Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Багамдық саясаткер (туған 1947)
Bahamian politician (born 1947)
Хьюберт Александр Инграхам, ПК (4 тамыз 1947 жылы туған) – багамдық саясаткер, 1992 жылдың тамызынан 2002 жылдың мамырына дейін және 2007 жылдың мамырынан 2012 жылдың мамырына дейін Багам аралдарының премьер-министрі болды. Ол "Еркін ұлттық қозғалысы" (FNM) партиясының мүшесі. 2012 жылғы сайлауға дейін ол FNM партиясының төрағасы және Солтүстік Абако сайлау округінің парламент депутаты болды. 2005 жылдан 2007 жылға дейін Багам аралдарының Парламентінің оппозициялық фракциясын жетекшілік етті. 1992 жылдың тамызында өткен тарихи сайлауда FNM "Прогрессивті либералдық партияны" (PLP) жеңіп, Инграхам 1967 жылдың қаңтарынан бастап PLP үкіметін басқарған премьер-министр Линден Пиндлингтің орнына келді. 2007 жылдың мамырындағы сайлауда партиясы жеңіске жеткеннен кейін ол қайтадан премьер-министр болды. 2012 жылғы жалпы сайлауда үкіметі жеңілгеннен кейін 7 мамырда Инграхам FNM төрағасы және депутаттық қызметтен кетіп отырғанын жариялады.
Hubert Alexander Ingraham, PC (born 4 August 1947) is a Bahamian politician who was Prime Minister of the Bahamas from August 1992 to May 2002, and again from May 2007 to May 2012. He is a member of the Free National Movement Party (FNM). Prior to the 2012 election, he was the FNM's Party Leader and was the Member of Parliament for the North Abaco constituency. He served as leader of the opposition in the House of Assembly of the Bahamas from 2005 to 2007. In the historic election of August 1992, in which the FNM unseated the Progressive Liberal Party (PLP), Ingraham succeeded Prime Minister Lynden Pindling, who had headed the PLP government since January 1967. Following his party's victory in the May 2007 election, he became prime minister again. After his government was defeated in the 2012 general election, on 7 May Ingraham announced his resignation as FNM leader and as an MP.
Жастық шағы мен мансабының алғашқы жылдары
Инграхам 1947 жылдың 4 тамызында Гранд-Багамадағы Пайн-Ридж қаласында дүниеге келген. Ол кеме жұмысшысы Жером Инграхам мен Изабелла Ла Роданың (қыздығы Корниш) ұлы. Ол Абакодағы Куперс-Таун қаласында өсті, білімін Куперс-Таун мемлекеттік мектебінде бастады, кейін Оңтүстік аға мектебіне және Нассаудағы Үкіметтік орта мектептің кешкі институтына қатысты. Инграхам Нассауда заң білімін алды. 1972 жылдың желтоқсанында Багам аралдарының адвокатурасына қабылданды және ақырында Christie, Ingraham and Co заң фирмасының аға серіктесі болды. 1975 жылы сол кездегі биліктегі Прогрессивті либералдық партияның Ұлттық бас кеңесіне сайланғаннан кейін белсенді саясатқа қатысты. Бұрын ол Әуе көлігі лицензиялау органының мүшесі және Жылжымайтын мүлік салығы трибуналының төрағасы қызметін атқарған. Абакодағы Owens Illinois қант зауыты компаниясының, Багам телекоммуникациялар корпорациясының және Нассаудағы Chase Manhattan банкінің есеп бөлімдерінде қысқа уақыт жұмыс істегеннен кейін Инграхам McKinney Bancroft and Hughes кеңсесінде заңгерлік тәлімгер болды.
Ingraham was born 4 August 1947 in Pine Ridge, Grand Bahama. He is the son of Jerome Ingraham, a stevedore, and Isabella La Roda (née Cornish). He grew up in Coopers Town, Abaco and began his education at Coopers Town Public School, later attending the Southern Senior School and the Government High School Evening Institute in Nassau. Ingraham studied law in Nassau. He was called to the Bahamas Bar in December 1972 and eventually became senior partner in the law firm of Christie, Ingraham and Co. He entered front line politics in 1975, when he was elected to the National General Council of the then ruling Progressive Liberal Party. He previously served as a member of the Air Transport Licensing Authority and Chairman of the Real Property Tax Tribunal. Following brief employment in the accounting departments of Owens Illinois Sugar Mill Company in Abaco and The Bahamas Telecommunications Corporation and the Chase Manhattan Bank in Nassau, Ingraham became an articled law clerk in the Chambers of McKinney Bancroft and Hughes.
