Стерлинг Прайс: Американ саяхатшысы және әскери қолбасшысы

Кіріспе

Американдық саясаткер (1809–1867)

Стерлинг Прайс (14 қыркүйек 1809 – 29 қыркүйек 1867) – Америка Құрама Штаттарының генералы және Конфедерация армиясының жоғары шенді офицері. Ол Америка Азамат соғысының Батыс және Транс-Миссисипи театрларында шайқасты. Мексика-Америка соғысында көзге түсіп, 1853 жылдан 1857 жылға дейін Миссури штатының губернаторы болды. Бүгінде ол Арканзас штатындағы (1862–1865) қызметімен және 1864 жылғы 23 қазанда Вестпорт шайқасындағы жеңілісімен еске алынады.

Вирджиния

Стерлинг Прайс Вирджиния штатының Принс-Эдвард округіне, Фермвиллге жақын жерде, Уэльс тегінен шыққан плантаторлар отбасында дүниеге келді. Оның ата-анасы Пью мен Элизабет Прайс 12 құлға ие болды және "орташа дәулетті" деп сипатталды. Стерлингтің туған күні туралы мәліметтер келіспейді. Тарихшы Альберт Кастель Прайс 1809 жылдың 11 қыркүйегінде дүниеге келгенін айтады, бұл күнді Миссури штатының тарихи қоғамы да растайды. Тарихшы Езра Дж. Уорнер оның туған күнін 1809 жылдың 20 қыркүйегі деп көрсетеді. Прайстың әкесі мен үлкен ағасы 1812 жылғы соғыста қатысқан. Стерлинг қазіргі кезде белгісіз болған грамматикалық мектепке барып, 1826 жылдың күзінде Хэмпден-Сидней колледжіне түсуге дейін әкесінің темекі шаруашылығында жұмыс істеді. Прайс 1827-28 оқу жылына белгісіз себептермен оралмады (Прайс туралы жазған Роберт Э. Шалхоуп емтихан нәтижелерінің нашар болуы немесе қаржылық қиындықтар себеп болуы мүмкін деп болжайды), орнына Вирджиния штатының Камберленд округінде заңгер Крид Тейлордан заң оқуға барып, білім алды. Тейлордың заң мектебі 1828-29 оқу жылында жұмыс істегені туралы жазбаларда көрсетілмеген, ал Прайс 1828 жылы Принс-Эдвард округінде сот кеңсесінің хатшысының көмекшісі болды. Шалхоуптың сөзіне сүйенсек, Прайс "заң саласында минималды білімнен артық" білім алмаған. Шалхоуп Принс-Эдвард округінің сол кездегі саяси ахуалын Прайстың қалыптасқан саяси нанымдарымен байланыстырады, оның ішінде құлдықты қолдауы, қарызға қарсы болуы және өзгерістерге қарсылық танытуы; аймақ саяси тұрғыдан Джон Рэндольф Роанокты қолдады. 1820-жылдарда Вирджинияда экономикалық қиындықтар басталды, 1810-жылдардың ортасында темекі бағасының өсуінен кейін көптеген саудагерлер мен тасымалдаушыларды банкротқа дейін жеткізген бағалардың күрт төмендеуі болды. 1820-жылдардың аясында экономикалық жағдай нашарлап, Пью Прайс отбасын Миссури штатына көшіруге шешім қабылдады, онда темекі өндірісі Вирджиниямен бәсекелесіп, құлдық заңмен рұқсат етілген. Прайс отбасы Миссуриге 1830 жылы жергілікті судьяның қызымен бірге келді; олардың бес ұлы, бір қызы және балалық шағында қайтыс болған бірнеше балалары болды. Уолтер Чилспен серіктестік құрған Прайс саудагер болып жұмыс істеді, жергілікті милицияда қызмет етті және жақын жердегі өзен жағасында және аймақтағы далада жер сатып ала бастады. Прайс 1835 жылдың қаңтар айында Демократиялық штаттық конвенцияға аймақтың өкілі болып сайланды. Конвенция Джексондық бағытта болды және Мартин Ван Бюренды Демократиялық президенттікке, Томас Харт Бентонды вице-президенттікке және штаттық деңгейдегі кандидаттардың тізімін ұсынды. Сол жылы Пью Прайс отбасының шаруашылығының көп бөлігін Стерлингке беріп, оны Шаритон округінің ең ірі жер иелерінің біріне айналдырды. Прайс сәуір айында Кейтсвиллдің пошта бастығы болып тағайындалды және тамыз айында Миссури штатының Бас Ассамблеясына сайлау науқанын бастады. Прайс Миссури штатының Өкілдер палатасына сайланды және екі комитетке мүше болып кірді. 1836 жылдың 21 қарашасында сессия басталғаннан кейін Прайс Миссуридегі мемлекеттік банк құру туралы заң жобасын қарауды талап ететін ұсыныс енгізді. Мемлекеттік банк Джексон принциптеріне қайшы болғанымен, 1837 жылдың қаңтар айында оның өкілеттіктерін шектейтін мемлекеттік банк құру туралы заң жобасы қабылданды, оны Прайс және Бунслик аймағының басқа да саясаткерлері қолдады. Сондай-ақ, құлдардың көтерілісін ынталандыратын әрекеттерді қылмыстық жазалайтын заң жобасы да қабылданды. Прайс құлдықты Оңтүстік аристократиясының қажетті бөлігі деп есептеді, бұл жағдайды жақсы қабылдады және басқа заң жобасына мемлекеттік жаза алған құлдарға мемлекеттік өтемақы төлеуді талап ететін түзету енгізді. Сессия 6 ақпанда аяқталды, Прайс үйіне қайтты.

