Жоқ болған "Windows on the World" мейрамханасы

Кіріспе

Нью-Йорк қаласындағы жабық мейрамхана.

Windows on the World – төменгі Манхэттендегі алғашқы Әлемдік сауда орталығының Солтүстік мұнарасының (106 және 107-ші қабаттар) жоғарғы қабаттарында орналасқан тамақтану, кездесу және ойын-сауық орындарының кешені. Оған Windows on the World аталған мейрамхана, Wild Blue деп аталған кішкентай мейрамхана, сондай-ақ 106-шы қабатта жеке шаралар үшін шарап мектебі мен конференц- және банкет залдары кірді. Ресторан иесі Джо Баум жасаған және бастапқыда Уоррен Платнер жобалаған Windows on the World Солтүстік мұнарада 50 000 шаршы фут (4600 м²) алаңды құрады. 1 WTC-нің 44-ші қабатында орналасқан, кеңсе қызметкерлері үшін арналған 180 орындық Skydive мейрамханасы да Windows on the World басқаруында болды. Ресторан 1976 жылдың 19 сәуірінде ашылды және 11 қыркүйек шабуылында жойылды. Шабуыл күні мейрамханада болған барлық қызметкерлер қаза тапты; ұшақтың соққысы 92-ші қабаттан жоғары қашудың барлық жолдарын үзіп тастады.

Операциялар

Негізгі асхана солтүстік және шығысқа қарап тұрды, бұл қонақтарға Манхэттеннің көкжиегін көруге мүмкіндік берді. Киім талабы бойынша, ерлер жакет киюге міндетті болды және бұл қатаң сақталды; бронь жасаған, бірақ жакеті жоқ ер адам барға отырғызылды. Ресторан қонақтарға негізгі асханада тамақтану үшін жакеттерді уақытша ұсынды. Ас ішетін ыдыстар, кілемдер, шамдар, мәзірлер және байланыс құралдарын Милтон Глейзер жобалаған. Ресторанның оңтүстік жағында «Wild Blue» деп аталатын, көбірек жекеленген асхана орналасқан. Бар 1 Дүниежүзілік сауда орталығының оңтүстік жағымен және шығыс жағының бұрышымен созылып жатты. Бардан толық ұзындығындағы терезелер арқылы қарағанда, Манхэттеннің оңтүстік ұшын, Гудзон және Ист өзендерінің қосылған жерін көруге болады. Сонымен қатар, Эллис аралы мен Стейтен аралындағы Либерти штатының паркін және Верраццано тар жолының көпірін де көруге болатын. Ресторандағы ас үйлер, қосалқы бөлмелер және конференц-орталық 106-шы қабатта орналасқан. «Windows on the World» 1993 жылғы жарылыстан кейін жабылды, сол кезде қызметкер Уилфредо Меркадо ғимараттың жер асты гаражында жеткізілімдерді тексеріп жатқанда қаза тапты. Жарылыс қабылдау аймақтарына, қоймаларға және ресторан кешені пайдаланған тұрақ орындарына да зиян келтірді. 1994 жылдың 12 мамырында Нью-Йорк және Нью-Джерси портының басқармасы Джозеф Баум мен Майкл Уайтман компаниясының «Windows» бұрынғы операторы Инхилко жалғадан бас тарқаннан кейін ресторандарды басқаруға келісімшарт жеңіп алғанын жариялады. Ол 25 миллион АҚШ долларына қайта жөндеуден өтіп, 1996 жылдың 26 маусымында қайта ашылды. «Cellar in the Sky» (ол мейрамхананың басқа бөлігі болды және тек 60 адамды қабылдай алатын) Еңбек күнінен кейін қайта ашылды. 1999 жылы «Cellar in the Sky» американдық стейкхаусқа айналдырылып, «Wild Blue» деп аталды. 2000 жылы, соңғы толық жұмыс жылында, ол 37 миллион АҚШ доллары табыс тапты, бұл оны АҚШ-тағы ең табысты мейрамханаға айналдырды. «Windows on the World» бас аспазшыларының қатарында Brasserie Julien-нің Филипп Фере болды, ал соңғы аспазшы Майкл Ломонако болды.

