыпталғаннан кейін скальяла вазалар, балюстрадалар және финиалдар жасау үшін токарлық станокта өңдеуге жеткілікті қатты болады.