Sterling Price was born in Prince Edward County, Virginia, near Farmville, to a family of planters of Welsh origin. His parents, Pugh and Elizabeth Price, owned 12 slaves and have been described as "moderately wealthy". Sources disagree as to Sterling's date of birth. The historian Albert E. Castel states that Price was born on September 11, 1809, a date with which the State Historical Society of Missouri agrees. The historian Ezra J. Warner provides the date of birth as September 20, 1809. Price's father and older brother fought in the War of 1812. Sterling attended a now unknown grammar school and worked on his father's tobacco plantation before entering Hampden–Sydney College in the fall of 1826. Price did not return for the 1827–28 session for unknown reasons (Price's biographer Robert E. Shalhope speculates that poor examination grades or financial problems could have been the cause), and instead went to study law in Cumberland County, Virginia, under the jurist Creed Taylor. Records do not indicate that Taylor's law school was in operation for the 1828–29 term, and Price became an assistant to a court clerk in Prince Edward County in 1828. According to Shalhope, Price did not receive "more than a minimal legal education". Shalhope attributes the political climate of Prince Edward County at that time to lasting political beliefs of Price, including support for slavery, a dislike of debt, and tendency to oppose change; the region politically supported John Randolph of Roanoke. The decade of the 1820s saw economic troubles in Virginia, with a mid 1810s surge in tobacco prices being followed by a collapse in prices which ruined many merchants and shippers. Poor economic conditions persisted through the 1820s, and Pugh Price decided to move his family to the state of Missouri, where tobacco production competed with Virginia's tobacco and slavery was legal. The Price family reached Missouri in either 1830 the daughter of a local judge; the couple would have five sons, one daughter, and several children who did not survive childhood. Having entered into a business partnership with one Walter Chiles, Price worked as a merchant, served in the local militia, and began to purchase land both at a nearby river landing and on the prairie in the area. Price was selected as the area's representative to a Democratic state convention in January 1835. The convention was strongly Jacksonian, and nominated Martin Van Buren for the Democratic presidential nominee, Thomas Hart Benton for vice presidential nominee, and a slate of state level candidates. Later that year, Pugh deeded Sterling most of the land of the Price family farm, making him one of the largest landowners in Chariton County. Price was appointed postmaster for Keytesville in April, and began campaigning for election to the Missouri General Assembly in August. Price was elected to the Missouri House of Representatives, and was placed on two committees. After the session began on November 21, 1836, Price put forth a resolution calling for action on a bill to charter a state bank in Missouri. While a state bank was against Jacksonian principles, a bill chartering a state bank with limits on its powers was passed in January 1837, having been supported by Price and the other politicians from the Boonslick area. Also passed was a bill criminalizing actions that encouraged a slave rebellion. Price, who viewed slavery as a necessary component of Southern aristocracy, viewed this positively and also added an amendment requiring governmental compensation for slaves executed by the state to another bill. The session adjourned on February 6, and Price returned home.

Миссури мормондары соғысы

1836 жылы Миссури штаты Калдвелл округін Иса Мәсіхтің соңғы күнгі қасиеттілер шіркеуінің (мормондар) мүшелері үшін арнайы қоныстандыру мақсатында құрған болатын. Аймаққа одан әрі мормондар қоныстанған сайын, олар Калдвелл округінен кеңейе бастады. Уақыт өте келе жағдай шиеленісіп, 1838 жылдың 6 тамызында Галлатинде тәртіпсіздіктер болды, себебі мормондар Калдвелл округінен тыс жерде дауыс беруге тырысты. Тәртіпсіздіктен кейін мормондық көшбасшылар Джозеф Смит және Сидни Ригдон 150 қарулы азаматты, олардың ішінде бірқатар даниттерді Дэвис округіндегі Адам-онди-Ахман мормондық қонысына бастап әкелді. Екі күннен кейін топтың бір бөлігі жергілікті судьяға барып, оған мормондарға қарсы зорлық-зомбылықты қолдамайтынын және заңды сақтауға уәде беретін мәлімдемеге қол қоюын сұрады. Судья бұл мәлімдемені ерекше мүдделі топтарды жақтауға қарсы сот антына қайшы келеді деп санап, қол қоюдан бас тартты. Кейін ол бірнеше адаммен бірге Ричмондқа барып, мормондардың шекаралық соғыс бастағаны туралы шағымдануға келді. Мормондық үш басшыға тұтқындау ордері берілді, бірақ олар қамауға келуден бас тартты. Галлатиндегі тәртіпсіздіктерге дейін сайлау кампаниясы кезінде Прайс Мормонмен жақсы қарым-қатынаста болған судья және Миссури штатының сенатына үміткер Жосия Моринден, егер ол сайлауда жеңіліске ұшыраса, үйінен кетуге мәжбүр болатынын естіген еді. Мормондық көшбасшылар Александр Донифан мен Дэвид Райс Атчисонның қорғауында 7 қыркүйекте Дэвис округінің шекарасына жақын фермада судья Остин А. Кингтің алдында сотқа тартылды. Кинг сотқа жеткілікті дәлелдер бар екенін анықтады және күдіктілерді кепілдікпен босатып, істі үлкен қазылар алдына жіберді. Донифан, Атчисон және күдіктілер Фар-Уэст мормондық қонысына оралды. Шаритон округінің тұрғындары жағдайды зерттеу үшін Прайс басқаратын делегацияны жіберді. Прайс Эдгар Флоримен бірге сотқа қатысып, кейін Атчисонмен және Фар-Уэсттегі мормондық көшбасшылармен кездесті. Флори мен Прайс Шаритон округіне хат жазып, мормондардың әрекеттері туралы хабарланғандай емес екеніне және Daviess округінің азаматтары дау тудыру үшін заңдық шаралар қолданғанына сенетіндерін мәлімдеді. Жағдай тынышқа қарай бара жатқандай көрінді, бірақ Дэвис округінің мормондық милициясы үш мормонға қарсы тұрған адамды және қару-жарақ қоймасын ұстағаннан кейін зорлық-зомбылық қайтадан жанданды. Донифанның басқаруымен 400 милициялық әскер жиналды және үш тұтқын 12 қыркүйекте қайтарылды. Қазан айының басында зорлық-зомбылық қайтадан орын алды, Донифан мен көршілес округтерден келген милиция қайтадан шақырылды. Донифанның әскері келгенге дейін мормондар ДеУит елді мекенін тастап кетті, бірақ 18 қазанда Галлатинге және Миллпорт қауымына шабуыл жасап, өртеп жіберді. Мормондық әскерлер мен Миссури милициясы 25 қазанда Крукк Крик шайқасында шайқасты. Бұл туралы ақпарат Миссуридің саяси билігіне жетті, екі күннен кейін Миссури губернаторы Лилбурн Боггс мормондарды жою туралы бұйрық шығарды, онда «Мормондарды жау ретінде қарау керек және оларды жою керек немесе штаттан қуу керек» делінген. Боггс сондай-ақ жағдайды реттеу үшін штаттық милицияға бұйрық берді, Прайс Шаритон округінен келген милицияға басшылық етті. Қараша айының басында милиция күштері Фар-Уэстті басып алды, Джон Буллок Кларктың басқаруымен кінәлі деп саналған мормондар сотқа тартылды. Прайс тұтқынға алынған мормондық көшбасшыларды Индипенденстен Ричмондқа қадағалап алып жүрген әскерге басшылық етті. Прайстың қол астындағы әскер тұтқындарды жол бойы жаман қабылдады, Прайс араласпады. Кейтсвилл тұрғындары 1839 жылдың қаңтар айында кездескенде Прайс төрт адамнан тұратын топтың құрамында болды, олар қақтығыс туралы ойларын сипаттайтын резолюция жасады. Резолюция Боггстың әрекеттерін қолдады және зорлық-зомбылыққа жауап ретінде қабылданған шараларды мақұлдады.

