Кіріспе
Ms. – американдық феминистік журнал. 1971 жылы журналист және әлеуметтік-саяси белсенді Глория Штайнеммен бірлесіп құрылған. Бұл – алғашқы ұлттық американдық феминистік журнал болды. Бастапқы редакторлар: Летти Коттин Погребин, Мэри Том, Патрисия Карбин, Джоан Эдгар, Нина Финкельштейн, Мэри Пикок, Маргарет Слоан Хантер және Глория Штайнем. 1971 жылы «Нью-Йорк» журналында бір рет жарияланғаннан кейін, 1972 жылдың қаңтарында «Нью-Йорк» редакторы Клей Фелкердің қаржылық қолдауымен «Ms.» журналының тұңғыш дербес саны жарық көрді. Журналдың 300 мың данасы үш күнде сатылып, келесі бірнеше аптада 26 мың жазылым түсті. Штайнем осы мұқабаны қолдады, себебі оған өмірдің көп қырлылығын үйлестіре білетін әйелдің бейнесі ұнады, және «Ms.» журналы осы мәселелерге баса назар аударуы тиіс еді. Сонымен қатар, мұқабада бейтараптық пен әйелдердің жалпылама бейнесін көрсететін индуист құдайының суреті бейнеленген. Журналдың негізін қалаушы Глория Штайнем «Ms.» журналын неге құруға бел буғандарын былай түсіндірді: «Журналист ретінде мен әйелдерге арналған, бірақ әйелдердің өзі басқаратын ешқандай материал жоқ екенін түсіндім. Сондықтан мен және тағы бірнеше әйел «Ms.» журналын құруға кірістік». Штайнем қазіргі заманғы әйелдерді толғандыратын мәселелерді, сән мен үй шаруасы сияқты тұрмыстық тақырыптармен шектемейтін басылымды құруды қалады. «Ms.» журналының авторлары оқырмандар мен жалпы жұртшылықтан белсенді қатысу күтеді. Мысалы, 1972 жылы жарық көрген алғашқы санында «Біз аборт жасадық» деген тақырыптағы мақала жарияланды, онда танымал әйелдер осы медициналық операцияны өткергендерін мойындады. Мақаламен бірге оқырмандардың өздерінің есімдерін тізімге қосуы үшін купон берілді. Сонымен қатар, оқырмандар «Ms.» журналының жеке маңыздылығы туралы редакцияға хаттар жіберіп, журналмен үнемі байланыста болды. Журналдың атына қатысты ол былай деді: «Біз оны Сожурнер Трут атынан «Соджурнер» деп атауды жоспарлаған едік, бірақ оны саяхат журналы деп қабылдады. Содан кейін «Сістер» деп атауды ойладық, бірақ оны діни журнал деп есептеді. Соңында «Ms.» тоқтадық, себебі ол символдық мағынаға ие, сонымен қатар, логотип үшін ыңғайлы қысқа есім». Атап айтқанда, 1969 жылы WBAI радиосында «Феминистер» тобымен сұхбат кезінде Майклс «Ms.» сөзін ұсынғанда, Штайнемнің досы осы сұхбатты естіп, оны жаңа журналының аты ретінде ұсынды.
Ms. is an American feminist magazine co founded in 1971 by journalist and social/political activist Gloria Steinem. It was the first national American feminist magazine. The original editors were Letty Cottin Pogrebin, Mary Thom, Patricia Carbine, Joanne Edgar, Nina Finkelstein, Mary Peacock, Margaret Sloan Hunter, and Gloria Steinem. Beginning as a one off insert in New York magazine in 1971, the first stand alone issue of Ms. appeared in January 1972, with funding from New York editor Clay Felker. 300,000 test copies of the magazine sold out in three days, and generated 26,000 subscription orders within the next few weeks. Steinem advocated for this cover as she liked the imagery of a woman juggling multiple facets of life, something that Ms. magazine would focus on. Additionally, the cover displays a Hindu goddess to convey messages of neutrality and female universality. Co founder Gloria Steinem explained the motivation for starting Ms. magazine, stating: "I realized as a journalist that there really was nothing for women to read that was controlled by women, and this caused me along with a number of other women to start Ms. magazine." Steinem wanted a publication that would address issues that modern women cared about instead of just domestic topics such as fashion and housekeeping. The creators of Ms. expected there to be significant participation of the general public as well as readers. For example, the first issue published in 1972 included a feature titled "We have had abortions", a list of famous women acknowledging that they have gone through this particular medical operation. The feature had a coupon for readers to include their own names as part of this list. In addition, readers frequently interacted with the magazine through sending in letters to the editors about the personal importance of Ms. magazine. As to the origin of the name chosen for the magazine, she has stated: "We were going to call it Sojourner, after Sojourner Truth, but that was perceived as a travel magazine. Then we were going to call it Sisters, but that was seen as a religious magazine. We settled on Ms. because it was symbolic, and also, it was short, which is good for a logo." In particular, when Michaels suggested the use of "Ms." in 1969, in a lull during a WBAI radio interview with The Feminists group, a friend of Steinem heard the interview and suggested it as a title for her new magazine.
