Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Виктория Кресінің иегері
Recipient of the Victoria Cross
Джеймс Уильямс Адамс VC (24 қараша 1839 – 20 қазан 1903) – ирландтық англикандық дін қызметкері және Виктория Кресінің иегері, британдық және Достастық күштеріне жаудың қарсы тұрғандағы батылдығы үшін берілетін ең жоғары награда. Ол VC орденін алған тұңғыш дін қызметкері және бес азаматтың соңғысы болды.
James Williams Adams VC (24 November 1839 – 20 October 1903) was an Irish Anglican chaplain and a recipient of the Victoria Cross, the highest award for gallantry in the face of the enemy that can be awarded to British and Commonwealth forces. He was the first clergyman, and the last of five civilians, to be awarded the VC.
Ерте өмір
Адамс 1839 жылғы 24 қарашада Ирландияның Корк қаласында дүниеге келген. Ол судья Джеймс О'Брайен Адамс пен оның әйелі Элизабет Уильямстың жалғыз ұлы болды. Ол Корктегі Гамблин және Портердің грамматикалық мектебінде, содан кейін Дублиндегі Тринити колледжінде білім алды және 1863 жылы дін қызметкері болып тағайындалды. Оның алғашқы пасторлық қызметі 1863 жылдан 1865 жылға дейін Гэмпширдегі Гейдте, ал 1865 жылдан 1866 жылға дейін Беркширдегі Шоттесбрукте өтті. 1866 жылдың қазан айында Адамс Калькуттадағы епископ Роберт Милманның Бенгалиядағы діни қызметкерлер штатында капеллан болды.
Adams was born in Cork, Ireland on 24 November 1839. He was the only son of James O'Brien Adams, magistrate, and his wife, Elizabeth Williams. He was educated at Hamblin and Porter's Grammar School, Cork and Trinity College, Dublin and ordained in 1863. His first curacy was in Hyde, Hampshire, from 1863 to 1865 and then at Shottesbrooke, Berkshire, from 1865 to 1866. In October 1866 Adams became a chaplain on the Bengal establishment under Bishop Robert Milman at Calcutta.
Викторияның айқасы
Құрметті Джеймс Уильямс Адамс 40 жаста болған және Екінші Ауған соғысы кезінде Британдық Үндістан армиясындағы Бенгалия шіркеулік бөлімінің (Кабул далалық күштерінің капелланы қызметін атқарған) капелланы болған. 1879 жылдың 11 желтоқсанында оның Виктория кресіне (VC) ие болуына себеп болған ерлігін танытқан. Бұл туралы мәлімет 1881 жылдың 24 тамызындағы (жарияланған күні 1881 жылдың 26 тамызы) Лондон газетінің қосымшасында жарияланды және былай делінген:
Reverend James Williams Adams was 40 years old, and a chaplain in the Bengal Ecclesiastical Department (serving as chaplain to the Kabul Field Force), British Indian Army during the Second Afghan War when on 11 December 1879 he carried out the actions for which he was awarded the VC. The citation was published in a supplement to the London Gazette of 24 August 1881 (dated 26 August 1881) and read:
Адамс жоғарыда аталған ерлігі үшін Лорд Робертс ұсынған. Адамспен бірге күштерге ілесіп келген пресвитериандық және рим-католик шіркеулерінің пасторлары да соғыс барысында үш рет мақтау қағазында аталды. Ол 1881 жылдың 1 желтоқсанында Букингем сарайында королева Викториядан медалін алды.
For the above actions Adams was recommended for the VC by Lord Roberts. Along with the Presbyterian and Roman Catholic chaplains who also accompanied the force, Adams was three times mentioned in dispatches during the campaign. He received his medal from Queen Victoria at Buckingham Palace on 1 December 1881.
Кейінгі мансабы мен өмірі
1885 жылы ол Лорд Робертс басқаратын әскери күштермен Бірмаға қатысты және ондағы операцияларға қатысты. Англияға оралғаннан кейін ол Постуик (1887–94) ректоры және Норфолк графтығындағы Стоу Бардольф (1895–1902) викарі болды. 1902 жылы ол Ашвелл, Ратланд ректоры қызметіне тағайындалды. Адамс 1900 жылдың 7 мамырында Уэльс принцінің құрметті капелланы болып тағайындалды, ал принц король Эдуард VII болғаннан кейін 1901 жылдың 23 шілдесінде корольдің құрметті капелланы лауазымында бекітілді. 1901 жылдың қыркүйегінде преподобный Хэндли Муль епископ болу үшін отставкаға кеткеннен кейін Адамс корольдің он екі капелланының бірі болып тағайындалды. Адамс 1903 жылдың 20 қазанында қайтыс болды және 24 қазанда Ратландтың Ашвелл қаласындағы Сент-Мэри шіркеуінің қорымда жерленді, онда ол ректор болып қызмет еткен. Оның қабірі 2007 жылы қалпына келтірілді. 1881 жылдың 16 тамызында Айвер-Хитте ол сэр Томас Уилширдің, 1-ші баронның үлкен қызы Элис Мэриге үйленді; олардың Геффри Норткоттқа үйленген Эдит атты қызы болды.
In 1885 he accompanied the field force under Lord Roberts in Burma, and he took part in the operations there. Returning to England he was the rector of Postwick (1887–94) and vicar of Stow Bardolph (1895–1902) in Norfolk. In 1902 he was instituted rector of Ashwell, Rutland. Adams was appointed an honorary chaplain to the Prince of Wales on 7 May 1900, and following the Prince's accession as King Edward VII he was confirmed in the post of honorary chaplain to the King on 23 July 1901. After the resignation of Reverend Handley Moule to become bishop in September 1901, Adams was appointed one of twelve chaplains in ordinary to the King. Adams died on 20 October 1903 and was buried on 24 October in the churchyard of St Mary's Church, Ashwell, Rutland where he was rector. His grave was restored in 2007. On 16 August 1881 at Iver Heath, he married Alice Mary, eldest daughter of Sir Thomas Willshire, 1st Baronet; they had a daughter, Edith, who married Geoffry Northcote.