In 1836, the state of Missouri had established Caldwell County specifically for settlement by members of the Church of Jesus Christ of Latter day Saints (Mormons). As additional Mormons settled in the area, they began to expand from Caldwell County. Tensions rose over time, and a riot occurred in Gallatin on August 6, 1838, when Mormons attempted to vote outside of Caldwell County. After the riot, Mormon leaders Joseph Smith and Sidney Rigdon led 150 armed citizens, including a number of Danites, to the Mormon settlement of Adam ondi Ahman in Daviess County. Two days later, part of the group visited a local judge, asking him to sign a statement disavowing support for any anti Mormon violence and containing a promise to uphold the law. The judge considered the statement a violation of his judicial oath not to favor special interest groups, and refused to sign, later traveling with a few others to Richmond, where he issued a complaint against the Mormons for starting frontier war. Arrest warrants were issued for three key Mormon leaders, but they refused to enter custody. During the election campaign before the Gallatin riot, Price had heard from Josiah Morin, a judge and Missouri State Senate candidate who was on friendly terms with the Mormons, that Morin would likely be forced from his home if he lost his electoral campaign. Represented by Alexander Doniphan and David Rice Atchison, the Mormon leaders stood trial before judge Austin A. King on a farm near the Daviess County line on September 7. King determined that there was enough evidence to warrant a trial before a grand jury, and set the defendants under bail. Doniphan, Atchison, and the defendants returned to the Mormon settlement of Far West. The citizens of Chariton County sent a delegation led by Price to investigate the situation. Along with Edgar Flory, Price attended the trial and then met with Atchison and the Mormon leaders in Far West. Flory and Price wrote a letter back to Chariton County stating that they believed that the actions of the Mormons had not been as reported, and that the legal action had been started by the Daviess County citizens to stir up trouble. Things appeared to be trending peaceably, but an incident in which Mormon militiamen in Daviess County captured three anti Mormons and a cache of weapons resparked violence. A force of 400 militiamen under the command of Doniphan was mustered, and the three prisoners were taken back on September 12. Violence recurred in early October, and Doniphan and some militia from neighboring counties were called out again. Before Doniphan's men arrived, the Mormons abandoned the settlement of DeWitt, but then attacked and burned Gallatin and the community of Millport on October 18. Mormon forces and Missouri militia fought the Battle of Crooked Creek on October 25. Exaggerated reports reached Missouri political authorities, and two days later, Governor of Missouri Lilburn Boggs issued the Mormon Extermination Order, which included the statement that "The Mormons must be treated as enemies and must be exterminated or driven from the state". Boggs also ordered the state militia to deal with the situation; Price commanded the militia from Chariton County. In early November, militia forces took control of Far West, and under the command of John Bullock Clark, Mormons considered to be guilty were rounded up for trial. Price commanded a force that escorted captured Mormon leaders from Independence to Richmond. The men under Price's command treated their prisoners poorly during the movement; Price did not intervene. When the residents of Keytesville met in January 1839, Price was part of a four person group that drafted a resolution describing their thoughts about the conflict. The resolution supported Boggs's actions and approved of the measures taken to respond to the violence.

Заң шығарушыға қайта оралу

Мормондармен болған қақтығысқа қатысқандықтан, Прайс штат заң шығарушы органында екінші мерзімге сайланбады. Чилимен болған сауда бизнесі қиындыққа тап болғандықтан, Прайс оны таратып, өз үлесіндегі қарыздарын төледі және Лиссабон Апплегейтпен жаңа кәсіпорын құрды. Ол сондай-ақ жақында бекітілген штаттық банктың Файетте бөлімшесіне тағайындалды. 1840 жылға қарай оның шаруашылық әрекеттері өркендеп, Прайс бірнеше ондаған құлға ие болды. 1840 жылдың тамызында ол Миссури өкілдер палатасына тағы бір мерзімге сайланды. Заң шығару саласында тәжірибесінің болмауына және жас болса да, Прайсты Миссури өкілдер палатасының спикері ету туралы әңгімелер тарады, ал қарашада заң шығару органы жиналғаннан кейін ол бір ауыздан осы лауазымға сайланды. Сол кезде Миссури саясатында Буонслик фракциясы күшті болды. 1841 жылдың қаңтарында Прайс Демократиялық партияның көпшілігімен бірге, бұрынғы бизнес әрекеттерінде шексіз жауапкершілік салдарынан зардап шеккеніне қарамастан, шектеулі серіктестіктерге рұқсат беретін заң жобасына қарсы дауыс берді. Спикер ретінде Прайс құлдыққа қатысты бірқатар қаулылар ұсынды. Губернатор Томас Рейнольдс Вирджиния губернаторынан хабарлама алғаннан кейін, Нью-Йорк губернаторы Уильям Х. Сьюард құлдыққа рұқсат берген басқа штаттардан құқықтық ынтымақтастық сұрағаннан кейін, палатаға хат жіберді, ал Сьюард құлдықтан қашқандарды оңтүстікке қайтаруға рұқсат етпейтінін мәлімдеді. Қаулыларда Сьюард АҚШ Конституциясын бұзды деп айыпталды, Миссури тұрғындары "аталған құл иеленуші штаттармен ортақ іс жасайтынын" мәлімдеді және Нью-Йорк өнімдерін бойкоттау ұсынылды. Ұсынылған бойкотқа қарсылық білдірілсе де, қалған қаулылар қабылданды. Прайс 1842 жылы заң шығарушы органға қайта сайланды, бірақ Миссуридегі Демократиялық партия ішкі бірлігін жоғалтты, қатты ақша және жұмсақ ақша валюталық саясаты бойынша даулар туды және штаттың басқа бөліктерінде орталық Миссури тым көп билікке ие деген сезім пайда болды. Сент-Луистен келген жұмсақ ақша жақтасы Джесси Б. Томпсонды спикер сайлауында қатты ақша жақтасына қарсы ұсынды, бірақ Прайс 72–11 дауыспен сайланды. Шалхоптың сөзіне сүйенсек, Прайс "бірқатар парламенттік тәжірибесі бар, бірақ нашар оратор" болды, ал Клейборн Фокс Джексон төрелік жетекшісі болды. Прайс заң шығарушыларды партиялық бағытты ұстануға және даулы заң жобаларын қолдауға көндіруге көбірек күш салды. Шалхоп Прайс "көптеген Миссури тұрғындарының дерлік соқыр адалдығына" ие болғанын жазады; Прайс заң шығарушы органда харизматикалық тұлғаға айналып келе жатты, бірақ оның қарсыластары оны мақтанқор деп есептеді. 1844 жылы Прайс Бентонның АҚШ Сенатына қайта сайлануына үгіт-насихат жүргізді, содан кейін Миссури Демократиялық партиясының ірі сайланған лауазымдарға кандидаттарды таңдау конвенциясын басқарды. Прайс және оның серіктес тобы конвенцияға ықпал етуге қол жеткізді, ол ақыр соңында қатты ақша қағидаттарын қолдады, Буонслик фракциясы округтер арқылы сайлауды қолдау арқылы, жалпы тізімнің орнына, Джон Камминс Эдвардстың губернаторлыққа сәтті ұсынылуын қолдады. Алайда, жұмсақ ақша демократтары кейіннен өз кандидаттарын тәуелсіз демократтар ретінде ұсынды, олар конвенцияда таңдалғандардан тыс болды. Нәтижесінде Бентон қайта сайланды, ал Прайс АҚШ Өкілдер палатасына сайланды, Джексон оны спикер ретінде алмастырды.

