Рожер Вадим: Француз суреждері және кино өнерінен тыс өмірі

Кіріспе

Француз кинорежиссері (1928–2000)

Роджер Вадим Племянников (ʁɔʒe vadim; 26 қаңтар 1928 – 11 ақпан 2000) – француз сценарисі, кинорежиссері және продюсері, сондай-ақ жазушы, суретші және эпизодтық актер. Оның ең белгілі туындылары – эротикалық сипаттамалары бар, көркемдік жағынан әсем фильмдер, мысалы, «Құдай әйелді жаратты» (1956), «Қан мен раушан гүлдер» (1960), «Барбарелла» (1968) және «Барлық сұлу қыздар қатарда» (1971).

Ерте өмір

Вадим Роджер Вадим Племянников (кейде Племянников деп аударылады) Парижде дүниеге келді. Оның әкесі, Игорь Николаевич Племянников (link=no), ақ ресейлік әскери офицер және пианист, Ресей империясынан көшіп келіп, француз азаматы болды. Ол Александрияда орналасқан, кейіннен Түркияның Мерсин қаласында консулдықта болған Францияның Мысырдағы вице-консулы болды. Вадимнің анасы Мари Антуанетта (туған аты Ардилуз) француз актрисасы болды. Фильмнің көптеген жұлдыздарының бірі – Вадиммен романтикалық қарым-қатынас бастаған американ актрисасы Джейн Фонда. Вадим Эмиль Золаның кітабына негізделген «Ойын бітті» (1966) фильмін Фонда үшін ойлап тапты. Француз және ағылшын тілдерінде түсірілген ол Францияда өте танымал болды, бірақ АҚШ-та одан аз танылды. Дино де Лаурентис Фонданың «Барбарелла» (1968) ғылыми-фантастикалық комедиясында ойнауын қалады және ол Вадим режиссерлік етуі шартымен келісті. Осыдан кейін ол Фонданы оның ағасы Питер Фондамен бірге «Өлілердің рухтары» (1968) фильмінің бір бөлігін түсірді. Фондамен некеде болған кезінде Вадим оны АҚШ-қа мерзімді түрде ертіп баратын, ол онда фильмдер түсіретін. Ол «Pretty Maids All in a Row» (1971) фильмін MGM үшін түсірді, оның басты рөлдерін Рок Хадсон мен Энджи Дикинсон ойнады. Бұл коммерциялық сәтсіздікке ұшырады. Вадим Францияға оралды. Ол Гвен Уэллс ойнаған «Hellé» (1972) фильмінің сценарийін жазып, режиссерлік еткен, бірақ фильм сәтсіз аяқталды. Ол Бардомен «Дон Хуан немесе Дон Хуан әйел болғанда» (1973) үшін қайта қосылды, бұл Бардоның соңғы фильмдерінің бірі және коммерциялық сәтсіздікке ұшырады. «Шарлотта» (1974) және Сильвия Кристал мен Натали Делонмен «Сүйкімділік ойыны» (1976) да аса сәтті болған жоқ. Ол Даниэль Дарриус ойнаған «Бонхер, импаир эт пасс» (1977) телефильмін түсірді. 1980-жылдары Вадим АҚШ-та тұрақтады. Ол «Түнгі ойындар» (1980) фильмін түсірді, онда ол Синди Пикетті жұлдыз етіп көрсетуге тырысты, ол онымен романтикалық қарым-қатынасқа түсті. Ол Канадада Мари Франс Пизиердің қатысуымен «Жылы тиіс» (1981) атты детективтік фильмін түсірді. Францияға оралғаннан кейін ол «Сюрприз кеші» (1983) романын жазып, режиссерлік етті. Ол «Faerie Tale Theatre» (1984) және «Deadly Nightmares» (1986) сериалдарының эпизодтарын режиссерлік еткен. Вадим өзінің бұрынғы табысын Ребекка Де Морнеймен бірге «Құдай әйелді жаратты» (1988) фильмінің жаңа нұсқасымен қайтаруға тырысты. Ол түпнұсқадан өте ерекшеленеді – ол шын мәнінде бірдей атауды ғана қолданды – және сыншылар тарапынан да, коммерциялық жағынан да сәтсіз болды. Соңғы жылдары теледидарда жұмыс істеді, онда ол «Сафари» (1991) фильмін түсірді және «Амур фу» (1993) фильмін жазып, түсірді, оның соңғы әйелі Мари Кристин Барро болды. Ол сондай-ақ «La Nouvelle tribu» (1996) және оның жалғасы «Un coup de baguette magique» (1997) фильмдерінде ойнады, оларды Вадим жазып, режиссерлік етті.

