Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Манипурдағы ұлттық саябақ, Үндістан
National park in Manipur, India
Кейбұл Ламжао ұлттық саябағы – Үндістанның солтүстік-шығысындағы Манипур штатының Бишнапур ауданында орналасқан ұлттық саябақ. Бұл әлемдегі жалғыз жүзбелі ұлттық саябақ және Локтак көлінің ажырамас бөлігі. Қазіргі таңда, ол ЮНЕСКО-ның Дүниежүзілік мұра тізіміне "Кейбұл Ламжао сақтау аймағы (КЛКА)" деген атаумен енгізілген, сонымен қатар Локтак көлінің (140 шаршы километр) және Пумлен Паттың (43 шаршы километр) қоршау аймағын да қамтиды. Ұлттық саябақ жергілікті жерде "пхумди" деп аталатын шіріген өсімдік қалдықтарынан тұрады. 1966 жылы ол жойылып бара жатқан Елд бұғысының (Cervus eldi eldi) табиғи ортасын сақтау мақсатында жабайы табиғат қорығы ретінде құрылды. 1977 жылы ұлттық саябақ мәртебесі берілді.
The Keibul Lamjao National Park is a national park in the Bishnupur district of the state of Manipur in Northeast India. It is in area, the only floating national park in the world, and an integral part of Loktak Lake. It is currently under the tentative lists of the UNESCO World Heritage Sites, under the title "Keibul Lamjao Conservation Area (KLCA)", additionally covering the buffer of Loktak Lake (140 sq km) and Pumlen Pat (43 sq. km). The national park is characterized by floating decomposed plant material locally called phumdi. It was created in 1966 as a wildlife sanctuary to preserve the natural habitat of the endangered Eld's deer (Cervus eldi eldi). In 1977, it was gazetted as national park.
Тарих
1839 жылы Манипурда алғаш рет табылған және 1844 жылы британдық офицер лейтенант Перси Элдтің құрметіне Cervus eldi eldi деп аталған маңдай мүйізді бұғы 1951 жылы жойылып кеткен түр ретінде жарияланды. Оны экологиялық қорғаушы және фотограф Э. П. Ги Кейбул Ламжао саябағының аумағында қайтадан тапты, бұл осы аумақты ұлттық парк деп жариялау қажеттігін тудырды, соның нәтижесінде бұғыны қорғауға және сақтауға мүмкіндік болды. Бұл бұғы енді Елд бұғысының маңдай мүйізді бұғы (Cervus eldi eldi) тұқымдасы деп аталады немесе мейтей тілінде Сангай деп аталады (Бирма және Таиландта табылған Cervus eldii thamin және Cervus eldii siamensis, сондай-ақ Камбоджа, Қытай, Лаос, Таиланд, Вьетнам және Хайнань аралындағы басқа екі түрлі бұғыдан айыру үшін). Ол Манипур штатының фольклорында және мәдениетінде ерекше орынға ие және Манипур штатының мемлекеттік жануары болып табылады. 1975 жылы 14 бұғыдан тұратын шағын үйірдің саны 1995 жылы 155-ке жеткен, ал 2016 жылдың наурыз айында өткізілген соңғы жануарлар санағы бойынша саны 260-қа дейін өсті.
The brow antlered deer, which was first discovered in Manipur in 1839 and named Cervus eldi eldi in 1844 in honour of Lt. Percy Eld – a British officer, was reported an extinct species in 1951. It was re–discovered in the Keibul Lamjao Park area by the environmentalist and photographer E. P. Gee, which necessitated declaring this reserve park area as a national park to protect and conserve the deer now called Eld's deer's subspecies brow antlered deer (Cervus eldi eldi) or Sangai in Meitei language (to distinguish it from the other two subspecies found in Burma and Thailand that are called Cervus eldii thamin and Cervus eldii siamensis and also in Cambodia, China, Laos, Thailand, Vietnam and Hainan Island). It has a pride of place in the folklore and culture of the Manipur state and is the state animal of Manipur. From a small herd of 14 deer in 1975, its population was reportedly 155 in 1995 and as per the latest wildlife census conducted in March 2016 its number rose to 260.
География және топография
Парк – Лохтак көлінің оңтүстік-шығыс жағында орналасқан, Рамсар аймағы деп жарияланған, органикалық қалдықтар мен биомассаның, сондай-ақ топырақ бөлшектерінің жиналуынан пайда болған, жүзіп тұратын өсімдіктердің массасы бар батпақ. Бұл өсімдіктердің массасы қатаярып, "фумди" деп аталатын қатты түйінге айналады. Парк аумағының үштен екісінен үштен төрт бөлігіне дейін фумдилер құрайды. Парк арқылы өтетін су жолы Лохтак көлі арқылы жыл бойы қайықпен солтүстіктегі Пабот төбесіне қатынауға мүмкіндік береді. 1997 жылдың наурыз айында белгіленген парк аумағы, жергілікті ауыл тұрғындарының қысымымен 1998 жылдың сәуір айында қысқартылды. Батпақ үш төбеден тұрады: Пабот, Тоя және Чинжао, олар муссон маусымында ірі жануарларға пана болады. Парктің ерекшелігі – ол "батпаққа тым терең, көлге тым жайлы" емес.
The park is a swamp with floating mass of vegetation created by accrual of organic detritus and biomass with soil particles that has been thickened into a solid form called phumdis, at the south–eastern side of the Loktak Lake, which has been declared a Ramsar site. Two thirds to three fourths of the total park area is formed by phumdis. A waterway through the park provides year round access by boats plying through the Loktak Lake, to the Pabot Hill in the north. The reserve area of the park which was in March 1997 was reduced to in April 1998, under pressure from the local villagers. The swamp encompasses three hills, namely, Pabot, Toya and Chingjao that provide a refuge for the large mammals during the monsoon season. The distinctive nature of the park is that it is "too deep to be marsh, too shallow to be a lake".
Флора мен фауна
Парк негізінен ылғалды жартылай мәңгі жасыл орманнан құралған, сулық, батпақтық және құрлықтық экожүйелердің әртүрлі және бай жиынтығын қамтиды.
The park, primarily composed of moist semi–evergreen forests, has a rich amalgam of aquatic, wetland and terrestrial ecosystem.
Су флорасы
Паркте тіркелген су флорасына Зизания латифолия (жабайы күріш, ишинг камбонг), Трипидиум бенгальский, Эриантус процер (сингнанг), Диоскорея бульбифера (фумха), Циндонон дактилон (тинту), Альпиния галанга (пулле), Эйххорния крассипс (кабоканг), Гедихиум коронариум (локлей), Нелмбо нуцифера (тамбал) және Фрагмитес карка (ту) кіреді. Бұл материалды Манипур орман департаменті дайындады. Фильм ағылшын және манипури тілдерінде қолжетімді.
Aquatic flora recorded in the park include Zizania latifolia (wild rice, ishing kambong), Tripidium bengalense, Eiranthus procerus (singnang), Dioscorea bulbifera (phumha), Cynodon dactylon (tinthou), Alpinia galanga (pullei), Eichhornia crassipes (kabokang), Hedychium coronarium (loklei), Nelumbo nucifera (thambal) and Phragmites karka (tou). made by forest department Manipur. The film is available in both English and Manipuri.