Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жапон адмиралы (1889–1975)
Japanese admiral (1889–1975)
Ерте өмір
Шигеёси Иноуэ 1889 жылдың 9 желтоқсанында Мияги префектурасының Сендай қаласында жүзім шаруашылығының иесі және бұрынғы самурайдың қызметшісі Канори Иноуэнің он бірінші ұлы ретінде дүниеге келді. Оның аты – Шигеёси, 成 (жетістікке жету) және 美 (сұлулық) канджилерінен құралған. Бұл ат Янь Хуэйдің «Тағылымдар» кітабындағы «Ұстаздан келген сөз: ізгі адамдар адамдардың жақсы қасиеттерін жетістікке жеткізуге тырысады, ал жаман қасиеттерін жетістікке жеткізуге тырыспайды. Ал кішкентай адам осыған керісінше әрекет етеді» деген сөзінен алынған. Әкесі осылай болуға тәрбиелеген Шигеёси осы есімімен мақтан тұтатын.
Shigeyoshi Inoue was born on December 9, 1889, in Sendai, Miyagi Prefecture, the eleventh son of a vineyard owner and former samurai retainer Kanori Inoue. His name Shigeyoshi, consisting of the kanji 成 (to achieve) and 美 (beauty), was derived from a passage in Analects by Yan Hui saying "The Master said, the man of virtue seeks to achieve the beautiful qualities of men and does not seek to achieve their bad qualities. The small man does the opposite of this". Shigeyoshi, who was taught by his father to become a man like this, took great pride in this name.
Ерте мансап
Иноуэ Жапон императорлық әскери-теңіз академиясының 37-шы түлегі болды, 1909 жылы 179 курсанттың арасында екінші орынды иеленді. Мичман ретінде ол 1909 жылы Дайреннен Чемулпоға, Чинкайға, Сасебоға және Цуға жасалған круизге жапондық крейсер «Соя» кемесіне бекітілді. Ол келесі жылы «Соя» кемесімен Манила, Амбон, Таунсвилл, Брисбен, Сидней, Хобарт, Мельбурн, Фримантель, Батавия, Сингапур, Гонконг, Макунг және Килунгке жасалған круизге қатысты. Отанына оралғаннан кейін жапондық «Микаса» жауынгерлік кемесіне, содан кейін «Касуга» жапондық крейсеріне тағайындалды.
Inoue attended the 37th class of the Imperial Japanese Naval Academy, graduating second out of a class of 179 cadets in 1909. As a midshipman, he was assigned to the cruiser Japanese cruiser Soya on its 1909 cruise from Dairen to Chemulpo, Chinkai, Sasebo and Tsu. He stayed with Soya on its cruise the following year to Manila, Ambon, Townsville, Brisbane, Sydney, Hobart, Melbourne, Fremantle, Batavia, Singapore, Hong Kong, Makung, and Keelung. On his return, he was assigned to the battleship Japanese battleship Mikasa, and then the cruiser Japanese cruiser Kasuga.
Шетелдік тәжірибе
1910 жылы 15 желтоқсанда прапорщик болып жоғарылатылғаннан кейін көп ұзамай ол "Курама" атты жапон крейсеріне ауыстырылды және 1911 жылы Лондонда король Георг V-нің тәж кию рәсіміне қатысты. 1912 жылы ол қайта оқуға түсіп, соңғы әскери-теңіз артиллериясы және су асты кемелері тактикасын зерттеді, сондай-ақ сол жылдың соңында лейтенант болып тағайындалды. 1913 жылы ол "Такачихо" атты жапон крейсерінде, одан кейін "Хейи" атты жапон линкорында қызмет етті. 1915 жылдың соңында лейтенант болып жоғарылатылып, "Фусо" атты жапон линкорына ауыстырылды. "Фусо" Бірінші дүниежүзілік соғыста Императорлық неміс теңіз күштеріне қарсы операцияларға қатысқанмен, Иноуэ ешқандай жауынгерлік қимылға қатыспады. 1918 жылдың соңында Иноуэ Швейцарияға әскери атташе болып тағайындалды және теңіз күштерінен неміс тілін үйренуді бұйрық алды. 1919 жылы ол Париж бейбіт келісімдері конференциясына Жапонияның дипломатиялық делегациясының құрамында болды, онда осы білімі пайдалы болды. 1920 жылы Францияға әскери атташе болып тағайындалды, содан кейін француз тілін үйренуге жіберілді. 1921 жылдың желтоқсанында ол лейтенант-командир болып жоғарылатылып, Жапонияға оралуға рұқсат алды. 1923 жылы "Сума" жапон крейсерінде аға офицер болып қызмет еткеннен кейін Иноуэ Әскери-теңіз академиясына оқуға түсіп, келесі жылы 22-ші курс бойынша 21 студенттің арасында 3-орынды иеленді. 1925 жылдың 1 желтоқсанында командир болып тағайындалды. Иноуэ келесі бірнеше жыл штабтық лауазымдарда болды, соның ішінде 1927 жылдан 1929 жылға дейін Италиядағы әскери-теңіз атташесі қызметін атқарды, одан кейін капитан болып жоғарылатылды.
