Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Германия Демократиялық Республикасында (ГДР) туризм мемлекеттік деңгейде Reisebüro der DDR (ГДР Саяхат бюросы) арқылы ұйымдастырылды.
Tourism in the German Democratic Republic (GDR) was organised through the state via Reisebüro der DDR (Travel Bureau of the GDR).
Саяхаттау
Саяхатшы әуелі «Рейс бюросы» аккредитациясы бар саяхат агенттігінде саяқатын брондаушы еді. Саяхат агенттігі саяхатшыға «Рейс бюросы» ұсынған көптеген тур пакеттерінің кез келгенін таңдау мүмкіндігін беретін еді. Кейбір елдерде саяхатшылар қатысатын жергілікті саяхат агенттері арқылы саяхатты брондауға болатын, олар кейіннен брондау жасау үшін «Рейс бюросымен» келісетін еді.
A traveller would first book their trip at a travel agent that was accredited by the Reisebüro. The travel agent would then offer the traveller a choice of any of the many package tours that the Reisebüro offered. In some countries, travellers could book trips through participating domestic travel agents, which would then coordinate with the Reisebüro to make reservations.
Жеке саяхат
ГДР ішінде тәуелсіз саяхатқа рұқсат берілді, ең көп таралғандары – автокөлікпен немесе пойызбен елді аралау болды. Саяхат жоспары «Рейс бюро» арқылы жасалатын, ал шекаралық бекеттерде және ГДР-дегі басқа «Рейс бюро» кеңселерде сапарларды ұйымдастыруға болады. Күрделірек саяхаттар алдын ала, келуден бұрын жоспарланатын, ал ГДР-де демалыспен байланысты қағазбасшылық мәселелердің бәрі (виза, қонақүй брондау, валюта айырбастау туралы ақпарат және т.б.) «Рейс бюро» арқылы шешілетін. Бұл Шығыс және Батыс Германия арасындағы шекарадан өтуді әлдеқайда оңайлатты.
Independent travel was permitted within the GDR, with motoring or taking a railway trip through the country being the most popular options. The itinerary would be arranged through the Reisebüro, and visits could be arranged at border posts and other Reisebüro offices in the GDR. More complicated excursions would be arranged before arrival, and the formalities involved with a holiday in the GDR (such as the visa, any hotel bookings, advice on currency exchange, etc.) would be taken care of by the Reisebüro. This made the border crossing between East and West Germany much smoother.
Кедендік
200 Шығыс Германия маркасына дейінгі сыйлықтарды әкелуге рұқсат етілді. Бұл саяхатшы өз елінде оларға қанша төлегеніне емес, шығыс Германияда олардың сатылу бағасына байланысты еді.
Gifts up to the value of 200 East German marks could be imported. This was not based on the price the traveller would have paid for them at home, but rather the price the item would sell for in East Germany.
Жастар жатақханалары
Шығыс Германияның жастар жатақханалары батыстықтар үшін ресми түрде ашылмаған, бірақ орын болған жағдайда кейде батыстықтарға сол жатақханаларды пайдалануға мүмкіндік берілетін.
East German youth hostels were not officially open to Westerners, but sometimes Westerners were allowed to use them if space was available.
Ақша беру
Бастапқыда, үкімет сыйақы беруді ресми түрде тыйым салған, оны анық түрде буржуазиялық деп санады (ешқандай қосымша еңбексіз ақша табу). Бірақ бұл әрекет сәтсіз аяқталды.
Initially, tipping was officially forbidden by the government, which viewed it as distinctly bourgeois (receiving extra money without actually doing anything extra). However, the attempt failed.
Шығыс Берлин
Шығыс Берлин Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін заманауи астана ретінде қайта жаңартылды. Қаланың орталық нүктесі – Александрплац, жаяу жүргіншілерге арналған алаң. Басқа да танымал туристік орындарға "Фернзехтурм" (теледидар мұнарасы), "Паласт дер Республика" (Шығыс Германияның заң шығару ғимараты) және Бранденбург қақпасы (сол кезде Берлин қабырғасымен бөгеліп тұрған) кірді. Потсдамды Шығыс Германия үкіметі де белсенді түрде насихаттады, әсіресе Сансуси сарайы мен оны қоршаған бақтарды, бұл Фридрих Ұлының бұрынғы жазғы резиденциясы болған.
East Berlin was rebuilt as a modern capital after World War II. The hub of the city was the Alexanderplatz, a pedestrian square. Other tourist attractions included the Fernsehturm (the TV Tower), the Palast der Republik (the East German legislative building), and the Brandenburg Gate (then walled off with the Berlin Wall). Potsdam was also heavily promoted by the East German government, particularly Sanssouci and the surrounding gardens, which was the former summer palace of Frederick the Great.
Балтық жағалауы
Шығыс Германия үкіметі қазіргі Мекленбург-Ворпомерн штатының аудандарында, жағалау бойында батыс туристері үшін бірнеше жағажай курорттарын дамытты.
The East German government developed a series of beach resorts for Western tourists along the coast in the districts of the state nowadays called Mecklenburg Vorpommern.
Ерзгебирге таулары мен Тюрингия ормандары
Ержеберге тау-кен аймағында ГДР-дің ең биік нүктесі – Фихтельберг тауы орналасқан, ал Тюрингия ормандарындағы Оберхоф курортты қаласында жасанды мұз трассасы (санки/бобслейге арналған) болды.
The Erzgebirge Ore Mountains contained the GDR's highest point, Fichtelberg Oberhof, a resort town in the Thuringia forests, contained an artificial luge/bobsled run.
Айзенхюттенштадт
Айзенхуттенштадт – Польша шекарасына жақын Одер өзенінің жағасында орналасқан қала. Бұл қала бастапқыда Сталинштадт деп аталған, бірақ десталинизация кезеңінде аты өзгертілді. Айзенхуттенштадттың ғимараттары модернистік архитектураның классикалық үлгісі болып табылады және қала 1950 жылы Шығыс Германия үкіметі салған кезде "үлгілі социалистік қала" ретінде танымал болды.
Eisenhüttenstadt is a city on the Oder River near the border with Poland. The city was originally named Stalinstadt, but the name changed during the Destalinization period. The buildings of Eisenhüttenstadt are an archetypal example of modernist architecture and the city was styled as a "model socialist city" when it was constructed by the East German government in 1950.