Due to his involvement in the conflict with the Mormons, Price did not serve a second term in the state legislature. The mercantile business with Chiles had struggled, so Price dissolved the entity, paid off his share of its debts, and formed a new enterprise with Lisbon Applegate. He was also appointed to a position with the Fayette branch of the recently approved state bank. By 1840, his farming endeavors had become prosperous, and Price had several dozen slaves. In August 1840, he was elected to another term in the Missouri House of Representatives. Despite his lack of experience in the legislature and young age, there was talk of making Price Speaker of the Missouri House of Representatives, and after the legislature convened in November, he was elected unanimously to that position. The Boonslick faction was strong in Missouri politics at that time. In January 1841, Price was part of a Democratic Party majority that voted against a bill that would have allowed limited partnerships, despite Price having suffered in business ventures previously due to unlimited liability. As Speaker, Price introduced a series of resolutions about slavery. Governor Thomas Reynolds had sent a letter to the House after receiving communication from the governor of Virginia asking for legal cooperation from the other states that allowed slavery after Governor of New York William H. Seward stated that he would not allow the return of escaped slaves to the south. The resolutions accused Seward of violating the Constitution of the United States, stated that Missourians would make "common cause with the said slaveholding States [sic]", and suggested a boycott of products from New York. While the proposed boycott was struck, the rest of the resolutions passed. Price was reelected to the legislature in 1842, but the Democratic Party in Missouri was losing internal solidarity, with splits over hard money and soft money currency policies and a feeling in other parts of the state that central Missouri held too much power. A soft money advocate from St. Louis nominated Jesse B. Thompson to run against the hard money Price in the speaker's election, but Price was elected 72–11. According to Shalhope, Price was "only an adequate parliamentarian and a poor orator", and Claiborne Fox Jackson served as floor leader. Price's role was more to convince legislators to tow the party line and create support for controversial bills. Shalhope writes that Price elicited an "almost blind loyalty among many Missourians"; Price was becoming charismatic in the legislature, although his opponents considered him to be vain. In 1844, Price campaigned for Benton's reelection to the United States Senate, and then headed the Missouri Democratic Party's nominating convention for major elected offices. Price and his associated bloc were able to influence control over the convention, which eventually supported hard money principles, with the Boonslick faction compromising on the issue of election via districting instead of a general slate by supporting the successful nomination of John Cummins Edwards for governor. However, soft money Democrats would later run their own candidates as independent Democrats, outside of those chosen by the convention. In the end, Benton was reelected and Price was elected to a seat in the United States House of Representatives, with Jackson succeeding him as Speaker.

АҚШ-тың Өкілдер палатасы

Прайс 1845 жылы қарашада Вашингтон қаласына келді, онда АҚШ Өкілдер палатасы отырыс өткізіп жатты, ал 1 желтоқсанда АҚШ-тың 29-шы Конгресі шақырылды, Прайс қатысқан күйде. Прайс алғашқы дауыс берулерінің бірі бұрын күшін жойған Gag Resolution-ді қайта жаңғыртуға бағытталған сәтсіз әрекетті қолдау болды. Ол сондай-ақ Колумбия округінде құлдықты тыйым салатын заң жобасын мақұлдауға дауыс берді және Техасты АҚШ құрамына қабылдау үшін дауыс берген көпшілікке қосылды. 1846 жылдың басында Прайс өзендер мен портерге қатысты маңызды заңға қарсы дауыс берді, оның кейбір бөліктерімен келіссе де, бұл заң ерекше мүдделерге артық пайда әкеледі деп санады. Прайс Орегон шекарасы дауындағы бастапқы ұстанымы бойынша Орегон аймағындағы АҚШ шекарасының 54 градус 40 минут солтүстік еніне дейін созылуы керек еді ("54 40 немесе соғыс!"), бұл ұстаным Миссуриде кең қолдауға ие болды. Алайда, Бентон оны шекараны 49-шы солтүстік параллельде белгілеуге көндірді, бұл Прайс Миссуридегі беделіне нұқсан келтірді. АҚШ Техасты қабылдағаннан кейін АҚШ пен Мексика арасындағы шиеленіс күшейіп, ұсақ әскери қақтығыстарға ұласты. 1846 жылдың 11 мамырында президент Джеймс Нокс Полк Мексикамен соғыс жариялау туралы Конгреске хабарлама жолдады; Прайс оны қолдаған көпшілікке кірді. Сол уақытта Миссуридегі сайлаушылар жиналысы Прайсті қайтадан кандидат етпей, Джеймс С. Гринды демократтық кандидат ретінде таңдады. Прайс өзендер мен портерге қатысты заңға қарсылығы мен Орегон шекарасы жөніндегі ұстанымы оның қайта сайлану мүмкіндігін төмендетті. Қайта сайланбағанын білген Прайс тамыз айында мандатын тастады; ол Мексикамен соғыс үшін құрылған Миссури полкінің бірінде полковник болып тағайындалды, бұл лауазымға Бентон ұсынды. Прайс Конгресте болған кезінде екі заң жобасын ұсынды: біреуі пошта маршрутын құрудың мүмкіндігін анықтауға, ал екіншісі Семинол соғыстары кезінде қызмет еткенде жоғалтқан жылқылары үшін Миссури сарбаздарына өтемақы төлеуге қатысты.

Price arrived in Washington, D. C., where the United States House met, in November 1845, and the 29th United States Congress convened on December 1, with Price in attendance. One of Price's first votes was in favor of an unsuccessful attempt to revive the previously revoked Gag Resolution. He also voted to table a bill that would have banned slavery in the District of Columbia, and was part of the majority that voted to admit Texas into the United States. In early 1846, Price voted against a major internal improvements bill, the Rivers and Harbors Bill, despite agreement with some portions of it, as he felt that it unduly benefited special interests. Price's initial position on the Oregon boundary dispute was that the boundary of the United States in the Oregon Country should extend to 54 degrees and 40 minutes north ("54 40 or Fight! "), a position that was popular in Missouri. However, Benton convinced him to support having the boundary at the 49th parallel north, which hurt Price's standing in Missouri. After the United States' admission of Texas, tensions between the United States and Mexico grew and evolved into small military clashes. On May 11, 1846, President James Knox Polk submitted a message Congress suggesting war with Mexico; Price was part of the majority that voted for it. At the same time back in Missouri, a nominating convention selected James S. Green as the Democratic candidate, rather than renominating Price. Price's opposition to the Rivers and Harbors Bill and his stance on the Oregon boundary had hurt his chances of renomination. Upset at not being renominated, Price resigned his seat in August; he was appointed colonel in one of the Missouri regiments being formed for the war with Mexico, having been suggested for the position by Benton. Price had only introduced two bills during his time in Congress: one related to determining the feasibility of establishing a mail route, and the other calling for Missouri soldiers to be compensated for horses they had lost while serving during the Seminole Wars.