Керемет әйел мұқабасы
Глория Стейнем 1972 жылдың шілдесінде Ms. v1 #1 журналының бірінші дербес басылымының мұқабасына Супержаннаны костюммен орналастырды (супергерой), (Ди-Си комиксінің иесі Warner Communications инвестор болды), сондай-ақ онда кейіпкерге арналған мақтау мақаласы жарияланды. Стейнем әлемдегі ең танымал әйел супергеройдың соңғы комикстеріндегі күштерінен айырылғанына наразы болды. Прогрессивті автор 1972 жылы «Ғажайып әйел» комиксінің екі санына авторлық құқық берді, бұл басылым тарихындағы басты кейіпкердің супер күштерінен бас тартып, құпия агентке айналған даулы кезең еді. Делани бастапқыда аборт клиникасы үшін күреспен аяқталар алты санынан тұратын сюжет желісін жазуға міндеттелген, бірақ Стейнемнің Әсем әйелдің күштерін алып тастауға қарсы лоббилеуінен кейін сюжет желісі тоқтатылды, бұл өзгеріс Деланиның қатысуына дейін болған еді. Ғалым Энн Мацучи Стейнемнің пікірі DC басшылығы тарапынан «ыңғайлы желеу ретінде пайдаланылған» деген қорытындыға келді. Ғажайып әйелдің күштері мен дәстүрлі костюмі #204 (қаңтар-ақпан 1973) санында қайта жаңартылды.
Редакциялық мазмұны
"Үй шаруасының шындықты айту сәті", Ms. журналының алғашқы мұқабалық мақаласы, Джейн О'Райли жазған. О'Райлидің мақаласы феминистік күшті және қоғам мен отбасыдағы әйелдерге жасалған қысымға қарсылықты білдірді. Мақала сонымен қатар "Клик!" идеясын таныстыруға көмектесті, яғни әйелге белгілі бір әрекеттер жасауға, жұмыс істеуге және мінез-құлық танытуға талаптарды түсінгенде, оған қарсы күресуге болатындығын сезінуі. 1972 жылы Ms. елдің көп бөлігінде заңсыз болған кезде аборт жасағанын мойындаған 53 әйелдің есімдерін жариялады. Ms. петициясына әйелдер үшін жыртып алып, қол қойып, журналға қайтаруға арналған бөлім қосылды. Жыртылған бөлімде былай делінген: "Білли Джин Кинг, Джуди Коллинз, Анаис Нин, Глория Штайнем, Сюзан Сонтаг және Нора Эфрон". 1973 жылы АҚШ Жоғарғы Сотының Roe v. Wade шешімі бойынша аборт бүкіл елде заңдастырылды. Бұл петиция 2006 жылы Ms. жүргізген ұқсас науқанға, сондай-ақ Whole Woman's Health v. Hellerstedt ісі бойынша қаралып отырған аборт ережелерін жоюды қолдаған 100-ден астам американдық заңгерлердің қол қойған "amicus brief" қысқаша өтінішіне әсер етті. 1973 жылғы қаңтар басылымының мұқабасында Ширли Чишлом мен Сисси Фарентхолдтың суреті және "Бұл мүмкін болған билет" деген тақырып болды. 