Роберт Ньютон Пек (1928-2020) – американдық балалар және жасөсперім әдебиетінің авторы. «Қорыққан шошқалар күні» және «Миллидің баласы» кітаптарымен танымал. Биографиясы, туған жері.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық автор (1928–2020)
American author (1928–2020)
Роберт Ньютон Пек (17 ақпан 1928 – 23 маусым 2020) – балалар мен жасөспірімдер әдебиеті саласында маманданған американдық жазушы. Оның ең белгілі шығармалары: «Шошқалар өлмейтін күн», «Миллидің ұлы» және «Шорпа» сериясы.
Robert Newton Peck (February 17, 1928June 23, 2020) was an American author who specialized in children's and young adult literature. His works include A Day No Pigs Would Die, Millie's Boy, and the Soup series.
Ерте өмір
Роберт Ньютон Пек өзінің жас өмірі туралы әңгімелеуден жинақы болды, мүмкін, себебі шындық оның айтқандарынан және романдарының кейіпкерлерінен бірнеше жағынан өзгеше еді. Пек өзінің туған күнін 1928 жылдың 17 ақпаны деп атады, бірақ қай жерде дүниеге келгенін нақты айтудан бас тартты. Оның туған жері – Нью-Йорк штатының Тикондерога қаласы, бұл туралы мәліметтер мемлекеттік архивтерде сақталған және жергілікті газетте жарияланған. Пектің әкесі Фрэнк Хэвен Пек, жесір, және анасы Люсиль Дорнбург, екеуі де Тикондерога тұрғындары, 1923 жылы Нью-Йорктің Гленс-Фоллс қаласында неке қиып, үйленді. Пек дүниеге келген кезде оған екі қайтыс болған әкесінің әкелерінің есімдері берілді – атақты заңгер Роберт Дорнбург және медициналық білімі бар, бірақ кейін киім сатумен айналысқан Ньютон Пек. Пек туған кезде отбасында Пек, оның ата-анасы және Роберттен бірнеше жас үлкен екі жартылай қарындасы – Мариан мен Молли болды. (Роберт туғанға дейін екі үлкен қарындасы тұрмысқа шыққан еді.) Алайда, 1930 жылдың күзінде анасы ажырасуға өтініш берді, бірақ екеуі де Тикондерогада тұруын жалғастырды; 1933 жылдың басында ажырасу ресмиланды. Шамамен екі жасынан бастап Пек және анасы қайтыс болған ата-анасының үйінде, анасының қарындасы Каролина ("Кэрри") Дорнбургпен бірге тұрды. Люсиль үй шаруасын жүргізді, ал Кэрри кеңседе хатшы және стенограф болып жұмыс істеді. Ұлы депрессия жылдарында Люсиль мен Каролина отбасылық үйді сатуға тырысты – бұл ферма емес, екі жартылай учаскесі бар қалалық жер (шамамен бір акрдың үштен бірі). Бірақ олар сәттілікке жете алмады, алты жылдан кейін, Роберт тоғыз жасқа толғанда, Тикондерога Ұлттық банкі мүлікті иемденіп алды. Дегенмен, отбасы тағы төрт жылға соңғы үйдің арендаторлары болып қалды. Пек он үш жасқа келгенде, анасымен бірге Нью-Йорктің Гленс-Фоллс қаласына екі жылға көшіп, содан кейін Тикондерогаға оралды. Пек өзінің жартылай автобиографиялық романдарының кейіпкерлері сияқты Вермонт штатында туып өскенін айтты. Шынында, Пек пен оның анасы әскери қызметке шақырылғанға дейін Вермонт штатының Беннингтон қаласында қысқа уақыт тұрды, бірақ Вермонтқа байланысты тек әкесінің әжесі мен атасының әжесі туралы мәліметтер бар. Әкесінің әкесі Ньютон Пек бастапқыда Вермонт штатының Корнуолл қаласынан шыққан, Тикондерогаға көшіп, 1875 жылы Пектің әкесі туғанға дейін үйленген. Ньютон Пектің әйелі Мэри Хэйвеннің отбасылық байланыстары Корнуоллға жақын және Тикондерогадан Шамплейн көлі арқылы орналасқан Шорхэм қаласында болды. Пек тек әкесін ғана емес, шешесінің үйі де Ұлы депрессия кезінде банк ипотекасына түскенін айтты. Пектің отбасында Шейкерлік дінге қатысы бар ма, жоқ па деген мәселе, "Шошқалар өлмейтін күн" романында көрсетілгендей, күмәнді. Вермонтта да, Тикондерогада да Шейкер қауымдастығы болған жоқ, сонымен қатар Пек Шейкерлердің нанымдары мен әдет-ғұрыптарын дұрыс емес бейнелегені үшін сынға ұшырады (мысалы, Шейкерлер некеде тұрмайтын, мүлкін ортақ пайдалануға ұстанып, үй жануарларын ұстамайтын еді). Оның ата-анасы мен ата-бабаларының некрологтары олардың конгрегациялық және методисттік дінге байланысты екенін көрсетеді.