Мексика-Америка соғысы

Прайстың жасағы, 2-ші Миссури атты жаяу әскер полкі, бригадир генерал Стивен Уоттс Кернидің басшылығымен қызмет етуге тағайындалды. Керни бөлімді жаяу әскер ретінде құруды қалаған, бірақ Прайс оны өз еркімен атты әскер ретінде құруға шешім қабылдады, Шалхоуп бұл қадамды «біршама мақтандылық» деп сипаттады. 2-ші Миссури 1846 жылдың жазында Форт Ливенворттан Санта-Феге аттанды және 28 қыркүйекте жетті. Жолда холерамен ауырған Прайс Санта-Федегі АҚШ әскерлеріне басшылық етті, онда Кастельдің айтуынша, ол ұрысқақ мінезді, тәуелсіз шешімдер қабылдауға бейім, тіпті бағынбаушылыққа жақын және әскерін тәртіпте ұстауға немқұрайлы болды. Қараша және желтоқсан айларында ол холераның қайталануынан қатты ауырып қалды. Прайс өмірінің соңына дейін ішек-қарын проблемаларынан зардап шекті, ал Шалхоуп мұны холерамен күресу салдары деп санайды. Кернидің жоспары Прайс Санта-Феге келгеннен кейін Донифан басқаратын 1-ші Миссури полкі Чиуауаға аттануына мүмкіндік беру болды, бірақ Донифанның орнына Пулвидера қаласына апачтар шабуыл жасағаннан кейін жазалау миссиясына жіберілді. 1847 жылдың қаңтарында Таос көтерілісі болды, және Нью-Мексиконың АҚШ губернаторы Чарльз Бент қаза тапты. Прайс көтеріліске қарсы әскерлерді жұмылдырды, бірақ Санта-Феде гарнизонды ұстауға мәжбүр болғандықтан, бастапқыда тек 353 адаммен және төрт тау гаубицасымен Таосқа қарай жылжуға мүмкіндік алды, 23 қаңтарда аттанды. 24 қаңтарда Прайстың жасағы Канада шайқасында басым күшті жауды жеңіп, содан кейін күштерін 479 адамға жеткізген күшейткіштер келді. Эмбудо асуының шайқасында жеңіске жеткеннен кейін Прайстың колоннасы 2 ақпанда Таосқа жетті. Көтерілісшілер Таос Пуэбло кешеніндегі бірнеше ғимараттарда бекінді, ал Прайс 3 ақпанда артиллериялық оққа тұтты, содан кейін келесі күні сәтті шабуыл жасады. Таос көтерілісінің екі жетекшісі тұтқындалды: біреуі сол жылдың соңында өлім жазасына кесілді, ал екіншісі түрмеде өлтірілді. Шалхоуптың сөзіне қарағанда, Прайс Таос науқанының бастауында «үлкен шеберлік танытты». Миссуриліктер гарнизондық міндеттерге оралғаннан кейін, мораль мен тәртіп төмендеді, бұл Миссури баспасөзінде Прайсты сынауға әкелді. Шілдеде Прайс бригадир генерал шеніне көтеріліп, Чиуауаның әскери губернаторы болды, Бенттон бұл тағайындамаға ықпал еткен болуы мүмкін. Оның көптеген сарбаздарының мерзімі тамыз және қыркүйек айларында аяқталды, және олар Прайспен бірге үйлеріне оралды. Ол отбасына барып, Джефферсон Сити және Сент-Луиске сапар шекті, содан кейін Санта-Феге оралу үшін Форт-Ливенвортқа қайтты. 10 қарашада форттан шыққаннан кейін Прайс 1848 жылдың қаңтарында Санта-Феге келді, онда гарнизондық әскерлер оның болмаған кезінде жақсы тәртіпте болды. Прайс дереу тәртіптің қайтадан бұзылуын болдырмау үшін жаңа бұйрықтар берді, бірақ бұл толығымен сәтті болмады. Миссуриде болған кезде Прайс генерал-адъютант Роджер Джонспен Чиуауа мен Дурангоға экспедиция ұйымдастыру туралы сөйлесті. АҚШ-тың соғыс министрі Уильям Л. Марсимен кеңескеннен кейін Джонс мұндай жорықты басқа жерден бастау тиімдірек екенін айтты, бірақ егер мексикалық күштер Чиуауаны басып алып, Нью-Мексикоға қауіп төндірсе, Прайске демонстрациялық шаралар өткізуге рұқсат берілді. Мексикалық генерал Хосе де Уреаның үлкен күштермен Эль-Пасо қаласын америкалықтардың бақылауына қауіп төндіріп жатқаны туралы естігеннен кейін Прайс 23 ақпанда Эль-Пасоға барды, бірақ бұл хабарлардың жалған екенін білді. Чиуауаға шабуыл жасамау туралы бұйрығына және Санта-Феге қауіп төндірмеуіне қарамастан, Прайс Чиуауаға шабуыл жасауға шешім қабылдады. Бентон оны қозғалыстың кез келген кері әсерінен саяси тұрғыдан қорғайтынын уәделеді. Жабдықтау колоннасы кешіккен кезде Прайс ілгерілеуді бастауға шешім қабылдады, және оны Мексика губернаторының делегациясы қарсы алды, Прайске Гуадалупе Идальго шарты қол қойылғанын және жаулық әрекеттердің аяқталғанын хабарлады. Прайс бұл ақпаратқа сенбеді және Чиуахуа қаласынан кеткен мексикалық күштерді қуалауын жалғастырды. Прайстың көптеген сарбаздарының жылқылары тозуға бастады, және Прайс тек 250 сарбазды мексикалықтар шегінген Санта-Крус-де-Розалеске жеткізе алды. 9-16 наурызда күш-жігердің кішкентай топтары келгенге дейін бос тұрғаннан кейін Прайс 16 наурызда шабуылға көшті. Оның сарбаздары мексикалықтардың ауыр зардап шеккенін көрген жақын ...