1974-1977 жылдары Ms. қоғамдық телерадио хабарларын таратумен ынтымақтастық жасады және Қоғамдық қаржыландыру корпорациясының грантының көмегімен "Жанды әйел!" телесериалын жасады. Шоу журналға сәйкес форматталды және тәуелсіз әйел режиссерлер түсірген қысқа деректі фильмдерден, сұхбаттардан және ойын-сауық сегменттерінен тұрды. Феминистік тіл реформасына бағытталған басқа да күш-жігерлермен қатар, Ms. "Жер бетінде бейбітшілік, адамдарға ізгі ниет" деген дәстүрлі мерекелік сөз тіркесін "Жер бетінде бейбітшілік, баршаға ізгі ниет" деп өзгертіп, сынға алды. Журналдың алғашқы жылдары желтоқсан айындағы мұқабасында бұл өзгертілген мерекелік хабар бразилиялық дизайнер Беа Файтлердің батыл, түрлі-түсті дизайнымен, сондай-ақ Штайнемнің редакциялық үндеуімен жарияланды. Журналдың ұзақ тарихында бизнес, саясат, белсенділік және журналистика салаларындағы жетекші әйелдер мен ерлер туралы көптеген мақалалар жарияланды. Журналдың зерттеуші журналистикасы шетелдегі тер төгуші кәсіпорындар, жыныстық сауда, жалақы айырмашылығы, "шыны төбе", кездесудегі зорлау және отбасылық зорлық-зомбылық сияқты тақырыптар бойынша бірнеше маңызды оқиғаларды жариялады. Ms. журналының тартқан феминистері көбінесе "мәдени" феминистер деп аталады, олар американдық мәдениеттегі терең тамырланған гендерлік нормаларды өзгертуге мүдделі. 1989 жылы Энн Саммерстің "Cher cover" редакциондық бағыты туралы алаңдаушылық туындағанда, американдық феминистер журналды сатып алып, жарнамасыз жариялай бастады. Робин Морган мен Марсия Энн Гиллеспи журналдың бас редакторы болып қызмет етті. Гиллеспи Ms. журналын басқарған алғашқы афроамерикандық әйел болды. Бір кезде журналды "Working Woman" және "Working Mother" журналдарын шығарған MacDonald Communications Corp. баспасы шығарды. Құрылғаннан бері қазіргі оқиғаларды ерекше феминистік тұрғыдан талдауымен танымал болған Ms. журналының 1991 жылы жарнамасыз форматқа ауысуы әйелдер журналдарының мазмұнына көптеген жарнама берушілердің бақылауын ашумен де танымал болды. 1998 жылы Глория Штайнем, Марсия Энн Гиллеспи және әйел инвесторлар тобы Liberty Media (осы аттас кабельдік/спутниктік конгломерат емес) құрды және журналды тәуелсіз меншікке алды. Журнал жарнамасыз қалды және бірнеше марапаттарға ие болды, соның ішінде Utne әлеуметтік пікірлер сыйлығы. 2001 жылдың қараша айында Liberty Media банкротқа ұшыраған кезде Feminist Majority Foundation журналды сатып алып, қызметкерлерді жұмыстан босатып, редакциялық штаб-пәтерді Нью-Йорктен Лос-Анджелеске көшірді. Бұрын екі ай сайын шығатын журнал қазір тоқсан сайын жарияланады. 2005 жылы бас редактор Элейн Лафферти басшылығымен Ms. журналы Марта Мендозаның "Әйел мен оның дәрігері арасында" мақаласы үшін Ұлттық журнал сыйлығына ұсынылды. Осы жетістікке қарамастан, Лафферти журналдан екі жылдан кейін, "Жайсыз үй шаруасындағы әйелдер" журналының мұқабасындағы редакциялық бағыт және үшінші толқын феминистері мен гранжға қатысты буындық алшақтық сияқты әртүрлі келіспеушіліктерден кейін кетті.