Shortly after his promotion to ensign on December 15, 1910, he was reassigned to the cruiser Japanese cruiser Kurama and attended the coronation ceremonies for King George V in London in 1911. In 1912, he returned to school to study latest naval artillery and submarine warfare techniques and was promoted to sub lieutenant at the end of that year. In 1913, he served on the cruiser Japanese cruiser Takachiho, followed by the battleship Japanese battleship Hiei. He was promoted to lieutenant at the end of 1915, and transferred to the battleship Japanese battleship Fusō. Although Fusō participated in operations in World War I against the Imperial German Navy, Inoue was not in any combat situations. At the end of 1918, Inoue was appointed military attaché to Switzerland, and ordered by the Navy to learn German. In 1919, he was part of the Japanese diplomatic delegation to the Paris Peace Conference, where this knowledge proved to be useful. In 1920, he was appointed military attaché to France, and was then ordered to learn French. In December 1921, he received a promotion to lieutenant commander, and was permitted to return to Japan. After serving as executive officer on the Japanese cruiser Suma in 1923, Inoue enrolled in the Naval Staff College, graduating 3rd in a class of 21 the following year from the 22nd class. On December 1, 1925, he was promoted to commander. Inoue remained in staff positions for the next several years, including an appointment as naval attaché to Italy from 1927 to 1929, after which he was promoted to captain.
Әмірші ретінде
1933 жылғы 15 қарашада Иноуэге «Хиэй» кемесінің басқаруы тапсырылды. Дегенмен, оның әкімшілік қабілеті жоғары бағаланды және ол бір жарым жылдан кейін жағалаудағы қызметке қайта оралды. Иноуэ адмирал Исороку Ямамотоның шәкірті болды және фашистік Италия мен нацистік Германиямен үшжақты келісімге қарсы күресті. Иноуэ жапон әскерилері арасындағы «солшыл топтың» жетекшісі болды, ол Жапонияның фашизм мен шетелдегі экспансияға қарай ұмтылуына қарсы болды. 1935 жылғы 15 қарашада контр-адмирал шеніне көтерілген Иноуэ 1939 жылы Қытайдағы әскери операциялар аймағын қамтыған IJN 3-ші флотының вице-командирі болып тағайындалды және сол жылы вице-адмирал шеніне ие болды. Ямамото сияқты, ол теңіз авиациясының жақтаушысы болды. Иноуэ 1940 жылы «Көктем Күні» орденімен (бірінші дәрежелі) марапатталды. 1940 жылы Иноуэ Жапон императорлық теңіз күштерінің авиация бюросының командирі болды және 1941 жылдың басында Жапон императорлық теңіз күштерін радикалды түрде қайта құру жөніндегі диссертациясын теңіз министрі Коширо Оикаваға ұсынды. Ол теңіз күштерінің кеме құрылысы бағдарламасын, әсіресе линкорларға қарағанда ұшақ тасымалдағыштарға басымдық бергенін қатты сынады. Иноуэ сол жылы Трук базасында IJN 4-ші флотының басқаруын алды. Осылайша ол Гуам және Уэйк аралы шайқастарында жапон теңіз күштеріне басшылық етті. Кейіннен ол Порт-Морсбиді басып алу мақсатындағы «Мо» операциясы үшін штабын Рабаулға көшірді. Алайда, 1942 жылғы мамырда Коралл теңізіндегі шайқаста жапондықтар жеңілгеннен кейін, ол қазан айында қызметтен босатылып, Жапонияға оралып, Жапон императорлық теңіз академиясының командирі болды. Екінші дүниежүзілік соғыстың соңғы кезеңдерінде Теңіз күштері вице-министрі болды, 1945 жылғы 15 мамырда толық адмирал шеніне көтерілді (осы шенге соңғы жасалған екі тағайындаманың бірі) және сол жылдың 15 қазанында зейнеткерлікке шықты. Соғыстан кейін Иноуэ Йокосукадағы үйінде балаларға ағылшын тілі мен музыка сабақтарын берді. Оның үйі қазір қоғамдық саябаққа айналдырылған. Алайда, 2011 жылғы Тохоку жер сілкінісі салдарынан бұл саябақ жабылды. Оның қабірі Токиодағы Фучуде орналасқан Тама зиратында.
On November 15, 1933, Inoue was given command of Hiei. However, his administrative talents could not be overlooked, and he returned to shore duties after slightly over a year and a half. Inoue was a protégé of Admiral Isoroku Yamamoto, and was strongly opposed to the Tripartite Pact with Fascist Italy and Nazi Germany. Inoue was a leader of the "leftist clique" within the Japanese military, which opposed Japan's increasing trend towards fascism and overseas expansionism. Promoted to rear admiral on November 15, 1935, Inoue was made vice commander of the IJN 3rd Fleet, which covered the China theater of operations in 1939 and further promoted to vice admiral the same year. As with Yamamoto, he was a strong proponent of naval aviation. Inoue was awarded the Order of the Rising Sun (first class) in 1940. In 1940, Inoue became commander of the Imperial Japanese Navy Aviation Bureau, and submitted his thesis for a radical restructuring of the Imperial Japanese Navy to Naval Minister Koshirō Oikawa early in 1941. He was highly critical of the Navy's shipbuilding programme, with its emphasis on battleships over aircraft carriers. Inoue was given command of the IJN Fourth Fleet later the same year, based out of Truk. He was thus in command of Japanese naval forces during the Battle of Guam and Battle of Wake Island. He subsequently relocated his headquarters to Rabaul for Operation Mo, intended to occupy Port Moresby. However, after the Japanese defeat at the Battle of the Coral Sea in May 1942, he was relieved of his command in October, and returned to Japan to become commander of the Imperial Japanese Naval Academy. He became Vice Minister of the Navy in the closing stages of World War II, was promoted to full admiral on May 15, 1945 (one of the last two promotions made to this rank), and officially retired on October 15 of the same year. After the war, Inoue became an English and music teacher to children at his house in Yokosuka. The site of his home is now a public park. However, this site was closed due to the 2011 Tohoku Earthquake. His grave is at Tama Cemetery in Fuchū, Tokyo, Japan.