Price's command, the 2nd Missouri Mounted Infantry Regiment, was assigned to serve under the command of Brigadier General Stephen Watts Kearny. Kearny wanted the unit to be raised as infantry, but Price decided on his own to form it as a cavalry unit, a move Shalhope describes as displaying "a certain vanity". The 2nd Missouri left Fort Leavenworth for Santa Fe in the summer of 1846 and arrived on September 28. Price, who had been ill with cholera during the movement, commanded United States forces in Santa Fe, where, according to Castel, he displayed a quarrelsome attitude, a tendency to make decisions so independently that they bordered on insubordination, and a laxness in keeping his troops disciplined. He became quite ill in November and December due to a recurrence of the cholera. Price suffered intestinal problems for the rest of his life, and Shalhope attributes this to the bout with cholera. Kearny's plan had been for Price's arrival in Santa Fe to allow the 1st Missouri Regiment, under the command of Doniphan, to move to Chihuahua, but Doniphan instead was sent on a reprisal mission after the town of Pulvidera was raided by Apaches. In January 1847, the Taos Revolt occurred, and Charles Bent, the United States Governor of New Mexico, was killed. Price mobilized troops against the revolt, but as he had to keep a garrison in Santa Fe, was initially only able to move towards Taos with 353 men and four mountain howitzers, leaving on January 23. On January 24, Price's men defeated a superior enemy force at the Battle of Cañada, and then received reinforcements which brought his strength to 479 men. After winning the Battle of Embudo Pass, Price's column reached Taos on February 2. The revolters had taken up positions in several buildings at the Taos Pueblo complex, and Price ordered an artillery bombardment of February 3, which was followed by a successful attack the next day. Two leaders of the Taos Revolt were captured: one was executed later in the year, and the other was murdered in prison. According to Shalhope, Price "displayed considerable skill" over the source of the Taos campaign. Once the Missourians returned to garrison duty, morale and discipline began to fall apart, leading to criticism of Price in the Missouri press. In July, Price received a promotion to brigadier general and became the military governor of Chihuahua, with Benton likely playing a role in the promotion. The enlistment periods for most of his men elapsed in August and September, and they returned home, along with Price. He visited his family and made trips to Jefferson City and St. Louis before returning to Fort Leavenworth in order to return to Santa Fe. After leaving the fort on November 10, Price arrived at Santa Fe in January 1848, where the garrison troops had been better behaved in his absence. Price quickly sent out new orders to try to prevent discipline from cratering again, although these were not entirely successful. While in Missouri, Price had been in communication with Adjutant General Roger Jones about leading an expedition into Chihuahua and Durango. After consulting with United States Secretary of War William L. Marcy, Jones replied that such a movement would be more effectively started from elsewhere, although Price was given permission to conduct demonstrations if a Mexican force occupied Chihuahua and threatened New Mexico. After hearing that Mexican General José de Urrea with a large force was threatening American control of the city of El Paso, Price traveled to El Paso on February 23, but learned that the reports were false. Despite his orders to not attack Chihuahua and the lack of a threat to Santa Fe, Price decided to invade Chihuhua anyway. Benton promised to politically shield him from any backlash from the movement. When his supply train ran late, Price decided to begin the advance anyway, and was met by a delegation from the Mexican governor informing Price that the Treaty of Guadalupe Hidalgo had been signed and that hostilities were over. Price did not believe the information, and continued on, pursuing a Mexican force that had abandoned Chihuahua City. Many of Price's men's horses began to wear out, and Price was only able to take 250 men to Santa Cruz de Rosales, where the Mexicans had retreated to. After being idle from March 9 to 16 while small parties of reinforcements arrived,

Price attacked on March 16. His men were victorious in close quarters combat that saw the Mexicans suffer heavy losses. The war had effectively ended well over a month before the battle, but Price received praise in the press and from President Polk despite having ignored the orders to not make the campaign. Price left Chihuahua in July, and was back in Missouri in October, where he had gained sizable political capital. Shalhope writes that Price's success in Mexico led to a willingness to disobey orders, experience with handling volunteer soldiers, and a tendency to ignore logistical matters, all three traits that would extend into a later conflict.

Миссуридің губернаторы

Прайс құл иесі және плантатор болды, Боулинг Грин даласында темекі шаруашылығын жүргізді. Әскери қызметімен танымал болған ол 1852 жылы Миссури штатының губернаторы болып сайланды және 1853 жылдан 1857 жылға дейін осы лауазымда қызмет етті. Оның басшылығымен Сент-Луис қаласында Вашингтон университеті құрылды, штаттың мемлекеттік мектеп жүйесі жаңартты, Миссури штаты мұғалімдер қауымдастығы құрылды, штаттың теміржол желісі кеңейтілді және мемлекеттік геологиялық зерттеу институты құрылды. Штат заң шығарушы органы губернатордың жалақысын арттыру туралы заң қабылдағанына қарамастан, Прайс өзі сайланған жалақыдан артық соманы қабылдаудан бас тартты. Прайс 1857 жылдан 1861 жылға дейін штаттың Банк комиссары қызметін атқарды. Ол сондай-ақ өз округі арқылы теміржол құрылысын жүзеге асырып, оны Норфолк және Батыс теміржолының бір бөлігіне айналдырды.

