Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Американдық жазушы және редактор Барри Натаниел Малцберг (24 шілде 1939 жылы туған) – американдық жазушы және редактор, ең көп ғылыми фантастика және қиял-фантастика жанрында еңбек етеді.
American writer and editor
Barry Nathaniel Malzberg (born July 24, 1939) is an American writer and editor, most often of science fiction and fantasy.
Өмірбаян
Мальцберг еврей отбасынан шыққан және 1960 жылы Сиракуза университетін бітірген. 1961–1962 және 1963–1964 жылдары Нью-Йорк қаласының әлеуметтік қамтамасыздану департаментінде тергеуші болып жұмыс істеді. 1963 жылы Нью-Йорк штатының психикалық денсаулық департаментінде өтемақы агенті қызметін атқарды. 1964 жылы Джойс Зелникке үйленді. Мальцберг бастапқыда драматург және проза жазушы ретінде танылуға тырысты. 1964 жылы Сиракуза университетіне шығармашылық жазу бойынша аспирантураға қайта оралды. Ол Шуберт қорының драматургиялық стипендиясын (1964–1965) және Корнелия Уордтың шығармашылық жазу стипендиясын (1965) алғанмен, сол дәуірдегі әдеби журналдардың біріне де туындыларын сата алмады. "Ағылшын тілінің жарияланбаған доценті" болмау үшін 1965 жылы бағдарламаны тастап, Скотт Мередит әдеби агенттігінде еркін жазушы және агент болып жұмыс істеуге кірісті. Мальцберг SMLA-мен келесі бірнеше онжылдықтар бойы ара-тұра қарым-қатынаста болды, агенттіктің соңғы күтушілерінің бірі болды. Оның алғашқы жарияланған әңгімесі "The Bed" болды, ол "Nathan Herbert" псевдонимімен "Wildcat" ерлер журналында жарияланды. Оның алғашқы ғылыми-фантастикалық әңгімесі ("Біз терезеден келеміз") 1967 жылдың тамыз айында "Galaxy" журналында жарық көрді. Мальцберг ғылыми-фантастикалық туындыларын сату үшін жиі бұрынғы әңгімелерін қайта пайдаланды. Ол алғаш рет "Final War" сюрреалистік повесін 1968 жылы "The Magazine of Fantasy and Science Fiction" журналында К. М. О'Доннелл атымен жариялап, коммерциялық және сындық табысқа ие болды. Ол "Мел Джонсон" псевдонимімен эротикалық романдар жазып жүрген, бірақ 1968 жылы Морис Жиродиастың "Olympia Press" баспасы үшін өз атымен эротикалық романдар жаза бастады. 1960 жылдардың соңында оның көптеген ғылыми әңгімелері мен романдары "К. М. О'Доннелл" псевдонимімен жарық көрді, бұл Генри Каттнер, К. Л. Мурдың тегінен және олардың "Лоуренс О'Доннелл" бірлескен псевдонимінен алынған. 1968 жылдың басында ол "Escapade" ерлер журналының редакторы болды. 1968 жылдың екінші жартысында "Amazing Stories" және "Fantastic" ғылыми-фантастикалық және фантастикалық журналдарын редакциялады. 1969 жылы NASA ғарыш бағдарламасы туралы жазған сындық редакциялық мақаласынан кейін орнынан бас тартуды сұрағанға дейін Америка ғылыми фантастика жазушылары бюллетенінің редакторы болды. Мальцбергтің жазу стилі ерекше, көбінесе аздаған үтірлермен ұзақ, күрделі сөйлемдерді қолданады. Оның ғылыми-фантастикалық кітаптарының көпшілігі қысқа, қазіргі заманғы повестеулер, тек бір маңайлы кейіпкердің санасына қатысты. Оның тақырыптары, әсіресе Аполлоннан тыс (1972) және Құлаушы астронавттар (1971) романдарында АҚШ ғарыш зерттеу бағдарламасы туралы, бюрократия мен технологияның адамгершілікті жою әсерлерін қамтиды; оның осы тақырыптарға қатысты көзқарасы кейде Франц Кафкаға ұқсас, сенімсіз баяндаушы әдістерімен толықтырылған. "Галактикалар" (1975) және "Геровиттің әлемі" (1973) сияқты романдарында Мальцберг метафикция әдістерін қолданып, ғарыш операсының ерлік конвенцияларын және әдеби шектеулерін сатираға түсіреді. Ол "Final Stage" (Эдвард Л. Ферманмен бірге), сондай-ақ Билл Пронзинимен және басқалармен бірлесіп бірнеше антологияларды редакциялады. Сұхбаттарында және естеліктерінде ол өзінің көптеген романдарының бірнеше аптаның немесе тіпті бірнеше күннің ішінде жазылғандығын айтады: мысалы, 1973 жылдың басында оған "Жалғыз қасқыр" романдар сериясын жазу тапсырылды, оның он романын 1973 жылдың қазанына дейін аяқтады. Фантастикалық көркем әдебиеттен басқа, ол өзінің жеке атымен, О'Доннелл, Майк Барри және басқа псевдонимдермен қылмыс романдары мен басқа жанрлардың өнімді жазушысы болды. Ол сондай-ақ көбінесе Пронзини, Катхе Кожа және басқалармен бірлесіп жазған. Ол 1974 жылы Саул Бас режиссерлік еткен "Фаза IV" фильмінің романына авторлық құқық берді. 1975 жылдың соңында ол ғылыми фантастикадан зейнеткерлікке шығатынын көпшілікке жариялады.