Signatories included Billie Jean King, Judy Collins, Anaïs Nin, Gloria Steinem, Susan Sontag, and Nora Ephron. In 1973, the Roe v. Wade decision by the Supreme Court of the United States would legalize abortion throughout the country. The petition was the inspiration for a similar campaign by Ms. in 2006, as well as an amicus brief signed by more than 100 American lawyers in support of overturning the abortion regulations at issue in Whole Woman's Health v. Hellerstedt. The January 1973 edition featured Shirley Chisholm and Sissy Farenthold on the cover with the title: "The Ticket That Might Have Been. "From 1974 to 1977, Ms. collaborated with public broadcasting and, with the help of a grant from the Corporation for Public Funding, produced the television series Woman Alive!. The show was formatted to reflect the magazine, and consisted of short documentaries made by independent women filmmakers, interviews, and entertainment segments. In conjunction with other efforts towards feminist language reform, Ms. challenged the common holiday phrase "Peace on earth, good will to men" by changing the salutation to "Peace on earth, good will to people." In its earliest years, the magazine's December cover proclaimed this altered holiday message in bold, colorful designs by Brazilian designer Bea Feitler, as well as in editorial addresses from Steinem. Over its long history, the magazine has featured articles written by and about many women and men at the forefront of business, politics, activism, and journalism. The magazine's investigative journalism broke several landmark stories on topics including overseas sweatshops, sex trafficking, the wage gap, the glass ceiling, date rape, and domestic violence. The type of feminist that Ms. attracted is most often labeled as a "cultural" feminist, those interested in changing the deep rooted gender norms within American culture. In 1989, concerned about a perceived "Cher cover" centered editorial direction under Anne Summers, American Feminists bought it back and began publishing the magazine without ads. Robin Morgan and Marcia Ann Gillespie served respective terms as Editors in Chief of the magazine. Gillespie was the first African American woman to lead Ms. For a period, the magazine was published by MacDonald Communications Corp., which also published Working Woman and Working Mother magazines. Known since its inception for unique feminist analysis of current events, Ms. magazine's 1991 change to an ad free format also made it known for exposing the control that many advertisers assert over content in women's magazines. In 1998, Gloria Steinem, Marcia Ann Gillespie and a group of female investors created Liberty Media (not the cable/satellite conglomerate of the same name) and brought the magazine under independent ownership. It remained ad free and won several awards, including an Utne award for social commentary. With Liberty Media facing bankruptcy in November 2001, the Feminist Majority Foundation purchased the magazine, dismissed the staff, and moved the editorial headquarters from New York to Los Angeles. Formerly bimonthly, the magazine has since published quarterly. In 2005, under editor in chief Elaine Lafferty, Ms. was nominated for a National Magazine Award for Martha Mendoza's article "Between a Woman and Her Doctor". Despite this success, Lafferty left the magazine after only two years following various disagreements including the editorial direction on a cover story on Desperate Housewives, and a perceived generation gap towards third wave feminists and grunge.
Кейінгі редакциялық мазмұны
"Бізде аборт болды" деген тағы бір петиция 2006 жылғы қазан айындағы санында, басылымның мақаласының мұқабасында жарияланды. Бұл жолы петицияға 5000-нан астам әйел қол қойып, олар аборт жасағандарын және осы шешімінен ұялмайтындарын мәлімдеді, соның ішінде актрисалар Эми Бреннеман мен Кэти Наджими, комик Кэрол Лейфер және өзі Глория Стайнем. 2017 жылы Ms. журналы жарық көргеніне 45 жыл толуын атап өтті. Осы мерекеге орай, Ms. журналы 1972 жылы шыққан алғашқы санының мұқабасын еске алды, онда Wonder Woman суреті бейнеленген. Бұл таңдау Wonder Woman-ның "қарындастық пен теңдікке" сенуіне негізделген, Ms. журналының мәлімдемесінше, бұл феминистік көзқарастар үшін журнал жаңадан басталып келе жатқан кезде де, қазіргі қоғамда да "бағыт беруші құндылық" болып табылады.
Қыздар мен қара әйелдер
Штайнемнің өзі өміріндегі белсенділік қызметі барысында көптеген түрлі-түсті әйелдерден шабыттанды. Ең әйгілісі, Штайнем Фло Кеннеди және Ширли Чишолммен әйелдер құқықтарын қолдау үшін бірлесіп жұмыс істеді. Штайнем Дороти Питман Хьюзбен бірге «Ms.» журналын құрды, ол балалардың әл-ауқатын жақсарту және азаматтық құқықтар қозғалысына белсенді қатысты. «Ms.» журналының редакторлары 1970 жылдардағы олардың ықпалына тоқталып, штаттарының құрамына байланысты кейде басылымдары «элиталық» деп есептелгенін мойындайды, бірақ мазмұны әрқашан барлығын қамтуға бағытталған.
М. және жергілікті әйелдер
Штайнемге Оклахома штатындағы Чероки ұлтының мүшесі Вилма Манкиллердің әрекеттері зор ықпал етті. Манкиллер 1973 жылы «Әйелдерге арналған Ms. Foundation» қорының басқармасына кірді және 1987 жылы «Ms.» журналы оны «Жыл әйелі» атағымен марапаттады.