The main dining room faced north and east, allowing guests to look out onto the skyline of Manhattan. The dress code required jackets for men and was strictly enforced; a man who arrived with a reservation but without a jacket was seated at the bar. The restaurant offered jackets that were loaned to the patrons so they could eat in the main dining room. The dinnerware, rugs, lighting fixtures, menus and the communication equipment were designed by Milton Glaser. A more intimate dining room, Wild Blue, was located on the south side of the restaurant. The bar extended along the south side of 1 World Trade Center as well as the corner over part of the east side. Looking out from the bar through the full length windows, one could see views of the southern tip of Manhattan, where the Hudson and East Rivers meet. In addition, one could see the Liberty State Park with Ellis Island and Staten Island with the Verrazzano Narrows Bridge. The kitchens, utility spaces, and conference center in the restaurant were located on the 106th floor. Windows on the World closed after the 1993 bombing, in which employee Wilfredo Mercado was killed while checking in deliveries in the building's underground garage. The explosion also damaged receiving areas, storage and parking spots used by the restaurant complex. On May 12, 1994, the Port Authority of New York and New Jersey announced that the Joseph Baum & Michael Whiteman Company had won the contract to run the restaurants after Windows's former operator, Inhilco, gave up its lease. It underwent a US$25 million renovation and reopened on June 26, 1996. Cellar in the Sky, which was a different space within the restaurant (it could only seat 60 people), reopened after Labor Day. In 1999, Cellar in the Sky was changed into an American steakhouse and renamed "Wild Blue". In 2000, its final full year of operation, it reported revenues of US$37 million, making it the highest grossing restaurant in the United States. The executive chefs of Windows on the World included Philippe Feret of Brasserie Julien while the last chef was Michael Lomonaco.

11 қыркүйек шабуылдары

2001 жылы 11 қыркүйекте Солтүстік мұнарасы құлаған кезде «Әлемге терезелер» мейрамханасы қирады. Ресторанда әдеттегі таңғы ас тұтынушылары мен «Риск Уотерс» қаржы-технологиялар конгресі өтіп жатқанда, египеттік террорист Мохамед Атта және «Әл-Қаида» ұйымының тағы төрт ұшақ қырып салушысы «Американ Эйрлайнз» әуекомпаниясының 11 рейсін сағат 8:46-да Солтүстік мұнараның 93-ші және 99-шы қабаттары аралығында құлатты. Ресторанда болған барлық адам сол күні қаза тапты, себебі барлық қашу жолдары (соның ішінде соққы алған қабаттардан төменге түсетін баспалдақтар мен лифттер) соққыдан бірден тоқтатылды. «Әлемге терезелердегі» құрбандар өрттен туған түтіннен уланып, немесе мейрамханадан секіріп не құлап қаза тапты, не Солтүстік мұнараның құлауынан көз жұмды. Кем дегенде бес адамның мейрамханадан секіріп не құлап өлгені куәгерлерге көрінді. Ресторанда 72 қызметкер болды, оның ішінде бас менеджердің көмекшісі Кристин Олендер. Оның Порт билігінің полициясына жасаған әрекетсіз шақырулары мейрамхананың соңғы хабарламалары болды. «Incisive Media Risk Waters Group» тобынан 16 қызметкер, сондай-ақ 76 басқа қонақ пен мердігер де болды. Сонымен қатар, таңғы ас ішіп отырған Порт билігінің атқарушы директоры Нил Левин де қатысты. Сағат 9:40-тан кейін мейрамханадан ешқандай көмек шақырулары түспеді. 11 рейсі Солтүстік мұнараға соқтығысқанға дейін, яғни сағат 8:46-да мейрамханадан соңғы болып шыққандар – Майкл Нестор, Лиз Томпсон, Джеффри Уортон және Ричард Тирни бірге лифтпен түсті. Олар сағат 8:44-те кетіп, шабуылдан аман қалды. Дүниежүзілік сауда орталығының жалға берушісі Ларри Сильверштейн жақында Порт билігінен Твин Тауэрлерді сатып алғаннан кейін «Әлемге терезелерде» жалға алушылармен таңғы ас кездесулерін өткізіп тұрды және шабуыл күні таңертең мейрамханада болуы жоспарланған еді. Алайда, оның әйелі сол күні таңертең дерматологқа баруын талап етті, соның арқасында ол өлімнен құтылды.