Malzberg originated from a Jewish family and graduated from Syracuse University in 1960. He worked as an investigator for the New York City Department of Welfare in 1961–1962 and 1963–1964. In 1963, he was employed as a reimbursement agent for the New York State Department of Mental Health. He married Joyce Zelnick in 1964. Malzberg initially sought to establish himself as a playwright as well as a prose fiction writer. In 1964, he returned to Syracuse University for graduate study in creative writing. Although he was awarded a Schubert Foundation Playwriting Fellowship (1964 1965) and the Cornelia Ward Creative Writing Fellowship (1965), he was unable to sell his work to any of the literary magazines of the era. Resolving not to be an "unpublished assistant professor of English," he left the program in 1965 to pursue a career as a freelance writer and agent for the Scott Meredith Literary Agency. Malzberg would intermittently continue with SMLA through the next several decades, being one of its last caretakers. His first published story was "The Bed" under the pseudonym "Nathan Herbert" in the men's magazine Wildcat. His first science fiction story ("We're Coming Through the Window") was published in the August 1967 issue of Galaxy. Malzberg frequently repurposed existing stories for his science fiction sales. He first found commercial and critical success with publication of his surreal novelette "Final War" in The Magazine of Fantasy and Science Fiction under the name K. M. O'Donnell in 1968. He had been writing erotic novels using the pseudonym "Mel Johnson" but began writing erotic novels under his own name in 1968 for Maurice Girodias's Olympia Press. Many of his science short stories and novels in the late 1960s were published under the pseudonym "K. M. O'Donnell", derived from the surnames of Henry Kuttner, C. L. Moore, and their joint pseudonym "Lawrence O'Donnell." He was an editor at Escapade, a men's magazine, in early 1968. In the latter half of 1968 he edited Amazing Stories and Fantastic science fiction and fantasy fiction magazines. He was the editor of the Science Fiction Writers of America Bulletin in 1969 until he was asked to resign because of a critical editorial he wrote about the NASA space program. Malzberg's writing style is distinctive, frequently employing long, elaborate sentences with few commas. Most of his science fiction books are short, present tense narratives concerned exclusively with the consciousness of a single obsessive character. His themes, particularly in the novels Beyond Apollo (1972) and The Falling Astronauts (1971) about the US space exploration programme, include the dehumanisation effects of bureaucracy and technology; his treatment of these themes sometimes exhibits strong resemblances to Franz Kafka, accompanied by unreliable narrator techniques. In novels like Galaxies (1975) and Herovit's World (1973), Malzberg uses metafiction techniques to subject the heroic conventions and literary limitations of space opera to biting satire. He has edited anthologies such as Final Stage (with Edward L. Ferman), also several in collaboration with Bill Pronzini and others. In interviews and memoirs he details how many of his novels have been written within weeks or even days: for example, at the beginning of 1973 he was commissioned to write the series of novels "The Lone Wolf", ten of which he completed by October 1973. Aside from fantastic fiction, he has been a prolific writer of crime fiction and other genres, under his own name, as O'Donnell, and as Mike Barry and under other pseudonyms. He has also often written in collaboration with Pronzini, Kathe Koja, and others. He wrote the novelization of the Saul Bass directed 1974 film Phase IV. At the end of 1975 he made numerous public statements that he was retiring from science fiction