Robert Newton Peck was reticent to discuss his early life, perhaps because the reality was in a number of respects different from statements he made and from the picture portrayed in his novels. Peck gave his birth date as February 17, 1928, but typically refused to specify where he was born. His place of birth was Ticonderoga, New York, as is recorded in state archives and published in the local newspaper. Peck's parents, Frank Haven Peck, a widower, and Lucile Dornburgh, both of Ticonderoga, were married in 1923 in Glens Falls, New York. At his birth, Peck was named for his two deceased grandfathers, Robert Dornburgh, a prominent attorney, and Newton Peck, who was trained as a medical doctor but later became a clothing merchant. At the time of Peck's birth, the family consisted of Peck, his parents, and two half sisters, Marian and Molly, who were several years older than Robert. (Two older half sisters had married before Robert was born.) By the fall of 1930, however, his mother had filed for a separation, though both parents continued to live in Ticonderoga; a divorce was granted in early 1933. From about the age of two, Peck and his mother lived in the home of her deceased parents, along with her sister, Caroline ("Carrie") Dornburgh. Lucile was the homemaker, and Carrie worked as a business secretary and stenographer. During the early years of the Great Depression, Lucile and Caroline attempted to sell the family home, not a "farm" but a town lot with two adjoining half lots (about a third of an acre). They were apparently unsuccessful, for the property was foreclosed upon by the Ticonderoga National Bank six years later, when Robert was nine, though the family continued on in the home as renters for about four more years. When Peck was about thirteen, he and his mother moved to Glens Falls, New York, for a couple years before returning to Ticonderoga. Peck indicated that he was born and grew up in Vermont, as in his semi autobiographical novels. Though Peck and his mother briefly lived in Bennington, Vermont, before he entered the military, the only verified family connection to Vermont comes through his paternal grandparents, who died before Peck was born. The grandfather, Newton Peck, was originally from Cornwall, Vermont, and had moved to Ticonderoga and married there shortly before the 1875 birth of Peck's father. Newton Peck's wife, Mary Haven, had family connections to Shoreham, Vermont, adjacent to Cornwall and directly across Lake Champlain from Ticonderoga. It was not only his grandparents that Peck did not know; he claimed later in life that he had never known his father, Robert's father's home at that time had belonged to Newton Peck, the doctor and merchant, and had previously been the property of Newton Peck's father in law, who had been a cooper. As with Peck's mother's family home, his father's was also lost to a bank foreclosure during the Great Depression. Whether there was involvement in Shakerism in Peck's family, as indicated in A Day No Pigs Would Die, is unlikely. There were no Shaker communities in Vermont, nor in Ticonderoga, and Peck has been criticized for his inaccurate depiction of Shaker belief and practice (for example, in reality Shakers were unmarried, held their property communally, and did not keep pets). The obituaries of his parents and grandparents instead indicate family ties to Congregationalism and Methodism.
Білім алуы, әскери қызмет және ертедегі мансап
