1920-жылдарғы неміс ұлтшылдарының «Күрес одағы» – Гитлердің наци партиясы, SA және басқа ұлтшыл топтардың біріккен лигасы. Баварияда құрылды, мақсаты – билікке жол ашу.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1920 жылдардағы неміс ұлтшыл топтарының лигасы
1920s league of German nationalist groups
Кампфбунд ("Күрес лигасы") – 1920 жылдары Бавариядағы ұлтшыл жауынгерлік қоғамдар мен неміс ұлттық-социалистік партиясының лигасы. Оған Адольф Гитлердің нацистік партиясы (НСДАП) және оның Штурмбаттюлен (SA), Оберланд лигасы және Бунд Рейхскригсфлагге кірді. Гитлер оның саяси жетекшісі болса, Герман Крибель әскерін басқарды. Лига 1923 жылдың 1-2 қыркүйегінде Нюрнбергте құрылды, онда Гитлер 1870 жылы Пруссияның Францияға қарсы жеңісінің жылдығын атап өтетін Седантаг мерекесін тойлау үшін басқа ұлтшыл көшбасшыларға қосылды. Лиганың мақсаты – олардың бағдарламаларын біріктіру және оңтайландыру, сондай-ақ Бавария мен орталық үкімет арасындағы дағдарысты пайдалануға дайындалу еді. Бұл бірігуге Берлиндегі орталық үкіметтің бірнеше күн бұрын Рур аймағындағы француз оккупациясына қарсылықтың тоқтағанын жариялауы түрткі болды, оның айқын капитуляциясы ұлтшылдар мен жеңісқұмарларды ашуға толқыды. Кампфбунд 1923 жылдың қараша айында Мюнхендегі сыра залы төңкерісін ұйымдастырды.
The Kampfbund ("Battle league") was a league of nationalist fighting societies and the German National Socialist Party in Bavaria, Germany, in the 1920s. It included Adolf Hitler's Nazi Party (NSDAP) and its Sturmabteilung (SA), the Oberland League and the Bund Reichskriegsflagge. Hitler was its political leader, while Hermann Kriebel led its militia. The league was created on 1–2 September 1923 at Nuremberg, where Hitler joined other nationalist leaders to celebrate Sedantag, which marked the anniversary of the Prussian victory over France in 1870. The purpose was to consolidate and streamline their agendas and also prepare to take advantage of the split between Bavaria and the central government. The impetus for this consolidation was the declaration a few days earlier by the Berlin central government announcing the end to the resistance against the French occupation of the Ruhr, whose apparent capitulation infuriated the nationalists and freebooters. The Kampfbund conducted the Beer Hall Putsch of November 1923 in Munich, Germany.
Қатысушылар
Осы уақытқа дейін Германия жұмысшы партиясы (DAP) өзінің атын Ұлттық социалистік неміс жұмысшы партиясына (NSDAP) өзгертті. Ол шеткерлік сектадан Баварияның 70 000 мүшелі ең күшті саяси күшіне дейін өсті. 1923 жылға қарай СА шамамен 15 000 мүшесі бар нацистік партияның жеке әскеріне айналды. НСДАП-тың бір кіші тобы – Иосиф Берхтольд басқаратын Гитлердің жеке күзетшілер тобы болды. Тағы бір топ – Адольф Ленк басқаратын партияның жастар тобы Jungsturm Adolf Hitler. Оберланд лигасы – Фридрих Вебер басқаратын жарымәскери ұйым. Онда 4000 қарулы әскер болды, олардың көбісі наразы соғыс ардагерлері еді. Бұл бөлімше Фрейкорптың бір бөлігі болды. Bund Reichskriegsflagge (Императорлық соғыс тулары қоғамы) – көптеген соғыс ардагерлері бар тағы бір жеке армия. Оның ресми басшысы Жозеф Зайдель болса, шын мәнінде Эрнст Рем басқарды.
By this time, the German Workers' Party (DAP) had changed its name to the National Socialist German Workers' Party (NSDAP). It had grown from a fringe sect to Bavaria's most powerful political force of 70,000 members. By 1923, the SA was the Nazi Party's private army with about 15,000 members. A subgroup of the NSDAP was the Stoßtrupp Hitler, a personal bodyguard unit for Hitler under the command of Joseph Berchtold. Another group was the Party's youth group Jungsturm Adolf Hitler led by Adolf Lenk. The Oberland League was a paramilitary organization led by Friedrich Weber. It had 4,000 armed troops, practically all disgruntled war veterans. This unit was a Freikorps unit. The Bund Reichskriegsflagge (Imperial War Flag Society) was another private army which had many war veterans, as well. The official leader was Joseph Seydel but Ernst Röhm was really in control.
