Гомер Сэмюэл Фергюсон: Саясаткер, дипломат және судья өмірі
Homer S. Ferguson
Гомер Фергюсон: Американ саяхатшысы, дипломаты, судья және сенатор. Мичиган штатынан сенатқа сайланды, Филиппинге елші болды. Биографиясы туралы толық ақпарат!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америкалық саясаткер, дипломат және судья
American politician, diplomat, and judge
Гомер Сэмюэл Фергюсон (25 ақпан 1889 – 17 желтоқсан 1982) – американдық адвокат, профессор, судья, Мичиган штатының сенаторы, Филиппин елшісі, соңынан АҚШ Әскери апелляциялық сотының судьясы.
Homer Samuel Ferguson (February 25, 1889December 17, 1982) was an American attorney, professor, judge, United States senator from Michigan, Ambassador to the Philippines, and later a judge on the United States Court of Military Appeals.
Білім және ерте мансап
Фергюсон мемлекеттік мектептерде оқыды және Питтсбург университетін бітірді. Ол 1913 жылы Мичиган университетінің Анн-Арбордағы бөлімін бітіріп, сол жылы адвокаттыққа қабылданды және Детройтте практикасын бастады. 1929-1942 жылдары Мичиган штатының Уэйн округінің апелляциялық сотының судьясы болды, сондай-ақ 1929-1939 жылдары Детройт заң колледжінің (қазір Мичиган мемлекеттік университетінің құрамында) заң профессоры қызметін атқарды.
Ferguson attended public schools and the University of Pittsburgh. He graduated from the University of Michigan at Ann Arbor in 1913, was admitted to the bar the same year and commenced practice in Detroit. He was judge of the circuit court for Wayne County, Michigan, from 1929 to 1942 and also professor of law at Detroit College of Law (now part of Michigan State University) from 1929 to 1939.
Сенатор
1942 жылы АҚШ Сенатына республикашыл ретінде сайланып, 1948 жылы қайта сайланды. 1943 жылдың 3 қаңтарынан 1955 жылдың 3 қаңтарына дейін сенатор болып қызмет етті. Фергюсон 1948 жылы демократ Фрэнк И. Хукқа қарсы демократиялық партияның үстемдік құрған жылы қайта сайланды. Хук сайлау нәтижесіне наразылық білдіріп, алаяқтыққа қатысты шағымданулар жасады. Арнайы комиссия сайлау кезеңінде этикалық нормадан тыс жағдайларға тапқанмен, Фергюсонды кінәлі деп таба алмады. Ол 1954 жылы үшінші мерзімге қайта сайлануға тырысты, бірақ демократ Патрик В. Макнамарадан жеңілді. Сенатта қызмет еткен кезінде 83-ші АҚШ Конгресінде Республикалық саясат комитетінің төрағасы болды. 1943 жылы Фергюсон "Құтқару туралы" резолюцияны қолдаған он екі сенатордың бірі болды. Бұл резолюцияда Конгресс Президентке дипломатиялық, экономикалық және әскери сарапшылардан тұратын комиссия құруды ұсынады, ол комиссия нацистік Германияның қолынан аман қалған Еуропа еврейлерін құртудан сақтап қалу мақсатында дереу әрекет ету жоспарын жасап, іске асыруға тиіс еді. 1948 жылы ол Атқарушы органдардағы шығыстар жөніндегі комитеттің Тергеу комиссиясының төрағасы болды. Комиссия экспорттық бақылау ережелерін бұзу фактілері бойынша тыңдаулар өткізді, оған кеңес тыңшысы Уильям Ремингтон куәлік беруге шақырылды. Сондай-ақ, комиссия нацистік соғыс қылмыскері Ильза Кохтың ісін және Миссисипи штатының Демократиялық партиясының пошталық қызметке орналасу құқықтарын сату фактісін қарады, осы құқықтарды ауылдық аймақтардан келген Миссисипи тұрғындары сатып алғанын растады. 1948 жылдың 30 шілдесінде комитет бұрынғы кеңес тыңшысы Элизабет Бентлидің куәлігін тыңдады. Бентли келесі күні Америкаға қарсы қызмет жөніндегі Палата комитетінде куәлік берді, ал бірнеше күннен кейін Уиттакер Чемберс куәлік берді – бұл Ричард Никсон мен Джозеф Маккарти өздерінің саяси мақсаттары үшін пайдаланған «Хисс ісіне» бастама берді. Фергюсон линч жасауға қарсы заң жобасын ұсынды, ол 1949 жылдың маусым айында Сенаттың Әділет комитетінде мақұлданды. Өкілдер палатасы да линч жасауға қарсы бірнеше заң жобасын мақұлдады. Бірақ Оңтүстік штаттарының демократтарының қарсылығына байланысты линч жасауға қарсы ешбір заң жобасы Сенатта толық мақұлданбады. Ол 1954 жылы Садақалылық антқа «Құдайға» деген сөздерді қосуды көздейтін заң жобасын ұсынды. Мичиган штатының 17-ші сайлау округінен сайланған Өкілдер палатасының республикашылы Чарльз Г. Оукман бұған дейін осы заң жобасының Палатадағы нұсқасын ұсынған болатын. Заң 1954 жылдың 14 маусымында қолданысқа енгізілді. Сондай-ақ, 1954 жылы Фергюсон Брикер түзетуіне бірнеше түзетулер енгізді.
