Марвин Трэвис Райнюн: Американдық кәсіпкер және мемлекеттік қызметкердің өмірі мен мансабы
Marvin Travis Runyon
Марвин Т. Ранайон: Американдық бизнесмен, Ford және Nissan компанияларындағы мансаптары, TVA төрағасы және АҚШ пошта бастығы қызметтерін атқарған тұлға туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық бизнесмен
American businessman
Марвин Трэвис Руньон (16 қыркүйек 1924 – 3 қазан 2004) – американдық бизнес-атқарушы және мемлекеттік қызметкер. Ол зейнеткерлікке шыққанға дейін Ford Motor Company компаниясында өндіріс бойынша жетекші қызметтерде ұзақ жылдар жұмыс істеді, содан кейін Солтүстік Америкадағы Nissan операцияларының басшысы болып тағайындалды. Кейіннен Теннесси өзені алқабының басқармасы (TVA) төрағасы және АҚШ пошта бас директоры қызметтерін атқарды. Ол күшті және харизматикалық тұлға болды, оны "Тамаша Марв" және "Қашап Марвин" деп атады.
Marvin Travis Runyon (September 16, 1924 – October 3, 2004) was an American business executive and civil servant. He had a long career as a manufacturing executive at Ford Motor Company until his retirement, then joined Nissan as head of North American operations. He later served as chairman of the Tennessee Valley Authority (TVA) and as U. S. Postmaster General. He was a forceful and charismatic figure who picked up the nicknames "Marvelous Marv" and "Carvin' Marvin".
Ford Motor Company компаниясы
Форт-Уорт қаласында туған ол 1942 жылы Вудро Вильсон орта мектебін бітіріп, 1943 жылы Фордтың Даллас құрастыру зауытында жұмыс істей бастады, онда оның әкесі де жұмыс істеген. Кейін 1943-1945 жылдары АҚШ Әскери-әуе күштерінде қызмет етіп, Фордқа қайта оралды. 1948 жылы Техас A&M университетін бітіргеннен кейін басқару саласында карьералық өсуді бастады, 1950 жылдары Атлантадағы (Джорджия штаты) және Огайодағы Лорейндегі Фордтың құрастыру зауыттарында жұмыс істеді. 1960-шы жылдары зауыт директоры болды. Ол Канаданың Онтарио штатындағы Лондон қаласында тұрды, онда 1967 жылы жұмысын бастаған Талботвилл (Сент-Томас) құрастыру зауытының ашылуын және штатты толықтыруын қадағалады. 1969 жылы құрастыру операциялары бас басқармасында атқарушы қызметін атқарды, ал 1972 жылы құрастыру бөлімінің бас директоры болды. 1973 жылдан 1977 жылға дейін қозғалтқыш және шасси операциялары жөніндегі вице-президент, ал 1978 жылы көлік құрастыру және кузовты штамптау операциялары жөніндегі вице-президент болды. 1980 жылдың соңында зейнеткерлікке шыққанда, ол АҚШ-тағы Nissan операцияларына жетекші болады деген кең тараған болжам болды, бірақ бұл туралы хабар ол зейнеткерлікке шыққаннан кейін бірнеше күн өткен соң ғана жарияланды.
Born in Fort Worth, Texas, he graduated from Woodrow Wilson High School (Dallas, Texas) in 1942 and started working for Ford at the now closed Dallas Assembly Plant in 1943, where his father was also employed. He served in the United States Army Air Forces later during 1943 to 1945 and returned to Ford. After graduation from Texas A&M University in 1948 he began to climb in management, making the rounds through Ford assembly plants in Atlanta, Georgia, and Lorain, Ohio, during the 1950s. He was a plant manager during the 1960s He lived in London, Ontario, Canada, where he supervised the opening and staffing of the Talbotville (St. Thomas) assembly plant which begun operations in 1967. He became an executive at the assembly operations headquarters in 1969 and became assembly division general manager in 1972. From 1973 to 1977 he was vice president in charge of powertrain and chassis operations, then became vice president in charge of vehicle assembly and body stamping operations in 1978. When he retired at the end of 1980 it was widely rumored that he was going to head all Nissan operations in the United States, but that announcement did not come until several days after he had actually retired.