Windows on the World was destroyed when the North Tower collapsed during the terrorist attacks of September 11, 2001. While the restaurant was hosting regular breakfast patrons and the Risk Waters Financial Technology Congress, Egyptian terrorist Mohamed Atta and four other Al Qaeda hijackers crashed American Airlines Flight 11 into the North Tower between floors 93 and 99 at 8:46a. m. Everyone present in the restaurant died that day, as all means of escape (including the stairwells and elevators leading down from the impact zones) were instantly severed by the impact. Victims trapped in Windows on the World either died from smoke inhalation from the ensuing fire, jumping or falling to their deaths from the restaurant, or being killed in the eventual collapse of the North Tower. At least five Windows occupants were witnessed jumping or falling to their deaths from the restaurant. There were 72 restaurant staff present in the restaurant, including assistant general manager Christine Olender, whose desperate calls to Port Authority police represented the restaurant's final communications. Sixteen Incisive Media Risk Waters Group employees, as well as 76 other guests/contractors, were also present. Among those also present was the executive director of the Port Authority, Neil Levin, who was having breakfast. After about 9:40a. m., no further distress calls from the restaurant were made. The last people to leave the restaurant before Flight 11 crashed into the North Tower at 8:46a. m. were Michael Nestor, Liz Thompson, Geoffrey Wharton, and Richard Tierney, who all shared an elevator together. They departed at 8:44a. m. and survived the attack. World Trade Center lessor, Larry Silverstein, was regularly holding breakfast meetings in Windows on the World with tenants as part of his recent acquisition of the Twin Towers from the Port Authority, and was scheduled to be in the restaurant on the morning of the attacks. However, his wife insisted that he had to go to a dermatologist's appointment that morning, whereby he avoided death.

Санаулы қарау

Соңғы нұсқасында Windows on the World аралас пікірлер алды. Нью-Йорк таймс газетінің тамақ сыншысы Рут Райхл 1996 жылдың желтоқсан айында былай деді: "Ешкім Windows on the World мейрамханасына тек тамақ жеу үшін бармайды, бірақ тіпті талғампаз тамақтанғандар да Нью-Йорктің сүйікті туристік орнының бірінде тамақтанудан ләззат ала алады". Ол мейрамханаға төрт жұлдыздың екеуін берді, бұл "керемет" (үш жұлдыз) немесе "өте керемет" (төрт жұлдыз) емес, "жақсы" сапаны білдіреді. Уильям Граймс өзінің 2009 жылғы "Аппетит" кітабында "Windows-та Нью-Йорк – басты тағам еді" деп жазды. 2014 жылы Eater.com сайтынан Райан Саттон қазіргі уақытта қираған мейрамхананың тағамдарын оның орнындағы One World Observatory мейрамханасының тағамдарымен салыстырды. Ол былай деді: "Windows мейрамхананың өзі мақсатқа ие болғандықтан, маңызды институттың қарапайым қосалқы өнімі емес, тұтқын аудиториясы үшін тамақтанудың жаңа дәуірін бастауға көмектесті".