Elected as a Republican to the United States Senate in 1942 and was reelected in 1948, serving from January 3, 1943, to January 3, 1955. Ferguson successfully was re elected in 1948 over Democrat Frank E. Hook in a year dominated by the Democratic party's upset wins. The election was contested by Hook, who alleged fraud; a subcommittee uncovered unethical practices in the election cycle, though it exonerated Ferguson, who was seated. He unsuccessfully ran for reelection to a third term in 1954, defeated by Democrat Patrick V. McNamara. While in the Senate, he served as chairman of the Republican Policy Committee in the 83rd United States Congress. In 1943, Ferguson was one of 12 senators who sponsored or co sponsored the Rescue Resolution, which would have declared that Congress "recommends and urges the creation by the President of a commission of diplomatic, economic, and military experts to formulate and effectuate a plan of immediate action designed to save the surviving Jewish people of Europe from extinction at the hands of Nazi Germany." In 1948, he served as chairman of the Investigations Subcommittee of the Committee on Expenditures in Executive Departments, which held hearings on such matters as export control violations, for which Soviet spy William Remington was called in to testify; the trial of Nazi war criminal Ilse Koch; and the Mississippi Democratic Party's sale of postal jobs, which Mississippians from rural areas attested to purchasing. On July 30, 1948, his committee heard testimony from ex Soviet spy Elizabeth Bentley. Bentley testified before the House Un American Activities Committee the next day, followed by Whittaker Chambers a few days later – setting off the Hiss Case, used by both Richard Nixon and Joseph McCarthy for their own political agendas. Ferguson sponsored an anti lynching bill, which was approved by the Senate Judiciary Committee in June 1949. The House of Representatives had approved several anti lynching bills. Due to opposition from Southern Democrats, no anti lynching bill was ever approved by the full Senate. He introduced the Senate version of the bill that inserted "under God" into the Pledge of Allegiance in 1954. Michigan's 17th congressional district United States House of Representatives Republican Charles G. Oakman had previously introduced a House version. The bill became law on Flag Day, June 14, 1954. Also in 1954, Ferguson proposed several amendments to the Bricker Amendment.
Кейінгі өмірі
Фергюсон 1955-1956 жылдары АҚШ-тың Филиппин елшісі қызметін атқарды және 1956 жылдан зейнеткерлікке шыққан 1971 жылға дейін Вашингтон қаласындағы АҚШ Әскери апелляциялық сотының судьясы болды. 1971 жылдан 1976 жылға дейін ол АҚШ Әскери апелляциялық сотының аға судьясы болды. 1976 жылы зейнеткерлікке шығып, Мичиганға қайтып оралды және 1982 жылы қайтыс болғанға дейін Грос-Пойнт қаласында тұрды. Фергюсонның Қағазбағалы құндылықтар жөніндегі комиссияның Престон Таккерге қатысты сәтсіз тергеу, сот процесі және қаралау ісіне әсер етуіне қатыстылығы ұзақ уақыттан бері болжамдар тудырып келеді. Ллойд Бриджес 1988 жылғы "Такер: Адам және арманы" фильмінде Фергюсон рөлін ойнады, онда Такер рөлін актердің ұлы Джефф Бриджес сомдады.
Ferguson served as United States Ambassador to the Philippines from 1955 to 1956 and was judge of the United States Court of Military Appeals in Washington, D. C., from 1956 to until his retirement 1971. He served as senior judge on the United States Court of Military Appeals from 1971 to 1976. In 1976, he retired and moved back to Michigan and resided in Grosse Pointe until his death in 1982. Ferguson's involvement behind the scenes in influencing the failed investigation, trial, and slander of Preston Tucker by the Securities and Exchange Commission has long been speculated. Lloyd Bridges portrayed Ferguson in the 1988 film Tucker: The Man and His Dream in which Tucker was played by the elder actor's son Jeff Bridges.