Vadim was born Roger Vadim Plemiannikov (sometimes transliterated Plemiannikoff) in Paris. His father, Igor Nikolaevich Plemiannikov (link=no), a White Russian military officer and pianist, had emigrated from the Russian Empire and become a naturalized French citizen. He was a vice consul of France to Egypt, stationed in Alexandria, later posting to Mersin, Turkey as a consul. Vadim's mother, Marie Antoinette (née Ardilouze), was a French actress. One of the film's many stars was rising American actress Jane Fonda who began a romantic relationship with Vadim. Vadim devised a vehicle for Fonda, The Game Is Over (1966), based on a book by Émile Zola. Shot in French and English versions, it was very popular in France, though less so in the US. Dino de Laurentiis wanted Fonda to star in a science fiction sex comedy, Barbarella (1968) and she agreed provided Vadim would direct. Following this he directed Fonda in a segment of the omnibus horror film Spirits of the Dead (1968) along with her brother Peter Fonda. During his marriage to Fonda, Vadim would accompany her back to the US periodically while she made movies there. He directed Pretty Maids All in a Row (1971) for MGM, starring Rock Hudson and Angie Dickinson. It was a commercial disappointment. Vadim returned to France. He wrote and directed Hellé (1972), starring Gwen Welles, which was a flop. He was reunited with Bardot for Don Juan, or If Don Juan Were a Woman (1973), which was Bardot's penultimate movie and a commercial disappointment. Not particularly successful either were Charlotte (1974), and Game of Seduction (1976) with Sylvia Kristel and Nathalie Delon. He directed a TV movie Bonheur, impair et passe (1977), starring Danielle Darrieux. In the 1980s Vadim based himself in the US. He directed Night Games (1980), where he attempted to make a star of Cindy Pickett, with whom he became romantically involved. He directed a caper film in Canada, The Hot Touch (1981), starring Marie France Pisier. Back in France he wrote and directed Surprise Party (1983). He directed episodes of Faerie Tale Theatre (1984) and Deadly Nightmares (1986). Vadim attempted to recapture his former success with a new version of And God Created Woman (1988), with Rebecca De Mornay. Very different from the original – it only really used the same title – it failed critically and commercially. His final years were spent working in TV, where he directed Safari (1991) and wrote and directed Amour fou (1993), starring Marie Christine Barrault who became his final wife. She was also in La Nouvelle tribu (1996) and its sequel Un coup de baguette magique (1997), which Vadim wrote and directed.

Романстық қатынастар

Вадим жас, сұлу актрисалармен романтикалық қарым-қатынастары мен некелерімен танымал болды. 30 жасына келгенде ол жасөспірім Кэтрин Деневпен бірге тұрды, одан Кристиан Вадим деген баласы болды, одан кейін ол Фондаға үйленді. Ол сонымен қатар американдық актрисалар Маргарет Марков пен Синди Пикеттпен де қарым-қатынаста болды. Кейін ол сценарист Энн Бидерманмен бірнеше жыл бірге өмір сүрді, 1984 жылы олардың никелерін жариялады, бірақ бұл жұп ешқашан үйленбеді.

Жазу

Вадимнің театр және кинодағы жұмысынан басқа, ол бірнеше кітап жазды, оның ішінде "Memoires du Diable", "Le Gout du Bonheur: Souvenirs 1940–1958" және "Бір жұлдыздан екінші жұлдызға дейін" атты автобиографиясы, сондай-ақ өзінің ең танымал бұрынғы әйелдері – Бардо, Денев және Фонда туралы "Менің өмірім әлемдегі ең әдемі үш әйелмен" атты кітабы 1986 жылы жарық көрді. "Егер осы кітаптан мен аздап табыс тапсам, бұл менің сол актрисаларға ақша табуына көмектескенім үшін шағын өтемақы болар", - деп түсіндірді Вадим. Ол сонымен қатар бірнеше пьеса және көркем әдебиеттер, соның ішінде "L'ange affamé" жазды.

Өлім

Вадим 2000 жылдың 11 ақпанында 72 жасында қатерлі ісіктен қайтыс болды. Оның бұрынғы әйелдері Бардо, Фонда, Шнайдер және Стройбергтің бәрі оның жерлеу рәсіміне келді. Ол Сент-Тропе зиратында жерленген.