Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Неміс лютерандық теолог (1811–1888) Готтхард Виктор Лехлер (18 сәуір 1811 – 26 желтоқсан 1888), неміс лютерандық теолог, Вюртембергтегі Рейхенбах монастырында (Фреуденштадт қаласының жанында) дүниеге келді.
German Lutheran theologian (1811 1888)Gotthard Victor Lechler (18 April 1811 – 26 December 1888), German Lutheran theologian, was born at Kloster Reichenbach (near Freudenstadt) in Württemberg.
Өмірбаян
Ол Тюбинген университетінде Фердинанд Кристиан Баурдың басшылығымен оқыды, кейін Вайблинген және Книттлинген қалаларында дьякон қызметін атқарды. 1858 жылы ол Сент-Томас шіркеуінің пасторы және Лейпциг университетінің тарихи теология профессоры болды. Иоганн Август Вильгельм Неандердің шәкірті, ол келісімшіл теологтар мектебінің оң қанатында болды. Ол ерте христиандық және реформацияға дейінгі кезеңнің тарихшысы ретінде маңызды. Баур оның ұстазы болғанымен, ол Тюбинген мектебіне жатпады; Паулиншілер мен Петриншілер арасындағы екі топтың арасындағы қақтығыс іздері бар дегенге жауап ретінде ол: "Біз Пауыл мен алғашқы апостолдар арасында әртүрлілік пен келісімді, ал айырмашылықтарда біртүрілікті көреміз; біз көптеген сыйлықтарда бір рухты танимыз" деді.
He studied at the University of Tübingen under Ferdinand Christian Baur, and later on, served as a deacon in the towns of Waiblingen and Knittlingen. In 1858 he became a pastor at the church of St Thomas and professor ordinarius of historical theology at the University of Leipzig. A disciple of Johann August Wilhelm Neander, he belonged to the extreme right of the school of mediating theologians. He is important as the historian of early Christianity and of the pre Reformation period. Although Baur was his teacher, he did not attach himself to the Tübingen school; in reply to the contention that there are traces of a sharp conflict between two parties, Paulinists and Petrinists, he says that "we find variety coupled with agreement, and unity with difference, between Paul and the earlier apostles; we recognize the one spirit in the many gifts."
Жарияланған еңбектер
Оның "Апостолдық және апостолдықтан кейінгі дәуір" (1851) еңбегі, ол 1849 жылғы сыйлық есесінен жарық көрді, Германияда үш рет басылып шықты (3-ші басылым, 1885), ал ағылшын тіліне "Апостолдық және апостолдықтан кейінгі кезеңдер: өмір мен ұстанымдардағы олардың әртүрлілігі мен бірлігі" (2 том, 1886) деген атпен аударылды. Өзінің ең маңызды еңбегі деп есептеген "Иоганн фон Уиклиф және Реформацияның алғы тарихы" (2 том, 1873) ағылшын тілінде "Джон Уиклиф және оның ағылшын ізілдестері" (1878, жаңа басылым, 1884) деген атаумен жарық көрді. Оның бұрынғы жұмысы "Англиялық деизм тарихы" (1841) Англиядағы діни ойды зерттеуге үлес қосты. Лехлердің басқа еңбектері: "Пресвитериалдық және синодтық құрылымның тарихы" (1854), "Христиандық ежелгілігінің тарихына қатысты құжаттар" (1886), сондай-ақ Томас Брэдвардиннің (1862) және Роберт Гросетесттің (1867) өмірбаяндары. Ол Иоганн Петер Лангенің "Бибельверк" еңбегінде Елшілердің істеріне түсініктемелер жазды. 1882 жылдан бастап Франц Дибелиуспен бірге "Саксон шіркеуінің тарихына материалдар" жинағын редакциялады. Иоганн Хустың өмірбаяны, "Иоганн Хус – Реформация алғы тарихынан алынған өмір суреті" (1889), оның қайтыс болғаннан кейін жарық көрді.
His Das apostolische und das nachapostolische Zeitalter (1851), which developed out of a prize essay (1849), passed through three editions in Germany (3rd edition, 1885), and was translated into English (The apostolic and post apostolic times: their diversity and unity in life and doctrines, 2 volumes, 1886). The work which in his own opinion was his greatest, Johann von Wiclif und die Vorgeschichte der Reformation (2 volumes, 1873), appeared in English with the title John Wycliffe and his English precursors (1878, new edition, 1884). An earlier work, Geschichte des englischen Deismus (1841), was a contribution to the study of religious thought in England. Lechler's other works include Geschichte der Presbyterial und Synodal verfassung (1854), Urkundenfunde zur Geschichte des christl. Altertums (1886), and biographies of Thomas Bradwardine (1862) and Robert Grosseteste (1867). He wrote part of the commentary on the Acts of the Apostles in Johann Peter Lange's Bibelwerk. From 1882 he edited with Franz Dibelius the Beiträge zur sächsischen Kirchengeschichte. His biography of Johannes Hus, Johannes Hus ein Lebensbild aus der Vorgeschichte der Reformation (1889), was published after his death.