Миссури үшін күрес

Бастапқыда Прайс Одақты жария түрде қолдаған. 1860 жылы президенттікке Стивен А. Дугласты қолдады. Оңтүстік штаттары бөлініп, Америка Конфедерациялық Штаттарын құрған кезде, Прайс Миссуридің бөлінуіне қарсы болды. 1861 жылдың 28 ақпанында 1861–1863 жылдардағы Миссури конституциялық конвенциясының төрағасы болып сайланды, ол штаттың Одақтан кетуіне қарсы дауыс берді. Бірақ жеке түрде Прайс конфедерациялық губернатор Клейборн Фокс Джексонмен штаттың милициясын конфедерациялық қарулармен қаруландыру үшін келісім жасады, осылайша олар Сент-Луис арсеналын басып алып, қала мен штатты бақылауға алуға тырысты. Бұл жоспар 1861 жылдың мамырында капитан Натаниел Лион басқаратын федералды күштердің араласуымен бұзылды. Лион Сент-Луис маңындағы Джексон лагерін басып алып, конфедерациялық қару-жарақ жеткізілген милицияны қолға түсірді. Жеке қолдауын жасыра алмай, федералды әрекетті ақтау ретінде пайдаланып, Прайс сепаратистерге жария түрде қолдау көрсетті және Конфедерацияның штатты басып алуына шақыруға қосылды. Джексон Прайсты 1861 жылдың мамырында жаңа Миссури штатының күзетшісіне басшылық етуге тағайындады, ал Прайс өзінің жауынгерлерін (оны «Ескі Пап» деп атады) Лион әскерлерін штаттан қуу науқанына бастап барды. Осы уақытта Лион әскерлері штаттың астанасын басып алып, Миссури конституциялық конвенциясын қайта шақырды. Конвенция Джексонды қызметтен шеттетуге және оның орнына Миссури Жоғарғы Сотының бұрынғы төрағасы Гамильтон Роуэн Гэмблді тағайындады. Конфликттің шегіне жеткен кез 10 тамыздағы Уилсон сағасы шайқасы болды, онда Прайстың Миссури штатының күзетшісі, бригадир генерал Бенджамин Маккалок басқаратын конфедерациялық әскерлердің қолдауымен Лион әскерлерін күйретіп жеңді. (Лион шайқаста қаза тапты, Одақтың алғашқы генералдарының бірі.) Прайс әскерлері Миссуридің солтүстігіне шабуыл жасап, Лексингтон шайқасында полковник Джеймс Маллиганның федералды күштерін жеңді. Бірақ Одақ әскері Миссуриге күш жіберді, Прайс пен Джексонды Арканзас шекарасына қайта шегінуге мәжбүр етті. Соғыстың қалған бөлігінде Одақ Миссуридің көп бөлігін бақылауда ұстады, бірақ батыс аймақтарында партизандық шабуылдар жиі болды. Миссури милициясының генералы ретінде (конфедерация офицері емес) Прайс Маккалокпен келесі қадамдар туралы келісе алмады. Бұл батыстағы конфедерациялық күштердің ыдырауына себеп болды. Прайс пен Маккалоктың арасындағы алауыздық соншалықты күшті болды, Конфедерация генерал-майор Эрл Ван Дорнды Транс-Миссисипи аймағының бас қолбасшысы етіп тағайындады. Ван Дорн Прайс пен Маккалоктың жасақтарын біріктіріп, «Батыс армиясы» деп атады және бригадир генерал Сэмюэл Р. Кертистің басқаруымен Миссуридегі одақтас әскерлерімен шайқасуға аттанды. Ван Дорнның басшылығымен Прайс 1862 жылдың 6 наурызында Конфедерация армиясына генерал-майор болып тағайындалды. Кертистің күштерінен көп сандық артықшылыққа ие болған Ван Дорн 7-8 наурызда Пи-Ридж шайқасында Солтүстік армиясына шабуыл жасады. Шайқаста жараланған болса да, Прайс Кертистің күштерін 7 наурызда Элькорн тавернасынан кері шегіндірді, бірақ келесі күні ашулы федералды қарсы шабуылдан кейін шайқас жеңіліспен аяқталды.

Price was initially a public supporter of the Union. He backed Stephen A. Douglas for president in 1860. When the states of the Deep South seceded and formed the Confederate States of America, Price opposed secession by Missouri. He was elected presiding officer of the Missouri Constitutional Convention of 1861–1863 on February 28, 1861, which voted against the state leaving the Union. In private, however, Price conspired with pro Confederate Governor Claiborne Fox Jackson to arm the state's militia with Confederate weapons so they could seize the St. Louis Arsenal and thereby gain control of the city and the state. The plot was foiled in May 1861, when Federal forces under Capt. Nathaniel Lyon seized the militia's Camp Jackson near St. Louis where Confederate weapons had been delivered. No longer able to hide his private support, and using the Federal action as justification, Price gave his public support to the secessionists and joined in requests for the Confederacy to occupy the state. Jackson appointed Price to command the new Missouri State Guard in May 1861, and Price led his recruits (who nicknamed him "Old Pap") in a campaign to expel Lyon's troops. By then, Lyon's troops had seized the state capital and reconvened the pro Union Missouri Constitutional Convention. The Convention voted to remove Jackson from office and replace him with Hamilton Rowan Gamble, a pro Union former chief justice of the Missouri Supreme Court. The climax of the conflict was the Battle of Wilson's Creek on August 10, when Price's Missouri State Guard, supported by Confederate troops led by Brigadier General Benjamin McCulloch, soundly defeated Lyon's troops. (Lyon himself died in battle, the first Union general to do so.) Price's troops launched an offensive into northern Missouri, defeating the Federal forces of Colonel James Mulligan at the First Battle of Lexington. However, the Union Army soon sent reinforcements to Missouri, and forced Price's men and Jackson to fall back to the Arkansas border. The Union retained control of most of Missouri for the remainder of the war, although there were frequent guerrilla raids in the western sections. Still operating as a Missouri militia general (rather than as a commissioned Confederate officer), Price was unable to agree on next steps with McCulloch. This split what might otherwise have become a sizable Confederate force in the West. Price and McCulloch became such bitter rivals that the Confederacy appointed Major General Earl Van Dorn as overall commander of the Trans Mississippi district. Van Dorn reunited Price's and McCulloch's formations into a force he named the Army of the West, and set out to engage Unionist troops in Missouri under the command of Brigadier General Samuel R. Curtis. Now under Van Dorn's command, Price was commissioned in the Confederate States Army as a Major General on March 6, 1862. Outnumbering Curtis's forces, Van Dorn attacked the Northern army at Pea Ridge on March 7–8. Although wounded in the fray, Price pushed Curtis's force back at Elkhorn Tavern on March 7, but the battle was lost on the following day after a furious Federal counterattack.

Батыс театры

Прайс, қазір Ван Дорнның қол астында қызмет ететін, Миссисипи өзенін кесіп өтіп, Шило шайқасындағы Борегардтың жеңілісінен кейін Миссисипидің солтүстігіндегі генерал П. Г. Т. Борегард армиясын күшейтті. Ван Дорн армиясы Коринф қамалы кезінде Конфедерацияның оң фланкінде орналасты. Бракстон Брэггтің Конфедерациялық Heartland науқаны кезінде Ван Дорн батыс Миссисипиге жіберілді, ал Прайс Теннесси округінің басшылығына тағайындалды. Брэгг армиясын Кентуккиге аттандырғанда, Прайске оған көмектесу үшін шаралар қабылдауға шақырды. Ван Дорнның қайтып келетін күштерімен қайта қосылуды күтпеген Прайс жақын жердегі Иукадағы одақтың жабдықтау қоймасын басып алды, бірақ 1862 жылдың 19 қыркүйегінде Иука шайқасында генерал-майор Уильям С. Роузкранс оны кері шегіндірді. Бірнеше аптадан кейін, 3-4 қазанда Прайс (тағы да Ван Дорнның басшылығымен) екінші Коринф шайқасында жеңілді. Ван Дорнның орнына генерал-майор Джон К. Пембертон тағайындалды, ал Ван Дорнға қатты ашуланған және Миссуриге қайтуға құштар Прайс Конфедерация астанасы Ричмондқа демалысқа шықты. Ол жерде ол Конфедерация президенті Джефферсон Дэвиске шағымдарын талқылау үшін қабылдауға өтініш жасады, бірақ Конфедерация жетекшісі оның Оңтүстікке деген адалдығына күдікпен қарады. Прайс Дэвистен Миссуриге әскерлерінсіз оралуға рұқсат алды. Миссурилік ол Дэвиске әсер етпеді, ол оны «мен кездескен ең мақтаншыл адам» деп атады.