Классикалық музыканы ұнататын, сонымен қатар скрипкашы, Сомтов Сучариткулдың туындысының премьерасында өнер көрсетті. Ол бірнеше рет Хьюго сыйлығына ұсынылды және тарихи және сындық очерктер жинағы "Түннің қозғалтқыштары" (1982) үшін Локус сыйлығын жеңіп алды. Мальцбергтің еңбегі сыншылар тарапынан кеңінен мақталды, бірақ қатал ғылыми фантастика жақтастары оның пессимистік, Кэмпбеллге қарсы көзқарасы үшін сынға ұшыратты. Мальцбергтің туындыларындағы дистопиялық және метафантастикалық элементтер Пол Ди Филиппоның пародиясын тудырды, оның алғашқы жарияланған әңгімесі "Falling Expectations" Мальцбергтің пародисі болды. Теодор Стерджен 1973 жылы Мальцберг туралы былай деді: "Мен оның атын көруге асығамын, оны көргенде қуанышпен ұстаймын және ол маған ешқашан көңіл көшірген емес". Мальцберг көп жылдар бойы достасы және әріптес ғылыми фантастика жазушысы Майк Ресникпен бірге Америка ғылыми фантастика жазушыларының тоқсандық журналы "SFWA Bulletin"-де 50-ден астам кеңес бағанасын жазды. Олар "The Business of Science Fiction" деген атпен жинақталды. Мальцберг Америка ғылыми фантастика жазушыларының шығарған "SFWA Bulletin" журналына тұрақты үн қосты. 2013 жылы Майк Ресникпен бірге жазған мақалалары қауымдастықтың мүшелері арасында сексизмге қатысты дау тудырды. Әйел авторлар Ресник пен Мальцбергтің "сұлу ханым редакторлар" және "сұлу ханым жазушылар", олар "сұлулық сайысының сұлулары" немесе "көңілді" сияқты пікірлеріне қарсы шықты. Даудың барысында "Bulletin" редакторы Жан Рабе өзінің лауазымынан кетті. Ол көп жылдар бойы Нью-Джерси штатының Тинек қаласында тұрады.
A devotee of classical music, he is also a violinist, and performed in the premiere performance of work by Somtow Sucharitkul; he has also been nominated several times for the Hugo Award, and won the Locus Award for his collection of historical and critical essays, The Engines of the Night (1982). Malzberg's work has been widely praised by critics, while being attacked by proponents of hard science fiction for its pessimistic, anti Campbellian tenor. The dystopian and metafictional elements of Malzberg's work led to a parody by Paul Di Filippo, whose first published story, "Falling Expectations", was a parody of Malzberg. Theodore Sturgeon said of Malzberg in 1973, "I look forward eagerly to his byline, snatch joyfully at it when I see it and he has never let me down." For years, Malzberg has collaborated with friend and fellow science fiction writer Mike Resnick on a series of more than 50 advice columns for writers in the Science Fiction and Fantasy Writers of America's quarterly magazine SFWA Bulletin. They have been collected as The Business of Science Fiction. Malzberg was a regular contributor to the SFWA Bulletin published by the Science Fiction and Fantasy Writers of America. In 2013, articles he wrote for the Bulletin with Mike Resnick triggered a controversy about sexism among members of the association. Female authors strongly objected to comments by Resnick and Malzberg such as references to "lady editors" and "lady writers" who were "beauty pageant beautiful" or a "knock out." Bulletin editor Jean Rabe resigned her post in the course of the controversy. He has been a resident of Teaneck, New Jersey, for many years.