Nissan Солтүстік Америка
1981 жылы Руньон Солтүстік Америкадағы Nissan компаниясының бас директоры болып тағайындалды және Теннеси штатының Смирна қаласындағы құрастыру және қозғалтқыш зауыттарының салынуын бақылады. Бұл зауыттар автоөнеркәсіптегі ең өнімділердің қатарына кірді. Жоғары лауазымды басшы болғанына қарамастан, "Руньон құрастырушылармен бірдей көгілдір комбинезон киіп, компанияның мәзірханасында олармен бірге түскі ас ішті", – деп мәлімдеді ол. "Құрастыру желісі мен басшылық кеңсе арасындағы шартты айырманы жою – жұмыскерлердің компаниямен өзіндік байланысын нығайтудың кілті болды". 1988 жылы Руньон Теннесси өңірінің басқару органына көшкенде, оның орнына тағы бір бұрынғы Ford зауытының директоры Джерри Бенефилд келді. Бенефилд Nissan North America компаниясына Руньонның шақыруымен өндіріс жөніндегі бірінші вице-президент болып келген кезде Мичиган штатының Дирборн қаласындағы Ford құрастыру зауытының басшысы болған. 1989 жылдың шілдесінде Бенефилд Nissan Smyrna зауытын ұйымдастыруға тырысқан United Auto Workers кәсіподағының әрекеттерін сәтті тоқтатты.
In 1981, Runyon became the chief executive of Nissan North America and supervised the construction of its assembly and engine plants in Smyrna, Tennessee. These plants became among the most productive in the auto industry. Despite being a top manager, "Runyon wore the same blue jumpsuit as assemblers and ate lunch alongside them in the company cafeteria", saying that "Erasing the symbolic gap between the assembly line and the executive office was key to building the worker's sense of identification with the company". When Runyon moved onto the Tennessee Valley Authority in 1988, he was succeeded by another former Ford plant manager, Jerry Benefield. Benefield had been head of the Ford assembly plant in Dearborn, Michigan when he joined Nissan North America as the organization's first vice president of manufacturing at the bequest of Runyon. In July 1989, Benefield successfully defeated a United Auto Workers union drive attempting to organize the Nissan Smyrna plant.
Теннесси алқабының билігі
1988 жылы президент Рональд Рейган Руньонды Теннесси алқабының басшылығына тағайындады. Американың ең ірі электр энергиясын өндіруші компаниясы – TVA құлдыраған ядролық бағдарламасының салдарынан зор қарызға батқан еді. Жаңа келісім дәуірінде құрылған TVA, сонымен қатар, көптеген федералды бағдарламалар мен жобалардың шоғырланған орнына айналған. TVA ядролық электр станцияларын ғана емес, демалыс орындарын, электр көліктерін сынақтан өткізді, тыңайтқыш өндірді, тіпті бизон фермасын ұстады – барлығы 186-дан астам жеке бизнес бірлігін қамтыды. Өткен жылдары аяқталмаған ядролық электр станцияларын салуға кеткен шығындарға байланысты TVA-ның электр тарифтері күрт өсті, бұл аймақтың экономикасына қауіп төндірді. Тағайындау процесінің асығыс екені байқалды. Ол сенатор Ал Гор және сенатор Джеймс Сассер сияқты саясаткерлердің қолдауын алды, бірақ Теннесси алқабының басқарушы кеңесіне тағайындау коалициясы сияқты ұйымдар бұл процесті «бақылаудан шыққан пойыз» деп сипаттап, Руньон олармен және аймақ тұрғындарымен өзара іс-қимылға түспегенін айтты. Руньон TVA кеңесіне тағайындалғаннан бері коалицияның сұрақтарына жауап бермейтін алғашқы президенттік тағайындама болды. Тағайындалуға дейін ол көптеген мәселелер бойынша үнсіздік сақтап, тағайындалған жағдайда толыққанды ақпарат алатынын мәлімдеді. Руньон және оның қолдаушылары оның Ford және Nissan USA компанияларындағы басқару тәжірибесінің электр энергетикасы, су электр станциялары немесе жерді басқару саласындағы тәжірибесінің болмауынан гөрі маңыздырақ екенін айтты. Техникалық менеджер Руньон TVA басшылығының TVA-ның кең қызметтерінен алаңдап, маңызды емес бизнес бірліктерін жабуға бұйрық