Мәдени әсері мен мұрасы

Windows of Hope Family Relief Fund 11 қыркүйекте Дүниежүзілік сауда орталығында қаза тапқан тамақ, сусындар және қонақжайлылық саласындағы адамдардың отбасыларына көмек көрсету және қызметтер ұсыну үшін шабуылдардан кейін көп ұзамай құрылды. Windows on the World бас аспазшысы Майкл Ломонако және меншік иесі Дэвид Эмиль осы қордың негізін қалаушыларының бірі болды. 11 қыркүйекте ақ киімдегі адамның басымен төмен қарай құлап түскенін көрсететін танымал суреттегі адамның Windows on the World қызметкері болуы мүмкін деген болжам бар. Оның кім екені нақты анықталмаса да, ол ресторанның аудио техникасының маманы Джонатан Брили болған деп есептеледі. Джонатан – Village People тобының түпнұсқа "G. I." болған Алекс Брилидің кіші інісі. 2005 жылдың 30 наурызында француз жазушысы Фредерик Бейгбедердің "Жердегі терезелер" романы жарық көрді. Роман жеті және тоғыз жастағы екі бауырдың әкесі Картью Йорстенмен бірге ресторанда болу оқиғасын баяндайды. Роман сағат 8:29-да басталады (ұшақ мұнараға соғылар алдында) және құлаудан кейін сағат 10:30-да аяқталады, соңғы минуттардағы оқиғаларды қамтиды. 2012 жылы жарық көрген Кеннет Вомактың "Әлем соңындағы ресторан" романы 11 қыркүйек күні таңертең Windows on the World кешеніндегі қызметкерлер мен келушілердің өмірін көркемдеп суреттейді. 2006 жылдың 4 қаңтарында Windows on the World-тың бірнеше бұрынғы қызметкерлері Манхэттенде Colors кооперативтік ресторанын ашты, ол әріптестеріне құрмет көрсету мақсатында құрылды және оның мәзірі бұрынғы Windows қызметкерлерінің алуан түрлілігін көрсетеді. Алғашқы ресторан жабылды, бірақ оның негізін қалаушыларының бас ұйымы – Restaurant Opportunities Centers United өз миссиясын жалғастыруда, соның ішінде Нью-Йорк және басқа қалалардағы Colors ресторандарында. Windows on the World жаңа One World Trade Center мұнарасы аяқталғаннан кейін жоғарғы қабаттарында қайта ашылуы жоспарланған. Алайда, 2011 жылдың 7 наурызында жобаға қолдау табудағы қиындықтар мен шығынға байланысты бұл жоспар тоқтатылды. Оның орнына One World Observatory-де ONE Dine, ONE Mix және ONE Café атты тамақтанатын орындар бар.

Windows of Hope Family Relief Fund was organized soon after the attacks to provide support and services to the families of those in the food, beverage, and hospitality industries who had been killed on September 11 in the World Trade Center. Windows on the World executive chef Michael Lomonaco and owner operator David Emil were among the founders of that fund. It has been speculated that The Falling Man, a famous photograph of a man dressed in white falling headfirst on September 11, was an employee at Windows on the World. Although his identity has never been conclusively established, he was believed to be Jonathan Briley, an audio technician at the restaurant. Jonathan was the younger brother of Alex Briley, the original "G. I." from the band Village People
On March 30, 2005, the novel Windows on the World, by French novelist Frédéric Beigbeder, was released. The novel focuses on two brothers, aged seven and nine years, who are in the restaurant with their dad Carthew Yorsten. The novel starts at 8:29a. m. (just before the plane hits the tower) and tells about every event on every following minute, ending at 10:30a. m., just after the collapse. Published in 2012, Kenneth Womack's novel The Restaurant at the End of the World offers a fictive recreation of the lives of the staff and visitors at the Windows on the World complex on the morning of September 11. On January 4, 2006, a number of former Windows on the World staff opened Colors, a co operative restaurant in Manhattan that serves as a tribute to their colleagues and whose menu reflects the diversity of the former Windows' staff. That original restaurant closed, but its founders' umbrella organization, Restaurant Opportunities Centers United, continues its mission, including at Colors restaurants in New York and other cities. Windows on the World was planned to reopen on the top floors of the new One World Trade Center, when the tower was complete. However, on March 7, 2011, it was cancelled because of cost concerns and other troubles finding support for the project. Instead, One World Observatory contains eateries named ONE Dine, ONE Mix and ONE Café.