Пек Уидвилл мектебінде (1–4 сынып) және Тикондерога қаласындағы Орталық мектепте (5–7 сынып) оқыды. Орта мектепті Гленс-Фолс, Нью-Йорк және Беннингтон, Вермонт қалаларындағы Тикондерога орта мектебінде 1945 жылдың маусымында бітірді. Беннингтоннан ол мектеп бітіргеннен кейін 17 жасында әскери шақыруға ілікті. Екінші дүниежүзілік соғыс сол кезде әлі де жалғасып жатқан еді, бірақ Пек оқуын аяқтағанға дейін Германия мен Жапония капитуляциялады. Дегенмен, шайқастар тоқтамады, ол 1945 жылдан 1947 жылға дейін АҚШ армиясында қатарлы жауынгер болып қызмет етті, соның ішінде 88-ші жаяу әскер дивизиясында және Италиядағы Морган желісін қорғаған пулеметші ретінде. Әскери міндеті аяқталғаннан кейін үйіне оралған соң Пек түрлі жұмыстар істеді. Ол арақ-шайыр зауытында, фермада, ағаш кесу лагерінде, қағаз целлюлоза зауытында жұмыс істеді және фортепианода ойнау арқылы табыс тапты. Пек 1948 жылдың күзінде Вермонт штатының Плейнфилд қаласындағы Годдард колледжіне түсті. Ол бір жыл оқыды, соның ішінде Олбаниде (Нью-Йорк) жұмыспен үйлестіріп оқу кезеңін өткізді. Келесі жылы ол Флорида штатының Винтер-Парк қаласындағы Роллинс колледжіне ауысты, себебі футбол скауты, Пектің дене бітіміне (193 см бойы) қызығып, оған G.I. заңнамасы бойынша білім беруге өтініш беруге кеңес берді. Роллинсте Пек оқумен қатар спортпен, драма үйірмесімен, фортепианода ойнаумен және жазумен шұғылданды. Ол сыныптағы юморымен және жылқыға деген сүйіспеншілігімен танымал болды. 1953 жылы ағылшын тілінен бакалавр дәрежесін алып, келесі күзде Корнелл құқық мектебіне түсті. Бірақ қаржылық қиындықтарға байланысты оқуын аяқтамады. Корнеллдегі оқуын аяқтағаннан кейін Пек өзінің шығармашылық қабілетін әртүрлі салаларда сынап көрді (әндер мен жарнамалық әуендер жазу, комедия), содан кейін 1954 жылы Нью-Йоркте жарнама саласында жұмыс істеуге бел буды. Ол Нью-Йорктегі Parents Magazine журналында, Огайо штатының Кливленд қаласындағы Curtis Publishing Company баспасында және Нью-Йорктегі American Home Products компаниясында жұмыс істеді, сонымен қатар Коннектикут штатының Дариен қаласынан жұмысына қатынайтын. 1957 жылы оның сатирикалық музыкадан тұратын "Сұр фланель костюмдегі шыбын" атты грампластинкасы шықты. 1974 жылы алғашқы романдарының сәттілігінен кейін жарнамадан кетіп, 1977 жылы Пек отбасымен Флоридаға көшіп, жазуға көбірек уақыт арнады.
Peck attended Weedville School (grades 1–4), and Central School (grades 5–7), both in Ticonderoga. He attended high school at Ticonderoga High School, also in Glens Falls, New York, and in Bennington, Vermont, where he graduated in June 1945. From Bennington, he was accepted for military induction at age 17 following his high school graduation. World War II was then still in progress, but the surrenders of Germany and Japan had both occurred by the time Peck was out of training. Fighting was still taking place, nevertheless, and he served as a private from 1945 to 1947 in the U. S. Army, including time in the 88th Infantry Division and as a machine gunner in Italy defending the Morgan Line. After his term of duty was completed and he had returned home, Peck took on a variety of jobs. He worked in a saw mill, did farm work, worked in a lumber camp, in a paper pulp mill, and found jobs playing piano. Peck entered Goddard College in Plainfield, Vermont, in the fall of 1948. He spent a year there, including a period of work study in Albany, New York. The following year, he transferred to Rollins College in Winter Park, Florida, after a football scout, apparently interested in Peck due to his size (6' 4"), urged him to apply for educational funding through the G. I. Bill. At Rollins, in addition to his academics, Peck kept busy with sports, drama, playing piano, and writing. He was known in school for his sense of humor in class and his love of horses. He graduated with a B. A. in English in 1953, and the next fall he entered Cornell Law School. He did not complete his studies, however, due to the lack of financial resources. Following his time at Cornell, Peck tried his hand at several creative endeavors (writing songs and jingles, comedy) until settling into the field of advertising in New York City in 1954. He worked in advertising with Parents Magazine in New York, with Curtis Publishing Company in Cleveland, Ohio, and with American Home Products in New York City, commuting from Darien, Connecticut. He had a record album of satirical music released in 1957, Moth in a Gray Flannel Suit. He left advertising in 1974, following the success of his first novels, and in 1977 Peck and his family moved to Florida where he devoted more time to writing.