Министрлер кабинеті
1976 жылы Ингрэм Прогрессивті либералдық партияның (PLP) Ұлттық төрағасы және осы партияның Ұлттық атқару комитетінің мүшесі болып сайланды. 1977 жылы, әлі де PLP төрағасы қызметін атқарып жүргенде, ол Ассамблея палатасына сайланды. Парламентте Ингрэм Артықшылықтар және мемлекеттік есептер жөніндегі тұрақты комиссия мүшесі, сондай-ақ ықпал ету және саяси үлестер жөніндегі тергеу комиссиясының төрағасы болды. 1982 жылғы маусымда өткен жалпы сайлауда ол қайтадан парламентке сайланды және Тұрғын үй, Ұлттық сақтандыру және Әлеуметтік қызмет министрі болып тағайындалды. 1982 жылы ол Багам аймағындағы Ипотекалық корпорацияның төрағасы болды, бұл мекеме тұрғын үйді қаржыландыруды қамтамасыз ету және мұқтаж багамдықтарға кепілдік беру мақсатымен құрылған.
In 1976, Ingraham was elected National Chairman of the Progressive Liberal Party (PLP) and a member of that party's National Executive Committee. In 1977, still Chairman of the PLP, he was elected to the House of Assembly. In Parliament, Ingraham served as a member of the Standing Committee on Privilege and Public Accounts, and as Chairman of an investigative Select Committee on Influence Peddling and Political Contributions. He was re elected to Parliament in the General Election of June 1982, and appointed Minister of Housing, National Insurance and Social Service. In 1982, he also became Chairman of The Bahamas Mortgage Corporation, an institution established to secure and guarantee housing financing for Bahamians in need of that service.
Қарсылық
Инграхам 1987 жылғы жалпы сайлауда тәуелсіз кандидат ретінде қатысты және биліктегі ПЛП-дан қуылған соң тәуелсіз статуста бірден қайта сайланған жалғыз екі парламент мүшесінің бірі болды. Инграхам 1990 жылдың сәуір айында ресми оппозицияға қосылып, бірден Парламенттік жетекші болып тағайындалды. 1990 жылдың мамыр айында оппозиция жетекшісі, сэр Сесил Уоллес Уитфилд қайтыс болғаннан кейін, Инграхам бір ауыздан «Еркін Ұлттық Қозғалыстың» жетекшісі болып сайланды және 1990 жылдың 18 мамырында генерал-губернатор сэр Генри Милтон Тейлор оны оппозиция жетекшісі етіп тағайындады. 1990 жылдың маусым айында «Еркін Ұлттық Қозғалыстың» жаңадан сайланған жетекшісі ретінде ол партиясын Гранд-Багамадағы Марко-Ситиде өткен ара сайлауда биліктегі партияны жеңіске жеткізді. 1992 жылдың 19 тамызында өткен жалпы сайлауда Инграхам «Еркін Ұлттық Қозғалысты» 32-17 есебімен прогрессивті либералдық партиядан жеңіске жеткізіп, премьер-министр сэр Линден Пиндлингтің 25 жылдық билігін аяқтады.
Ingraham stood as an independent candidate in the 1987 general election and was one of only two Members of Parliament to have been expelled from the ruling PLP to have gone on to immediate re election as an independent. Ingraham joined the Official Opposition in April 1990, and was immediately appointed Parliamentary Leader. When the Leader of the Opposition, Sir Cecil Wallace Whitfield, died in May 1990, Ingraham was unanimously elected Leader of the Free National Movement and was appointed leader of the opposition on 18 May 1990, by Sir Henry Milton Taylor, the Governor General. In June 1990, as freshman Leader of the Free National Movement, he led his party to a Marco City, Grand Bahama, by election victory over the governing party. In the general election of 19 August 1992, Ingraham led the Free National Movement to a stunning 32–17 victory over the Progressive Liberal Party, and thus ended the 25 year hold on power of Prime Minister Sir Lynden Pindling.