берді. Руньонның қатаң шығындарды қысқаруы тұрғын және коммерциялық тұтынушыларға TVA өзінің басшылығымен тарифтерді көтермейтінін уәде берумен басталды. Бұл міндеттеме TVA басшылығын электр тарифтерін тұрақты деңгейде ұстау үшін шығындарды төмендетуге мәжбүр етті. Руньонның шығындарды қысқару шаралары үй иелері мен бизнес қауымдастығы арасында танымал болғанымен, ол кең ауқымды жұмыстан босатуға әкелді – бір күнінің өзінде 7000-нен астам қызметкер жұмыссыз қалды. Қызметкерлерді қысқарту оған «Карвин Марвин» деген лақап атты берді, бұл жергілікті радиостанцияларда пародикалық әнге шабыттандырды. Елде ол өнеркәсіптік басылымдарда мақтауға ие болды. Барон журналында жарияланған редакциондық мақалада оның жұмысы жоғары бағаланды: «TVA үшін үш қуатты ұран! Жекешелендіру оған үшінші орынды жеңіп беруі мүмкін».
In 1988, Runyon was appointed by President Ronald Reagan to head the Tennessee Valley Authority. TVA, America's largest electric power producer, was struggling with enormous debts from its failing nuclear power program. A creation of the New Deal era, TVA had also been the Congressional dumping ground for a multitude of unrelated Federal programs and projects. TVA managed not only nuclear plants, but ran recreation facilities, tested electric cars, produced fertilizer, and even owned a herd of buffalo—in all, more than 186 separate business units. TVA's electric rates had skyrocketed in past years to pay for uncompleted nuclear plants, and high electric rates were threatening the region's economy. The nomination process was noted for its hastiness. He received the support of Senator Al Gore Jr and Senator James Sasser, among others, but groups like the Tennessee Valley Authority Board Appointment Coalition felt the process was a "runaway train" and that Runyon had failed to foster partnership with them and the Valley citizens. Runyon was the first presidential appointee since the creation of the TVA Board Appointment Coalition to outright refuse to answer the coalition's questions. Before his appointment, he remained quiet on most issues, stating that he would seek more information if appointed. Runyon and those who supported him argued that his managerial experience at Ford and Nissan USA was more important and relevant than his lack of experience in utilities, hydroelectric energy, or land management. Runyon, a serious minded technical manager, believed that TVA's management had too many distractions from TVA's wide ranging activities, so he ordered non essential business units closed. Runyon's aggressive cost cutting began with a promise to residential and commercial customers that TVA would not increase rates under his watch. This pledge forced TVA management to reduce costs in order to keep electric rates stable. Although popular with homeowners and the business community, Runyon's cost cutting included massive layoffs—more than 7,000 employees were let go on one day alone. The staff reductions earned him the sobriquet "Carvin Marvin" which inspired a satirical song played on local radio stations. Nationally he was celebrated by industry publications. In a Baron's editorial article, his work was lauded: "Three cheers for TVA: privatization could win it a coveted third"
Руньон қалдырған TVA бұрынғыдан гөрі тартылып, нақтырақ болды және үлкен қарызын төлеуге кірісті. Кейбір сарапшылар Руньон жүзеге асырған реструктуризация болмағанда TVA тірі қалмас еді деп санайды. Бірақ бұл жаңа TVA 1979 жылы Картердің «ұлттық зертхана» болуға шақырған TVA-дан мүлдем өзгеше болды. 1933 жылы инженерлер мен бюрократтар басқарған TVA Рейган дәуірінде жаңа мәртебеге ие болған қаржылық менеджерлер класына тапсырылды. Бұл менеджерлердің Органмен қарым-қатынасы көбінесе шиеленіскен болды.
