Кіріспе
Бартоломей де Бадлесмир, 1-ші Бадлесмир бароны (18 тамыз 1275 – 14 сәуір 1322) – ағылшын солдаты, дипломат, парламент мүшесі, жер иесі және дворян. Ол сэр Гунсельм де Бадлесмирдің (шамамен 1301 ж. қайтыс болған) ұлы және мұрагері, сондай-ақ Джоан Фицбернардтың баласы. Ол Англияның Эдуард I патшалығының соңғы жылдары мен Эдуард II патшалығының алғашқы жылдарында Францияда және Шотландияда ағылшын армиясында күресті. Томас, Ланкастердің 2-ші графы бастаған сәтсіз көтеріліске қатысқандығы үшін өлім жазасына кесілді.
Bartholomew de Badlesmere, 1st Baron Badlesmere (18 August 127514 April 1322) was an English soldier, diplomat, member of parliament, landowner and nobleman. He was the son and heir of Sir Gunselm de Badlesmere (died ca. 1301) and Joan FitzBernard. He fought in the English army both in France and Scotland during the later years of the reign of Edward I of England and the earlier part of the reign of Edward II of England. He was executed after participating in an unsuccessful rebellion led by Thomas, 2nd Earl of Lancaster.
Көтеріліс
1321 жылдың жазында Бартоломей корольге қарсы шығып, Ланкастер графы мен оның одақтастарын Эдуардтың "жаман кеңесшілеріне", мысалы Деспенсерлерге қарсы белсенді күресте біріктірді. Ланкастер әскерлері солтүстіктен Лондонға қарай жылжып, шілде айының соңында астанаға жетті. Күзде король Бартоломейге қысым көрсетуді бастады, мүмкін, оның көптеген иеліктері Ланкастер сияқты саялылардың иеліктеріне қарағанда Лондонға жақын болғандықтан және өз үй шаруашылығының басқарушысының сенімсіздігіне ашуланғандықтан. Эдуард Довер қамалын басып алып, Бартоломейге Кент графтығына кіруге тыйым салды, бірақ ол бұл тыйымды дереу бұзды. Бартоломей содан кейін Уитниге (Оксфордшир) қайтып келді, онда оның көптеген жаңа одақтастары қатысқан турнир өтіп жатты. Кентербериге қажылық сапардан Лондонға оралғанда патшайым тікелей жолмен емес, Лидс қамалына жол тартты, онда ол және оның қарулы серіктері кіруге рұқсат талап етті, бұл қамалға шабуыл жасауға және одан кейін болатын оқиғаларға себеп болды, бұл оқиғалар Бартоломейдің әйелі туралы мақалада егжей-тегжейлі сипатталған. Бартоломей қарулы күштер жинап, Уитниден Кентке қарай жорыққа шықты, бірақ Темзадағы Кингстонға жеткен кезде Ланкастер мен оның жақтастарынан көмек күте алмайтыны анық болды, сондықтан ол қамалға шабуылды жеңілдету үшін тиімді шаралар қабылдай алмады. Келесі айларда азамат соғысы басталды. 1321 жылдың 26 желтоқсанында король Глостер шерифіне Бартоломейді тұтқындауға бұйрық берді. Біраз уақыттан кейін король өзіне келген бүлікшілерге, Бартоломей де Бадлесмирді қоспағанда, қауіпсіз өтуге келісім берді. Тұтқындау ордерлеріндегі мәліметтер Бартоломей мен оның серіктерінің Англия бойынша қозғалысын көрсетеді. 1321 жылдың 15 қаңтарында олар Бриджнорт қаласын басып алып, өртеп жіберді және Элмли мен Хэнли қалаларын тонады. 23 ақпанда бүлікшілер Нортгемптонширде көрінді. 1 наурызда Бартоломей Понтефрактқа жеткен бірнеше көрнекті бүлікшілердің бірі ретінде хабарланды. 11 наурызда Нотингем мен Дерби шерифтеріне Бёртон-апон-Трентті басып алған сол топты тұтқындауға бұйрық берілді, бірақ патша әскері жақындағанда олар сол қаладан кетіп қалды. 1321 жылдың 16 наурызында Ланкастер графы мен оның одақтастары Боробридж шайқасында жеңіліске ұшырады.
Өлім
Бартоломей Боробриджден оңтүстікке қашып, "Livere de Reis" бойынша Брикденге жақын орманнан тұтқындалып, Мар графы оны Кантербериге алып кетті. Джон Лиландтың "Collectanea" еңбегінде «Сэр Бартоломей Баделесмер Линкольн епископының, оның немере інісінің Стоу-Парк маңырында тұтқындалды» делінген. Стоу-Парк Линкольн қаласының орталығынан солтүстік-батысқа қарай шамамен 10 мильдей жерде орналасқан, сол кезде епископ Генри Бургерш болды. Стоу-Парк сол дәуірде епископтың негізгі резиденцияларының бірі болған, бірақ ортағасырлық құрылыстардың ешқайсысы бүгінгі күнге дейін сақталмаған. «Брикден» дегеннің нақты қандай жер екені белгісіз, бірақ бұл Линкольн епископының сарайы болған (Бакден Тауэрс) Хантингдонширдегі Бакден болуы мүмкін. Егер осылай болса, Бартоломей тұтқындалған кезде қай жерде болғаны туралы екі түрлі мәлімет болуы мүмкін, себебі екеуі де оның немере інісінің резиденцияларын көрсеткен. Бартоломей 1322 жылдың 14 сәуірінде Кантербериде сотталып, өлім жазасына кесілді. Сол күні оны үш мильге дейін жылқының артына байлап сүйреп, Блеанға, оның иелігіне жеткізді. Онда оны дарға асып, басын шапты. Оның басы Кантерберидегі Бург қақпасында, ал денесі Блеанда ілініп тұрды. Ол онда ұзақ уақытқа дейін қалған болуы мүмкін, өйткені 1324 жылғы Үрімдік Парламентке дейін прелаттар әлі де дарға асылған ақсүйектердің денелерін шіркеуге жерлеуге рұхсат беру үшін сәтті өтініш жасады. 1631 жылы алғаш жарияланған кітабында антиквар Джон Уивер Бартоломейдің Кентерберидегі Ақ монахтар қауымында жерленгенін айтқан; бұл Сент-Августин орденіның қауымы болған.