Кіріспе

Ежелгі македондық генерал Мелеагер (Mελέαγρος, Meléagros; б.з.д. 323 жылы қайтыс болды) – Александр Ұлының қол астында қызмет еткен македондық офицер. Ол патшаның Кіші Азияны жаулап алу сапарында бірге болған генералдардың бірі және олардың арасындағы ең тәжірибелісі болды. Мелеагерден тәжірибелі болған жалғыз әскери тұлға – Александрдың Азия жорығы барысында Македонияда қалған македондық генерал Антипатр.

Мансап

Неоптолемнің ұлы Мелеагер алғаш рет б.з.б. 335 жылы геттерге қарсы соғыста есімдері жиі кездеседі. Келесі жылы Граник шайқасында ол фалангдың бір бөліміне қолбасшылық етті, және Александрдың Азиядағы жорықтарының барлығында осы лауазымды сақтап қалды. Ол Селевк ұлы Коэн және Птолемеймен бірге, Кариядан Македонияға қыстауға жіберілген, жаңа үйленген әскерлерге басшылық етуге тағайындалды, ал келесі жазда Гордиумда Александрмен қайта қосылды. Мелеагер Исс және Гавгамела шайқастарында болды, сондай-ақ Персияға қарайтын жолдарды қорғаған жауды ығыстыру міндетінде Кратермен бірлесіп жұмыс істеді. Ол Гидасп өзенін кешіп өтуге және Үндістандағы басқа да түрлі операцияларға қатысты. Ұзақ жылдар бойы қызмет еткеніне қарамастан, Александр Мелеагерді жоғары лауазымға көтерген жоқ, сондай-ақ Мелеагер маңызды жеке басқаруға қатыспады. Олардың арақатынасы жақсы болмағандығы, немесе кем дегенде, келіспеушіліктері болғандығы туралы айтылатын деректер бар. Мысалы, Александр Үндістан ханзадасы Таксилеске сыйлық берген кезде, Мелеагер патшаның Үндістанға дейін барып, осындай шамалы сыйлық беруіне өкінетінін ащы түрде айтқан, ал Александр оған қызғанышпен өзіне-өзі зиян келтіретінін жауап берген.

Саясат және өлім

323 жылы Александр қайтыс болғаннан кейін Мелеагер кеңесте бірінші болып, жүкті Роксана ұл табатынын күтудің орнына, бірден Арридейді немесе Барсиннің ұлы Гераклді патша етіп тағайындауды ұсынды. Бұл ұсыныстың себебі, персиялық тегі немесе көзқарастары бар адамның орнына македониялық патшаны орнатуға деген ниет болған деген болжамдар бар. Рим тарихшысы Курцийдің мәлімдемесінше, Мелеагер Пердикканың құлшынысына қарсы айқын сөздер айтып, содан кейін әскерлерді Пердиккаға қарсы наразылық білдіруге шақыру үшін жиналыстан шығып кетті. Грек тарихшысы Диодор Мелеагердің жиналған әскербасылармен әскердің наразылығын басу үшін жіберілгенін, бірақ ол оның орнына көтерілісшілерге қосылғанын хабарлайды. Мелеагер Пердикка мен оның жақтастарына қарсы күрестің жетекшісі болды және бос таққа талапкер Арридейді қолдаған жаяу әскердің басына өтті (мүмкін, оның ықпалымен). Мелеагер Пердикканы өлтіруге бұйрық берді, бірақ бұл бұйрық регенттің батылдығымен орындалмады. Көптеген атты әскерлер мен әскербасылар Пердиккаға қосылып, Вавилонды тастап, қаладан тыс жеке лагерь құрды. Екі тараптың арасында келісімге келуге, негізінен Евменнің араласуы арқасында қол жеткізілді. Патшалық билік Арридей мен Роксананың күтілетін ұлы арасында бөлісуге келісілді, ал Мелеагер Пердиккамен бірге регенттікке қатысатын болды. Мелеагер мен Пердикканың ұзаққа созылған достық қарым-қатынаста болуы мүмкін емес еді, және Мелеагер Пердиккаға тең келмеді. Пердикка қарсыласын қауіпсіздікке иландырып, Филипп Арридейге билік жүргізуге мүмкіндік алды. Содан кейін ол алғашқы соққыны берді. Әскердің барлығы жалпы тексеру үшін шақырылды. Пердикканың ықпалымен патша соңғы тәртіпсіздіктердің барлық басшыларын тапсыруды және жазалауды талап етті. Жаяу әскердің 300-і көтерілісшілер деп танылып, жазаланды. Мелеагерге тікелей шабуыл жасалмаса да, ол қашып, ғибадатханаға сиынды, бірақ Пердикканың бұйрығымен оны қуып жетіп өлтірді.