Төңкеріс жасау
1923 жылғы 26 қыркүйекте, қырқылыс пен саяси зорлық-зомбылықтан кейін Баварияның премьер-министрі Евгений фон Книллинг төтенше жағдай жариялады және Густав фон Кахр штатты басқару үшін диктаторлық өкілеттіктерге ие Штаттскоммиссар, яғни мемлекеттік комиссар болып тағайындалды. Фон Кахрдан басқа, Бавария полициясының бастығы полковник Ханс Риттер фон Зейсер және Рейхсвер генералы Отто фон Лосов билік құратын үштік құрды. Гитлер 1923 жылғы 27 қыркүйектен бастап 14 жаппай митинг өткізетінін жариялады. Бұл әрекеттен қорқып, Кахрдың бірінші қадамы хабарланған митингтерге тыйым салу болды. Гитлер әрекет етуге қысымға ұшырады. Нацистер, Kampfbund-тың басқа да көшбасшыларымен бірге, Берлинге жорық жасап, билікті басып алу керек немесе олардың жақтастары коммунистерге кешіп кетеді деп ойлады. Осы уақытта 1923 жылғы 5 қазанда Кахр нацистік «Völkischer Beobachter» газетін он күнге жапты. Сондай-ақ, Кахр Bürgerbräu Keller-де күтпеген сөз сөйлейтінін хабарлады. Бұл төңкеріс Бенито Муссолинидің 1922 жылғы 22-29 қазан аралығында Римге жасаған сәтті жорығынан шабыт алды. Гитлер және оның серіктестері Мюнхенді Германияның Веймар Республикасы үкіметіне қарсы жорық үшін база ретінде пайдалануды жоспарлады. Гитлер Кахрдың өзін бақылауға тырысатынын және Берлиндегі үкіметке қарсы әрекет етуге дайын емес екенін түсінді. Гитлер табысты халық агитациясы мен қолдау үшін маңызды сәтті пайдалануды қалады. Төңкеріс 7 қарашада Крийбелдің пәтерінде асығыс шешіммен жоспарланды. Барлық мүшелерге хабарланбады. Байланыс үшін партия екі түрлі қағаз қолданды: біреуі қызыл түсті, ол «шындық» дегенді білдірді, ал екіншісі ақ түсті, ол жаттығу екенін білдірді. Олар ақ белгіні таңдады. Төңкеріс кезінде Мюнхенде Kampfbund-тың 2000 ғана мүшесі болды. 1923 жылғы 8 қарашада төңкеріс басталды, бірақ сәтсіз аяқталды.
On 26 September 1923, following a period of turmoil and political violence, Bavarian Prime Minister Eugen von Knilling declared a state of emergency and Gustav von Kahr was appointed Staatskommissar, or state commissioner, with dictatorial powers to govern the state. In addition to von Kahr, Bavarian state police chief Colonel Hans Ritter von Seisser and Reichswehr General Otto von Lossow formed a ruling triumvirate. Hitler announced that he would hold 14 mass meetings beginning on 27 September 1923. Afraid of the potential disruption, one of Kahr's first actions was to ban the announced meetings. Hitler was under pressure to act. The Nazis, with other leaders in the Kampfbund, felt they had to march upon Berlin and seize power or their followers would turn to the Communists. Meanwhile, on 5 October 1923 Kahr closed the Nazi paper Völkischer Beobachter for ten days. Kahr also announced a surprise speech at the Bürgerbräu Keller. The putsch was inspired by Benito Mussolini's successful March on Rome, from 22 to 29 October 1922. Hitler and his associates planned to use Munich as a base for a march against Germany's Weimar Republic government. Hitler came to the realization that Kahr sought to control him and was not ready to act against the government in Berlin. Hitler wanted to seize a critical moment for successful popular agitation and support. The putsch was planned on 7 November in a hasty decision in Kriebel's apartment. Not all members were notified. For the purpose of communicating, the party used two pieces of paper; one colored red meaning "the real thing" and the other white signifying a practice run. They chose to pass the white tag out. At the time of the putsch, only 2000 members of the Kampfbund were in Munich. On 8 November 1923, the putsch went forward, but failed.