Премьер-министр
Жаңа премьер-министр 1992 жылдан 1995 жылға дейін Қаржы министрлігіне жауапты болды. Кейін, құрамы қысқартылған үкіметте ол сауда және өнеркәсіп салаларына жауапкершілікті қабылдады және Багам аралдарында жаңа инвестицияларды тартуға бағытталған, бір орталықтан қызмет көрсететін Инвестициялық орган құрды. 1993 жылдың шілдесінде премьер-министр Инграхам Ұлыбританияның Корольдік Кеңесінің мүшесі атанды. 1997 жылдың 14 наурызында Инграхам FNM партиясын одан да үлкен сайлау жеңісіне жеткізді. Инграхам үкімет басшысы ретінде екі мерзімнен немесе 10 жылдан аспайтынын міндеттенді. 2001 жылы FNM партиясы партия басшысы және басшының орынбасары лауазымдарына арнайы сайлау өткізді, нәтижесінде Томми Тернквест келесі жалпы сайлау кешінде FNM партиясын басқаруға ие болды.
The new prime minister had Cabinet responsibility for the Ministry of Finance from 1992 to 1995. Later, in a streamlined Cabinet, he took on responsibility for trade and industry, and quickly established a one stop Investment Authority that promoted fresh investment in The Bahamas. In July 1993, Prime Minister Ingraham was made a Privy Counsellor, thus becoming a member of Her Majesty's Most Honourable Privy Council. Again on 14 March 1997, Ingraham led the FNM to an even greater election victory. Ingraham pledged that he would serve no longer than two terms or 10 years as Head of Government. In 2001, the FNM held special elections for Leader Designate and Deputy Leader Designate of the Party, with Tommy Turnquest emerging as the victor who would assume leadership of the FNM on the night of the next general elections.
Әкімшілік жетістіктер
Ол Атлантис Парадайс аралы жобасының дамуына мүмкіндік бергені үшін еңбегі мойндалды. Ол 1990-шы жылдардың ортасында Багам телекоммуникациялық компаниясының бөлінуін басқарды, нәтижесінде жүздеген BTC қызметкерлерімен байланыс үзілді, бірақ шығу пакетін қабылдағандарға жұмыстан босату ақысы төленді. Бөлінудің нақты нәтижесі күмәнді. Өзінің бірінші мерзімінде ол Багам аралдарын қаржы қызметтері секторындағы қиын кезеңнен өткізді, бұл ОЭЖҰ және FATF сияқты халықаралық ұйымдардың Багамға енгізген кең ауқымды өзгерістерге жол ашты. Әкімшілік заң шығарудың қажеттілігін мойындады, бірақ осы қадамдардың мұндай күрттілігі мен жылдамдығы сол кездегі сарапшылар мен экономистер арасында пікірталас тудырды. Содан кейін нарықта алаңдаушылық күшейіп, осы салада кең ауқымды жұмыс орындарының қысқаруына әкелді. Бірінші мерзімінің соңына қарай ол Багам экономикасының рецессияға түсуіне куә болды, бұл жағдайға дотком көпіршігінің жарылуы және 9 қыркүйектегі шабуылдар салдарынан туындаған әлемдік өнімділіктің төмендеуі, сондай-ақ оның әкімшілігі енгізген жаңа банк ережелерінен туындаған шетелдік капиталдың жаппай шығуы себеп болды. Оның әкімшілігі ұсынған тағы бір даулы мәселе – әлеуметтік саясат бойынша референдум. Көптеген сарапшылардың пікірінше, референдумның сәтсіз аяқталуы 2002 жылы FNM партиясының сайлаудағы күйреуіне әкелді, нәтижесінде Прогрессивті Либералды партия 29-7 есебімен үлкен жеңіске жетті.
He is credited for allowing the Atlantis Paradise Island project to develop. He administered a disengagement of the Bahamas Telecommunications Company in the mid 1990s, severing ties with hundreds of BTC employees, although handing out severance packages for those who opted for the exit packages. The true value of the impact of the disengagement is debatable. Through his first term, he guided the Bahamas through a tumultuous period in the financial services sector, which ushered in sweeping changes to be made and imposed upon the Bahamas by international organizations such as the OECD and the FATF. Sweeping legislation was seen as necessary by the administration, but such drastic and immediate measures were up to debate by observers and economists of the time. Subsequently, the market fears spread and resulted in massive job losses in the sector. By the end of his first term, he was sitting on a Bahamian economy which was going into recession, brought on by a global downturn in productivity, sparked by the dot. com bubble bust and the attacks of 9–11, exacerbated by massive exits of foreign capital, due to new banking regulations set in place by his administration. Another controversial issue proposed by his administration was a referendum on social policy. Many observers said that the failure of the referendum led to the resounding defeat at the polls for the FNM in 2002, with a 29–7 overwhelming margin of victory for the incoming Progressive Liberal Party.
