Мишель Драш: Француз режиссерінің өмірі мен шығармашылығы
Michel Drach
Мишель Драш – француз суреждері, жазушы, продюсер және актер. «Жексенбі күні жерлемейміз» фильмімен танылды, экзистенциалдық тақырыптарды зерттеді. Француз Жаңа Толқынының өкілі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Мишель Драх (18 қазан 1930 жылы Парижде дүниеге келген – 14 ақпан 1990 жылы Парижде қайтыс болған) – француз кинорежиссері, сценарийші, продюсер және актер.
Michel Drach (18 October 1930 in Paris – 14 February 1990 in Paris) was a French film director, writer, producer and actor.
Өмір және мансап
Драх Францияның Париж қаласында Ивонн (Вандерхайм) мен Морис Драхтың ұлы болып дүниеге келді. Оның отбасы еврейлер болған. Академияда сурет өнерін оқығаннан кейін, ол өзінің ағайындысы Жан Пьер Мелвиллдің көмекшісі ретінде кинематография саласына қатысты. Ол өзінің «Порт-Роял» фильмдер компаниясы арқылы үш қысқа фильм түсірді, оның ішінде «Кедейдің монологы» (1951) және «Одиториум» (1957) фильмдері бар. Содан кейін ол «Жексенбіде жерлемейміз» (1959) фильмімен көркем фильмдердегі дебютін жасады, бұл фильм Париждегі қара нәсілді адамның болмыстық жалғыздығы туралы зерттеу болды, ол француз жаңа толқынымен бірге пайда болды және оған Луи Делюк жүлдесін әкелді. Ол 1961 жылы «Амели немесе махаббат уақыты» фильмінде ойнаған Мари Хосе Натқа үйленді, бұл фильм оның гуманистік көзқарастарын одан әрі көрсетті. Ол 1970 жылы «Элиза немесе нағыз өмір» фильмімен авторлық киноға оралды, ол француз әйелінің, оның әйелі Наттың, алжир соғысы кезінде алжирлікке ғашық болу оқиғасын баяндайды. Францияның оккупациясы кезіндегі еврей балалық шағын еске түсіретін «Балдағы скрипкалар» фильмінде де оның әйелі ойнады, ол Канн кинофестивалінде «Үздік әйел актриса» сыйлығын жеңіп алды. «Le Pull over Rouge» (1979) – ол әділетсіздік ретінде ұсынатын жағдайдың тарихын баяндайды. «Маған махаббат туралы айт» (1975), «Жай ғана өткен» және «Гай де Мопассан» (1982) фильмдері оның психологиялық интригаға деген құштарлығын растады. Соңғы фильм өте қымбатқа түсті. 1986 жылы «Сауе ту, Лола» фильмінде ол рак тақырыбын, ал кейін «Иль-эст-Гениаль Папи!» (1987) фильмінде ата мен немере арасындағы қарым-қатынасты зерттеді. Оның Наттан үш баласы болды: Давид, Жюльен және Орельен.
Drach was born in Paris, France, the son of Yvonne (Vanderheym) and Maurice Drach. His family was Jewish. After studying painting at the Académie des Beaux Arts, he became involved in cinema as an assistant to his cousin Jean Pierre Melville. He directed three short films under his production company Port Royal Films, including the Poor Man's Soliloquies (1951) and Auditorium (1957), then made his feature film debut with On n'enterre pas le dimanche (1959), a study on the existential solitude of a black person in Paris, which coincided with the French New Wave and earned him the Louis Delluc Prize. He married Marie José Nat who starred in his 1961 film Amelie or The Time to Love, a film which further displayed his humanism. He returned to auteur cinema with Elise, or Real Life in 1970, which tells the story of a Frenchwoman, his wife Nat, in love with an Algerian at the time of the Algerian War. Violins at the Ball which evoked his Jewish childhood during the Occupation of France also starred his wife who received a Cannes Film Festival Award for Best Actress. Le Pull over Rouge (1979) was a chronicle of what he presents as a miscarriage of justice. Tell Me About Love (1975), Le Passé simple, and Guy de Maupassant (1982), confirmed his appeal for psychological intrigue. The latter was an expensive flop. In 1986, with Sauve toi, Lola, he tackled the theme of cancer, then the relationship between grandfather and grandson in Il est Génial Papy! (1987). He had three children with Nat David, Julien and Aurélien.