Кіріспе
Манхэттендегі Нью-Йорк метро станциясы, 23-ші көше станциясы – Нью-Йорк метросының IRT Лексингтон авенюі желісіндегі жергілікті станция. Граммерси паркі мен Флатайрон ауданында, Парк-авеню Оңтүстік және 23-ші көше қиылысында орналасқан. Бұл станцияға барлық уақытта пойыздар, апта күндері қырындай сағатта пойыздар, ал түнгі уақытта пойыздар келіп-кетеді. 23-ші көше станциясы 1900 жылы мақұлданған қаланың алғашқы метро желісінің бір бөлігі ретінде Interborough Rapid Transit Company (IRT) үшін салынған. Станцияны қамтитын желі сегментінің құрылысы сол жылдың 12 қыркүйегінде басталды. Станция 1904 жылдың 27 қазанында Нью-Йорк метросының алғашқы 28 станциясының бірі ретінде ашылды. 1940 жылдардың соңында станцияның платформалары ұзартылды. 23-ші көше станциясында екі қабырғалық платформа және төрт жол бар; экспресс пойыздар станцияны өткіріп өту үшін ішкі екі жолды пайдаланады. Станция плитка және мозаикамен әрленген, бұл әрлену платформалардың кеңейтілген бөліктерінде де жалғасады. Платформалардан оңтүстікке қарай 22-ші көшеге және солтүстікке қарай 23-ші көшеге шығуға болады. Платформалар билеттік бақылау аймағында бір-бірімен байланыспайды. Станцияда көшеден лифттер бар, бұл оны 1990 жылғы Мүгедектерге қатысты АҚШ заңына сәйкес етеді.
The 23rd Street station is a local station on the IRT Lexington Avenue Line of the New York City Subway. Located at the intersection of Park Avenue South and 23rd Street in Gramercy Park and Flatiron District, Manhattan, it is served by trains at all times, <6> trains during weekdays in the peak direction, and trains during late night hours. The 23rd Street station was constructed for the Interborough Rapid Transit Company (IRT) as part of the city's first subway line, which was approved in 1900. Construction of the line segment that includes the 23rd Street station started on September 12 of the same year. The station opened on October 27, 1904, as one of the original 28 stations of the New York City Subway. The station's platforms were lengthened in the late 1940s. The 23rd Street station contains two side platforms and four tracks; express trains use the inner two tracks to bypass the station. The station was built with tile and mosaic decorations, which are continued along the platform extensions. The platforms contain exits to 22nd Street to the south and 23rd Street to the north. The platforms are not connected to each other within fare control. The station contains elevators from the street, which make it compliant with the Americans with Disabilities Act of 1990.
Құрылыс және ашылу
Нью-Йорк қаласындағы метро желісін жоспарлау 1864 жылы басталған. Метро жобаларын инженерлер тобы жасады. Жоспарға сәйкес, Нью-Йорк қалалық әкімшілігінен Манхэттеннің оңтүстік бөлігінен Үстіңгі Батыс жағына дейін метро желісі салынуы тиіс болды, онда екі тармақ солтүстікке қарай Бронксқа дейін созылатын еді. 1897 жылы метро құрылысын жүргізу және желі ашылғаннан бастап 50 жылға пайдалануға беру туралы жоспар ресми түрде қабылданды. 23-ші көше станциясы 1904 жылдың 27 қазанында Бродвей–Седьмая авеню желісіндегі 145-ші көшеге дейінгі Нью-Йорк метрополитенінің алғашқы 28 станциясының бірі ретінде ашылды. Стансаға Батыс жағындағы (қазіргі Бродвей–Седьмая авеню желісі Ван Кортландт паркіне – 242-ші көше) және Шығыс жағындағы (қазіргі Ленокс авеню желісі) жергілікті пойыздар қызмет көрсетті. Батыс жағындағы жергілікті пойыздардың оңтүстік терминалы жұмыс сағаттарында қалалық әкімшілік алдында, ал қалған уақытта Оңтүстік паромда орналасқан. Солтүстік терминалы 242-ші көшеде болды. Шығыс жағындағы жергілікті пойыздар қалалық әкімшіліктен Ленокс авенюіне (145-ші көшеге) дейін жүрді. 1909 жылы Нью-Йорк мемлекеттік қызмет комиссиясы бастапқы IRT метросының бойындағы станциялардағы платформаларды ұзартуды ұсынды, бұл жолдардағы тығыздықты азайтуға бағытталған шара еді. 1910 жылдың 18 қаңтарында IRT-нің құрылыс келісімшарттарына енгізілген өзгерістерге сәйкес, компания станция платформаларын он вагондық экспресс және алты вагондық жергілікті пойыздарды қабылдауға лайықты етіп ұзартуға міндеттелді. Платформаларды ұзартуға жұмсалған 1,5 миллион доллардан басқа, қосымша кіреберістер мен шығу орындарын салуға 500 000 доллар жұмсалды. Бұл жаңарулар жүйе қуатын 25 пайызға арттыруға мүмкіндік береді деп күтілді. Жергілікті станцияларда, мысалы, 23-ші көше станциясында платформалар екі жағынан да солтүстік және оңтүстікке қарай ұзартылды. 