The TVA Runyon left behind was much leaner, more focused, and had begun paying down its massive debt load. Some believe TVA would not have survived without the restructuring Runyon accomplished. But this new TVA was starkly different from the "national laboratory" Carter called on it to become in 1979. The TVA of 1933 run by engineers and bureaucratic experts was handed over to a financial class of managers who gained newfound status in the Reagan era. These managers had an often tenuous relationship with the Authority.
Пошта бас директоры
Рунион 1992 жылы АҚШ пошта қызметінің жоғары шығындармен және нашар қызмет көрсету репутациясымен күресіп жатқан кезінде АҚШ пошта бас директоры болып тағайындалды. Рунионның бірінші мақсаты – АҚШ пошта қызметін пайда табуға және клиенттерді қанағаттандыруға бағытталған бизнес ретінде қарау болды. Ол шығындарды бақылау жөніндегі сарапшы еді және Ford компаниясындағы жұмысынан алынған шығындарды өлшеу жүйесін енгізді. Ол тіпті жоғары лауазымды пошта қызметкерлерін Ford компаниясына олардың жүйелерін зерттеуге жіберді. Ол 23 000 басқарушылық лауазымды қысқартты, көбірек хат тасушылар мен кассирлерді жұмысқа алды және пошта жеткізілуін жылдамдату үшін автоматтандыруды күшейтті. Рунион АҚШ пошта қызметінде жұмыс істеген кезінде саяхат еткенде басшылықтан қашықтауды жиі таңдады. Ол әдетте пошта қызметкерлеріне (хат тасушыларға, клерктерге, пошта жұмыскерлеріне және т.б.) жұмыс орындарында баруға басымдық берді. Ол ұшақтағы эконом-класс бөлімінде жалғыз отырып, көркем әдебиет оқумен де жиі кездесетін. 1998 жылы, электрондық франктарды енгізуді қадағалаған жылы ол қызметтен кетті.
Runyon was appointed United States Postmaster General in 1992, at a time when the postal service was struggling with high costs and a poor reputation for service. Runyon's first goal was to treat the United States Postal Service as a business geared toward making money and pleasing customers. He was a cost control expert and instituted cost measurement systems copied from his years with Ford—he even sent senior post office officials to Ford to review their systems. He eliminated 23,000 management jobs, hired more letter carriers and counter employees and emphasized automation to speed mail delivery. Runyon, during his time at the United States Postal Service, often decided to distance himself from management when he traveled. He normally made it a high priority to visit Postal Service craft employees (letter carriers, clerks, mailhandlers, etc.) in their work areas. It was not uncommon for him to sit alone in the coach section of an airplane, reading fiction. He stepped down in 1998, the year in which he oversaw the introduction of electronically distributed franks.
Зейнеткерлік
АҚШ пошта қызметінен кеткен соң Руньон Теннесси штатында жеке консультациялық қызмет ашты және оны өмірінің соңына дейін жүргізді. Сонымен қатар, ол Орта Теннесси мемлекеттік университетінде бизнес пәнін оқытты. 1999 жылы Вудро Вильсон орта мектебінің Ардагерлер залына енгізілді.
After leaving the United States Postal Service, Runyon started an independent consulting business in Tennessee, which he operated until his death. He also taught business at Middle Tennessee State University. In 1999, he was inducted into Woodrow Wilson High School's Hall of Fame.