Жазу
Пектің жазуға бет бұруына Роллинс колледжіндегі ұстаздарының бірі Эдвин Гранберри көмектесті, оның жазғандарын оқығаннан кейін. Ол өзінің алғашқы романын – «Шошқалар өлмейтін күн» атты туындысын 1972 жылы 44 жасында жариялады. Кітап бестселлерге айналып, Пек Коннектикуттағы үйінен Нью-Йорк қаласындағы жұмысына пойызбен баратын жолда жазды. Одан он жыл бұрын «Бақытты садист» атты, өзі «бір түрлі терең емес автобиография» деп атаған сатирикалық туындысын шығарған. Оның шығармаларына балалар мен жасөспірімдерге арналған шамамен алты десятка кітап, алты ғылыми еңбек, отыз бес ән, үш телеарналық арнайы бағдарлама және жүзден астам өлең кіреді. Оның тағы бір жартылай автобиографиялық туындысы – «Суп» сериясы зор танымал болды, онда жиырмаға жуық жеке кітаптар шықты және 1978 жылы теледидарға бейімделді. 2005 жылы ол «Гүлдеген шөптер: қарапайым адамның өмірбаяны» атты ерекше автобиографиясын жариялады, ол өмірінің әртүрлі уақыттары мен орындарындағы, сондай-ақ таныс адамдары туралы шағын очерктерден құралған. Пек жазу өнері туралы үш кітаптың авторы болды, сонымен қатар семинарлар өткізіп, Роллинс және Манхэттенвилл колледждерінде жазуды оқытты. 1977–1982 жылдары Роллинс колледжінің Жазушылар конференциясының директоры қызметін атқарды. Пектің романдары мансабында көптеген сыйлықтарға ие болды, соның ішінде 1981 жылы «Президентке арналған шұбақ» үшін Марк Твеннің оқырмандар сыйлығы, ал 1973 жылы «Шошқалар өлмейтін күн» кітабы Америка кітапханалар қауымдастығының «Жас ересектерге арналған үздік кітаптар» тізіміне енді. «Шошқалар өлмейтін күн» – Пектің ең танымал туындысы, ол 40-тан астам елде жарық көрген, бірақ кейбір суреттемелерінің графиктік сипатына байланысты цензураға ұшырады. Кітапқа, сондай-ақ оның «Миллидің жігіті» романына ХХ ғасыр Фокс киностудиясы фильм түсіру үшін құқықтарды сатып алды, бірақ олар ешқашан экранға шығарылмады.
Peck was steered toward writing by one of his mentors at Rollins College, Edwin Granberry, after Granberry read some of Peck's written work. He published his first novel, A Day No Pigs Would Die, in 1972 at the age of 44. The book, which became a best seller, was written while Peck commuted on the train between his home in Connecticut and his job in New York City. He had published a much less well known book, The Happy Sadist, ten years earlier, a satirical work which he called "a sort of unprofound autobiography". His body of work comprises nearly sixty children's and young adult titles, six nonfiction works, thirty five songs, three television specials, and over one hundred poems. His Soup series, another semi autobiographical work, was immensely popular and ran to nearly twenty separate titles and was adapted for television in 1978. In 2005 he published an atypical autobiography, Weeds in Bloom: Autobiography of an Ordinary Man, composed of a series of vignettes of various times, places, and people in his life. Peck also authored three books on the craft of writing as well as giving workshops and occasionally teaching writing both at Rollins and at Manhattanville College. He served as Director of Rollins College Writers Conference, 1977–1982. Peck's novels won numerous awards throughout his career, including the Mark Twain Readers Award in 1981 for Soup for President, and inclusion in the American Library Association's Best Books for Young Adults for A Day No Pigs Would Die in 1973. While A Day No Pigs Would Die is certainly Peck's most famous work, and has been published in over 40 countries, it has also been the target of censorship due to some of its graphic descriptions. Rights to the book, as well as his novel Millie's Boy, were purchased by Twentieth Century Fox for film adaptations, but were never produced.
Жеке өмір
1958 жылы Пек Колумбия университетінің түлегі және кітапханашы Дороти Энн Хьюстонға үйленді. Олар екі баланың ата-анасы болды: 1968 жылы туған Кристофер және 1971 жылы туған Энн. Кристофер 2011 жылдың 31 шілдесінде 43 жасында қайтыс болды. Фред Роджерс, Роллинс колледжінің сыныптасы, Пектің үйлену тойында үй басқарушы болды және Пектің айтуынша, оның балаларының рухани әкесі болды. 1994 жылы Роберт пен Дороти ажырасып кетті. Екінші рет 1995 жылы Шарон "Сэм" Майклмен тұрмысқа шықты. 1984 жылы Пекті Эрскин колледжінің студенті Мэри Джо Уордлоу, колледждегі жиын кезінде айтқан сөздері үшін, ауыр эмоционалдық стресс және қаралау тудырған арсыздықпен сотқа берді. 1993 жылы Пекке көмекейдің қатерлі ісігі диагнозы қойылды, бірақ ол ауруды жеңді. Пек әйелімен Флорида штатының Лонгвуд қаласында өмір сүріп, 2020 жылы қайтыс болды.
In 1958 Peck married Dorothy Anne Houston, a Columbia University graduate and librarian, and they were the parents of two children: Christopher who was born in 1968, and Anne born in 1971. Christopher died July 31, 2011, at the age of 43. Fred Rogers, a classmate at Rollins College, was an usher at the Peck's wedding and, according to Peck, the godfather to his children. Robert and Dorothy divorced in 1994. His second marriage was to Sharon "Sam" Michael in 1995. In 1984, Peck was sued by Mary Jo Wardlaw, an Erskine College student, for outrageous conduct causing severe emotional distress and slander, for comments he made during a convocation speech at the college. In 1993, Peck was diagnosed with cancer of the larynx, but overcame the disease. Peck lived with his wife in Longwood, Florida, and died there in 2020.