1922 жылдың желтоқсанында Транзит комиссиясы бастапқы IRT желісіндегі 14 жергілікті стансада, соның ішінде 23-ші көшеде және Лексингтон авенюі желісіндегі тағы жеті стансада платформаларды ұзартуға 3 миллион долларлық жобаны мақұлдады. 1923 жылдың қыркүйегінде комиссия платформаларды ұзарту жобасын кейінге шегерді, сол кезде жобаның құны 5,6 миллион долларға жеткен еді. Қалалық үкімет 1940 жылдың 12 маусымында IRT-нің жұмысын өз бақылауына алды. 1947 жылдың қаңтарында Нью-Йорк қаласының көлік басқармасы 23-ші көшедегі платформаларды ұзартуға 4,003 миллион долларлық келісімшарт жасады. Үш стансадағы платформалардың кеңейтілген бөліктері 1948 жылдың 13 сәуірінде ашылды, содан кейін олар он вагондық пойыздарды қабылдай алды. 1981 жылы MTA станцияны метро жүйесіндегі ең нашар күйдегі 69 станцияның тізіміне енгізді. 23-ші көше станциясын жаңарту МТА-ның 1980–1984 жылдарға арналған капиталдық жоспарының аясында қаржыландырылды. 1983 жылдың қазан айында MTA Қалалық жаппай транзиттік басқармадан 106 миллион доллар көлемінде грант алды; гранттың басым бөлігі он бір стансаны, соның ішінде 23-ші көшені жөндеуге жұмсалды. 2014 жылдың соңында станцияға ADA талаптарына сәйкес лифттерді орнату жұмыстары басталды. Солтүстік платформаға қызмет ететін лифт үшін орын жасау үшін Парк-авеню Оңтүстік және 23-ші көшенің солтүстік-шығыс бұрышындағы солтүстікке қарай бағытталған баспалдақ бұзылып, көше бойымен бірнеше метрге жылжытылды. Жылжытылған баспалдақ 2015 жылдың тамызында қайта ашылды. Құрылыс жұмыстары 2016 жылдың желтоқсанында аяқталды, нәтижесінде станция толыққанды ADA талаптарына сәйкес келеді.
Станция схемасы
Басқа жергілікті станциялар сияқты, 23-ші көшеде төрт жол және екі жақтанғы платформа бар. 6-шы пойыз мұнда әрқашан тоқтайды, жұмыстың ең қарбалас уақытында және күндізгі уақытта 6-шы пойыздар қозғалыс бағыты бойынша тоқтайды. Күндізгі уақытта екі экспресс жолын 4 және 5 пойыздары пайдаланады. Станция солтүстікке қарай және оңтүстікке қарай орналасқан. Платформалар бастапқыда 200 фут (61 м) ұзындықта болған, бастапқы IRT-дегі басқа жергілікті станциялар сияқты.
Дизайн
Бастапқы IRT желісінің бір бөлігі ретінде салынған басқа станциялар сияқты, бұл станция да "кесу және жабу" әдісімен салынған. Туннельдің үстін пайдалы құбырлар мен сымдар орналасқан U пішіндес ойыс жабады. Осы ойыстың түбінде кеміндегі қалыңдығы [қалыңдық көрсетілмеген] бетоннан тұратын негіз бар. Ойыс қабырғасы мен платформа қабырғасы арасында, [қалыңдық көрсетілмеген] қалыңдықтағы кірпіш қабырғасы бар, оның үсті жағы плиткамен жабылған. Станцияда платформа деңгейіндегі ақы төлеу орнында арт жарықтандырылған "23-ші көше / Парк-авеню Оңтүстік" деген табель орнатылған. Станцияда әжетхана қарастырылмаған.
Шығулар
Әр платформада 22-ші және 23-ші көшелерге шығулар бар; солтүстік платформаның шығулары Парк авеню Солтүстігінің шығыс жағында, ал оңтүстік платформаның шығулары батыс жағында орналасқан. 23-ші көшеде әрбір бақылау аймағында 23-ші көшенің оңтүстік жағына екі баспалдақ, ал солтүстік жағына бір баспалдақ және лифт бар. Оңтүстік платформаға арналған солтүстік-батыс бұрыштық баспалдақ One Madison Avenue кеңсе мұнарасының ішінде орналасқан және сол ғимараттың жертөлесіне қарайтын өткелді қамтиды. Лифттер бүкіл станция үшін ADA қолжетімділігін қамтамасыз етеді. 22-ші көшеде әрбір бақылау аймағында солтүстік және оңтүстік жақтарына екі шығу бар. Оңтүстік платформаға арналған оңтүстік-батыс бұрыштық баспалдақ бір ғимараттың ішінде орналасқан. Солтүстік-шығыс бұрышындағы баспалдақ Біріккен қайырымдылық қоры ғимаратының сыртында, ал оңтүстік-шығыс бұрышындағы баспалдақ Шіркеу Миссиясы үйінің сыртында орналасқан. Өткел оңтүстік платформадан сәл жоғары болғандықтан, оңтүстікке қарайтын жолдың оңтүстік жағында кең, қисық баспалдақ салынды. Өткелдің оңтүстік жағындағы терезелер Mercantile Building ғимаратының жертөлесіндегі дүкенге қарап тұрды. Ашылған кезде бұл өткел Нью-Йорк қаласының алғашқы жер асты жаяу жолы деп жарнамаланды. Баспалдақ әлі де сақталған, бірақ өткел жабылды. Тағы бір жабық өткел солтүстік платформадан 303 Park Avenue South ғимаратының вестибюліне, 23-ші көшемен солтүстік-шығыс бұрышы арқылы жетеді.
Танымал мәдениетте
1998 жылғы "Годзилла" фильмінде бұл станция Зилла тарапынан қиратылып, Мэдисон Сквер Гарден ішіндегі ұялау орынына кіреберіс ретінде қолданылды.