Транс-Миссисипи театры

Алайда Прайс Конфедерация қолбасшысы ретінде толыққанды қалыптаспады. Ол 1863 жылдың жазында Арканзас штатындағы Одақтың билеуіне қарсы күресті, және бірнеше шайқаста жеңіске жеткенімен, солтүстік әскерін штаттан ығыстыра алмады, соның салдарынан Литтл-Рокты тастап, оңтүстік Арканзасқа көшті.

Миссури экспедициясы

Арканзас пен Луизианадағы көңілі толмағандықтарына қарамастан, Прайс 1864 жылдың күзінде Миссуриге шабуыл жасауға басшылығына рұқсат беруге жоғары тұрғандарын көндірді, осы штатты Конфедерация үшін жаулап алуға үміттене отырып, немесе кемінде сол жылы Авраам Линкольннің қайта сайлану мүмкіндігіне нұқсан келтіруді көздеді. Конфедерация генералы Кирби Смит келісті, бірақ ол бастапқыда Прайс әскеріне бөлінген жаяу әскер бригадаларын бөліп, басқа жаққа жіберуге мәжбүр болды, осылайша Прайс ұсынған науқан Миссуриге толыққанды шабуылдан үлкен атты әскер шабуылына айналды. Прайс әскері үшін 12 000 атты әскер мен он төрт артиллериялық құрал жинады. Прайс шабуылындағы алғашқы маңызды шайқас Пилот Нобта болды, онда ол Одақтың Дэвидсон бекінісін сәтті басып алды, бірақ осы процесте өз әскерін қажетсіз шығындарға ұшыратты, нәтижесінде пайдасы жоқ нәрсеге қол жеткізді. Пилот Нобтан Прайс батысқа, өзінің басты мақсаты болған Сент-Луис қаласынан және Канзас-Ситиге (Миссури) және жақын орналасқан Форт-Ливенвортқа (Канзас) қарай жол тартты. Қатты бекітілген Джефферсон-Ситидегі екінші мақсатын айналып өтуге мәжбүр болған Прайс өз туған штатында қиратушылық із қалдырды, тіпті оның әскері шайқастағы жоғалтулар, аурулар және дезертирлік салдарынан үнемі азайды. Бунвилл, Глазго, Лексингтон, Кішкентай Көк өзен және Тәуелсіздіктегі нашар Федералдық күштерді жеңгеніне қарамастан, Прайс ақырында қазіргі Канзас-Ситиде орналасқан Вестпортта екі Солтүстік армиясымен қамалған еді, онда ол басым күштерге қарсы күресуге мәжбүр болды. Кейін «Батыстың Геттисбургі» деп аталған бұл тең емес бәсеке оның пайдасына болмады, және ол жау Канзасқа шегінуге мәжбүр болды. Прайстің қираған және сынған әскері Арканзасқа қарай оңтүстікке қарай, содан кейін Техасқа қарай итеріліп, жеңілістердің жаңа сериясы болды. Прайс шабуылы оның соңғы маңызды әскери операциясы және Миссисипиден батысқа қарайғы Конфедерацияның соңғы маңызды науқаны болды.

Мексикаға көшіп келу

Прейс қарсы тұрудың орнына Мексикаға эмиграциялады, онда ол және бірнеше бұрынғы отандастары оңтүстік штаттарынан адамдардың колониясын құруға тырысты. Ол Веракрус штатындағы Карлотадағы Конфедерация шет елдегі колониясында қоныстанды. Сол жерде Прайс император Максимилианға қызметке түсуге әрекеттенді. Колония сәтсіз аяқталғаннан кейін Миссуриге қайтып келді.

Өлім

Мексикада болған кезде Прайс ішек-қарынның қатты ауруларымен күресе бастады, ал 1866 жылдың тамызында қызбаға шалдығып, жағдайы нашарлады. Тәуекелге ұшырап, денсаулығы сырқатып, Прайс Сент-Луисте холерадан (немесе холераға ұқсас белгілерден) қайтыс болды. Өлім куәлігінде өлім себебі "созылмалы іш кешу" деп көрсетілген. Прайстың қоштасу рәсімі 1867 жылдың 3 қазанында Сент-Луисте, Бірінші методист епископ шіркеуінде (Сегізінші және Вашингтон көшелерінің қиылысында) өтті. Оның мәйіті алты қара жылқыға жегілген қара арбамен әкелінді, ал оның қоштасу шеруі сол кезге дейін Сент-Луисте өткен ең ірі шеру болды. Ол Белфонтейн зиратында жерленді.

Құрметтер

Америка Азаматтық соғысы кезінде 1856 жылы Огайо штатының Цинциннати қаласында Laurent Millaudon ретінде салынған ағаштан жасалған өзен буыны Конфедерация әскеріне қабылданып, CSS General Sterling Price деп қайта аталды. 1862 жылдың 10 мамырында Теннесси штатының Форт-Пиллоу маңындағы шайқаста екі федералдық канонерлік кемені зақымдап, уақытша істен шығарды. "General Price" Мемфистің бірінші шайқасында батып, қайта көтеріліп, жөнделіп, Одақ әскери-теңіз күштерінде USS General Price деген атпен қызмет етті, бірақ федералдық хабарламаларда бұл кеме әлі де "General Sterling Price" деп аталды. Одақтың кемесі ретінде ол Виксбург және Қызыл өзен кампанияларында қызмет етті. Соғыстан кейін "General Price" жеке қолдануға сатылды. Техас штатының Даллас қаласындағы Біріккен Конфедерация ардагерлерінің (UCV) 31-ші лагері (1889 жылдың 13 қазанында құрылған) оның құрметіне аталды. Прайсқа ескерткіш Спрингфилд ұлттық зиратында (Спрингфилд, Миссури) орналасқан. 1901 жылдың 10 тамызында ашылған қоладан жасалған мүсін Миссури штатының барлық сарбаздары мен генерал Прайсты құрметтейді. Бұл ескерткішті Миссури штатының Біріккен Конфедерация ардагерлері тапсырыс берген. Прайсқа арналған мүсін Миссури штатының Кейтсвилл қаласындағы Прайс паркінде орналасқан, сонымен қатар осы қалада оның құрметіне Стерлинг Прайс мұражайы да бар. Конфедерацияның Біріккен қыздары (UDC) 1939 жылы Йорген Дрейерге Прайс бюстін жасауды тапсырды. Бұл бюст Миссури штатының Лексингтон шайқасы тарихи орнындағы келушілер орталығында қойылған. Конфедерация ардагерлерінің ұлдарының (SCV) 145-ші лагері (Сент-Луис) және 676-шы лагері (Литлтон, Колорадо) оның есімімен аталды.