Мельбурн қаласының жартылай жабық темір жолы

Кіріспе

Мельбурн қаласында жартылай жабық темір жол желісі, Австралияда тағы бір темір жол. Сыртқы шеңбер темір жолы 1890 және 1891 жылдары кезең-кезеңмен ашылды, бұл бу дәуіріндегі қала маңы темір жол желісі болған, Мельбурн, Австралияда. Ол қазіргі Борондара қаласының көп бөлігін, соның ішінде (солтүстіктен оңтүстікке қарай) Кью-Ист, Камбервелл, Бурвуд, Эшбертон және Малверн-Ист елді мекендері арқылы өтті. Ең ұзын болған кезде, ол бүгінгі Хёрстбридж желісіндегі Фэрфилд станциясынан бүгінгі Гиппленд желісіндегі Оукли станциясына дейін созылды.

Тарих

Сыртқы шеңбер теміржолын алғаш рет 1867 жылы Жоғарғы Ярра теміржолы лигасы деп аталатын топ ұсынды, олар Гиппсленд теміржолын сыртқы қала маңы арқылы Мельбурнге әкелуге болатынын айтты. Алайда, терминнің өзін 1873 жылы Виктория теміржолдарының бас инженері Томас Хигинботам қолданды, ол «сыртқы шеңбер жолы» деген ұсыныс жасады. Гиппсленд желісін салуға 1873 жылы рұқсат берілді, бірақ Виктория теміржолдарымен жұмыс істейтін бұл желі бүгін қолданылатын тікелей бағытпен Мельбурнге жеткізіле алмады, себебі жекеменшік Мельбурн және Хобсонның шығанағы Біріккен теміржол компаниясы (M&HBUR) Флиндерс көшесінен Оңтүстік Ярраға дейінгі жолды бақылап тұрды, сондай-ақ жекеменшік Флиндерс көшесі станциясы мен Спенсер көшесіндегі Виктория теміржол станциясы арасында байланыс болмады. Бұл мәселе M&HBUR компаниясын үкімет сатып алғаннан кейін шешілді, ал келесі жылы Оңтүстік Яррадан Оклейге дейінгі тікелей теміржол ашылды. Сыртқы шеңбер желісі үшін күресті саясатшылар мен жер спекулянттары жалғастырды. Ол 1882 жылғы Теміржол құрылысы заңына енгізілді және 1884 жылғы 12 желтоқсанда қабылданған 1884 жылғы Теміржол құрылысы заңымен бекітілді. Бұл заң Флиндерс және Спенсер көшелері станцияларын байланыстыратын виадук құрылысына да рұқсат берді. 1885 жылға қарай, желіні мақұлдауға көмектескен екі парламентарий – Ф. Э. Бивер мен Джеймс Мунро жаңа теміржолдың жанындағы жердің жартысын сатып алды. Құрылыс 1888 жылы басталды және 1891 жылы аяқталды. Сыртқы шеңбер Камбервелл станциясын (қазіргі Белгрейв және Лилидейл желілерінде) оңтүстікке қарай Оклей станциясымен, қазіргі Аламейн желісіндегі Риверсдейл арқылы байланыстырды. Солтүстік бөлігі Риверсдейлден Фэрфилд станциясына дейін (бұрын Фэрфилд Парк деп аталған) созылды. Сондай-ақ, жабық Уэверли-роуд станциясынан (қазіргі Шығыс Малверн станциясына жақын) Дарлинг пен Бернлиге дейін тармақ желісі салынды. Бұл кейін Глен Уэверли желісі болып дамыған бөлімнің алғашқы кезеңі болды және Сыртқы шеңбер ашылғаннан бірнеше апта бұрын пайдалануға берілді. Ашылған кезде желінің ұзындығы 17 шақырымды құрады және 11 станциясы болды, олардың барлығы екі платформамен және өткелдермен жабдықталған. Екі рельстік жол қарастырылды және бір ярдқа ауыр рельстер қолданылды. Бұған қарамастан, желі ешқашан Гиппслендтен жүк тасымалдаған жоқ, ал 1890 жылдардың басындағы ауыр экономикалық дағдарыс желі бойындағы қалалық құрылысты тоқтатты.

The Outer Circle railway was first advocated in 1867, by a group known as the Upper Yarra Railway League, who suggested that the Gippsland railway line could be brought into Melbourne via the outer suburbs. However, the term itself was coined in 1873 by Engineer in Chief of the Victorian Railways, Thomas Higinbotham, who suggested an "outer circle route". Construction of the Gippsland line was authorised in 1873, but the line, which was to be operated by the Victorian Railways, could not be brought into Melbourne by the direct route used today because the privately owned Melbourne & Hobson's Bay United Railway Company (M&HBUR) controlled the line from Flinders Street to South Yarra, and there was no connection between the privately run Flinders Street station and the Victorian Railways station at Spencer Street. That problem was solved when the M&HBUR was purchased by the government in 1878, and the direct rail line from South Yarra to Oakleigh was opened the next year. Agitation for the Outer Circle line was then taken over by politicians and land speculators. It was included in the 1882 Railway Construction Act, and was authorised by the 1884 Railway Construction Act, passed on 12 December 1884. The act also authorised the construction of a viaduct connecting Flinders Street and Spencer Street stations. By 1885, two of the parliamentarians who had helped gain approval for the line, F. E. Beaver and James Munro, had purchased half the land adjoining the new railway. Construction commenced in 1888 and was completed in 1891. The Outer Circle connected Camberwell station (on the modern Belgrave and Lilydale lines) with Oakleigh station to the south, via Riversdale on what is now the Alamein line. The northern section ran from Riversdale to Fairfield station (then called Fairfield Park). There was also a branch line from the closed Waverley Road station (near the modern East Malvern station) to Darling and Burnley. That was the first section of what later became the Glen Waverley line, and was opened a few weeks before the Outer Circle. When opened the line was 10.3 mile (17 km) in length, and had 11 stations, all provided with twin platforms and crossing loops. Provision was made for double track, and heavier duty per yard rails were used. Despite that, the line never carried Gippsland traffic, and the severe economic depression of the early 1890s meant that suburban development along the line ceased.

Медиа

2014 жылы Рон Киллин мен Эндрю Макколм жетекшілік еткен мельбурндық медиа-өндіріс тобы «Мельбурнның ұмытылған темір жолы – Сыртқы шеңбер» атты деректі фильм жасады. Фильм желі туралы мәліметтер берді және «тарихшылар, қала құрылысы сарапшысы, сондай-ақ пойызды көріп, оған отырған адамдардың естеліктері» кірді.