Кіріспе

Талмудтың құрамдас бөлігі Гемара (сонымен қатар Гемара немесе идиш тілінде Геморе) Талмудтың маңызды құрамдас бөлігі болып табылады, ол 63 кітапта ұсынылған Мишнаға қатысты раввиндік талдаулар мен түсініктемелерді қамтиды. Бұл термин арамей тіліндегі גמרא сөзінен алынған және семит тіліндегі ג מ ר (гамар) сөзінен шыққан, яғни "аяқтау" немесе "толықтыру" дегенді білдіреді. Бастапқыда Гемара ауызша беріліп, оны жазуға рұқсат етілмеген. Алайда, шамамен 200 жылы Яһуда ханзада Мишнаны жинақтағаннан кейін, Вавилония мен Израиль елінің раввиндары бұл шығарманы жан-жақты зерттеді. Олардың талқылаулары ақырында "Гемара" деп аталатын кітаптар жинағына жазылып қалдырылды. Гемара мен Мишнаны қоса алғанда, толық Талмуд құралады. Гемараның екі нұсқасы бар: Вавилон Талмуды (Талмуд Бавли) және Иерусалим Талмуды (Талмуд Ерушальми). Вавилон Талмуды шамамен 500 жылы Вавилониядағы ғалымдар жинаған, негізінен Сура, Пумбедита және Нехардея академияларынан алынған. Бұл "Гемара" немесе "Талмуд" туралы сөз қозғалғанда көбірек сілтеме жасалатын нұсқа. Вавилон Талмудын құрастырушылар Равина мен Рав Аши болды. Иерусалим Талмуды, сондай-ақ Палестина Талмуды деп те аталады, шамамен 350–400 жылдары Израиль еліндегі еврей ғалымдары жинаған, негізінен Тиберия және Кесария академияларынан алынған. Талмуд алты седаримге, яғни "бөлімге" бөлінген, оларға Зераим, Моэд, Нашим, Незикин, Кодшим және Тахарот кіреді.

Сөздің шығу тегі

Тар мағынада, бұл сөз қолданыстағы дәстүрді игеру және жеткізуді білдіреді, ал логика арқылы жаңа нәтижелерге жетуді білдіретін логикадан өзгеше. Екі қызмет те бір әдеби туынды ретінде бейнеленген.

Сугьялар

Аморейлердің талдауы көбінесе танаимдердің ұстанымдарын, сөздерін және көзқарастарын анықтауға бағытталған. Осы пікірталастар мен алмасулар "құрылыс блоктарын" құрайды; Гемараның мұндай бөлігіне сугия (סוגיא; көпше түрі – сугиот) деп аталады. Сугия әдетте әрбір мәтіндік егжей-тегжейлі дәлелдемелер арқылы кеңейтілген түсіндірмеден тұрады. Мәтіннің әрбір аспектісі мұқият зерттеу нысаны болып табылады. Бұл талдаудың мақсаты – мәтіннің толық мағынасын толыққанды түсіну. Талмудта сугия – жауап беретін болжамдар мен сұрақтар тізбегі ретінде ұсынылады, ал Талмуд мәтіні – ойлау және қорытынды шығару процесінің әр қадамын тіркеген жазба. Осылайша, сугия диалектикалық пікір алмасу нысанына ие (керісінше, халаха тұжырымдалған заңдық пікірлерді көрсетеді – және көбінесе танаимдер арасындағы пікірлердің айырмашылықтарын. Диалогтар аз). Пікір таластырушылар сұрақ қоюшы (қиындық тудырушы) және жауап беруші (түзеуші) деп аталады. Сугия танаимдер мен аморейлер арасындағы семантикалық келіспеушіліктерді тіркеді. Осы пікірталастардың кейбіреулерін аморейлер жүргізген, бірақ көпшілігі Талмуд редакторларымен қайта құрастырылған. (Көбінесе ертерек билікке қатысты, ол сұраққа қалай жауап берген болуы мүмкін деген көзқарас айтылады: "Раввин Х осылай деуі мүмкін еді"). Пікірталастар тек сирек ресми түрде аяқталады.

Тіл

Неге бір сөзді екіншісінен артық қолдану керек? Егер мәлімдеме жеткілікті түрде түсінікті болмаса, онда оның мақсатын ашып көрсетуге тырысады.

Заңдық

Қарама-қайшылықтарды, көрінетін немесе нақты, әртүрлі мәлімдемелер арасында, немесе басқа дәстүрлермен арасында шешу; мысалы, екі қайшы келетін деректер әртүрлі жағдайларды қарастырады немесе олар әртүрлі раввиндердің пікірлерін көрсетеді деп айту арқылы. Кейбір авторитеттердің пікірлері әртүрлі ме, жоқ па? Егер әртүрлі болса, неліктен? Егер принцип жалпылама түрінде ұсынылса, онда ол қаншалықты мәліметті қамтиды екенін нақтылайды; егер ерекшелік болса, қаншалықты мәліметті алып тастайды екенін нақтылайды.

Киелі кітаптың түсіндірмесі

Төрешілердің шешімдері немесе даулардың Киелі кітап мәтіндерін түсіндіруден қалай туындайтынын көрсете отырып, олар жиі Тораның қай жерінен нақты заңның бастауын табатынын сұрайды. Талмуд герменевтикасы және Ауызша Тора #Ауызша және жазбаша заңның өзара әрекеттесуі тақырыбына қараңыз.