Оппозицияға қайта оралу
2001 жылы Инграхам партия басшысы лауазымынан кету туралы шешімін жариялады, ал оның кабинетінің мүшесі Томми Тернквест партия басшылығына таласқан сайыстан партияның жаңа басшысы болып шықты. Алайда, 2002 жылғы жалпы сайлауда партия ауыр жеңіліске ұшырады, оның тағайындалған басшысы мен орынбасары парламенттегі мандаттарын жоғалтты. Инграхам Солтүстік Абакодағы өкілдігін сақтап қалғанымен, бірден партия басшылығына, оппозиция басшысы немесе парламенттік жұмыстарға оралмады. 2005 жылғы қарашада өткен партиялық құрылтайда ғана ол, партия платформасы арқылы өзін партиялық ұсынуға қабілетті етудегі процестің жеткіліксіздігіне байланысты сынға ұшыраған кезде, FNM басшысы болып қайта сайланды. Бұл оның бұрынғы ұстанымынан бас тарту ретінде қарастырылды, онда ол премьер-министр ретінде тек екі мерзім қызмет етуге ниеттенгенін мәлімдеген. Дегенмен, ол 2007 жылғы жалпы сайлауға дейін партия басшылығына қайта оралды. Ол бұл мәселенің сенімге байланысты екенін айтты. "Елге қандай реформалар қажет болса да, ол соларға лайық, өйткені үкіметке деген сенімнің жоғалуы тым үлкен болды." Ол FNM партиясының халықтың үкіметке деген сенімін қайта жаңғырту үшін жоспар жасағанын мәлімдеді. Оның сөзіне göre, "Еркін Ұлттық Қозғалыстың" ұлттық басшылығы багамдықтардың мүдделерін қайтадан назар ортасына алып, үкіметтің әлеуметтік және экономикалық саясатының алдына шығарады, үкіметтік дәліздердегі жемқорлықты жояды, қоғамдық өмірге адалдық пен туралықты қайта келтіреді және соңғы төрт жарым жыл бойы тоқтап қалған тиімді және нәтижелі үкіметті іске асыруға бағытталған бастамаларды қайта жаңғыртады.
In 2001, Ingraham announced his decision to step down as party leader and Tommy Turnquest, a member of his Cabinet, emerged from the resultant leadership contest as the party's new leader. However, in the 2002 General Election, the party suffered a resounding defeat at the polls with his leader designate and deputy designate losing their seats in parliament. Although Ingraham retained his North Abaco seat, he did not immediately return to party leadership, as Leader of the Opposition nor of house business. It was not until the party's November 2005 convention that he was again elected FNM Leader, amid criticism for the lack of due process in his ability, through the party's platform, to make himself eligible for party nomination. This was also seen as a repudiation of his former position, where he claimed to only want to serve two terms as prime minister. Nonetheless, he was returned to party leadership ahead of the 2007 general elections. At the time, Ingraham said that it boiled down to a matter of trust. "The country needs and deserves reform no matter what, because the loss of trust in government has been so great." And he maintained that the FNM had developed an agenda to renew the people's trust in government. He says national leadership by the Free National Movement will once again bring the interests of Bahamians into focus and to the forefront of government's social and economic policies, remove influence peddling from the halls of government, restore integrity and honesty to public life, and reintroduce initiatives to achieve efficient and effective government left in abeyance during the last four and a half years.
Қайтадан Премьер-Министр
2007 жылы 2 мамырда өткен жалпы сайлауда ФНМ PLP-ді жеңіп, көпшілік орынды жеңіп алды, ал Инграхам 4 мамырда премьер-министр болып ант берді. Ол жаңа үкіметте қаржы министрі болды. 2012 жылғы мамырдағы жалпы сайлауда үкіметінің жеңіліске ұшырауы салдарынан Инграхам FNM басшысы және депутаттық мандатын тастауды жариялады; оның отставкасы 2012 жылғы 26 мамырда күшіне енді. 2012 жылдың 9 мамырында Хьюберт Миннис ФНМ мүшелері тарапынан Инграхамның орнына оппозиция жетекшісі болып сайланды.
In the general election held on 2 May 2007, the FNM won a majority of seats, defeating the PLP, and Ingraham was sworn in as prime minister on 4 May. He became Minister of Finance in the new government. As a result of his government's defeat in the May 2012 general election, Ingraham announced his resignation as FNM leader and as an MP; his resignation was to take effect on 26 May 2012. On 9 May 2012, Hubert Minnis was elected by the members of the FNM to succeed Ingraham as Leader of the Opposition.